ผู้ฝึกตนด้วยเมล็ดพันธุ์

    ตอนที่ 53 เล่ม 1 ชั้นที่ 16: ดอกไม้หอม

    ตอนที่ 53 เล่ม 1 ชั้นที่ 16: ดอกไม้หอม

      

    ชั้นที่ 15: ฟ้าแห่งสายลมเย็น

    พื้นที่นี้มีลมเย็นที่พัดผ่านตลอดเวลา ลมเย็นนี้ไม่เพียงทำให้บรรยากาศสดชื่น แต่ยังแฝงไปด้วยพลังปราณที่สามารถบำรุงร่างกายและจิตใจให้สงบ ผู้ที่มาเยือนจะรู้สึกถึงความเย็นสบายที่ซึมลึกเข้าสู่ร่างกายและจิตใจ ทำให้ความเหนื่อยล้าและความเครียดถูกขจัดออกไป


    วิหคสายลมเย็นเป็นสิ่งมีชีวิตที่แฝงตัวอยู่ในลมเย็น วิหคเหล่านี้มีปีกที่บางและโปร่งแสง สะท้อนแสงอ่อน ๆ ของลมเย็น พวกมันสามารถบินอย่างอิสระในอากาศและแผ่พลังปราณเย็นสบายออกมา การพบกับวิหคสายลมเย็นจะเป็นการเสริมสร้างความสงบและบำรุงพลังปราณให้กับผู้ที่ได้สัมผัส


    ใบลมเย็นเป็นพืชที่เติบโตในพื้นที่นี้ ใบเหล่านี้มีสีเขียวเข้มและสัมผัสเย็นสบาย พลังปราณในใบลมเย็นมีคุณสมบัติในการบำรุงและฟื้นฟูร่างกาย ผู้ที่สามารถเก็บใบลมเย็นได้จะสามารถนำพลังปราณนี้ไปใช้ในการฝึกฝนและพัฒนาตนเองได้


    เจ้าอ้วนน้อย: "ข้าเริ่มรู้สึกหิวแล้ว ข้าหวังว่าเราจะได้ทานอะไรอร่อยๆ จากที่นี่บ้าง"


    เหว่ยเหลียง: "งั้นข้าจะปรุงอาหารให้ทุกคนได้เติมพลัง ข้าจะทำวิหคสายลมเย็นอบน้ำผึ้ง"


    ฉงเหม่ย: "ฟังดูน่าสนใจ ข้ารอไม่ไหวแล้ว!"


    วัตถุดิบ:

    เนื้อวิหคสายลมเย็น 2 ชิ้น

    ใบลมเย็น 5 ใบ

    น้ำผึ้ง 3 ช้อนโต๊ะ

    ขิงสดหั่นเป็นแว่น 5 ชิ้น

    กระเทียมสับ 2 กลีบ

    ซีอิ๊วขาว 2 ช้อนโต๊ะ

    น้ำมันงา 1 ช้อนโต๊ะ

    เกลือและพริกไทยตามชอบ


    ขั้นตอนการทำ:

    เตรียมเนื้อวิหคสายลมเย็น:

    ล้างเนื้อวิหคสายลมเย็นให้สะอาด หั่นเป็นชิ้นพอดีคำ


    หมักเนื้อ:

    ใส่เนื้อวิหคสายลมเย็นลงในชามผสม ใส่ขิงสด กระเทียมสับ ซีอิ๊วขาว น้ำมันงา เกลือ และพริกไทย หมักทิ้งไว้ 30 นาที


    อี้ตงมู่: "กลิ่นหอมน่าทานมาก ข้ารอไม่ไหวแล้ว!"


    อบเนื้อวิหค:

    นำเนื้อวิหคสายลมเย็นที่หมักไว้วางบนใบลมเย็น ทาน้ำผึ้งบนเนื้อให้ทั่ว 

    ห่อด้วยใบลมเย็นแล้วใส่ในเตาอบ อบที่อุณหภูมิ 180 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 20 นาที


    การเสิร์ฟ:

    เปิดเตาอบและนำเนื้อวิหคสายลมเย็นที่ห่อด้วยใบลมเย็นออกมา แกะใบลมเย็นออกแล้วจัดเรียงบนจานเสิร์ฟ ตกแต่งด้วยใบลมเย็นที่เหลือเพิ่มความสวยงาม


