บทที่4.
ทำความสะอาดกับกินโจ๊กหมูสับกัน
ร่างอวบเดินเข้าครัวสายตาก็ไปปะทะกับปฏิทินที่แขวนเด่นหราอยู่ข้างผนังบ้านรวมกับความทรงจำในหัวทำให้รู้ว่าปีนี้คือปี1976แล้วและปีหน้าสินะที่จะเป็ปีแห่งการเปลี่ยนแปลงเป็ปีที่มาตรการเริ่มผ่อนคลายความตึงเครียดและเริ่มเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีและเจริญมากยิ่งขึ้นแต่ท่านตาเทพก็บอกแล้วว่านี่คือโลกคู่ขนานสิ่งที่เกิดที่โลกโน้นไม่ได้หมายความว่ามันจะเกิดขึ้นที่นี่ด้วยเธอก็ได้แต่หวังว่าสิ่งที่จะเกิดเหมือนโลกที่แล้วคือเื่การเปลี่ยนแปลงประเทศให้พัฒนาดีขึ้นนะ
เอาล่ะตอนนี้กระเพาะของลูกๆเธอย่อมสำคัญที่สุด เื่อื่นไว้ค่อยคิดวิเคราะห์อีกทีแล้วกันซีอินเดินเข้าครัวที่มีสภาพที่แบบ เอ่อ! ที่เรียกได้ว่ารกสุดๆของวางระเกะระกะไม่มีระเบียบเอาเสียเลย เธอคงต้องทำความสะอาดครัวและห้องนอนห้องน้ำก่อนเรียกว่าทำความสะอาดบ้านทั้งหลังเลยดีกว่าอีกสามชั่วโมงจะเป็เวลาสี่โมงเย็นก่อนนี้เด็กๆได้กินซาลาเปากับนมน่าจะอยู่ท้องจนถึงตอนนั้นได้คิดดังนั้นซีอินจึงลงมือทำความสะอาดห้องครัวก่อนแล้วกัน
ซีอินหยิบเอาผ้ากันเปื้อนตัวยาวในมิติออกมาสวมกันชุดเลอะแต่แบบเธออ้วนไงแล้วมันก็ผูกเชือกลำบ๊ากลำบากมากกว่าจะผูกได้ก็หอบแล้วโอ๊ยยเธอต้องรีบลดน้ำหนักอย่างเร่งด่วนที่สุดแล้ว เฮ้อออ...
เมื่อเริ่มลงมือสิ่งไหนที่สกปรกจนไม่อาจเก็บไว้ใช้ต่อได้อีกก็เก็บทิ้งให้หมดเช็ดถูกคราบและฝุ่นเขรอะที่เกาะอยู่ทั้งหมดจนสะอาดเกลี้ยงเอี่ยมอ่องเป็ยองใยก่อนจะไล่เติมข้าวสารอาหารแห้ง แป้ง เครื่องปรุงรสให้เต็มไว้อย่างดี
ผ่านไปเป็ชั่วโมงเสียงตึงตังโครมคราม โป๊กเปก ดังลั่นครัวจนสองแฝดตัวจิ๊วที่นั่งในห้องนอนถึงกับมองหน้ากันไปมา
“หื้มมแม่ทำไรน่ะ” ไคไคแฝดน้องถามขึ้นตามองไปทางห้องครัว
“ไม่ยู้บ้านจะพังมั้ยไคไค” ตูตูแฝดพี่ก็ใกับเสียงที่ได้ยินจากครัวเหมือนกันจึงพูดตอบน้องชายไปชัดบ้างไม่ชัดบ้าง
“ไปแอบดูแม่มั้ย”คนน้องชวน
“อื้ม”คนพี่ก็ตอบรับทันที
จากนั้นก็พากันไถลก้นเล็กลงจากเก้าอี้ก่อนทำท่าย่องๆไปแอบมองแม่ที่ครัว มือเล็กเกาะที่ขอบประตูโผล่ออกไปแค่หัวกลมๆ เรียงกันสองหัว
