ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

     ในตอนนี้ก็ถูกแบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มแรกคือกลุ่มของพวกท่านแม่ที่พากันไปอยู่ที่ห้องครัวเพื่อเตรียมตัวทำอาหารมื้อกลางวันให้กับคน 3 ตระกูล ตระกูลหวัง ตระกูลฉือ ตระกูลอี้

     กลุ่มที่สองคือกลุ่มของพวกท่านพ่อ ท่านลุงทั้งสองคนที่กำลังอยู่กับตราประทับ กักเก็บพลังธาตุกันอยู่ และพูดคุยเกี่ยวกับการใช้งานของมันอย่างตื่นเต้น

     กลุ่มสุดท้าย และท้ายที่สุด ที่ดูน่าปวดหัวก็คือกลุ่มพวกเด็กๆที่นำโดยท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวนั่นเอง ที่พากันเดินใกล้ๆกับบ้านของตระกูลหวังของนางนั่นแหละไม่ได้ไปไกลมากเพราะเดี๋ยวจะถึงเวลาอาหารกลางของพวกนางแล้ว จึงหาเรื่องเล่นซนใกล้ๆแถวนี้แทน

     “ลา..ลัน…ลา…ลัน….ล้า….”เสียงฮึมฮัมเพลงกันตลอดเส้นทางการเดินของพวกเด็กๆ บ่งบอกว่ากำลังอารมณ์ดีกันมากๆเลยทีเดียว

     “ท่านย่าเล็ก ท่านจะพาพวกข้าไปเล่นที่ใดกันเจ้าคะ??”เหลนสาวรองมี่เฟิง

     “ตรงแถวนี้แหละแค่จะต้องมีพื้นที่กว้างๆหน่อย จะได้วิ่งไปวิ่งมาระหว่างที่นี่ถึงที่บ้านกัน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “วิ่งไล่กันหรือเจ้าคะ/ขอรับ”พวกเหลนๆ ถามกันอย่างกระตือรือร้นกันทันทีทันใดที่ท่านย่าเล็กชวนวิ่งไล่กันแล้ว

     “อ่าฮะ..ใช่แล้วแต่จะไม่ใช่การเล่นวิ่งไล่จับ ไปมาเหมือนเดิมแบบที่พวกเจ้าเคยเล่นกันนะเหลนๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว 

     นางเริ่มทำสีหน้าเจ้าเล่ห์มองไปทางเหลนเหลนๆชายทันทีทันใดเลย เหมือนกับดั่งได้เล็งเป้าหมายเอาไว้แล้วในใจตั้งแต่ตอนแรกเลย

     “................!!”พวกเหลนชาย ที่จู่ๆก็รู้สึกขนลุกเกรียวขึ้นมาทันทีทันใดเช่นกันกับสายตาที่ท่านย่าเล็กส่งมาให้พวกเขา หรือว่าพวกเขาคิดกันไปเองนะ??

     “เอ่อ…พวกเจ้าว่าท่านย่าเล็กมองมาที่พวกเราแปลกๆไหม??”เหลนชายคนโตหยางหยาง

     “ข้ารู้สึกไม่ค่อยดีเลยจริงๆนะ กับสายตาท่านย่าเล็กในตอนนี้น่ะ”เหลนชายรองจูจู

     “นั่นน่ะสิขอรับ สายตาแบบนี้มองมาทีไรก็…!!”เหลนชายสามจีจี

     “มองมาทีไรพวกเราก็….!!”เหลนชายสี่เหล่าสู่

     กว่าจะหันหลับกลับหนีไปให้พ้นสายตาท่านย่าเล็กก็ช้าไปเสียแล้ว เมื่อในมือของนางมีการหล่อหลอมพลังธาตุออกมาเป็นเส้นสาย และนางก็….

     “ฟึ่บ……”

     “ไอ้หยา…..หนีเร็วพวกเรา”พวกเหลนชาย

     เหนี่ยวเหนี่ยว ทำสายฟ้าฟาดด้วยพลังธาตุเส้นเล็กๆฟาดไปที่พวกเหลนชาย อย่างสนุกสนาน แบบแสบๆคันๆเพียงเท่านั้นเอง

     “เป็นไงบ้างสนุกไหมเหลนชาย ฮิ….ฮิ….”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “พวกเราเตรียมการโจมตีได้..”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เจ้าค่ะ ท่านย่าเล็กโจมตีทันทีเลย”เหลนสาวน้อย

     “................!!”เหลนชาย

     “ฟี้ว….ฟี้ว……”

