ณ มิติภพ ระหว่างภพสวรรค์และโลกมนุษย์
ในช่วงเวลาที่เทวินกำลังเข้าสู่รูปเสมือนกายแสงเพื่อเดินทางย้อนเวลาไปกับร่างทิพย์ของพญาเสือดำที่อยู่ในร่างของแมวสีนิล ธัญญาและเจ้านางไม้หอมตอนนี้ทั้งสองร่างทิพย์กำลังยืนอยู่ด้วยกันที่บริเวณต้นไม้ครองคู่ภพและกำลังพิจารณาดูต้นไม้ทิพย์ทั้งสอง
ในขณะนั้นเองก็ได้เกิดการสั่นสะเทือนทั่วทั้งมิติภพ ราวกับแผ่นดินไหวระดับรุนแรงมากที่เกิดบนโลกมนุษย์
ที่เปรียบเสมือนตัวแทนของเทวินและเรนิตาไม่สั่นไหว “มหานวดารา?!...”ทั้งสองร่างทิพย์ของธัญญาและอมราต่างอุทานออกมาพร้อมกัน พวกเธอรู้โดยความเป็นทิพย์ที่อยู่มิติภพนี้
ส่วนโลกธาตุอื่นยังไม่รับรู้ได้ เช่นเดียวกับโลกมนุษย์แต่ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าภพสวรรค์ บาดาลและภพของนรกจะรู้สึกหรือไม่?
แรงสั่นสะเทือนค่อยหายไปแต่เพียงชั่วขณะหนึ่งก็เกิดการไหวตามมาเป็นระรอกๆ เพียงแต่แรงสั่นไหวลดน้อยลง
“เกิดมหานวดารา!...”ธัญญาได้กล่าวออกมาอีกครั้ง
“ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจ”อมราได้บอกกับธัญญา และหลังเธอกล่าวออกไปใบไม้จากต้นไม้ครองคู่ภพก็ได้ร่วงหล่นลงมาที่เธอ 1 ใบและมันต่างกับการร่วงหล่นโดยทั่วไป ทำให้รู้สึกได้“อ๊ะ!...คุณเรนิตา!”ธัญญาที่เห็นดังนั้นก็ได้อุทานออกมา
“ใบไม้จากต้นไม้ครองคู่ภพเริ่มร่วงหล่น!”อมรากล่าวออกมาด้วยความเป็นกังวล“การเกิดมหานวดารานี้ทำให้มิติภพนี้ยังสั่นไหวเป็นระรอก ๆ”ธัญญาเอ่ยออกมาขณะแรงสั่นสะเทือนเกิดขึ้นตามมาอีกครั้ง
“เราควรทำอย่างไรดีคะ?” อมาราก็ได้เอ่ยถาม
“ต้นไม้ทั้งสองไม่ได้สั่นไหวที่โลกมนุษย์คงจะยังไม่มีผลกระทบ” เธอตอบพร้อมกับมองที่ต้นไม้ทิพย์ทั้งสองต้น
“ฉันคิดว่าเราทั้งสองควรจะไปพบกับคุณเรนิตาได้แล้วนะคะ”อมราให้ความเห็นออกมา
“การที่จะพบเธอเราต้องไปที่ภพมนุษย์ ซึ่งฉันไม่ได้มีวาระนั้น เมื่อครั้งที่ฉันได้ส่งกระแสเสียงพูดคุยกับคุณเทวินก็ได้อาศัยผ่านต้นจันทน์ลูกหอม” เธอกล่าวอธิบายต่อ
“แต่คุณอมราที่มีวาระกลมกลืนและอาศัยได้ในโลกมนุษย์อาจจะนำฉันไปได้เพียงแต่จำเป็นที่จะต้องมีคุณเทวิน”
“อ๋อ...ค่ะแต่ตอนนี้คุณเทวินกำลังเข้าสู่สภาวะรูปเสมือนกายแสงเช่นนั้นเราก็ยังไม่สามารถไปพบคุณเรนิตาได้”
อมรา เธอก็ได้เข้าใจและกล่าวออกมา
“ใช่ค่ะ เราต้องรอคุณเทวิน”ธัญญากล่าวตอบ
“มหานวดาราครั้งนี้ยังจะมีผลอะไรตามมาอีกนะ?”อมรามองไปที่ต้นไม้ครองคู่ภพพร้อมกับพูดออกมาเบาๆ
“เรื่องนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับสิ่งที่อยู่กับคุณเทวิน”ธัญญาให้ความเห็น“เลือดมรกต!” อมรากล่าวออกมา
ดูเหมือนธัญญาจะเห็นด้วยกับเธอจึงกล่าว“ยังมีจิตวิญญาณของชารูร์ ที่เพิ่งปรากฏ สองสิ่งนี้มาจากดินแดนที่อยู่ไกลโพ้นจากโลกมนุษย์” “ฉันได้เคยเห็นแผนที่ดาราจักรกลุ่มดาวที่อยู่ห่างไกลออกไปจากเลือดมรกตที่อยู่ในร่างกายของคุณเทวิน”อมราเธอกล่าวพร้อมกับคิดไปถึงตอนที่เขาอยู่ในห้องก่อนจะไปจัดการกลุ่มโจรมังค์จา “ค่ะ เป็นวาระเฉพาะของคุณเทวินกิ่งไม้ดำนั้นเป็นสื่อกลางที่อาจจะนำไปสู่ภพอดีตของคุณเทวิน” เธอเห็นด้วยและได้อธิบาย
อมราเอ่ยถาม : “คุณเทวินเคยได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับจิตวิญญาณของชารูร์ในอดีตภพ?”
