สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 193

“เอาล่ะถ้างั้นไปก่อนนะซ่อมเสร็จแล้วเอามาให้ที่บ้านด้วยล่ะ ส่วนมีดไม่ได้เร่งนะแต่ถ้าได้พร้อมกันด้วยก็จะดี” สตีฟพูด

“หึ !! นี่ขนาดไม่ได้เร่งนะเนี่ยเอาเถอะขอเวลาสักสามวันจะเอาไปให้” จีเวลพูดก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้

“เออจริงสิเดี๋ยวจะตั้งค่าให้สามารถผ่านระบบป้องกันเข้ามาได้แล้วกันวันหลังจะได้ไม่ต้องอยู่ข้างนอก” จีเวลบอกสตีฟ

“อืม...ถ้าวันหลังป้อมปืนยังยิงล่ะก็ตรูพังมันเลยนะ” สตีฟแกล้งพูด

“พังทำไมล่ะเฟ้ยวัสดุที่ใช้สร้างป้อมปืนแต่ละชิ้นราคาเป็นพันล้านทั้งนั้นเลยนะนั่น” จีเวลถึงกับหัวเสียเมื่อสตีฟบอกว่าจะพังมัน

“ฮ่ะๆล้อเล่นน่าเออจริงสิตาลุงมีของฝากด้วย” สตีฟนึกขึ้นได้ว่ามีหนวดเจ้าปลาดุกอยู่ในกระเป๋ามิติ

วู่บ !! สตีฟหยิบมันออกมาให้จีเวล

“หือนี่มันอะไร !!” จีเวลมองดูหนวดสีดำๆเมือกๆด้วยความแปลกใจ

“ของฝากจากทะเลไง” สตีฟพูด

“เหรอ” จีเวลพยักหน้าพลางตรวจสอบมัน

“นี่มันบ้าอะไรเนี่ยนอกจากเลเวลห้าร้อยสิบเจ็ด(เลเวลของมิคาเอล) และเลเวล ห้าร้อยสี่สิบห้า(เลเวลของซูส) แล้วก็ตรวจสอบอะไรไม่ได้เลยอย่าบอกนะว่านี่เป็นชิ้นส่วนของสัตว์กลายพันธ์เลเวลเกินห้าร้อยหมดเลย” จีเวลถามเพื่อความแน่ใจ

“ก็ตามที่เห็นนั่นล่ะหนวดนี่โคตรร้ายกาจเลยนะจะบอกให้เพราะมันโจมตีใส่สัตว์กลายพันธ์เลเวลห้าร้อยหลายสิบตัวตายพร้อมๆกันในครั้งเดียวเลยล่ะ” สตีฟพูด

“รุนแรงขนาดนั้น !!” จีเวลตกใจมากเมื่อรู้ว่ามันสามารถฆ่าสัตว์กลายพันธ์เลเวลห้าร้อยให้ตายได้พร้อมๆกันหลายตัว

“ใช่มันปล่อยไฟฟ้าแรงสูงออกมาได้ กี่โวลต์ไม่รู้หรอกนะแต่โคตรรุนแรงอ่ะ” สตีฟบอก

“ไฟฟ้า !!!” จีเวลอุทานออกมาหลังจากรู้ว่าเจ้าหนวดดำๆเมือกๆนี่สามารถสร้างกระแสไฟฟ้าได้

“อ่ะนี่” สตีฟโยนมันใส่มือจีเวล

“เหวอเจ้าบ้าอย่าโยนสิถ้ามันเสียหายขึ้นมาจะทำไง” จีเวลตกใจพลางรีบพุ่งเข้าไปรับ

“เหอะๆถ้าหนวดเลเวลสูงขนาดนี้จะขาดหรือเสียหายเพราะแค่โยนก็ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะ” สตีฟหัวเราะออกมาแห้งๆตาลุงนี่ลืมแล้วหรือไงว่านี่หนวดของเจ้าสัตว์กลายพันธ์เลเวลกว่าห้าร้อยนะ

“เออนั่นสิ” จีเวลเองก็ลืมว่าหนวดที่สตีฟให้มานี่เลเวลสูงมากๆ

“ถ้าอย่างนั้นไปก่อนนะตาลุง” สตีฟโบกมือลาพลางเดินออกจากหมู่บ้าน ที่ตอนนี้เหลือบ้านเพียงแค่หลังเดียวเนื่องจากจีเวลซื้อบ้านที่เหลือทั้งหมดและทุบทิ้งหมดแล้ว

“เป็นตาลุงที่ไม่เอาสังคมเพื่อนบ้านจริงๆให้ตายสิ” สตีฟอดส่ายหน้าไม่ได้และเมื่อเดินมาถึงหน้าหมู่บ้านเขาก็หยิบรถออกมา