    เหลียนฮัว: "เนื้อวิหคสายลมเย็นอบน้ำผึ้งมีกลิ่นหอมและดูน่าทานมาก ข้ารู้สึกถึงพลังปราณที่มันแผ่ออกมา"


    เจ้าอ้วนน้อย: "อร่อยมาก! ข้ารู้สึกว่าพลังปราณของข้าเพิ่มขึ้นจริงๆ มันทำให้ข้ารู้สึกสดชื่นและมีกำลังใจมากขึ้น"

    เหว่ยเหลียง: "ดีใจที่ทุกคนชอบ ข้าหวังว่าอาหารนี้จะช่วยให้พวกเรามีพลังในการเดินทางต่อไป"

     

    ชั้นที่ 16: ดอกไม้หอม

    ชั้นสุดท้ายเต็มไปด้วยดอกไม้หอมที่แผ่กลิ่นหอมทั่วทุกพื้นที่ พื้นที่นี้เต็มไปด้วยสีสันสดใสของดอกไม้หลากหลายพันธุ์ที่เบ่งบานอย่างงดงาม 


    กลิ่นหอมของดอกไม้ที่ลอยละล่องในอากาศทำให้ทุกผู้มาเยือนรู้สึกถึงความสงบสุขและความผ่อนคลาย พลังปราณในดอกไม้เหล่านี้มีคุณสมบัติพิเศษที่สามารถสร้างความสงบสุขในจิตใจและผ่อนคลายร่างกาย ทำให้ผู้ที่เดินทางมาถึงชั้นนี้รู้สึกได้ถึงความสงบและสบายใจ


    สัตว์ร้ายที่แฝงตัวอยู่ในพื้นที่นี้คือผีเสื้อหอม ผีเสื้อเหล่านี้มีปีกสีสันสดใสที่แผ่กลิ่นหอมอ่อน ๆ ออกมา ทำให้ดูเหมือนมันเป็นส่วนหนึ่งของดอกไม้ที่เบ่งบาน 


    พวกมันมีความสามารถในการเคลื่อนไหวอย่างเงียบสงบและการหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว การเผชิญหน้ากับผีเสื้อหอมต้องใช้ความระมัดระวังและความสามารถในการควบคุมพลังปราณ


    สมุนไพรที่สำคัญในชั้นนี้คือดอกไม้หอม ดอกไม้เหล่านี้ไม่เพียงแต่มีสีสันสวยงาม แต่ยังมีคุณสมบัติในการบำรุงและฟื้นฟูร่างกาย 


    พลังปราณในดอกไม้หอมสามารถช่วยให้จิตใจสงบสุขและผ่อนคลาย การเก็บดอกไม้หอมเป็นการสะสมพลังปราณเพื่อใช้ในการฝึกฝนและพัฒนาตนเอง


    ชั้นสุดท้ายเต็มไปด้วยดอกไม้หอมที่แผ่กลิ่นหอมทั่วทุกพื้นที่ ดอกไม้หลากหลายพันธุ์เบ่งบานอย่างงดงาม สีสันสดใสของดอกไม้แต่ละชนิดสร้างภาพที่งดงามและดึงดูดสายตา 


    กลิ่นหอมที่ลอยละล่องในอากาศทำให้ทุกผู้มาเยือนรู้สึกถึงความสงบสุขและความผ่อนคลาย พลังปราณในดอกไม้เหล่านี้มีคุณสมบัติพิเศษที่สามารถสร้างความสงบสุขในจิตใจและผ่อนคลายร่างกาย ทำให้ผู้ที่เดินทางมาถึงชั้นนี้รู้สึกได้ถึงความสงบและสบายใจ


    เหว่ยเหลียง: (สูดลมหายใจลึก) "ที่นี่สงบและหอมมาก ข้ารู้สึกถึงพลังปราณที่ช่วยให้จิตใจข้าสงบสุข"


    เจ้าอ้วนน้อย: "ใช่ กลิ่นหอมของดอกไม้เหล่านี้ทำให้ข้ารู้สึกผ่อนคลาย ข้ารู้สึกเหมือนได้พักผ่อนจริงๆ"


    สัตว์ร้ายที่แฝงตัวอยู่ในพื้นที่นี้คือผีเสื้อหอม ผีเสื้อเหล่านี้มีปีกสีสันสดใสที่แผ่กลิ่นหอมอ่อน ๆ ออกมา ทำให้ดูเหมือนมันเป็นส่วนหนึ่งของดอกไม้ที่เบ่งบาน 