“อู้หู”ตูตูร้องอุทานเบาๆ ตาเบิกโตอย่างตื่นเต้นมองไปในครัวเหมือนไม่เคยเห็นมาก่อน
“สะอาดมาก”ไคไคเองก็ตาโตด้วยเหมือนกัน ตอนนี้ห้องครัวสะอาดกว่าห้องนอนเสียอีก
“ใช่หอมด้วยนะ”
เพราะซีอินเอาน้ำยาทำความสะอาดพื้นและห้องครัวกลิ่นหอมอ่อนๆออกมาเช็ดถูกเด็กๆ จึงได้กินหอมเช่นนี้ด้วย
ซีอินได้ยินเสียงงึมงำแถวหน้าประตูจึงหันไปมองเห็นเ้าหัวผักกาดวางคางแปะเข้ากับขอบประตูโผล่มาแต่หัวกลมๆที่ปกคลุมไปด้วยผมเผ้าที่ยาวรุงรัง อืมมคงต้องหาเวลาตัดผมให้เ้าลูกชายทั้งสองเสียหน่อยแล้วจากหัวผักกาดจะกลายเป็ลูกลิงน้อยกันไปแล้ว...รุงรังเหลือเกิน
“ตูตูไคไค หิวแล้วหรอจ้ะ”
“ยะยังคับ” ตูตูรีบตอบ
“อิ่มอยู่คับ”ไคไคก็ตอบตามพี่ชาย
“งั้นรออีกสักเดี๋ยวนะแม่ทำความสะอาดครัวเสร็จแล้วจะรีบทำโจ๊กให้”
“คับตูตูรอได้”
“ไคไคก็รอได้คับ”
เมื่อรับคำแม่เรียบร้อยแล้วก็ผลุบหัวกลมๆนั้นกลับไปทันที จนซีอินยกยิ้มแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าตอนนี้ทำความสะอาดครัวเรียบร้อยแล้ว เหงื่อเริ่มซึมออกมาจนแผ่นหลังเริ่มเปียกชื้นดีที่ว่าเมืองนี้อากาศเย็นเธอจึงไม่ค่อยมีกลิ่นตัวเท่าไหร่แต่ถ้าไม่มีเลยจะดีกว่า
ซีอินล้างมือล้างแขนเช็ดด้วยผ้าสะอาดที่นำออกจากช่องมิติแล้วเอาโจ๊กที่ซื้อไว้ออกมาสามถุงเทใส่หม้อเพื่ออุ่นร้อน ที่บ้านยังใช้เตาฟืนอยู่เพราะเตาแก๊สแพงมากและหายากมากมีแต่บ้านคนมีเงินในเมืองเท่านั้นที่จะมีกันส่วนไฟฟ้าเริ่มมีแล้วแต่ยังเข้ามาไม่ถึงหมู่บ้านที่เธออยู่ซีอินเริ่มติดเตาไฟไม่นานไฟก็ลุกพรึ่บพรั่บขึ้นมาก็ไม่ได้ยากนักเพราะเธอก็มีความทรงจำเดิมอยู่แล้วด้วย ซีอินอุ่นโจ๊กและต้มไข่สามฟองพร้อมเตรียมเครื่องเคียงมีขิงซอยกับผักชีหอมๆและเครื่องปรุงรสก็นับเป็โชคดีที่ได้ห้างซุปเปอร์มาร์เก็ตมาเพราะมีของที่เธอ้าทุกอย่างโดยเฉพาะของสดผักสดๆ ที่หลากหลายไว้ทำอาหารแบบนี้ก็สะดวกดีมากเลย
“เอาขนมจีบด้วยดีกว่า”ซีอินนำขนมจีบหมูลูกใหญ่ออกมาอีกนิดหน่อยผ่านไปสักพักเมื่อเรียบร้อยแล้วเธอก็ตักโจ๊กหมูตอกไข่ใส่ลงไปก่อนนำมาตั้งที่โต๊ะกินข้าวพร้อมเครื่องเคียงเครื่องปรุงรสและขนมจีบแล้วจึงเอ่ยเรียกเด็กๆมากินข้าวกัน
