ย้อนเวลามาเป็นพระชายากับระบบสมาร์ตโฟนต่างมิติ (จบแล้ว)

       หลังจากฉิงเอ๋อร์และชิงจื่อเดินเที่ยวชมจวนอ๋องไปด้วยกันหนึ่งรอบความสัมพันธ์ของทั้งสองก็เรียกได้ว่าสนิทชิดเชื้อกันมากขึ้น

       เมื่อชิงจื่อได้รู้ถึงชาติกำเนิดและอดีตที่ผ่านมาของฉิงเอ๋อร์ก็อดไม่ได้ให้รู้สึกสงสาร

       ทางด้านเยว่เฟิงเกอเมื่อไปถึงหอแปดทิศก็เล่าเรื่องฉิงเอ๋อร์ให้ม่อหลิงหานฟัง ทั้งยังแจ้งให้ทราบว่านางได้รับฉิงเอ๋อร์มาเป็นสาวใช้ประจำกายโดยสมบูรณ์แล้ว

       ม่อหลิงหานตั้งใจฟังจนจบก็พยักหน้ากล่าวว่า“ไม่ว่าชายารักอยากให้ใครมาเป็นสาวใช้ประจำกายเจ้า เปิ่นหวางก็เห็นด้วยทั้งสิ้นขอแค่อีกฝ่ายไม่ใช่บุรุษก็พอ”

       แม้เยว่เฟิงเกอจะรู้อยู่แล้วว่าม่อหลิงหานเป็นไหน้ำส้มสายชูแต่ยามได้ยินคำว่าขอแค่อีกฝ่ายไม่ใช่บุรุษก็พอจากปากม่อหลิงหาน กลับยังอดหัวเราะพรืดออกมาไม่ได้

       ม่อหลิงหานเห็นว่าเยว่เฟิงเกอหัวเราะเยาะเขาก็อดใจไม่ไหวเป็นต้องลากนางเข้ามาในอ้อมแขน ก้มหน้าลงไปปิดปากนาง

       เยว่เฟิงเกอลุ่มหลงอยู่ในความอ่อนหวานของม่อหลิงหานผ่านไปเป็นนานถึงได้ค่อยๆ ผละออกจากกัน

       ม่อหลิงหานโอบเยว่เฟิงเกอไว้ชี้ไปยังอาวุธทั้งหลายที่ตั้งวางอยู่ในเรือนแปดเหลี่ยม “เจ้าเลือกอาวุธที่เหมาะมือมาสักอย่างสิวันหน้าที่เจ้าออกไปเที่ยวเล่นจะได้มีไว้ป้องกันตัว”

       เมื่อคืนม่อหลิงหานเห็นคนมากมายห้อมล้อมเยว่เฟิงเกอไว้กับตาตนขณะที่ในมือนางตอนนั้นมีแค่พัดด้ามเดียว ไม่มีแม้แต่อาวุธที่สามารถใช้การได้ทำให้ม่อหลิงหานไม่สบายใจเป็นอย่างมาก วันนี้จึงตั้งใจพาเยว่เฟิงเกอมาที่หอแปดทิศเพื่อให้นางเลือกอาวุธไว้ป้องกันตัว

       นอกจากนี้ ทั้งม่อหลิงหานและเยว่เฟิงเกอต่างก็รู้ดีหลังจากฉินซงคนนั้นถูกเยว่เฟิงเกอเตะ คนต้องไม่ยอมเลิกราง่ายๆ แน่

       เมื่อคืนม่อหลิงหานซัดคนพวกนั้นจนสลบหลังจากพวกเขาฟื้นขึ้นมาคงเร่งรี้ไปรายงานฉินซงอย่างแน่นอน

       ถึงตอนนั้นฉินซงคงจะต้องคิดหาวิธีมาหาเรื่องเยว่เฟิงเกออีก

       เยว่เฟิงเกอมองอาวุธที่เรียงรายอยู่สองข้างสุดท้ายนางก็เลือกมีดสั้นขนาดกะทัดรัดมาเล่มหนึ่ง

       ตอนที่เยว่เฟิงเกอดึงมีดสั้นเล่มนั้นออกจากฝักไอเย็นสายหนึ่งก็แผ่ออกมาจากใบมีดทันที

       และไอเย็นนั้นก็วาบเข้าไปในฝ่ามือของเยว่เฟิงเกอในชั่วพริบตา

       เยว่เฟิงเกอไม่ได้รู้สึกว่าร่างกายผิดปกติไปจึงไม่ได้ใส่ใจนัก เหน็บมีดสั้นเล่มนั้นไว้ข้างเอว

       “เป็นมีดสั้นที่ดียิ่งข้าเอาอันนี้ก็แล้วกัน” เยว่เฟิงเกอพอใจเป็นอย่างมาก

       ม่อหลิงหานคิดไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วเยว่เฟิงเกอจะเลือกมีดสั้นเล่มนี้มีดสั้นที่เขาค้นเจอจากร่างของแม่ทัพคนหนึ่งครั้นนำทัพบุกแคว้นเสวี่ยอวี้  