“ใช่ค่ะเขาเคยเกี่ยวข้องเหมือนกับที่เคยพบหินอุกกาบาตในอดีตและสิ่งเหล่านี้ก็เหมือนกลับมาหาเขาในปัจจุบัน”“นับว่าเป็นวาระของเขาจริงๆ...”อมราได้เข้าใจ
“ตอนนี้คุณควบคุมความทิพย์ได้ดังใจต้องการแล้วหรือไม่?”ธัญญาเอ่ยถามกับเธอ
“ใช่ค่ะหลังปฏิบัติตามที่หลวงปู่มีท่านชี้แนะ ก็ได้เข้าสู่อีกสภาวะตอนนี้ฉันมีพลังสมาธิที่สามารถควบคุมได้” เธอกล่าวตอบ
“อืม..เรายังคงต้องบำเพ็ญตนต่อไปอีกสักระยะรอคุณเทวิน ฉันรู้สึกได้ว่าเวลาที่จะไปสู่ภพสวรรค์ใกล้เข้ามาแล้ว” ธัญญากล่าว “ค่ะ ฉันก็รู้สึกได้เช่นกัน”เธอกล่าวก่อนจะเดิมมาจับมือของธัญญาพร้อมด้วยรอยยิ้มแล้วจึงกล่าวต่อ “คุณธัญญาคะ ตอนนี้ฉันจะต้องไปก่อนฉันจะอยู่อาศัยที่ต้นจันทน์ลูกหอม หลังบ้านของคุณเรนิตา” “คุณอมราเมื่อคุณเทวินกลับมาฉันก็จะไปยังภพมนุษย์ ตอนนี้ฉันมีวาระที่จะอยู่ต้นไม้ทิพย์ที่แทนตัวคุณเทวินที่นี่”ธัญญาที่ยังจับมืออีกฝ่ายก็ได้กล่าวพร้อมด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนก่อนจะกล่าวต่อ
“คุณมีวาระที่จะอยู่เพื่อคุณเทวินและคุณเรนิตา”
“ใช่ค่ะคุณก็มีวาระที่จะอยู่เพื่อคุณเทวิน” อมรากล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะปล่อยมือและเดินหายไปในต้นไม้ทิพย์
การเกิดมหานวดาราหรือซูเปอร์โนวาครั้งนี้ทำให้พวกเธอต่างรับรู้ถึงเวลาที่ใกล้จะหมดเมื่อพวกเธอไปสู่ภพสวรรค์ก็จะลืมไปสิ้น
ในความเป็นมนุษย์และแม้แต่มิติภพแห่งนี้ที่อยู่ระหว่างสวรรค์และโลกมนุษย์
ความรัก ความผูกพัน ความทรงจำและเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเธอกับเทวินจะไม่มีอีก เวลานั้นได้ใกล้เข้ามาแล้ว
..........................
เทวินกับแมวสีนิลที่ห้องพัก บ้านของเรนิตา
ขณะที่มิติภพของธัญญาเกิดการสั่นสะเทือนอันเป็นผลจากการเกิดนวดาราหรือซูเปอร์โนวา เทวิน ตอนนี้ก็ได้สงบจิตใจจ่อสมาธิที่ลมหายใจบนเตียง โดยมีร่างของแมวสีนิลนั่งอยู่เบื้องหน้า แมวสีนิลเข้าสู่การจำศีลลึกขณะที่ยังลืมตาอยู่ตอนนี้ดวงตาเปล่งแสงแวววาวเป็นประกายไพฑูรย์ที่สวยงามและลึกลับด้วยประกายสีเหลืองน้ำตาลแกมเขียม เทวินเมื่อสมาธิถึงจุดหนึ่งก็ได้จ้องมองเข้าไปในที่ดวงตาของแมวสีนิล เขาจ้องอยู่ชั่วขณะและค่อยๆ หลับตาลงอย่างช้าๆ
ก่อนที่จะนิ่งไปราวกับไร้วิญญาณในท่านั่งขัดสมาธิ เทวินและร่างทิพย์ของพญาเสือดำพวกเขาก็ได้ออกเดินทางกันแล้วด้วยร่างเสมือนกายแสง
เพื่อตามวาระของชารูร์
...........................