     ต่างคนต่างก็สาดสายพลังธาตุแบบสายฟ้าฟาดกันอย่างสนุกสนาน แรกๆพวกเหลนชายมัวแต่ตกใจจึงไม่ทันตั้งตัวแต่ตอนนี้ก็พากันเล่นสนุกยกใหญ่

     ผมเพ้าชี้โด่ชี้เด่กันเพราะสายฟ้าฟาดจากพลังธาตุที่พวกเขาเล่นกันนี่แหละ ถ้าผู้คนจากตระกูลใหญ่ๆด้านนอกรู้เห็นเหตุการณ์นี้เข้าก็คงจะตกใจกันยกใหญ่เลยทีเดียว มีที่ไหนกันที่ปล่อยให้ลูกๆหลานๆในตระกูลใช้พลังธาตุปล่อยเล่นแบบไร้สาระแบบนี้

    เสียงหัวเราะ เสียงกรี๊ดกร๊าด เสียงวิ่งไล่กัน ดังมาใกล้ๆถึงบ้านของตระกูลหวังกันอีกครั้ง ทางด้านพวกท่านแม่ที่กำลังจะออกมาตามลูกๆหลานๆเหลนๆให้มากินอาหารมื้อกลางวันก็ ต้องไหว้วานให้พวกผู้ชายออกไปตามหาด้วยเช่นกัน 

     แต่ให้ไปตามหาพวกเด็กๆอย่างไรก็ไม่รู้นานแล้วก็ไม่เห็นจะพากันกลับมาถึงบ้านสักทีหนึ่ง 

     “นี่มันก็เกือบจะ 2 เค่อ(1 เค่อ 15 นาที)แล้วนะทำไมพวกผู้ชายถึงยังพาพวกเด็กๆมาไม่ถึงบ้านกันสักทีหนึ่ง”ท่านแม่ 

     “นั่นน่ะสิ ข้าก็แปลกใจมากเช่นกันมันนานเกินไปหรือไม่นะ เสียงพวกเด็กๆข้าก็ได้ยินอยู่ไม่ไกลจากตัวบ้านของเจ้ามากอย่างแน่นอน”ท่านป้าอี้

     “หรือจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า??แต่ก็ไม่น่าจะใช่นะ”ท่านป้าฉือ

     “คงจะดื้อดึงพากันซนต่อเสียมากกว่า พวกผู้ชายคงไม่มีใครทำให้พวกเด็กๆกลัวได้หรอก สงสัยคงจะต้องไปตามเองเสียแล้วล่ะ”ท่านแม่

     “งั้นพวกเราก็ไปดูกัน”ท่านป้าอี้

     “อือ….”ท่านแม่

     มีท่านแม่ ท่านป้าอี้ ท่านป้าฉือ พี่สะใภ้ทั้งสองคนตามไปด้วย แต่พอเดินไปถึงที่แล้วว่าพวกเด็กๆนั้นอยู่ไหนกัน ภาพที่เห็นก็ทำให้ท่านแม่ถึงกับคิ้วกระตุกขึ้นมาทันที

     “นั่นไงล่ะ ข้าคาดการณ์ไว้ไม่ผิดเลยให้มาตามลูกๆหลานๆเหลนๆกลับมาเล่นด้วยกันซะอย่างนั้น”ท่านแม่

     พวกท่านพ่อที่ก็โดนสายฟ้าฟาดจากพลังธาตุต่างก็พากันหลบกันวุ่นเช่นเดียวกัน ไม่ใช่อย่างที่พวกท่านแม่คิดว่ากำลังเล่นกับพวกเด็กๆอยู่หรอก แต่ว่าโดนเด็กๆกลั่นแกล้งต่างหากเล่า!!

     “เหนี่ยวเหนี่ยว พอเถอะลูกกลับบ้านก่อนค่อยมาเล่นอีกภายหลัง”ท่านพ่อ

     “โอ๊ย…น้องเล็กหยุดก่อนมันแสบๆคันๆไปหมดแล้ว”พี่ใหญ่ซือจื่อ

     “ฮ่า….ฮ่า….สนุกไหมเจ้าคะแสบๆคันๆสนุกดี”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “.............!!”พวกผู้ชาย

     “ท่านพ่อ ข้าขอเวลาอีกสักหนึ่งเค่อนะเจ้าคะ”เหนี่ยวเหนี่ยว(1 เค่อ 15 นาที)