ตึง !! เสียงรถเต่าสีแดงที่ไม่ได้ขับมานานถูกเอาออกมาจากช่องเก็บของในกระเป๋ามิติ

“โทษทีนะลูกพ่อไม่ได้เอามาวิ่งซะนานเลย วันนี้ขอขี่แกขับบ้านหน่อยแล้วกัน” สตีฟลูบหลังคารถพลางพูดกับมันยังกับเป็นลูกรัก

สตีฟเปิดประตูรถก่อนจะเข้าไปนั่งและสตาร์ทรถทันที

บรืน !! บรืน !! เสียงเครื่องยนต์อันเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นมาทำให้สตีฟอดยกยิ้มขึ้นมาไม่ได้สมัยก่อนตอนเรียนรสนิยมของคนอื่นๆนั้นชอบของทันสมัยและไฮเทค แต่เขานั้นแปลกกว่าเพื่อนรสนิยมของเขานั้นชอบของรุ่นปู่ รุ่นย่าทแบบนี้เขาคิดว่ามันคลาสสิคและมีสไตล์ดี

สตีฟขับรถออกจากหมู่บ้านของจีเวลมุ่งหน้ากลับเข้าเมืองเพื่อตรงกลับคอนโดระหว่างขับๆกินลมเล่นอยู่นั้นเองจู่ๆก็มีรถหรูคันหนึ่งวิ่งมาขนาบข้างก่อนจะบีบแตร

ปิ๊นๆ !! เสียงบีบแตรทำให้สตีฟหันไปมองก่อนจะเห็นรถสปอร์ตยี่ห้อหรูคันหนึ่งกำลังเปิดกระจกลงมาและชูนิ้วกลางให้สตีฟ

ครืด !! สตีฟเปิดกระจกลงมาบ้างพลางขมวดคิ้วดูคนที่ชูนิ้วกลางให้เขาก่อนจะตรวจสอบ

อายุยี่สิบงั้นเหรอเด็กนี่เป็นบ้าอะไรเนี่ยจู่ๆมาชูนิ้วกลางให้ตรู เลเวลก็แค่หนึ่งเป็นนักธุรกิจงั้นเหรอสงสัยเป็นรุ่นลูกสินะ สตีฟคิดในใจ

“เฮ่ลุงรถบ้าอะไรของลุงเนี่ยโคตรเห่ยเลยมันวิ่งได้เหรอ” เสียงวัยรุ่นคนนั้นตะโกนดูถูกรถสตีฟ

อ้าวด่าตรูไม่ว่า ว่ารถเต่าลูกรักตรูนี่ยอมไม่ได้ไม่รู้ซะแล้วรถตรูน่ะเครื่องโมมาโดยช่างใหญ่นะเฟ้ย !! สตีฟคิดในใจก่อนจะตอบโต้กลับไป

“เห่ยไม่เห่ยมาลองแข่งกันมั้ยล่ะ ข้างหน้าเป็นทางตรงห้ากิโลเมตรว่าไง” สตีฟท้าทาย

“ได้เด้ลุงจัดมาเลยรถฉันน่ะรุ่นใหม่ล่าสุดราคาร้อยกว่าล้านเหยียบได้ถึงห้าร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงเลยนะไม่มาแพ้รถรุ่นคุณปู่เห่ยๆแบบนี้หรอกเฟ้ยรถลุงน่ะจะเหยียบได้ถึงสองร้อยหรือเปล่าเถอะ !!” วัยรุ่นคนนั้นยอมรับคำท้าของสตีฟ

เหอะๆห้าร้อยกิโลเมตรงั้นเหรอถึงตรูจะไม่รู้ความเร็วสูงสุดของรถตรูก็เถอะแต่มั่นใจได้เลยว่ารถตรูน่ะเหยียบได้เร็วกว่านั้นเสียอีก สตีฟคิดในใจพลางนึกถึงตอนที่เหยียบรถไปวอชิงตันตอนนั้นเขาตกใจแทบแย่ที่รถของเขาทำความเร็วได้ขนาดนั้น (ตอนที่ 157)

“ถ้าอย่างนั้นเริ่มแข่งกันตั้งแต่เสาไฟต้นโน้นเป็นไงลุง !!” วัยรุ่นคนนั้นชี้ไปที่เสาไฟที่ห่างออกไปสามร้อยเมตร

“ได้เลยจุดสิ้นสุดคือห้ากิโลเมตรนะ” สตีฟพยักหน้าตอบตกลงจากนั้นทั้งคู่ก็ค่อยๆขับตีคู่กันไปเรื่อยๆจนถึงเสาไฟที่ว่า

ห้าเมตร สี่เมตร สามเมตร ........ เริ่ม !! พอรถของเขาและรถของเจ้าวัยรุ่นคนนั้นมาถึงจุดที่กำหนดทั้งคู่ก็เริ่มเหยียบคันเร่งทันที