“ตูตูไคไคมากินข้าวกันเร๊ววว” เสียงหวานลากยาวเรียกหาลูกๆให้มากินข้าวเด็กๆที่นั่งคุยเล่นกันอยู่ก็รีบวิ่งมาหาแม่ในครัวกันอย่างกระตือรือร้น
“ฟืดดฟืดด ห๊อมหอม” จมูกโด่งน้อยๆสูดดมกลิ่นหอมของโจ๊กที่อบอวลลอยในห้องครัวหอมแบบที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อนจนเต็มปอดพุงเหี่ยวๆแฟบๆทั้งสองพุงก็เริ่มส่งเสียงร้องโครกครากแข่งกันเพราะเริ่มหิวแล้วนั้นเอง
“จ้าหอมใช่มั้ยล่าางั้นพวกลูกก็กินกันเยอะๆมีหมูสับเป็ก้อนนุ่มๆ เด้งๆ แล้วแม่ก็ใส่ไข่ลงไปให้ลูกๆคนละฟองด้วยน๊าา ส่วนนี้เป็ขิงซอยเป็สมุนไพรรสชาติเผ็ดร้อนนิดหน่อยจะลองชิมน้อยๆ ดูก่อนก็ได้หากไม่ชอบก็ไม่ต้องใส่”
“แล้วอันเขียวๆนี้ละคับ” ไคไคที่เป็เด็กช่างสังเกตเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่ค่อยรู้สึกกลัวแม่แล้ว
“นี่คือผักชีเป็ผักที่มีกลิ่นหอมจะใส่หรือไม่ใส่ก็ได้จ้ะแล้วแต่ความชอบส่วนก้อนๆ นี้เป็ขนมจีบหมูพวกลูกลองกินดูนะ”
“คับแม่/คับแม่”ตูตูกับไคไคดีใจมากที่แม่ใจดีกับพวกเขาขนาดนี้ทั้งที่ยังไม่ถึงวันรับเงินเดือนของพ่อเลยด้วยซ้ำแม่ก็ให้พวกเขากินของอร่อยแล้วแต่แบบนี้ดีมากเลยเพราะพวกเขารู้สึกมีความสุขมาก
การแสดงออกทางร่างกายและอารมณ์ที่ออกมามันบ่งบอกว่าเด็กๆมีความสุขมาก จนคนเป็แม่อย่างซีอินยังรับรู้อารมณ์ของลูกๆ ได้อย่างชัดเจนดวงตาทอดมองลูกๆ ตักโจ๊กกินด้วยสายตาอ่อนโยน ทั้งมีความสุขทั้งรู้สึกผิดกับเด็กๆที่ก่อนนี้ไม่เคยดูแลพวกเขาให้ดีๆ
ส่วนสามีนั้นถ้าจำไม่ผิดตอนนี้เหลือเวลาอีกประมาณสามเดือนที่สามีจะกลับมาพร้อมข่าวการาเ็จนต้องลาออกจากกองทัพกลับมาอยู่บ้านสินะถึงเวลานั้นเธอจะดูแลเขาดีๆ แต่ในระหว่างนี้ก็คิดว่าจะส่งของไปให้สามีได้กินบำรุงร่างกายบ้างดีกว่าคืนนี้ค่อยสำรวจมิติดูว่าข้างในมีอะไรที่ส่งไปให้ได้บ้างแล้วกันซีอินคิดวางแผนสิ่งที่จะทำคร่าวๆ ในใจ จนเมื่อได้ยินเสียงอื้อหือ อู้หูที่ได้กินของอร่อยถูกใจของลูกๆ นั้นแหละจึงดึงสติของเธอให้กลับมาได้
“อร่อยมั้ยตูตูไคไค”
“อร่อยมากคับ/อร่อยคับ”