     “เจ้าพูดแบบนี้มาเป็นรอบที่ 3 แล้วนะ”ท่านพ่อ

     “รับรองรอบนี้รอบสุดท้ายแน่นอนเจ้าคะ นะเจ้าคะท่านพ่อแป๊บเดียวเองนะๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว ส่งเสียงตะโกนบอกท่านพ่อของนางอย่างไม่รู้เลยว่าตอนนี้ผู้ใดกันกำลังมองมาที่กลุ่มพวกนางอยู่

     “ทำไมจู่ๆรู้สึกขนลุกขึ้นมาแปลกๆนะเนี่ย สงสัยข้าจะโดนสายฟ้าฟาดเป็นแน่ ผู้ใดกันฮึ่ม…”เหนี่ยวเหนี่ยว คิดว่านางโดนพวกเหลนๆโจมตีอีกรอบแต่ที่ไหนได้มันไม่ใช่หรอก มันคือสัญชาตญาณบางอย่างที่กำลังตักเตือนนางว่าตอนนี้กำลังจะไม่ปลอดภัยแล้ว กับภัยคุกคามบางอย่างที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตของนางเอง

     “ฟี้ว……..”

     “ไอ้หยา……ก้นข้า..อูย….”เหนี่ยวเหนี่ยว สะดุ้งสุดตัวจับก้นน้อยๆของนางเอง และกำลังมองหาผู้ที่ลอบโจมตีนางด้วยสีหน้าอันเกรี้ยวกราด

     “ผู้ใดกันใช้สายฟ้าฟาดก้นข้า…ออกมาเลยนะ..ฮึ่ม…”เหนี่ยวเหนี่ยว กราดมองพวกเหลนชายอย่างเอาเรื่อง

     “.............!!”พวกเหลนชาย

     “พวกข้าเปล่านะขอรับ..!!”เหลนชาย

     “แล้วผู้ใดกันเล่า??”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ฟี้ว……”

     “ไอ้หยา……ก้นข้าอีกแล้ว..!!ผู้ใดออกมานะ ข้าโมโหแล้วนะเจ้าคะ”เหนี่ยวเหนี่ยว 

     “โอ้….ข้าเองเจ้าค่ะท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยว เห็นว่ากำลังเล่นร่วมกันสนุกเลยทีเดียวเลยอยากเล่นกับพวกเจ้าด้วยนะเจ้าคะ”ท่านแม่

    “ท่านแม่…..!!!”เหนี่ยวเหนี่ยว ตกใจสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับจับก้นน้อยๆอย่างป้องกันภัยตัวเองแบบสุดๆ

     “เป็นไงเจ้าคะ สนุกดีนะเจ้าสายฟ้าฟาดอะไรเนี่ย”ท่านแม่

     “..........!!!”เหนี่ยวเหนี่ยว

    “โอ้…ข้าๆเลิกเล่นแล้วเจ้าค่ะ จะกลับบ้านแล้วเจ้าค่ะ เหลนๆพวกเจ้า….”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่กำลังจะหันหลังไปหาพวกเหลนๆให้เข้าพวก แต่สิ่งที่เจอก็คือเหล่าบรรดาพวกเหลนๆชายทั้งสามตระกูลหันหลังวิ่งตรงไปที่บ้านของนางกันอย่างรวดเร็ว

     “ควั่บ…..”

     “ตึก…ตัก…..”

     “............!!!”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ท่านย่าเล็ก พวกพี่ชายหนีเอาตัวรอดไปแล้วเจ้าค่ะ”พวกเหลนสาว

     “หนอย..เจ้าพวกนี้หนีเอาตัวรอดไปก่อนเลย ไอ้หยา….”เหนี่ยวเหนี่ยว เพียงแค่หันหลังแป๊บเดียวก็เจอสายฟ้าฟาดก้นน้อยๆอีกครั้ง

    “ไปแล้วเจ้าค่ะท่านแม่….”เหนี่ยวเหนี่ยว เอามือปิดก้นน้อยๆของตัวเองและซอยขาสั้นๆของนางวิ่งตรงกลับบ้านทันที

     “............!!!”เหลนสาว เห็นท่าไม่ดีก็รีบวิ่งไปอย่างรวดเร็วตามไปติดๆเช่นกัน

    “..................!!”พวกบรรดาท่านพ่อทั้งหลาย ได้แต่มองชื่นชมฝีมือของเหล่าฮูหยินแบบเกรงๆ

    “ต้องให้ถึงมือพวกข้าทุกทีสิน่า พวกท่านเนี่ย”ท่านแม่ ก่อนจะเดินกลับบ้านก็ทิ้งคำพูดไว้ให้กับพวกท่านพ่ออย่างไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่