บรืน !! ฟ้าว !! รถสปอร์ตหรูรุ่นใหม่พุ่งออกตัวไปอย่างแรงส่วนทางด้านสตีฟน่ะเหรอ

กึก !! กึก !! กึก !! รถเต่าของเขากระตุกอย่างรุนแรงก่อนจะหยุดลง

“เวรลืมเหยียบครัชตอนเปลี่ยนเกียร์รถตรูดับเลย” สตีฟยกมือขึ้นเกาหัวพลางมองรถของวัยรุ่นคนนั้นที่พุ่งออกไปแล้วหลายร้อยเมตร

อีกด้านหนึ่ง

“วะ ฮ่ะ ฮ่า คิดทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่นเลยเป็นไงล่ะ” วัยรุ่นคนที่ขับรถสปอร์ตคันหรูหัวเราะออกมาพลางมองกระจกหลัง

“เอ้านั่นไงว่าแล้วรถรุ่นคุณปู่แบบนั้นนกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำเลยแพ้ซะแล้ว” เขามองไปยังกระจกหลังก่อนจะเห็นว่ารถเก่าๆนั่นยังอยู่ตรงจุดสตาร์ทอยู่เลยเขาก้มมองดูมาตรวัดความเร็วของรถเขาก่อนจะเห็นว่ามันวิ่งอยู่ที่สามร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงก็ยิ้มออกมา

“หึหึ !! ไนตัสนี่ไม่จำเป็นต้องใช้ด้วยซ้ำแค่วิ่งไปแบบนี้ไม่ถึงห้านาทีก็เข้าเส้นชัยสบายๆแล้ว” เขาพูดกับตัวเองพลางปล่อยมือจากปุ่มแดงๆที่อยู่ข้างกระปุกเกียร์ระหว่างที่เขากำลังหลงระเริงกับชัยชนะอยู่นั้นเองจู่ๆก็มีบางอย่างสีแดงๆพุ่งมาขนาบข้างรถของเขาและมีเสียงที่ไม่คาดคิดดังขึ้นมา

“เฮ่ !! ไอ้หนูนี่เร็วสุดแล้วใช่ป่ะ” เป็นเสียงของสตีฟนั่นเองวัยรุ่นคนนั้นเมื่อได้ยินเสียงของสตีฟก็หันควับไปด้านข้างด้วยความตกใจเขายกมือขึ้นขยี้ตาตัวเองเพื่อดูว่าเขาไม่ได้ตาฝาด

“บะ บะ บ้าน่ามาอยู่นี่ได้ไงเมื่อสามวินาทีก่อนยังอยู่ตรงจุดสตาร์ทอยู่เลย” เขาพูดออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อพลางมองกระจกหลังก่อนจะเห็นเพียงแค่ควันจากรถเต่าเท่านั้นที่ยังหลงเหลือบอกเอาไว้ว่าเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนรถเต่าคันข้างๆยังอยู่ตรงนั้นอยู่จริงๆ

“ว่าไงสรุปนี่เร็วสุดแล้วใช่มั้ย” สตีฟถามอีกครั้ง

“หนอยอย่ามาดูถูกกันนะฉันประมาทไปคิดว่ารถนั่นเป็นรถธรรมดาที่ไหนได้ก็มีดีเหมือนกันนี่นาคราวนี้แหละเจอไม้ตายหน่อยเป็นไง” วัยรุ่นที่นั่งอยู่ในรถสปอร์ตพูดออกมาพลางกดไปที่ปุ่มไนตัสของรถเขาทันที

ฟู่ม !!! เสียงไนตัสถูกยิงออกมาทำให้รถสปอร์ตพุ่งฉิวไปข้างหน้าแซงหน้ารถเต่าของสตีฟไปไกลทันที

“โอ้ไม่เลวๆความเร็วเกือบเท่าเครื่องบินเลยนะ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเหยียบคันเร่งลงไปอีกหน่อย

บรืน !!! เสียงเครื่องของรถสตีฟดังขึ้นไปอีกระดับก่อนความเร็วของเขาจะเพิ่มขึ้นและขับขึ้นไปตีคู่กับรถสปอร์ตอีกครั้ง

“เฮ่....สรุปนี่คือไม้ตาย ???” สตีฟตะโกนแข่งกับเสียงลมถามวัยรุ่นที่อยู่ในรถสปอร์ตคันข้างๆที่กำลังอ้าปากค้างอยู่

“ถ้าอย่างนั้นดูท่าไม้ตายทางนี้บ้างแล้วกัน !!” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเหยียบคันเร่งลงไปอีก