       ตอนนั้นเขาถูกไอชั่วร้ายของมีดเล่มนี้ดึงดูดเข้าเพียงแต่มันควบคุมได้ค่อนข้างยาก หากเป็นคนปกติธรรมดาคงไม่สามารถดึงมีดสั้นเล่มนี้ออกมาจากฝักได้ 

       ม่อหลิงหานเองก็เคยคิดจะดึงออกจากฝักแต่ไม่สามารถดึงออกมาได้สำเร็จ

       แต่วันนี้เยว่เฟิงเกอกลับดึงมันออกมาด้วยท่าทีง่ายๆ สบายๆ

       ด้วยเรื่องนี้ทำให้ม่อหลิงหานประหลาดใจมาก แต่ก็ไม่คิดพูดอะไรออกมา

       ถึงแม้มีดสั้นเล่มนี้จะมีกระไอชั่วร้ายแผ่กำจายออกมาแต่หากเยว่เฟิงเกอสามารถควบคุมมันได้ มันก็จะเป็นอาวุธที่ดีมาก

       ตอนนี้ขอแค่เยว่เฟิงเกอพอใจอย่าว่าแต่มีดสั้นหนึ่งเล่มเลย ต่อให้จะเป็นภูเขาทองคำทั้งลูก ม่อหลิงหานก็ยอมยกให้นาง

       เยว่เฟิงเกอกลับมานั่งลงข้างกายม่อหลิงหานอีกครั้งนางเอียงศีรษะมองม่อหลิงหาน ถามว่า “ฉินซงถูกข้าเตะไปทีหนึ่ง เกรงว่าจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ...แน่นอนว่าเรื่องที่ข้าปลอมตัวเป็นชาย อีกไม่นานก็คงถูกคนจับได้บิดาของเขาเสนาบดีฉิน ฉินเกาเองก็คงจะไม่มองเรื่องนี้อยู่เฉยๆ ถึงตอนนั้นท่านจะทำเช่นไร? ”

       ม่อหลิงหานแค่นเสียงเย็นชา“จะให้ดีฉินเกาก็ไม่ควรมาหาเรื่องเปิ่นหวางมิฉะนั้นเปิ่นหวางจะให้พวกเขาทั้งจวนเสนาบดีเป็นไก่สุนัขไม่เป็นสุข [1] ”

       เยว่เฟิงเกอรู้ดีว่าม่อหลิงหานเป็นคนพูดได้ทำได้อีกทั้งเขาอยู่ในสนามรบมานานปี สำหรับเรื่องสังหารคนนี้ แน่นอนว่าตัวเขาชินชามานานแล้ว

       หากว่าเสนาบดีฉินไม่กลัวตายมาหาเรื่องเขาเพราะเรื่องของฉินซงจริงๆเขาคงไม่ปล่อยให้เสนาบดีฉินได้อยู่ดี

       ถึงตอนนั้นแม้แต่ฉินซงก็คงอยู่ไม่ไกลจากความตายแล้ว

       เยว่เฟิงเกอนึกถึงว่าเรื่องนี้ล้วนเกิดขึ้นเพราะนางแต่ม่อหลิงหานกลับไม่มีทีท่าจะโทษนางแม้แต่น้อย ซ้ำยังมีใจคิดปกป้องภรรยาอย่างที่สุด

       ด้วยเรื่องนี้ทำให้เยว่เฟิงเกอซาบซึ้งเป็นอย่างมาก

       เยว่เฟิงเกอแอบจุ๊บแก้มม่อหลิงหานไปทีหนึ่งก่อนจะยิ้มเยาะวิ่งออกไปจากหอแปดทิศ

       ม่อหลิงหานมองเงาหลังของเยว่เฟิงเกอที่วิ่งหายไปมุมปากยกขึ้นสูง “เจ้าแมวป่าน้อย รอให้ถึงตอนกลางคืนก่อนเถอะ”

       ตอนที่เยว่เฟิงเกอกลับมาถึงเรือนเยว่เหยาก็เห็นฉิงเอ๋อร์กำลังตากผ้าซึ่งผ้าที่คนกำลังตากอยู่เป็นอาภรณ์บุรุษที่นางสวมใส่ออกไปท่องเที่ยวเมื่อคืนนี้

       เยว่เฟิงเกอคิดไม่ถึงว่าฉิงเอ๋อร์จะขันแข็งถึงเพียงนี้นางเพิ่งสวมไปคืนเดียว วันนี้อาภรณ์ตัวนั้นก็ถูกอีกฝ่ายนำมาซักจนสะอาดสะอ้านยามนี้ถูกผึ่งตากแดดแล้ว

       “พระชายา”ฉิงเอ๋อร์เห็นเยว่เฟิงเกอกลับมาแล้วก็รีบร้อนเข้ามาถวายบังคม

       เยว่เฟิงเกอยิ้มกับฉิงเอ๋อร์กล่าวว่า “หนหน้าอยู่ต่อหน้าข้าไม่ต้องมากมารยาทอยู่กับข้าที่นี่ไม่มีกฎเกณฑ์อะไรมากมาย”