     “คือ…คือว่าพวกข้า……”ท่านพ่อ ถึงกับพูดติดอ่างไปไม่เป็นเลยเช่นกัน

     “ยังจะมายืนมาดูอะไรกันอีกเล่าเจ้าคะท่านพี่ ตามไปดูพวกเด็กๆสิเจ้าคะ”ท่านแม่

    “ขอรับ….!!”พวกท่านพ่อ รีบเร่งฝีเท้าตามพวกเด็กๆไปติดๆเช่นกัน นึกแล้วก็พาให้ขนลุกหวาดเสียวก้นของพวกเขาเช่นกัน

     “เฮ้อ……..”เหล่าบรรดาท่านแม่

     เมื่อพวกเด็กๆพากันมาถึงบ้านแล้ว ก็พากันไปล้างมือให้สะอาดเตรียมนั่งประจำที่กันทันทีทันใด อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยกัน

     “โคร๊ก…คร๊าก…….”เสียงท้องร้องแข่งขันทันทีเมื่อได้เห็นอาหารที่วางไว้บนโต๊ะมีแต่ของน่ากิน น่าอร่อยๆทั้งนั้น

     “ฟืด…ฟืด….”

     “หอมจริงๆเลย พวกท่านแม่ทำอะไรก็มีกลิ่นหอม และดูน่ากินทุกอย่างจริงๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่มองอาหารบนโต๊ะพร้อมกับน้ำลายไหลที่มุมปาก

     “จริงเจ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”เหลนๆสาวต่างประสานเสียงกันเอ่ยปากชื่นชมพวกท่านแม่ ท่านย่าทวด ท่านย่าของพวกนางด้วยเช่นกัน ที่ทำอาหารอร่อยดูน่ากินให้พวกเขาอีกแล้ว

     “มื้อนี้คงจะกินข้าวแค่ประมาณสัก 3 ถ้วยกันก็พอเนอะเหลนสาว พวกเจ้าว่าอย่างไรกัน??”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้เจ้าค่ะ”เหลนสาวน้อย

     “..............!!”พวกผู้ใหญ่ ที่ได้ยินว่าแค่กิน 3 ถ้วยก็ถึงกับต้องทำใจจริงๆ 

     “ขอให้กินให้อร่อยกันนะเจ้าคะ/ขอรับ”พวกเด็กๆ ประสานเสียงก่อนที่จะกินอาหารในทุกๆมื้อ

     “เริ่มกินแล้วนะเจ้าค่ะ หง่ำ..หง่ำ..”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “หง่ำ..หง่ำ…”พวกเด็กๆต่างก็ก้มหน้าลงที่ถ้วยข้าวกันอีกครั้ง ความเงียบสงบกลับมาได้พักหนึ่ง

     “พอได้ของกินเต็มปาก ก็พากันเงียบเสียงกันได้”ท่านแม่

     “ถ้าเงียบที่สุดก็คงต้องเป็นเวลานอนล่ะเจ้าค่ะท่านแม่”พี่สะใภ้ใหญ่

     “จริงสิเจ้าคะ พวกเราต้องเตรียมจัดที่นอนกลางวันด้วย”พี่สะใภ้รอง

     “อือ….พวกเจ้าก็จัดการเองได้เลยไม่ต้องบอกข้า”ท่านแม่

     “ได้เจ้าค่ะ ท่านแม่”สองสะใภ้

     เมื่ออาหารกลางวันพวกผู้ใหญ่บางคนกินเสร็จเรียบร้อยแล้ว บ้างก็นั่งพักผ่อน พูดคุยจิบน้ำชากันไป ส่วนพวกท่านแม่ก็ต่างพากันจัดเตรียมที่นอนพักกลางวันให้พวกเด็กไปด้วย ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังนั่งกินอาหารกลางวันกันอย่างดุเดือดก็ตามที

     “แคว๊ก…แคว๊ก…”เสียงเกาก้นน้อยๆจากเหนี่ยวเหนี่ยว

     “ท่านย่าเล็ก เป็นอะไรเหรอเจ้าคะ??”เหลนสาวสี่ทู่จึ

     “ข้ารู้สึกคันๆที่ก้นของข้านิดหน่อยน่ะเหลนสาวสี่”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เอ๋…เป็นเพราะอะไรกันเล่าเจ้าคะ??”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

     “ก็คงเป็นเพราะ…(นางหันซ้ายหันขวาและกลับมาพูดกับเหลนสาวต่อว่า)สายฟ้าฟาดของท่านแม่ข้าอย่างไรเล่าข้าโดนฟาดก้นตั้ง2-3 ครั้งเชียวนะ ท่านแม่ช่างเก่งกาจนักตรงเป้าหมายเลย ข้ายังรู้สึกคันๆอยู่เลยเนี่ย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “อ้อ….”พวกเหลนสาวน้อย