“เอาล่ะเดี๋ยวแม่จะไปทำความสะอาดห้องนอนแล้วเก็บผ้าสกปรกแยกไว้ซักพรุ่งนี้ถ้ากินเสร็จแล้วพวกลูกอยู่เล่นกันไปก่อนอย่าออกไปนอกรั้วบ้านเข้าใจมั้ย”ผ้าคงต้องซักพรุ่งนี้แล้วเพราะตอนนี้เย็นแล้วแม้พึ่งสี่โมงเย็นเท่านั้นแต่อากาศหนาวเย็นท้องฟ้าก็มืดเร็วจึงคิดว่าซักพรุ่งนี้จะดีกว่า
“ไคไคจะช่วยแม่”
“ตูตูด้วยตูตูจะช่วยแม่”
เมื่อได้กินอาหารอุ่นๆดีๆ จนอิ่มท้อง ไม่ถูกดุถูกว่าเสียงดังใส่เด็กๆ ก็เริ่มกล้าพูดและเข้าหาแม่มากขึ้น
“งั้นหัวผักกาดน้อยๆของแม่ทั้งสองจะช่วยแม่ก็ได้ แต่ถ้าทำไม่ไหวก็อย่าฝืนนะเข้าใจมั้ย”
“เข้าใจคับ/เข้าใจคับ”ดวงหน้ากลมเล็กๆ แหงนเงยขึ้นตอบแม่จนคอตั้งเรียงคู่กันซีอินมองแล้วก็ได้แต่ร้องโอดโอยในใจเพราะลูกเธอน่ารักมากอยากบีบแก้มเล่นแต่ตอนนี้ตัวเธอมีแต่เหงื่อเอาไว้อาบน้ำก่อนนอนค่อยเล่นกับลูกๆให้หนำใจเลย
จากนั้นลูกน้อยทั้งสองก็เดินตามแม่ไปทั่วทั้งบ้านหลังน้อยเหมือนลูกเป็ดเดินตามแม่เป็ดเป็แถวเรียงหนึ่งช่วยหยิบจับผ้าเก่าเน่าๆใส่ตะกร้าเตรียมแยกไว้ที่มุมห้อง ซีอินเก็บกวาดเช็ดถูกทั้งพื้นทั้งชั้นวางของเอาฟูกนอนหมอนผ้าห่มที่สภาพเก่าแถมมีแต่ฝุ่นหอบออกมาไว้หลังบ้านทั้งหมดคิดว่าคงต้องทิ้งทั้งหมดแล้วละนะ
จากนั้นก็กวาดหยากใยไล่แมงมุมออกจนเพดานสะอาดจากนั้นเมื่อกวาดพื้นเสร็จเธอเดินไปที่ห้องน้ำแอบเอาน้ำยาทำความสะอาดพื้นที่มีกลิ่นอ่อนๆออกมาเช็ดถูกพื้นจนสะอาดน่าอยู่ส่วนเสื้อผ้าที่ถูกจับยัดๆหยุมๆรวมกันในตู้ก็ขนออกมาพับใหม่ให้เรียบร้อย
“ตูตูไคไค แม่หิวน้ำมากเลยพวกลูกไปเอาน้ำให้แม่ได้มั้ยจ้ะ”
“ได้คับไคไคไปเอามาให้แม่เอง”
“ตูตูด้วยไปด้วย” จากนั้นเมื่อเด็กๆวิ่งจรู๊ดดไปที่ครัวเพื่อตักน้ำดื่มให้แม่แล้วซีอินก็รีบเอาฟูกนอนออกมาสองอัน อันหนึ่งไว้ที่ห้องเธออีกอันจะขนไปที่ห้องที่เด็กๆนอนกัน ตูตูและไคไคเดินช่วยกันประคองแก้วน้ำเข้ามาช้าๆก็เห็นว่าแม่กำลังลากฟูกอันใหญ่ั์ออกมาจากมุมหลังตู้เก็บของก็คิดไปว่าแม่คงซื้อมาไว้นานแล้วละมั้งเพราะปกติพวกเขาไม่ค่อยกล้าเข้ามาเล่นในห้องแม่จึงไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่บ้าง
“น้ำคับ/น้ำคับ”เด็กๆ ยื่นแก้วน้ำไปให้
“เด็กดีๆเก่งมากเลย” มืออวบยื่นออกมารับน้ำไปดื่มจนหมดแก้ว