       ฉิงเอ๋อร์แย้มยิ้มให้เยว่เฟิงเกอรอยยิ้มนางแสนอ่อนหวาน ข้างแก้มสองข้างยังมีลักยิ้มปรากฏขึ้น ดูน่ารักน่าชังเป็นอย่างยิ่ง

       เยว่เฟิงเกอเดินเข้าไปลากฉิงเอ๋อร์ให้นั่งลงบนเก้าอี้

       “เล่าเรื่องของบิดาเจ้าให้ข้าฟังหน่อยเขายังติดหนี้พนันอยู่อีกเท่าไร? ” เยว่เฟิงเกอถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจนัก

       จู่ๆก็ถูกถามเรื่องนี้ขึ้นมา ฉิงเอ๋อร์จึงตอบอย่างกลัวๆ ว่า “ท่านพ่อของหม่อมฉันเล่นพนันทุกวันวันใดที่แพ้ก็มักจะมาเอาเงินกับหม่อมฉัน ทว่า หม่อมฉันเองก็ไม่ทราบว่าที่จริงแล้วเขาติดหนี้พนันอยู่เท่าใดเพียงแต่ทุกครั้งที่ให้เงินเขาไปยังไม่ทันข้ามวัน ก็แพ้จนหมดตัวอีกเพคะ”

       ยามที่ฉิงเอ๋อร์พูดออกมาใบหน้าพลันหมองเศร้า

       นางรู้ บิดานางเป็นบ่อไร้ก้นที่ถมไม่เต็มไม่ว่านางจะทำเงินจากหอชมบุปผาได้มากเพียงไร สุดท้ายก็ถูกเขารีดไถเอาไปเล่นพนันหมด

       แต่ตอนนี้นางไม่ได้อยู่ที่หอชมบุปผาแล้วหากบิดานางมาถึงที่นี่ นางก็ไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไร

       เยว่เฟิงเกอดูออกว่าฉิงเอ๋อร์เศร้าเสียใจนางตบหลังมืออีกฝ่ายเบาๆ “เจ้าไม่ต้องกังวลไป เรื่องของบิดาเจ้า ข้าจะจัดการให้เองเจ้าอยู่ที่นี่เป็นสาวใช้ของข้าอย่างสบายใจเถอะ อยู่ที่นี่ไม่มีใครรังแกเจ้าได้”

       ฉิงเอ๋อร์มองเยว่เฟิงเกอด้วยสายตาซาบซึ้งนางรู้ว่าตนได้พบคนดีเข้าแล้ว สตรีตรงหน้าไม่เพียงช่วยชีวิตนาง ยังจะช่วยนางจัดการเรื่องหนี้พนันของบิดาอีก

       เช่นนั้นนางต้องตั้งใจรับใช้พระชายาด้วยใจและแรงทั้งหมดที่มี

       ต่อให้นางต้องเป็นวัวเป็นม้านางก็ยินดี

       เมื่อเยว่เฟิงเกอสนทนากับฉิงเอ๋อร์จบก็เดินเข้าไปในห้องพักจากนั้นหยิบโทรศัพท์ที่ซ่อนไว้ใต้หมอนออกมาแล้วเข้าแอปเถาเป่าทันที

       เมื่อค้นพบว่ามูลค่าการซื้อของนางเพิ่มพูนขึ้นถึงหนึ่งร้อยโดยไม่รู้ตัวใบหน้าของเยว่เฟิงเกอก็ปรากฏรอยยิ้มกว้าง

       ดูท่าหลายวันมานี้คงทำภารกิจลับสำเร็จไปไม่น้อย

       ตอนที่เยว่เฟิงเกอกำลังดีใจอยู่นั้นจู่ๆ โทรศัพท์ก็สั่นพร้อมๆ กับการแจ้งเตือนจากวีแชทที่เด้งขึ้นมา

       เยว่เฟิงเกอเปิดวีแชทขึ้นมาก็เห็นอย่าถามว่าข้าคือใครส่งข้อความเสียงมา“พระชายา อยากหาเงินหรือไม่? ที่ข้านี้มีอยู่ภารกิจหนึ่งที่หากท่านทำสำเร็จย่อมจะได้รับหนึ่งร้อยมูลค่าการซื้อ”

       เยว่เฟิงเกอรีบพิมพ์ตอบไป“ภารกิจอะไร ลองว่ามา”

       อย่าถามว่าข้าคือใครตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว“ภารกิจที่ว่าก็คือ ท่านจำต้องไปเยือนบ่อนพนันสักครั้งและต้องลงพนันด้วยเงินห้าร้อยตำลึง หากท่านแพ้ มูลค่าการซื้อที่ท่านมีอยู่ในตอนนี้จะถูกหักออกไปครึ่งหนึ่งแต่หากท่านชนะ ท่านจะได้รับเพิ่มอีกหนึ่งร้อยมูลค่าการซื้อ เป็นอย่างไร สนใจลองพนันสักครั้งหรือไม่? ”

————————————————————————————————

เชิงอรรถ

[1] ไก่สุนัขไม่เป็นสุข（鸡犬不宁）หมายถึงก่อกวนอย่างรุนแรงทำให้เดือดร้อนเป็นอย่างมาก