“ท่าไม้ตาย เหยียบมิด !!” สตีฟเหยียบคันเร่งลงไปจนสุด

เอี๊ยด !!! เฟี้ยว !!! เสียงล้อรถเสียดสีกับถนนก่อนรถของสตีฟจะพุ่งออกไปยังกับจรวดวัยรุ่นที่ขับรถสปอร์ตมองดูรถเต่าสีแดงรุ่นคุณปู่ที่ค่อยๆทิ้งห่างรถเขาออกไปเขาก้มลงมองดูมาตรวัดความเร็วของตัวเองที่ขึ้นอยู่ห้าร้อยกว่ากิโลเมตรต่อชั่วโมงพลางเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งแต่ทว่าทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นมารถเต่าก็อยู่ห่างออกไปเป็นกิโลเสียแล้ว

“นะ นะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ยรถสปอร์ตของฉันราคาเป็นร้อนล้านแพ้ให้กับรถรุ่นคุณปู่เนี่ยนะ !!!” วัยรุ่นคนนั้นพูดออกมาอย่างเหม่อลอยเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าถูกรถเต่ารุ่นคุณปู่แซงทิ้งไปจนไม่เห็นไฟท้ายแบบนี้

กลับมาที่สตีฟ

“เฮ้อ...ดีนะไอ้เจ้าหนู่นั่นมาเจอตรูถ้าไปเจอคนใจร้อนนี่มีหวังนอนหยอดน้ำข้าวต้มแน่ๆว่าแต่รถตรูนี่มันวิ่งได้เท่าไหร่ฟระว่างๆเอาไปให้ตาลุงเปลี่ยนมาตรวัดความเร็วดีกว่าจะได้รู้ว่ามันวิ่งได้สูงสุดเท่าไหร่” สตีฟมองดูมาตรวัดความเร็วของรถเขาที่หมุนติ้วๆเป็นลูกข่าง

และเมื่อสตีฟขับรถมาจนใกล้ถึงช่วงระยะทางห้ากิโลเมตรแล้วเขาก็มองไปยังกระจกหลังก่อนจะเห็นรถสปอร์ตนั่นอยู่ห่างไปเกือบสองกิโลเมตรเขาค่อยๆลดความเร็วลงก่อนจะวิ่งตรงเข้าเมืองอย่างไม่เร่งรีบไม่นานสตีฟก็กลับมาถึงคอนโด

แกร๊ก !! สตีฟเปิดประตูเข้าไป

“ผมกลับมาแล้วที่รัก !!” สตีฟบอกกับซาร่าที่อยู่ในคอนโดตอนนั้นเองเขาก็แปลกใจทำไมไฟในห้องมันถึงมืดไปหมด

“ซาร่าเธอปิดไฟทำไมน่ะ” สตีฟตะโกนถามแต่ก็ไม่มีเสียงของซาร่าตอบกลับมา

“ไปไหนของเขากันนะท้องยิ่งโตๆอยู่ด้วย หรือว่าจะอยู่ในห้องน้ำ” สตีฟแปลกใจที่ซาร่าไม่ตอบกลับมาเขาเข้าไปดูในห้องน้ำทันที

“ไม่มี” สตีฟเข้าไปดูในห้องน้ำก็ไม่เห็นเงาของซาร่าเขาเข้าไปดูในห้องนอนก็ยังไม่เห็นเธออีก

“ซาร่าหายไปไหนกัน !!” สตีฟเริ่มกังวลเพราะหาซาร่าไม่เจอเขาหยิบมือถือออกมาก่อนจะโทรหาซาร่า

ตรู๊ด !!! สตีฟโทรติดแต่ทว่าดันไม่มีคนรับสายแถมซาร่านั้นเป็นคนไม่ชอบเปิดเสียงมือถือเสียด้วยเพราะเธอติดนิสัยมาจากตอนสอนที่ต้องปิดเสียงนั่นเอง

แป๊ก !! สตีฟเดินไปเปิดไฟตอนนั้นเองเขาก็เห็นอะไรบางอย่างอยู่ที่ตรงพื้นหลังเคาน์เตอร์ครัวสตีฟหน้าซีดทันทีเพราะที่เขาเห็นอยู่นั่นคือขาของผู้หญิงที่อยู่กับเขามาทั้งชีวิต

“ซาร่า !!!!!!!!!!” สตีฟตะโกนออกมาพลางพุ่งพรวดไปดูซาร่าทันที

“ที่รักเป็นอะไรไป !!” สตีฟมองดูซาร่าที่นอนล้มไม่ได้สติอยู่ที่พื้นห้องเขารีบประคองซาร่าขึ้นมาหน้าของเธอซีดเป็นอย่างมากตอนนั้นเองสตีฟก็สังเกตุเห็นน้ำใสๆที่พื้น

“ยะ ยะ อย่าบอกนะว่า !!!”

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 193 แข่งรถ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 193 แข่งรถ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้