เมื่อทำงานบ้านเสร็จก็เหงื่อไหลไคลย้อยกันเลยทีเดียวแต่แบบนี้ก็ดีจะได้เผาผลาญไขมันเยอะๆ เธอยากผอมจะแย่แล้วเมื่อดูเวลาก็เย็นมากแล้วจึงไปต้มน้ำไว้เพื่อให้ลูกๆ ได้อาบน้ำก่อนนอนอีกครั้งไม่อาบคงไม่ได้เด็กๆ ช่วยทำงานบ้านมาหลายชั่วโมงก็คงเหงื่อออกตัวเหนียวไปหมดแม้จะช่วยไม่ได้มากนอกจากเดินไปเดินมาคอยหยิบจับผ้ามาใส่ตะกร้าแต่ก็ใช้แรงและกำลังเยอะมากแล้วสำหรับเด็กตัวแค่นี้
“เมื่อยมั้ยไคไค”
“ไม่เมื่อยนะตูตูล่ะ”
“เมื่อยนิดนึง”
“ตูตูไคไค ไปอาบน้ำกันก่อนเร๊ววว” เสียงเรียกลูกๆ อาบน้ำด้วยโทนเสียงหวานๆฟังอ่อนโยนยิ่งนัก จนเด็กๆ ดีใจกระดี๊กระด๊าที่แม่พูดดีๆด้วยทั้งวันเลยเมื่อซีอินผสมน้ำอุ่นให้แล้วก็จะอาบน้ำให้ แต่ทั้งสองยืนยันว่าอาบน้ำกันเองได้ซีอินจึงปล่อยให้เด็กๆ อาบน้ำกันเอง
“ก็ได้แม่จะให้พวกลูกๆอาบน้ำกันเองแต่อย่าเล่นน้ำนานนะเดี๋ยวเป็หวัดตกลงมั้ย”
“คับ/คับ”
เมื่อปล่อยให้เด็กๆอาบน้ำกันเองแล้วจากนั้นเธอก็เดินเข้าไปในห้องนอนจัดการปูผ้าปูที่นอนสีฟ้าอ่อนๆเธอจัดการแค่ห้องเดียวพอกะว่าจะให้ลูกๆย้ายมานอนกับเธอเตียงออกจะกว้างยังไงก็นอนพออยู่แล้ว ก่อนนี้เธอนอนคนเดียวอีกห้องนั้นเป็ห้องที่เด็กๆนอนกันเองโดยเธอไม่ได้ใส่ใจดูแลนัก
“เฮ้ออทำไมเป็คนไร้สามัญสำนึกไปได้ถึงขนาดนี้นะตัวเธอในชาตินี้” ทำงานไปบ่นพึมพำไปก่อนจะวางหมอนหนุนและผ้าห่มนวมกลิ่นหอมสดชื่นสีเดียวกับผ้าปูที่นอนลงไปจนเรียบร้อยพร้อมหมอนข้างสองใบส่วนอีกห้องไว้ค่อยจัดอีกทีตอนสามีเธอกลับมาจัดตอนนี้ไปก็มีแต่เป็ที่อยู่ของฝุ่นนะสิยังอีกตั้งหลายเดือนกว่าสามีจะกลับมาเมื่อจัดที่นอนเสร็จแล้วก็ไปดูเด็กสองคนที่อาบน้ำกันอยู่
“อาบพอแล้วตูตูไคไค อากาศเย็นแล้วอาบนานจะไม่สบายนะ”
“คับ/คับ”
เมื่อแม่มาตามออกจากห้องน้ำทั้งสองก็รีบออกจากอ่างน้ำแล้วเอาผ้าเช็ดตัวมาหอคลุมตัวไว้แล้วพากันเดินดุ๊กดิ๊กออกมาหาแม่ซีอินพาลูกๆมาทาครีมประแป้งหอมๆแล้วแต่งตัวให้ ก่อนจะอุ้มลูกๆทีละคนขึ้นไปไว้บนเตียงนอนพร้อมคลี่ผ้าห่มให้นั่งเล่นรอบนเตียงกันไปก่อนส่วนเธอก็จะไปอาบน้ำบ้างเช่นกัน....
53K
![โอปป้าสายโหด[จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688654857_68014269.webp)