     “คราวหน้าคงจะต้องระวังตัวมากหน่อยล่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ใช่ๆเจ้าค่ะ”เหลนสาวน้อย

     “ท่านแม่เลยมีท่าไม้ตายใหม่เลย เฮ้อ…น่าสงสารพวกท่านพ่อ พวกพี่ชาย และหลานชายนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “................??”พวกท่านพ่อ ที่ได้ยินก็พากันงงว่ามันเกี่ยวอะไรกันกับพวกท่านอีกแล้วล่ะทีนี้ เลยตั้งใจฟังบทสนทนาของเหนี่ยวเหนี่ยวกับเหลนสาวน้อยต่อไป

     “พวกท่านพ่อเหรอเจ้าคะ??”พวกเหลนๆสาว

     “ก็ใช่น่ะสิ แต่ก่อนท่านแม่จะใช้นิ้วพิฆาตบิดแบบนี้ แบบนี้ ใช่ไหมล่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ใช่เจ้าค่ะ”เหลนสาวน้อย

     “..........!!”พวกท่านพ่อ พอได้ยินก็รู้สึกเขินอายกันขึ้นมาทันทีแต่ก็ต้องตั้งใจฟังต่อไป เพราะยังไม่ถึงเนื้อเรื่องหลักที่พวกท่านต้องการได้ยินจากเหนี่ยวเหนี่ยว และนางก็พูดต่อไปว่า..

     “แต่ท่านิ้วพิฆาตนั้นต้องมีพวกท่านพ่อยืนอยู่ใกล้ๆใช่ไหมเล่า แต่ตอนนี้พวกท่านแม่แค่ทำเพียง……พรึ่บ…ฟี้ว…แค่นี้ก็สิ้นเรื่องแล้ว

     พวกท่านก็ก้นลายเพราะโดนสายฟ้าฟาดจากพลังธาตุของพกท่านแม่อย่างไรเล่า ใกล้หรือไกลต่อจากนี้ก็ไม่สำคัญแล้วล่ะ ขึ้นอยู่กับว่าผู้ใดจะรวดเร็วหลบหนีท่านแม่เก่งกว่ากัน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “.................!!”พวกท่านพ่อ พากันจับก้นของตัวเองกันอย่างไม่รู้สึกตัว เหมือนการป้องกันภัยให้กับตัวเองโดยอัตโนมัติ ต่างพากันหวาดเสียวเมื่อพากันนึกถึงภาพเหล่าฮูหยินของตัวเองทำสายฟ้าฟาด มาฟาดก้นพวกท่านเหมือนเหนี่ยวเหนี่ยวโดน!!

     เมื่อนินทาพวกท่านพ่อกันเสร็จ พวกเด็กๆก็พากันนั่งกินอาหารกันต่อไม่นานก็พากันไปนั่งเล่น นั่งคุยกันต่อใต้ต้นไม้ที่เป็นร่มเงา ที่พวกท่านแม่ของพวกเด็กๆจัดเตรียมสถานที่ไว้ให้นอนตอนกลางวันกัน

     “อ้า….จริงด้วยเจ้าค่ะ”พวกเหลนสาวน้อย

     “ห๊าววว………….”

     นั่งพูดคุยเล่น นอนเล่น เกลือกกลิ้งไปมากันไม่เท่าไหร่เสียงที่ดังเจื้อยแจ้วก็ค่อยๆหายไปทีละคนสองคน จนเริ่มเงียบลงบ้าง จนกระทั่งไม่มีเสียงใดๆรบกวนอีกต่อไป

     “ความสงบสุขกลับมาหาพวกเราอีกครั้งแล้ว”ท่านแม่

     “จริงเจ้าค่ะ”ทุกๆ คน

     พวกท่านแม่ ต่างก็พากันไปชะเง้อมองให้แน่ใจอยู่หลายรอบว่าพวกเด็กๆพากันหลับหมดจริงๆหรือยัง และคอยดูพวกเขาเป็นระยะๆ 

************
 

     หาเกมส์เล่นกลั่นแกล้งพวกเหลนๆอย่างสนุกสนาน แต่พอสุดท้ายตัวนางเองก็โดนท่านแม่ลงโทษด้วยเกมส์ที่ตัวเองสร้างมานั่นแหละ !!ไม่รู้ว่าจะสมน้ำหน้าท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวดีหรือไม่