เตรียมพร้อมก่อนจากไป
วันที่ 4 ของเยว่หลิวอิง เธอตั้งนาฬิกาปลุกตอนตีสอง เธอจัดการตัวเองและออกจากบ้านมุ่งหน้าไปที่โกดังเก็บของที่เธอเช่าเอาไว้ ดีที่ทั้งสามแห่งนั้นอยู่ติดกัน เมื่อมาถึงก็พบโกดังเก็บของขนาดใหญ่
เยว่หลิวอิงไม่รอช้า เธอกวาดทุกอย่างเข้าไปในมิติทันที กว่าจะเสร็จก็เล่นเอาเธอเหนื่อยหอบเลยทีเดียว เธอต้องจัดการเก็บของก่อนฟ้าจะสว่าง วันนี้จะมีเนื้อสัตว์และอุปกรณ์การเกษตรมาส่ง
เธอกลับมาอาบน้ำและเก็บของที่คอนโดของเธอต่อ วันนี้เธอมีแพลนจะไปซื้อพวกผ้าและจักรเย็บผ้า แล้วก็สั่งตัดชุดสำเร็จสำหรับเธอและสามีของเธอ แล้วก็ไม่ลืมที่จะสั่งไข่ไก่และไข่เป็ด ไข่เยี่ยวม้า ไข่เค็ม
พวกเสื้อผ้าบางส่วนเธอได้ให้ให้ทางห้างจัดส่งให้เธอแล้ว ตอนนี้มันอยู่ในมิติของเธอเรียบร้อย นับว่ามิติที่ท่านเทพชราให้มานั้นสมเป็ของจากท่านเทพ
เพียงเธอจัดเก็บของเข้าไป ทุกอย่างก็จัดเป็หมวดหมู่เอาไว้ แถบยังมีโกดังเก็บของให้ด้วย โดยโกดังเก็บของนั้นเป็ตึกขนาดหกชั้น แต่ละชั้นใช้จัดเก็บข้าวของประเภทต้องๆ เครื่องยนต์ รถจักรยาน อยู่ชั้นแรกเลย ทุกอย่างถูกจัดเก็บเอาไว้ เนื้อที่ของโกดังเก็บของนั้นกินพื้นที่แค่ 5 หมู่เท่านั้น บ้านอีก 10 หมู่ เหลือว่างอยู่ 45 หมู่ นับว่ายังเหลือพื้นที่เพาะปลูกอยู่มาก ในมิติเธอ้าปลูกแค่ผลไม้เท่านั้น
วันนี้เธอจัดการสั่งของที่เหลือในรายการให้ไปส่งที่โกดังสินค้าที่เธอเช่าเอาไว้ ของที่ต้องสั่งก็เหลือเพียงพวกผัก ผลไม้ ผักนั้นเธอสั่งไปไม่เยอะมาก เน้นไปที่ผลไม้คุณภาพดี เธอไม่คิดนำมันออกมาขาย เดี๋ยวมันจะเป็ที่สงสัย เธอสั่งเอามามากหน่อยเก็บไว้กินเอง
เยว่หลิวอิงสั่งขนมไว้พระจันทร์เป็หมื่นๆกล่อง โดยให้ทางร้านใช้กล่องกระดาษที่ไม่มีลวดลาย นอกจากตัวอักษรจีนที่เป็ชื่อร้านเท่านั้น ดีที่ตอนนี้ไม่ใช่่ไหว้พระจันทร์ทำให้โรงงานผลิตสามารถผลิตให้เธอได้ตามจำนวนและทันเวลาที่เธอกำหนด
่บ่ายแก่ๆเยว่หลิงอิงเข้าไปที่ออฟฟิศของเธอ เธอเข้าไปเซ็นเอกสาร พรุ่งนี้เธอนัดหมายทนายเอาไว้ใน่เช้า เธอ้าจัดการทรัพย์สินของเธอให้เรียบร้อย
่เย็นวันนี้เธอมีนัดกับเฟยเฟยและต้าจิน วันนี้เธอจะกินหม้อไฟกับน้องชายของเธอทั้งสอง วันนี้เธอมีเื่พูดคุยกับพวกเขาดด้วย
วันนี้เป็วันสบายๆ เธอให้ทั้งคู่พูดคุยกับเธออย่างสนิทสนม เพราะนี้ไม่ใช่เวลางาน วันนี้เธอมีรอยยิ้มและมีความสุข หม้อไฟมื้อนี้นับว่าอร่อยมากจริงๆ
"เฟยเฟย ต้าจิน พี่มีเื่จะบอกพวกนาย พี่จะรับพวกนายเป็พี่น้องชายบุญธรรมของพี่" เยว่หลิวอิงเอ่ยความ้าของตัวเองออกไป
"แต่ว่า.." เฟยเฟยจะเอ่ยค้าน แต่เธอไม่้าให้ทั้งคู่ปฎิเสธ
"เฟยเฟย พี่รู้ว่านายรักและเคารพพี่เหมือนพี่สาวมาตลอด พี่รู้ดีและพี่ก็รักพวกนายเหมือนน้องชาย พวกนายคือคนในครอบครอบของพี่ในโลกใบนี้ อย่าปฎิเสธพี่เลย พี่อยากเป็พี่สาวของพวกนายให้ถูกต้องตามกฎหมาย พวกนายก็รู้ชีวิตนี้พี่ไม่เหลือใครแล้วนอกจากพวกนาย" เยว่หลิวอิงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น เธอสบสายตาที่จริงจังมาสบมองคนทั้งคู่ที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอ
"พี่เยว่ ผมเข้าใจแล้วครับ ขอบคุณพี่มาก" ต้าจินเข้าใจเจตนาของคนที่เขารักและเคารพเสมือนแม่ เพราะมีเยว่หลิวอิงเขาจึงยังมีชีวิตอยู่ ก็อย่างที่พี่สาวพูดนอกจากพี่สาวและเฟยเฟยเขาก็ไม่ใครอีกแล้ว
เด็กกำพร้าอย่างพวกเขาไม่เป็ที่้าของครอบครัว แต่ก็ยังโชคดีที่มีพี่สาวเยว่หลิวอิงคนนี้อยู่บนโลกใบนี้
"พวกนายเข้าใจพี่สาวคนนี้ก็สบายใจ ทรัพย์สมบัติที่มีอยู่สักวันนายต้องดูแลมันแทนพี่สาวคนนี้" เยว่หลิวอิงบอกกับน้องชายทั้งสองคน เื่นี้เธอคิดมาดีแล้ว เธอเชื่อว่าเฟยเฟยและต้าจินจะต้องดูแลเยว่กรุ๊ปต่อจากเธอได้อย่างแน่นอน
"พี่สาวเย่วไม่พูดแบบนั้นสิครับ พี่จะต้องอยู่กับพวกเราไปอีกนาน อย่าพูดเหมือนพี่จะจากพวกไปสิครับ" เฟยเฟยได้ยินที่เยว่หลิวอิงบอกราวกับจะสั่งลาเขารู้สึกไม่ดีเลย
"พี่ก็แค่พูดเผื่อเอาไว้ พรุ่งนี้ทนายจะเข้ามาแต่เช้า เรามาจัดการเอกสารให้เรียบร้อยกันเถอะนะ แต่ก่อนจะถึงพรุ่งนี้เราสามพี่น้องมาดื่มกันดีไหม เราสามคนไม่ได้ดื่มด้วยกันมานานมากแล้ว" เยว่หลิวอิงอยากให้เวลากับพวกเขาทั้งคู่
"ได้ครับพี่สาวเยว่ เดี๋ยวผมไปหยิบไวน์ในห้องเก็บของพี่มาให้" ต้าจินอาสา
"ไม่ต้องพี่ไปเลือกเองจะได้ถูกใจพี่ นายเก็บของช่วยเฟยเฟย แล้วเตรียมของไปนั่งดื่มที่ห้องนั่งเล่นกัน อ้อเตรียมเกมเพลย์เอาไว้ด้วยนะ พี่สาวอยากเล่น" เธอบอกกับต้าจินและเฟยเฟย
ตอนนี้คลังเก็บไวน์ของเธอเหลืออยู่ไม่มาก เพราะเธอเก็บเข้าไปไว้ในมิติหมดแล้ว เธอเลือกไวน์มาสามขวด ก่อนจะหยิบวิกกี้แบรนด์ดังมาด้วย เธอรู้ว่าพวกเขาชอบดื่มวิกกี้มากกว่าไวน์
วันที่ 5
่เช้าเธอตื่นมาทำข้าวต้มง่ายๆให้พวกเขาทั้งสอง เมื่อถึงเวลานัดหมายทนายก็มา เธอเตรียมเอกสารทุกอย่างเอาไว้พร้อมหมดแล้ว ในที่สุดเฟยเฟยกับต้าจินก็เป็น้องชายบุญธรรมถูกต้องตามกฎหมาย มีสิทธิ์ในทรัพย์สินของเธอคนละครึ่ง
จากนั้นเธอทำพินัยกรรมยกทุกอย่างให้พวกเขาและบางสวนเอาไปบริจาค ถึงแม้พวกเขาจะขัดค้านแต่เธอก็เอ่ยหว่านล้อมว่าอะไรมันไม่แน่นอน ไหนๆก็นัดคุณทนายมาแล้วเธออยากทำเอาไว้ก็ไม่เสียหายอะไร
เธอรู้ดีว่าพวกเขาไม่ได้มีความโลภอยากได้ทรัพย์สินของเธอ แต่เธอเต็มใจยกให้พวกเขาเอง เมื่อเธอจากโลกนี้ไปหวังว่าเขาทั้งสองจะใช้ชีวิตต่อไปและมีความสุข
่บ่ายเธอมาที่ห้างทองขนาดใหญ่ จัดการซื้อทองคำแท่ง และทองรูปประพรรณเอาเก็บเอาไว้ในมิติ นอกจากนี้เธอยังไปซื้อเครื่องประดับที่ทำจากหยกเก็บเอาไว้อีกด้วย
จากนั้นเธอก็สั่งอาหารจำพวกเป็ดปักกิ่งย่าง หมูหัน ซาลาเปา ขนมจีบ บะหมี่ อาหารฟาสฟู๊ดอย่างพวกไก่ทอด แฮมเบเกอร์ พวกนี้มันสะดวกที่จะเอาออกมาทาน ไหนๆมิติก็จะคงสภาพของอยู่แล้ว
วันที่ 6
่เช้าเธอมาที่ร้านหนังสือ ซื้อพวกเครื่องเขียน สมุด กระดาษ พู่กัน อุปกรณ์เครื่องเขียน เธอเลือกหนังสือไม่ว่าจะเป็หนังสือเรียน หนังสืบประวัติศาสตร์ หนังสือเตรียมสอบ หนังสือให้ความรู้ต่างๆ ทั้งของเด็กและผู้ใหญ่
จากนั้นเธอก็เดินเลือกซื้อของที่ยังขาดที่ห้างสรรพสินค้าอีกหลายอย่าง จนกระทั้ง่บ่าย วันนี้เธอแวะมาที่ออฟฟิศ เคลียร์เอกสารสำคัญๆ ก่อนจะเขียนหนังสือมอบตำแหน่งประธานของเยว่กรุ๊ปให้กับน้องชายทั้งสอง
แพลนธุรกิจที่เธอจะทำให้อนาคตเธอเก็บเอาไว้ในไดร์ฟเก็บข้อมูล เธอ้าส่งมันให้กับน้องชายของเธอ เมื่อมารับ่ดูแลเยว่กรุ๊ปต่อจากเธอ
่ดึกเธอแวะไปที่โกดัง เก็บของที่ถูกส่งมาเข้าไปเก็บเอาไว้ในมิติจนหมด ตอนนี้รายการของที่เธอ้าเธอได้มันมาครบแล้ว
ก่อนนอนคืนนี้เธอ เข้าไปสำรวจความเรียบร้อยของมิติ ใช้เวลาที่เธอยังไม่ง่วง จัดการปลูกต้นไม้และต้นผลไม้เอาไว้รอบๆตัวบ้านของเธอ
ดูเหมือนน้ำวิเศษของท่านเทพนั้นจะใช้ได้ผลดีมาก เพียงแค่เอามารดดอกไม้ ต้นไม้ก็ทำให้พวกมันเติบโตได้อย่างรวดเร็ว
เธอใช้เวลาในมิติปลูกไม้ผลอย่างเพลิดเพลิน อาจเป็เพราะน้ำวิเศษของท่านเทพทำให้เธอไม่รู้สึกเหนื่อยล้า กว่าจะออกมาจากมิติก็เป็เช้าวันใหม่เสียแล้ว
วันนี้เป็วันสุดท้ายที่เธอจะอยู่บนโลกใบนี้ เธอไม่้าออกไปไหน เธอตื่นใน่สายของวัน ตอนเที่ยงน้องชายของเธอทั้งสองคนเข้ามาทานมื้อเที่ยงร่วมกับเธอ
ตอนบ่ายเธอนั่งเล่นที่สวนดอกไม้อ่านหนังสือนิยายแฟนตาซีจากต่างประเทศที่เธอชอบ จากนั้นเธอก็ไปเตรียมมื้อเย็นไว้รอน้องชายเธอทั้งสองคน
อาหารมื้อนี้เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของสามพี่น้อง
จากนั้นก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน คืนนี้เยว่หลิวอิงให้ทั้งคู่ค้างที่บ้านของเธอ เธอเขียนจดหมายเอาไว้ให้กับน้องชายเธอ ไม่รู้ว่าเขาจะเชื่อเธอไหม แต่เธออยากให้พวกเขาได้รับรู้ว่าการที่เธอจากไปนั้น เธอจะพบกับความสุขในชีวิตภพใหม่อย่างแน่นอน เธอไม่อยากให้น้องชายทั้งสองคนนั้นทุกข์ใจกับการจากไปของเธอ
เมื่อเขียนจดหมายบอกเล่าเื่ราวของเธอ เธอก็เขียนคำอวยพรให้กับพวกเขา เธออยากให้เขาพบเจอกับความสุข เมื่อเขียนเสร็จแล้วเธอวางมันไว้บนเตียงนอน
เธอรู้ดีว่าพรุ่งนี้เขาจะตื่นมาเจอกับเธอที่หมดลมหายใจไปแล้ว
จากนั้นเยว่หลิวอิงก็เข้ามาในมิติ จัดการลงพืชผลและปลูกผักอีกเล็กน้อย แล้วก็กลับออกมาจากมิติ อาบน้ำและเข้านอน
เธอไม่เสียใจที่เลยจะจากภพนี้ไป เธอยินดีและเต็มใจทิ้งทุกอย่างที่โลกนี้ เพื่อตามหาสามีของเธอ หวังว่าเมื่อพบเจอกันอีกครั้งเธอจะได้พบกับความสุข
สามีจำเธอไม่ได้ เธอก็จะทำให้เขารักเธออีกครั้ง ไม่ว่ายังไง ผู้ชายคนนั้นก็เป็คนที่ฟ้าลิขิตเพื่อให้เกิดเป็สามีของเธอ คิดแบบนั้นแล้ว เยว่หลิวอิงก็หลับด้วยใจที่เป็สุข
"นังหนู"
"นังหนู" เสียงเรียกของท่านเทพชราทำให้เยว่หลิวอิง ก้พบว่าเธอมาอยู่ที่ทุ่งดอกไม้ที่เธอท่านเทพเคยพาเธอมาเมื่อครั้งก่อน เธอส่งยิ้มให้กบท่านเทพชรา
"ท่านเทพ ข้าพร้อมแล้ว" เยว่หลิวอิงเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ ไม่ว่าจะใช้ชีวิตยากลำบากเธอก็ไม่กลัว เธอมีความรู้ เธอมีมิติ เธอไม่อดตายอย่างแน่นอน
"มันอาจจะปวดหัวนิดหน่อย เมื่อไปถึงที่นั้นเ้าก็จงใช้ชีวิตให้ดี สะสมความดีเอาไว้ให้มาก ข้าอวยพรให้เ้ามีความสุขนะนังหนู" ท่านเทพ์เอ่ยบอกกับเยว่หลิวอิง
"ขอบคุณนะคะท่านเทพ แต่ฉันขอถามในสิ่งที่สงสัยได้ไหมคะ" เยว่หลิวอิงยังมีคำถามบางอย่างที่จะเอ่ยถามกับท่านเทพ เธออยากจะรู้และคิดว่าเื่นี่เธอมีสิทธิ์ที่จะรู้
"ว่ามาสิ"
"ทำไมท่านถึงพึ่งมาตอนเวลาผ่านมาแล้วสามปีละคะ" เยว่หลิวอิงเอ่ยถามในสิ่งที่เธอสงสัย
"อ๋อ เวลาบนแดน์กับโลกที่เ้าอยู่มันไม่เท่านั้นหรอกนะนังหนู ข้าก็รีบที่สุดแล้ว" ท่านเทพ์เอ่ยออกมา เพราะสุราดอกท้อ ทำเอาไว้เขากับสหายเมาอยู่ครึ่งชั่วยาม
"เข้าใจแล้วเ้าค่ะท่านเทพ" เยว่หลิวอิงหมดข้อสงสัยในทันที เวลาบนโลกมนุษย์กับโลกของเทพของต่างกันมาก ไม่แน่ว่าบนนั้นผ่านมาไม่ถึงสามสิบนาที แต่โลกของเธอมันคือสามปี เมื่อรู้แบบนี้แล้วเธอก็เข้าใจ
โดยไม่รู้เลยว่าที่สาเหตุที่ท่านเทพมาช้าเพราะมัวแต่เมาสุราดอกท้อ ท่านเทพ์ที่รู้ความคิดของหญิงสาวก็ได้แต่ยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า เขาจะไม่เอ่ยปากบอกถึงสาเหตุที่เขาพึ่งมากับนังหนูเด็ดขาด
เขารู้สึกผิดที่ชวนเทพชะตาดื่มสุราดอกท้อหมื่นปีจนเมามาย แต่เขาก็ได้ชดเชยความผิดให้นังหนูเยว่แล้ว ถือว่าเขาได้ชดเชยให้แล้ว
"เอาละๆ เ้าหลับตา ข้าจะส่งเ้าไป"
เยว่หลิวอิงค่อยๆหลับตาลงช้าๆ จากนั้นก็รับรู้สึกเหมือนตัวเองหลับไป และความเ็ปก็แล่นเข้ามาที่ศีรษะ จนเธอต้องร้องออกมาเพราะความเ็ป
ไหนท่านเทพชราบอกว่ามันจะเ็ปเล็กน้อย นี้เธอเจ็บเหมือนหัวจะะเิ
เช้าของวันใหม่ เฟยเฟยและต้าจินไม่เห็นพี่สาวของตนเองลงมาทานอาหาร ไปเรียกก็ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับ ทำให้ทั้งคู่เข้าไปในห้องนอนของเยว่หลิวอิง
และพบว่าพี่สาวของเขาทั้งคู่นั้นนอนอยู่บนที่นอน ร่างกายของพี่สาวนั้นหมดลมหายใจไปแล้ว ทั้งคู่ร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ ก่อนจะพบจดหมายที่พี่สาวของตนเองทิ้งเอาไว้
"ขอให้พี่สาวพบกับความสุขในชีวิต และมีชีวิตอย่างที่พี่สาว้า" เฟยเฟย
"ขอให้พี่สาวเจอกับคนที่พี่สาวรัก ไม่ต้องห่วงพวกเรา พวกเราจะใช้ชีวิตต่อไปให้มีความสุขและดูแลเยว่กรุ๊ปของพี่สาวให้ดี" ต้าจิน
---TBC---
121
