สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

    ตอนที่ 174 แก๊งค์เด็กป่วน !!

    ตอนที่ 174

    ตู้ม !! เสียงระเบิดดังขึ้นภาพหลุมยุบขนาดใหญ่ปรากฎอยู่ตรงหน้าสตีฟ

    “นี่หมัดเราหนักไปหรือเปล่าหว่าต่อยทีเดียวร่างแหลกไม่มีศพให้เก็บเลยนี่ถ้าไม่ได้เป็นฝีมือเราเองถ้ามาเห็นแบบนี้นึกว่ามีอุกาบาตตกนะเนี่ย” สตีฟมองดูหมัดตัวเองก่อนจะมองดูรอบๆ

    “ที่นี่ก็โดนเราล้างบางจนเหี้ยนแล้วแฮะสงสัยได้เวลาเปลี่ยนสถานที่อีกแล้ว” สตีฟมองดูรอบๆที่ไม่มีสัตว์กลายพันธ์ตัวไหนอยู่ในระยะสายตาแถมเอไอของเขาก็จับสัญญาณสิ่งมีชีวิตในรัศมีไม่ได้แล้วด้วย

    “คงต้องย้ายที่อีกแล้วสินะ นี่ก็เดือนนึงแล้วเหรอเนี่ยซาร่าจะเป็นอย่างไรบ้างนะ” สตีฟเงยหน้ามองทองฟ้าพลางนึกถึงซาร่า

    “ตรวจดูสถานะหน่อยดีกว่า” สตีฟตรวจดูสถานะตัวเองทันที

    หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 315อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 30ฉายา : สุดยอดพ่อบ้านRank : SSSสถานะความแข็งแกร่ง 672ความเร็ว 552พลังกาย 490 ความฉลาด 65 โชค 18

    “ขนาดล้างบางที่นี่จนเหี้ยนยังขึ้นมาแค่ห้าเลเวล เมื่อไหร่เลเวลตรูจะถึงสี่ร้อยฟระเนี่ย ค่าสถานะเท่านี้คงไม่น่าจะพอสู้กับเจ้าตัวเลเวลห้าร้อยนั่นไหว” สตีฟมองดูค่าสถานะตัวเองก่อนจะบินออกจากพื้นที่นี้เพื่อไปยังจุดนัดพบด้านนอกเพื่อไปหาชีน่า

    ฟิ้ว !! ตุ่บ !! สตีฟบินลงมาตรงพื้นที่โล่งๆซึ่งมีรถบ้านจอดอยู่คันหนึ่ง

    แกร๊ก !! ชีน่าที่อยู่ด้านในเปิดประตูออกมาก่อนจะเห็นว่าเป็นสตีฟนั่นเอง

    “ย้ายที่กันเถอะไม่มีสัตว์กลายพันธ์ให้ผมจัดการแล้วอ่ะ” สตีฟพูด

    “ได้ค่ะ” ชีน่าพยักหน้าพลางตรวจสอบสถานะสตีฟก่อนจะเห็นว่าเขาเลเวลเท่าไหร่เธอจึงหลับตาพลางนึกถึงสถานที่ต่อไปที่ควรจะพาสตีฟไปทันที

    “สถานที่ต่อไปคงจะเป็นมหาสมุทรแปซิฟิก !!!” ชีน่าพูด

    “แปซิฟิกงั้นเหรอ !!” สตีฟอุทานเบาๆเพราะเขานั้นไม่เคยรู้เลยว่าทางแปซิฟิกนั้นมีสัตว์กลายพันธ์เลเวลเท่าไหร่บ้างที่ผ่านมานั้นเขาได้แต่ลุยทางแอตแลนติกเท่านั้น

    “ใช่ค่ะฉันคิดว่าที่นั่นน่าจะเหมาะแก่การเก็บเลเวลของคุณเพราะสัตว์กลายพันธ์ใต้น้ำที่นั่นนั้นมีแต่เลเวลเกินสามร้อยขึ้นไปทั้งนั้นถึงจะมีเลเวลสองร้อยกว่าๆบ้างแต่ก็แค่ใกล้ๆชายฝั่ง ต่างจากทางแอตแลนติกที่จะมีตั้งแต่เลเวลหนึ่งร้อยถึงสองร้อยเท่านั้นทำให้ที่ผ่านมาจึงไม่มีฮีโร่คนไหนคิดจะไปลุยทะเลในแปซิฟิกเลย” ชีน่าพูด