    พวกมันมีความสามารถในการเคลื่อนไหวอย่างเงียบสงบและการหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว การเผชิญหน้ากับผีเสื้อหอมต้องใช้ความระมัดระวังและความสามารถในการควบคุมพลังปราณ


    อี้ตงมู่: "ดูนั่นสิ ผีเสื้อหอม มันสวยงามมาก แต่เราต้องระวัง พวกมันสามารถปล่อยกลิ่นหอมที่ทำให้เราสูญเสียสติได้"


    ฉงเหม่ย: "ข้าจะใช้พลังปราณในการควบคุมจิตใจและป้องกันตัวจากกลิ่นหอมของพวกมัน"


    สมุนไพรที่สำคัญในชั้นนี้คือดอกไม้หอม ดอกไม้เหล่านี้ไม่เพียงแต่มีสีสันสวยงาม แต่ยังมีคุณสมบัติในการบำรุงและฟื้นฟูร่างกาย


     พลังปราณในดอกไม้หอมสามารถช่วยให้จิตใจสงบสุขและผ่อนคลาย การเก็บดอกไม้หอมเป็นการสะสมพลังปราณเพื่อใช้ในการฝึกฝนและพัฒนาตนเอง


    เหลียนฮัว: (เก็บดอกไม้หอม) "ดอกไม้หอมเหล่านี้มีพลังปราณที่ช่วยบำรุงร่างกายและจิตใจ ข้าจะเก็บไปใช้ในการฝึกฝนและฟื้นฟูพลังปราณของเรา"


    เหว่ยเหลียง: "เราควรเก็บดอกไม้หอมให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ มันจะเป็นประโยชน์ในการฝึกฝนและฟื้นฟูพลังปราณของพวกเรา"


    หลังจากการเก็บดอกไม้หอมและฝึกฝนท่ามกลางความสงบสุขของฟ้าแห่งดอกไม้หอม เหว่ยเหลียงและสหายตัดสินใจเดินทางกลับนิกายเลิศภพใต้ พวกเขาเดินทางผ่านทุกชั้นฟ้าที่เคยเผชิญหน้า ด้วยความรู้สึกถึงความสำเร็จและความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น


    เจ้าอ้วนน้อย: "การเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยความท้าทาย แต่ข้ารู้สึกว่าพวกเราได้เรียนรู้และเติบโตมากขึ้น ข้ารู้สึกดีที่ได้กลับบ้าน"


    เหว่ยเหลียง: "ใช่ เราได้ผ่านบททดสอบที่ยิ่งใหญ่ และได้รับพลังปราณที่มีคุณค่า ข้าภูมิใจในพวกเราทุกคน"


    ฉงเหม่ย: "การเดินทางครั้งนี้ทำให้ข้ารู้สึกว่าพวกเราแข็งแกร่งขึ้น ข้าพร้อมสำหรับการเผชิญหน้ากับความท้าทายต่อไป"


    อี้ตงมู่: "เราจะนำพลังปราณและประสบการณ์ที่ได้รับจากการเดินทางนี้ไปใช้ในการฝึกฝนและปกป้องนิกายของเรา"


    เหลียนฮัว: "ข้ารู้สึกถึงความสงบสุขและความมั่นคงในจิตใจ ข้าพร้อมที่จะเดินทางต่อไปและเผชิญหน้ากับสิ่งที่มาถึง"


    พวกเขากลับมาถึงนิกายเลิศภพใต้ด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความสำเร็จและความภาคภูมิใจ การเดินทางครั้งนี้ไม่เพียงแต่เสริมสร้างพลังปราณและความสามารถในการฝึกฝน แต่ยังเสริมสร้างความสัมพันธ์และความสามัคคีในกลุ่มเพื่อนด้วย

     

    หลังจากการผจญภัยที่ยาวนานและเต็มไปด้วยความท้าทาย เหว่ยเหลียงและสหายเดินทางกลับมาถึงนิกายเลิศภพใต้ ทุกคนรู้สึกภูมิใจและเต็มไปด้วยพลังปราณที่ได้รับจากดินแดนเกาะลอยฟ้าโบราณ พวกเขาเดินเข้าสู่ห้องโถงใหญ่ของนิกายเพื่อรายงานภารกิจแก่อาจารย์ใหญ่


    คล้ายกับเรื่องผู้ฝึกตนด้วยเมล็ดพันธุ์ ที่คุณอ่าน