เกมส์อาณาจักรเทพ: เริ่มต้นด้วยระบบผู้สืบทอดแห่งพระเจ้า

        ในที่นั่งบริเวณด้านล่าง สีหน้าของเอเทนภายใต้ชุดคลุมเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและสับสน

        แม้ภายนอกเขาจะพยายามสงบนิ่ง แต่ภายในจิตใจของเขากลับสั่นไหวรุนแรง

        “ทำไมเจ้าเด็กนั้นถึงรู้จักชื่อของเราได้?”

        คำถามนี้สะท้อนอยู่ในหัวของเขา ตัวของเอเทนพยายามคิดหาเหตุผล

        “มันรู้ชื่อของเราจริงๆเหรอ?”

        “หรือตัวของมันแค่กำลังคาดเดาส่ง? แต่จากน้ำเสียงและท่าทางของมัน มันดูเหมือนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของเรา!!”

        ความคิดของเอเทนเริ่มปั่นป่วนจนแทบไม่อาจสงบได้ เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย พยายามรวบรวมสติและวางแผนหลบหนี

        ทว่าในตอนนั้นท่ามกลางความเงียบงันที่เกิดขึ้น เสียงของชายหนุ่มอีกคนหนึ่งก็ดังออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

        “งั้นเหรอ.. ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้าเด็กบ้านี่ถึงกำลังเดือดดาล!”

        เสียงนี้ทำให้ทุกคนในห้องโถงต่างหันไปมองยังต้นเสียง ผู้ที่พูดขึ้นมานั้นคือเฟนเรียร์ มังกรเพลิงจักรพรรดิ

        เฟนเรียร์ยืนขึ้นเต็มความสูง ร่างกายที่เต็มไปด้วยพลังของมังกรเพลิงเปล่งประกายอย่างน่าเกรงขาม ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังชายในชุดคลุมด้วยสายตาเยือกเย็นและแฝงไปด้วยจิตสังหาร

        “ตอนแรกก็ไม่ได้เอะใจเท่าไหร่กับชื่อนี้ แต่เมื่อพิจารณาดีๆแล้ว ข้าก็เข้าใจได้ในที่สุด!”

        เฟนเรียร์กล่าวพร้อมกับหัวเราะเบาๆ เขาชี้นิ้วไปยังชายในชุดคลุมพร้อมกับกล่าว และมันทำให้ทุกคนในห้องโถงรู้สึกหนาวเยือก

        “แกคือหนึ่งในสิบผู้บริหารระดับสูงของกิลด์แห่งความมืดสเปคเตอร์!”

        “สมญานาม ‘ปีกแห่งความหวาดกลัวทั้งสิบ’ ราชาแห่งนรก... เอเทน!”

        สิ้นคำพูดของเฟนเรียร์ บรรยากาศในห้องโถงก็เปลี่ยนไปในทันที ความเงียบสงัดปกคลุมทั่วทั้งบริเวณ ทุกสายตาหันไปจ้องมองเอเทนด้วยความตกตะลึงและหวาดหวั่น

        “อะ..อะ..อะไรนะ?!”

        ผู้เล่นที่นั่งอยู่ใกล้เอเทนถึงกับหน้าซีดเผือด พวกเขารีบลุกขึ้นและถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว ราวกับการอยู่ใกล้เขานั้นอันตรายเกินไป

        “ราชาแห่งนรก... หนึ่งในผู้บริหารของกิลด์สเปคเตอร์เหรอ?”

        “คนแบบนี้มาอยู่ในโรงประมูลได้ยังไง!?”

        เสียงกระซิบกระซาบเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความตื่นตระหนก

        เอเทนที่ถูกเปิดโปงก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง แต่หยาดเหงื่อที่ไหลอาบแก้มและแววตาที่เต็มไปด้วยความกดดันนั้น ไม่อาจซ่อนเร้นความตื่นตระหนกภายในได้

        เอลก้า ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งเผ่าพันธุ์เอลฟ์ ขมวดคิ้วพร้อมกับพึมพำเบาๆ

        “มิน่าล่ะ... ก่อนหน้านี้ข้าเองก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่น่าหวาดกลัว..”

        “เป็นกิลด์สเปคเตอร์จริงๆด้วยสินะ?”

        เลโกลัสที่นั่งอยู่ข้างเอลก้าเองก็กำหมัดแน่น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

        “กิลด์แห่งความมืดที่ขึ้นชื่อเรื่องการก่ออาชญากรรม... ทำไมพวกมันถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”

        อาลัน, ไซเฟอร์, และแม้แต่หลงชิงเหิน ต่างจ้องมองไปยังเอเทนด้วยสายตาเยือกเย็น

        ทั้งสามคนไม่ได้พูดอะไร แต่บรรยากาศรอบตัวพวกเขาแสดงให้เห็นชัดเจน พวกเขาไม่ยินยอมให้คนอย่างเอเทนอยู่ในที่แห่งนี้ได้

        เฟนเรียร์เผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม จิตสังหารที่แผ่ออกมาจากตัวเขาทำให้มวลอากาศรอบๆตัวร้อนระอุ ราวกับเปลวเพลิงที่จะเผาไหม้ทุกสิ่ง

        พร้อมกับกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ

        “ข้าไม่สนหรอกว่าแกจะเป็นใคร”

        “แต่ถ้าแกคิดจะทำอะไรที่นี่ แกก็เตรียมตัวเผชิญหน้ากับความพินาศได้เลย!”

        เอเทนที่ถูกล้อมกรอบด้วยจิตสังหารจากทุกทิศทางเพียงแค่ยืนนิ่ง แต่ในแววตาของเขาก็มีประกายที่แฝงไปด้วยความเยาะเย้ย

        “น่าสนใจ.. ”

        “พวกเจ้านึกว่าข้ากลัวพวกเจ้าหรือ?”

        เอเทนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนจะยกมือขึ้นเล็กน้อย พลังงานสีดำที่ลึกลับและน่ากลัวเริ่มแผ่ออกมาจากร่างของเขา แต่ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านี้ เสียงของเหมยลี่ก็แทรกขึ้นมาด้วยความร้อนรน

        “ได้โปรดหยุดเถอะค่ะแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน! โรงประมูลแห่งนี้เป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ที่มีกฎห้ามการต่อสู้!”

        เธอยกมือและกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พร้อมกับแววตาเองก็สั่นไหวขึ้นอย่างมาก

        “ทุกท่านต้องเข้าใจนะคะ หากว่าใครละเมิดกฎ ไม่ว่าจะเป็นผู้เล่นหรืออวาตาร์เทพเจ้า ทางเราจะดำเนินมาตรการขั้นเด็ดขาด!”

        คำพูดของเหมยลี่ทำให้แรงกดดันในห้องโถงเริ่มลดลง แต่บรรยากาศตึงเครียดยังคงปกคลุมไปทั่ว ไม่มีใครกล้าขยับตัวหรือพูดอะไรเพิ่มเติม

        อนาเธอร์ที่ยืนอยู่ในห้องพิเศษยังคงจ้องมองไปยังเอเทนด้วยสายตาเยือกเย็น

        “ถือว่าโชคดีที่นี่มีกฎ ไม่อย่างนั้น..จะให้ภรรยาของฉันสังหารแกทิ้งซะเดี๋ยวนี้!!”

        เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยความหมายแฝง ทุกสายตายังคงจับจ้องไปยังเอเทนที่ยืนนิ่งอยู่กลางความเงียบงัน

        เมื่อถูกเปิดเผยตัวตนจนไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป เอเทนถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความอ่อนล้าเล็กน้อย

        เขายกมือขึ้นดึงชุดคลุมสีดำที่ปกปิดร่างกายของตนออก เผยให้เห็นใบหน้าของชายวัยกลางคนที่ดูดุดันและน่ายำเกรง ผมยาวสีดำที่ดูรกรุกรังเต็มไปด้วยความไม่เป็นระเบียบ หนวดเคราที่ปกคลุมใบหน้าทำให้เขาดูราวกับเป็นนักรบผู้ผ่านสมรภูมิที่โหดร้ายมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

        ดวงตาข้างหนึ่งของเขาถูกปิดทับด้วยรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ เสริมให้ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึมและเปี่ยมไปด้วยอำนาจ

        “ก็อย่างที่ท่านเหมยลี่พูดนั่นแหละ”

        “วันนี้ข้าไม่ได้มาเพื่อหาเรื่อง ข้ามาในฐานะผู้ร่วมการประมูลเท่านั้น!”

        คำพูดนี้ทำให้หลายคนในห้องโถงเริ่มผ่อนคลายเล็กน้อย แต่บรรยากาศยังคงเต็มไปด้วยความระมัดระวัง

        “ทุกคนน่าจะเข้าใจกันดี!”

        เอเทนกล่าวต่อพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆห้องโถงด้วยความสัตย์จริง

        "ยังไงหอการค้าแห่งนี้ก็คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์! มันคืออาณาเขตพิเศษที่ทุกคนต้องทำตามกฎ!”

        “ต่อให้ข้าจะชั่วช้าแค่ไหน ข้าก็ไม่กล้าลงมือหาเรื่องพวกแกที่นี่หรอก!”

        “ที่สำคัญ.. มีผู้ปกป้องวิหารอย่างท่านคริสติน่าอยู่ ตัวของข้ายิ่งไม่กล้าลงมือเลยซักนิด!”

        คำพูดนี้ไม่ได้ช่วยลดความหวาดระแวงจากทุกคนไปได้ทั้งหมด แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้สถานการณ์ไม่บานปลาย หลายคนมองหน้าเอเทนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น แต่ทั้งหมดก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาเพิ่มเติม

        อนาเธอร์ยืนกอดอกอยู่ในห้องพิเศษ

        เขามองลงมายังเอเทนด้วยสายตาเยือกเย็น ดวงตาแห่งโอดินยังคงส่องประกายราวกับจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของชายตรงหน้า

        “คำพูดของแก.. ฉันจะเชื่อไว้ก่อนว่าจริง แต่ถ้าแกคิดจะทำอะไรนอกกฎละก็ จำไว้ว่าพวกเราจะไม่ยอมปล่อยแกไปแน่!”

        เฟนเรียร์ที่ยืนอยู่ข้างอนาเธอร์เผยรอยยิ้มเย้ยหยันก่อนจะพูดเสริมอย่างเห็นด้วย

        “เจ้าโชคดีที่วันนี้สถานที่แห่งนี้มีกฎ”

        “ไม่อย่างนั้นร่างของเจ้าคงถูกเปลวเพลิงของข้าเผาจนมอดไหม้ไปแล้ว”

        เอเทนไม่ตอบกลับคำพูดของเฟนเรียร์ เขายกมือขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมา

        “ข้าไม่มีเจตนาจะก่อปัญหา และข้าก็ไม่อยากเสียเวลาต่อปากต่อคำกับพวกเจ้า”

        “หากพวกเจ้าสงบ ข้าก็สงบ แต่ถ้าไม่...”

        เขาหยุดพูดไปชั่วครู่ สายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็นกวาดมองไปรอบๆห้องโถง ก่อนจะกล่าวปิดท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

        “ก็ลองดู!”

        คำพูดนี้ทำให้บรรยากาศในห้องโถงเงียบงันไปชั่วขณะ ทุกคนต่างจับตามองเอเทนด้วยความกังวลและไม่ไว้ใจ

        เหมยลี่ที่อยู่บนเวทีพยายามควบคุมสถานการณ์ เธอก้าวออกมายืนตรงกลางและกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นคง

        “ขอให้กลับไปสู่ที่นั่งของตนเถอะค่ะ การประมูลครั้งนี้ยังไม่จบ และดิฉันหวังว่าพวกเราจะสามารถรักษาความสงบเรียบร้อยเอาไว้ได้!”

        คำพูดของเหมยลี่ช่วยลดความตึงเครียดในห้องโถงได้บ้าง หลายคนเริ่มกลับไปนั่งที่ของตน แต่ยังไงก็ตาม สายตาของพวกเขาแทบทุกคนยังคงจับจ้องไปยังเอเทนอย่างไม่ลดละ

        ขณะที่เอลก้าได้หันไปกระซิบกับเลโกลัส

        “ข้ารู้สึกไม่สบายใจเลย คนของกิลด์สเปคเตอร์มาที่นี่ได้ยังไง? และเขาต้องการอะไร?”

        เลโกลัสพอรับฟังก็เห็นด้วย

        “ผมก็สงสัยเช่นกัน บางทีเราอาจต้องจับตาดูการเคลื่อนไหวของพวกเขาอย่างใกล้ชิด!”

        ในขณะที่สถานการณ์เริ่มกลับมาสงบ เสียงของเหมยลี่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

        “เอาล่ะค่ะ! การประมูลแหวนอาวุธแห่งดูรินยังคงดำเนินต่อไป ราคาอยู่ที่ 300,000 เหรียญทอง มีใครต้องการขานราคาเพิ่มอีกไหมคะ?”

        เสียงในห้องโถงเงียบลงชั่วขณะ ทุกสายตาจับจ้องไปยังอนาเธอร์และเอเทน การประมูลครั้งนี้ยังไม่จบ และการแข่งขันระหว่างสองคนนี้อาจเป็นจุดตัดสินชะตาของแหวนแห่งดูริน