    “งั้นเหรอจะว่าไปเจ้ากาเมร่าที่ขึ้นมาทำให้เม็กซิโกล่มสลายนั่นก็เลเวลตั้งสองร้อยห้าสิบสองนี่นา สตีฟนึกถึงตอนนั้นซึ่งมันก็ผ่านมานานมากแล้ว

    “ค่ะที่นั่นเองคงมีตัวแบบเจ้ากาเมร่านั่นอีกมาก” ชีน่าบอก

    “หึหึ !! แสดงว่าในทะเลนั่นมีตัวใหญ่ๆทำเงินได้เยอะให้ไปตื๊บเพียบเลยสินะ” สตีฟยิ้มออกมา

    “นี่คุณยังรวยไม่พออีกเหรอคะเงินที่คุณมีตอนนี้มันมากกว่าเงินงบประมาณรายปีของประเทศอีกนะคะ” ชีน่าพูดแขวะสตีฟ

    “เอาน่ามีเงินไว้ดีกว่าไม่มียังไงพวกเราก็วินๆทั้งสองฝ่ายอยู่แล้วเพราะส่วนหนึ่งผมก็ขายซากสัตว์กลายพันธ์ให้รัฐบาลพวกเขาคงเอาซากพวกนั้นไปสร้างอะไรต่อมิอะไรได้เยอะแยะ” สตีฟพูดอย่างไม่สนใจว่าชีน่าจะแขวะเขายังไง

    “ค่ะเรามีเวลาอีกประมาณหนึ่งเดือนฉันจะไปส่งคุณที่ริมทะเล” ชีน่าพูดก่อนจะเริ่มเปิดประตูมิติซึ่งระหว่างเปิดประตูมิตินั้นยังต้องใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงทำให้สตีฟมีเวลาพักผ่อนและไปอาบน้ำเขาเดินเข้ารถบ้านไปพักผ่อนทันที

    หลายชั่วโมงต่อมา

    วู่บ !! สตีฟเดินผ่านประตูมิติเข้ามาทันทีที่เดินผ่านจากประตูมิติจมูกของสตีฟก็ได้กลิ่นเค็มของทะเลทันทีไม่เพียงเท่านั้นสตีฟยังได้กลิ่นอะไรไหม้ๆด้วย

    “มีอะไรเหรอคะ” ชีน่าถามหลังจากเดินผ่านประตูมิติเข้ามาและเห็นสตีฟหยุดพลางหันหน้าไปมาเหมือนมองหาอะไรอยู่

    “ผมได้กลิ่นอะไรไหม้ๆน่ะ” สตีฟพูด

    “กลิ่นไหม้ๆ !!” ชีน่าแปลกใจเธอลองสูดหายใจเข้าลึกๆดูก่อนจะได้กลิ่นไหม้เหมือนเนื้อย่างไหม้ๆเข้ามาในโพรงจมูกของเธอ

    เธอหันซ้ายหันขวาก่อนจะเห็นกลุ่มคน ไม่สิกลุ่มเด็กกลุ่มหนึ่งอยู่ด้านหลังเธอและสตีฟห่างไปหลายร้อยเมตร

    “กลิ่นจากตรงนั้นหรือเปล่าคะ” ชีน่าชี้บอกสตีฟ

    “หือนั่นมันเด็กพวกนั้น !!!” สตีฟหันไปมองตามนิ้วของชีน่าก่อนจะเห็นเด็กกลุ่มสี่คนกลุ่มหนึ่งกำลังวิ่งมาทางนี้

    “คุณลุง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!” เสียงเด็กพวกนั้นตะโกนมาแต่ไกล

    “เฮ้ยมาอยู่นี่ได้ไงฟระเนี่ย !!!!” สตีฟอุทานออกมา

    อีกด้านหนึ่ง

    “นี่ฉันว่ามันไหม้แล้วนะ” ซาช่าพูด

    “พูดอะไรกันซาช่ามันไหม้แค่ผิวนอกเท่านั้นเนื้อในยังไม่สุกหรอกเชื่อสิ” ไอรี่บอก

    “ใช่ๆดูสิปลาตัวนี้ตัวใหญ่ตั้งขนาดนี้ เนื้อในมันยังไม่สุกหรอก” ไอวี่เองก็เห็นด้วยกับแฝดของเธอ

    “แน่ใจนะว่าข้างในมันยังไม่สุกน่ะ” ซาช่าถามเพื่อความแน่ใจเพราะจากที่เธอเห็นปลานี่มันกลายเป็นก้อนคาร์บอนไปแล้วชัดๆ

    จ๊อก !!! เสียงท้องของแอนนาร้องขึ้นมา

    “พี่ๆมันสุกหรือยังคะหนูหิวแล้วอ่า” แอนนาพูดพลางลูบท้องตัวเอง

    “ใกล้แล้วหนูแอนนาทนอีกหน่อยนะ ปลามันตัวใหญ่เลยต้องใช้เวลาย่างนาน” ไอรี่บอกกับแอนนา

    พวกเธอทั้งสี่คนนั้นมาเก็บเลเวลแถวนี้ได้สองวัน พวกเธอนั้นลงไปเก็บเลเวลในทะเลใกล้ๆชายฝั่ง ที่พวกเธอมาเก็บเลเวลแถวนี้นั้นก็เพราะแอนนาอยากกินปลานั่นเอง

    ตอนนั้นเองจู่ๆซาช่าก็จับปฏิกิริยาของสิ่งมีชีวิตได้จากสกิลเรดาร์ของเธอ

    พรึ่บ !! เธอลุกขึ้นยืนก่อนจะมองไปที่ริมทะเลและเธอก็เห็นประตูมิติที่แสนคุ้นตาปรากฎขึ้นก่อนจะมีชายคนหนึ่งเดินออกมาซึ่งชายคนนั้นซาช่ารู้สึกคุ้นเป็นอย่างมาก

    “คุณลุงสตีฟ !!!” ซาช่าอุทานออกมาเบาๆหลังจากใช้ระบบตรวจสอบดูว่าใช่อย่างที่เธอคิดหรือไม่

    “ว่าไงนะคุณลุงสตีฟมาเหรอ !!!” ไอวี่อุทานออกมาพลางมองไปตามสายตาของซาช่าก่อนจะเห็นสตีฟยืนมองมาทางพวกตนอยู่

    “คุณลุง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” ไอวี่ร้องตะโกนเสียงดังพลางรีบลุกขึ้นวิ่งไปหาสตีฟด้วยความคิดถึงทันที

    “ไอวี่รอด้วยสิ” ไอรี่รีบลุกขึ้นวิ่งตามทันที

    “รอหนูด้วยค่ะ” แอนนาเองก็ไม่น้อยหน้ารีบวิ่งตามไปอีกคน

    ซาช่ายิ้มออกมาก่อนจะรีบวิ่งตามไปเช่นกัน

    กลับมาที่สตีฟ

    “คุณลุง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” สตีฟได้ยินเสียงเด็กๆตะโกนเรียกเขา

    “ไอรี่ ไอวี่ ซาช่า แล้วก็แอนนาด้วยมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเนี่ย” สตีฟพูดพลางเดินไปหาพวกเธอ

    ฟ้าว !! หมับ !! หมับ !! ไอรี่และไอวี่กระโดดเข้ามาเกาะแขนสตีฟคนละข้าง

    “คิดถึงคุณลุงสตีฟจังเลยไม่เจอตั้งนาน” ไอรี่พูด

    “ช่ายๆคุณลุงมาแถวนี้ได้ไงคะ” ไอวี่ถาม

    “คุณลุงสตีฟ !!” แอนนาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าสตีฟพลางเรียกเขา

    “ไงหนูแอนนาไม่เจอนานเลยนะสบายดีมั้ย” สตีฟถามแอนนาพลางยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

    “สบายดีค่ะพวกพี่สาวดูแลหนูดีมากๆ” แอนนาพูดพลางเดินเข้ามาหาสตีฟ

    “เอาล่ะปล่อยก่อนๆ” สตีฟหันมาบอกไอวี่และไอรี่พวกเธอทำปากจู๋แต่ก็ยอมปล่อยตามที่สตีฟบอก

    ฮึบ !! สตีฟอุ้มแอนนาขึ้นมาด้วยแขนทั้งสองข้างของเขา

    “โหตัวเบาลงไปเยอะเลยแสดงว่าอยู่กับพวกพี่สาวนี่ไม่ได้กินอาหารดีๆเท่าไหร่สิท่า” สตีฟถาม

    “แฮ่ะๆก็กินแต่อาหารที่ซื้อตุนไว้จากร้านในเมืองน่ะค่ะ” แอนนาตอบ

    “ว่าแต่สิบขวบแล้วสินะ ยินดีด้วยนะ” สตีฟพูดก่อนจะค่อยๆวางแอนนาลง

    “สวัสดีค่ะคุณลุงสตีฟ” ซาช่าเดินเข้ามายืนข้างๆชีน่าพลางพูดกับสตีฟ

    “อือว่าแต่พวกเธอเป็นไงมาไงทำไมถึงมาอยู่แถวนี้ล่ะ แล้วนั่นเลเวลสองร้อยห้าสิบขึ้นกันหมดแล้วนี่นายกเว้นแต่แอนนาน่ะนะที่ยังเลเวลหนึ่ง” สตีฟพูดพลางตรวจสอบเด็กๆทั้งหมด

    “เป็นไงล่ะคุณลุงพวกหนูเจ๋งใช่มั้ยล่ะ ตั้งแต่มีหนูแอนนาอยู่ด้วยพวกหนูก็เก็บเลเวลง่ายขึ้นเยอะเลย” ไอรี่ยิ้มออกมา

    “ช่ายๆ ไม่ว่าจะสัตว์กลายพันธ์ตัวไหนเลเวลเท่าไหร่ก็ทำอะไรแอนนาไม่ได้เลย พอให้แอนนาไปแท้งให้แล้วพวกหนูก็ฆ่าพวกมันได้สบายๆเลยเป็นไงล่ะ” ไอวี่เองก็อวดใหญ่

    “พวกเรามาเก็บเลเวลน่ะค่ะ เพื่อเตรียมพร้อมทำภารกิจกับคุณลุง” ซาช่าตอบ

    ควับ !! สตีฟหันไปมองชีน่าทันทีด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

    “มันเป็นความตั้งใจของเด็กๆค่ะที่ต้องการจะช่วยคุณ” ชีน่าพูด

    “ใช่ๆคุณลุงอย่าไปโกรธพี่สาวชีน่านะ พวกหนูพอรู้เรื่องว่าจะมีภารกิจจัดการกับมังกรดำพวกหนูก็รีบอาสาทันที” ไอรี่รีบพูดพอเห็นสตีฟมองชีน่าผู้ปกครองของพวกเธอด้วยสายตาไม่พอใจ

    “คุณลุงสตีฟอย่าไปโทษพี่สาวเลยนะพวกหนูบังเอิญแอบได้ยินมาเลยตั้งใจจะช่วย” ไอวี่ช่วยพูดอีกแรง

    “พวกเธอแอบฟังต่างหากล่ะ” ซาช่าพูดปล้องขึ้นมา

    “พวกเธอนี่นะ นั่นมันมังกรเลเวลเกือบสี่ร้อยนะคิดจะไปช่วยยังไงไม่ทราบยังไงก็ไม่ให้ไปด้วยหรอกน่า” สตีฟถอนหายใจออกมา

    “แต่ว่า....”

    “ไม่ได้ก็คือไม่ได้มันอันตรายเกินไป” สตีฟปฏิเสธท่าเดียว

    “อ๊ะพี่สาวปลาเผาเราไฟลุกแล้วค่ะ” แอนนาเห็นว่าปลาที่พวกเธอย่างเอาไว้กำลังมีไฟลุกไหม้อยู่ก็รีบชี้ให้คนอื่นๆดู

    “อ๊าไม่นะ !!!” ไอวี่ร้องออกมาพลางรีบวิ่งไปดูปลาเผาทันทีตามด้วยไอรี่ที่วิ่งตามไปติดๆ

    จ๊อก !!!!!!!!!!!!!!! เสียงท้องของแอนนาร้องออกมาเสียงดังทำให้สตีฟหลุดขำออกมา

    “ยังไม่ได้กินข้าวกันสินะ จะทำอะไรให้กินแล้วกันไหนๆก็มาเจอกันแล้ว” สตีฟพูดก่อนจะเดินตามจุดที่เด็กๆพวกนี้ก่อกองไฟเอาไว้

    “เสร็จแล้วเรามีเรื่องต้องคุยกัน !!!” สตีฟพูดระหว่างเดินผ่านร่างของชีน่าไป

    “ค่ะ” ชีน่าพยักหน้าเบาๆ

    “ไปกันเถอะค่ะพี่สาวชีน่า” ซาช่าพูดกับชีน่า

    “อืม” ชีน่าพยักหน้า

    ตอนเย็น

    “จะทานล่ะคร่า !!!!!!!!!x3” ไอรี่ ไอวี่และแอนนาพูดออกมาก่อนจะเริ่มกินอาหารฝีมือสตีฟ

    อร่อย !!!!!!!!!!!x3 ทั้งสามคนร้องออกมาพร้อมๆกันหลังจากได้กินอาหารของสตีฟเข้าไป

    “นี่ค่อยๆกินก็ได้ทำเอาไว้เยอะแยะไม่ต้องรีบกินขนาดนั้นเดี๋ยวจะติดคอเอา” สตีฟบอกกับทั้งสามคนก่อนจะหันไปมองซาช่าที่นั่งกินอย่างเรียบร้อยแตกต่างจากเด็กสามคนนี้ลิบลับ

    “ลุงขอตัวเดี๋ยวนะ” สตีฟพูดก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกไปจากจุดที่เด็กๆกินข้าวกันอยู่ซึ่งสตีฟไม่ลืมปรายตามองไปที่ชีน่าเพื่อเป็นสัญญาณบอกเธอว่าเขามีเรื่องจะคุยด้วย

    “มีอะ...”

    “คุณคิดบ้าอะไรอยู่ถึงจะให้เด็กๆพวกนั้นไปลุยภารกิจที่เยลโล่สโตนด้วย !!!” สตีฟถามชีน่าทันที

    “ก็ไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้นหรอกค่ะภารกิจนี้กำลังของฮีโร่ระดับสูงในอเมริกาจำเป็นมาก” ชีน่าพูด

    “แต่นั่นมันมังกรเลเวลสี่ร้อยนะ !!” สตีฟถลึงตาใส่เธอ

    “ดูเหมือนคุณจะเข้าใจผิดไปนะคะฉันไม่ได้คิดจะส่งฮีโร่คนอื่นๆหรือพวกเด็กๆเข้าไปสู้กับพวกมังกรหรอกค่ะ ภารกิจของคนอื่นๆนั้นน่ะคือภารกิจเกี่ยวกับพื้นที่รอบนอก เพราะหลังจากส่งคุณเข้าไปในนั้นแล้วบางทีการต่อสู้ของคุณกับมังกรพวกนั้นอาจจะทำให้สัตว์กลายพันธ์ที่อยู่รอบนอกเกิดการคลุ้มคลั่งขึ้นได้เพื่อป้องกันเหตุการณ์พวกนั้นเราจึงจำเป็นต้องใช้ฮีโร่จำนวนมากล้อมกรอบรอบนอกเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์กลายพันธ์พวกนั้นแตกตื่นจนหนีมาที่รัฐอื่นๆที่มีประชาชนอาศัยอยู่” ชีน่าอธิบายให้สตีฟฟัง

    “แต่ว่าเด็กๆพวกนั้น” สตีฟมองไปที่เด็กๆที่กำลังกินข้าวกันอยู่

    “เด็กๆพวกนั้นก็แค่บังเอิญได้ยินตอนฉันโทรคุยกับทางรัฐบาลและตีความกันไปเองว่าจะได้ทำภารกิจกับคุณ เพื่อให้เด็กพวกนั้นไม่แอบทำอะไรลับหลังฉัน ฉันจึงต้องกำหนดเลเวลการเข้าทำภารกิจนี้ให้พวกเด็กๆ ฉันเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าเวลาเพียงไม่กี่เดือนเด็กๆพวกนั้นจะสามารถเก็บเลเวลจนแซงฉันจนได้” ชีน่าพูด

    เหอะๆก็ใช้หนูแอนนาเป็นตัวแท้งมันก็ง่ายอ่ะสิ สตีฟคิดในใจตอนนี้เขาพอจะเข้าใจชีน่าบ้างแล้วหลังจากได้ฟังเธออธิบาย

    “แต่ว่าถ้าหนูแอนนาคิดจะตามคุณไปจริงๆ เรื่องนี้ฉันคงห้ามได้ยากเพราะด้วยสกิลของเธอถ้าเธอคิดจะซ่อนจากพวกฉันคงเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกฉันจะหยุดเธอได้” ชีน่าบอก

    ก็นั่นล่ะเฟ้ยที่เป็นห่วงถึงแม้จะมั่นใจว่าตอนนี้ค่าพลังกายหนูแอนนาจะสูงมากๆจนเผลอๆแรงระเบิดของนิวเคลียร์ยังทำอะไรเธอไม่ได้ แต่ไม่ใช่ว่ารังสีหลังการระเบิดจะทำอันตรายเธอไม่ได้เสียหน่อย สตีฟคิดในใจเพราะถ้าแอนนาคิดจะแอบตามเขาไปจริงๆเขาก็ไม่มีทางรู้ได้เลย

    “เฮ้อ...เอาเถอะว่าแต่ฝากดูเด็กๆด้วยแล้วกันเดี๋ยวคืนนี้ผมจะลงทะเลแล้ว ขอหมวกดำน้ำหน่อยสิคุณมีติดตัวใช่มั้ยล่ะ” สตีฟถามหาหมวกดำน้ำ

    “นี่ค่ะใบนี้ฉันให้คุณเลยก็ได้” ชีน่าพยักหน้าพลางหยิบหมวกสำหรับดำน้ำที่เป็นทรัพย์สินของรัฐบาลออกมา

    “อีกสองสามวันจะกลับขึ้นมาแล้วกันนะเพราะลงไปทั้งทีคงต้องเอาให้คุ้ม” สตีฟพูดพลางเก็บหมวกดำน้ำนั่นลงไปในกระเป๋ามิติของเขาจากนั้นเขาและชีน่าก็กลับไปรวมกลุ่มกับพวกเด็กๆ

    ตกกลางคืน

    “พวกเธอจะอยู่ที่นี่อีกอาทิตย์เลยงั้นเหรอเนี่ย” สตีฟพูดหลังจากได้ยินแพลนจากซาช่า

    “ใช่ค่ะพวกเรากะจะเก็บเลเวลที่นี่อีกสักอาทิตย์ ในทะเลรัศมีสองกิโลเมตรใกล้ๆชายฝั่งนั้นมีสัตว์กลายพันธ์ใต้น้ำเลเวลที่เหมาะกับพวกเราอยู่มาก” ซาช่าพยักหน้า

    “งั้นเหรอยังไงก็อย่าฝืนมากเกินไปล่ะ” สตีฟเตือน

    “ขอบคุณค่ะคุณลุง”

    “ว่าแต่คนอื่นๆไปไหนหมดล่ะ” สตีฟถามเพราะตอนนี้ไม่เห็นทั้งสองแฝดและแอนนา ส่วนชีน่านั้นกำลังอาบน้ำอยู่ในรถบ้าน

    “หนูแอนนาเข้านอนไปแล้วค่ะ ส่วนสองแฝดเห็นว่าเดินเล่นอยู่ริมทะเล นั่นไงตรงนั้นไงคะ” ซาช่าชี้ไปริมทะเลที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตรซึ่งสตีฟมองไปก็เห็นสองแฝดนั่งเล่นมองลงไปในทะเลอยู่

    “อืม...ถ้าอย่างนั้นดีเลยถ้าอย่างนั้นลุงไปเก็บเลเวลก่อนนะ” สตีฟเห็นว่านี่เป็นโอกาสเหมาะที่จะลงไปเก็บเลเวลแล้วเพราะถ้าไม่ไปตอนนี้เดี๋ยวสองแฝดจะป่วนเขาเอาได้

    “ค่ะคุณลุงเองก็ระวังตัวด้วยนะคะ” ซาช่าพูด

    ทางด้านสองแฝด

    “ท๊าด่าม !!!!” ไอวี่หยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ามิติของเธอ

    “ว้าวไอวี่เอามาจากไหนน่ะเหมือนสุดๆไปเลย” ไอรี่มองสิ่งที่แฝดของเธอหยิบออกมาจากกระเป๋ามิติอย่างตื่นเต้น

    “ก็ให้เพื่อนโอตาคุที่รู้จักทำเอาไว้ให้น่ะสิ เพราะหวังว่าสักวันจะได้มาเที่ยวแถวทะเล เป็นไงชุดว่ายน้ำแบบนางเงือกเหมือนมั้ยล่ะ” ไอวี่ถาม

    “เหมือนสุดๆไปเลยล่ะ เกล็ดนี่มันเกล็ดปลาจริงๆนี่นา” ไอรี่ลูบเกล็ดปลาดูเบาๆ

    “ใช่แล้วล่ะชุดด้านบนเป็นชุดแบบสวมผลิตจากวัสดุพิเศษที่ให้ผิวสัมผัสเหมือนผิวมนุษย์จริงๆส่วนท่อนล่างก็ประดับด้วยเกล็ดปลาของจริงทำให้เวลาใส่เราจะรู้สึกเหมือนกลายเป็นนางเงือกเลย” ไอวี่อวดชุดของเธอ

    “ว่าแต่เอาออกมาทำไมอ่ะ” ไอรี่ถาม

    “ถามได้ไอรี่เราก็จะใส่เจ้านี่ตามคุณลุงไปไงล่ะฉันน่ะได้ยินว่าคุณลุงจะแอบลงไปสนุกคนเดียวในทะเลคืนนี้” ไอวี่พูด

    “อ๊า !!!! คุณลุงขี้โกงว่าแต่มีของฉันบ้างไหมไอวี่” ไอรี่ถาม

    “มีสิของเธอเป็นตัวนี้” ไอวี่พยักหน้าพลางหยิบชุดออกมาอีกตัว

    “ขอบใจ” ไอรี่รีบรับชุดมา

    “อ๊ะคุณลุงเดินมาแล้วเก็บของเร็ว !!!” ไอวี่สังเกตุเห็นสตีฟกำลังเดินมา

    “คุณลุงกำลังจะไปไหนคะ !!” ไอรี่ถาม

    “จะลงทะเลหน่อยพวกเธอเองก็รีบๆไปนอนได้แล้วอย่านอนดึกให้มันมากนักเข้าใจหรือเปล่า” สตีฟพูด

    “คร่า !!!x2” ทั้งสองตอบก่อนทั้งคู่จะมองดูสตีฟที่เดินไปที่ริมหาดก่อนจะหยิบหมวกสำหรับดำน้ำออกมาใส่และค่อยๆเดินลงน้ำไป

    ควับ !! หลังจากสตีฟลงทะเลไปทั้งคู่ก็รีบหยิบชุดนางเงือกออกมาใส่พร้อมหยิบหมวกดำน้ำออกมาใส่บ้างทันที

    “อืม....x2” ไอวี่และไอรี่หันมาพยักหน้าให้กันก่อนจะค่อยๆเดินลงทะเลตามสตีฟไปทันที

    ทางด้านซาช่า

    “หืม...สองแฝดไปไหนแล้ว” ซาช่าที่พึ่งกลับมาจากการไปเข้าห้องน้ำเอ่ยขึ้นอย่างแปลกใจเพราะก่อนหน้านี้เธอยังเห็นสองแฝดนั่งอยู่ที่ริมทะเลอยู่เลย

    “หรือว่า !!!” ซาช่าอุทานออกมาหลังจากคิดถึงสิ่งที่เป็นไปได้

    ฟุ่บ !! เธอรีบพุ่งเข้าไปยังรถบ้านซึ่งเป็นที่พักของพวกเธอทันทีเธอตรงดิ่งไปตรงที่นอนของสองแฝดก่อนจะลงมือรื้อของส่วนตัวของสองแฝดทันที

    “ไม่มีกระเป๋ามิติของพวกเธอหายไปอย่าบอกนะว่าตามคุณลุงลงทะเลไปน่ะ !!” ซาช่าอุทานก่อนจะรีบวิ่งไปบอกชีน่าที่อยู่ในรถบ้านอีกคันทันที

    จบ...

    คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน