ประตูเส้นทางโบราณ

Chapter 157 อแวนซ่า

   คลื่นดาบพุ่งเข้าใส่ร่างอีกากระดูก อีกากระดูกหลบโดยสัญชาตญาณ แม้จะหลบได้ทว่าก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย มันมองไปยังผู้โจมตี เป็นหญิงสาวงดงามไร้ที่ติ เต็มไปด้วยเสน่ห์ อีกากระดูกไม่สนใจเรื่องความสวย มันจ้องหญิงสาวด้วยดวงตาไฟทมิฬที่มีความร้อนมากกว่าเดิม เห็นได้ชัดเจนว่ามันรู้สึกไม่พอใจเธอ

   “พวกเจ้าทั้งสองเป็นอะไรหรือไม่?” หญิงสาวมองสายฝนและฟีซิเลียก่อนกล่าวถาม เธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับอีกากระดูกแม้เพียงนิด อีกากระดูกเห็นแบบนั้นมันก็สร้างลูกไฟสีดำจำนวนมากโจมตีเข้าใส่หญิงสาวทันที ฉึบ! เพียงการตวัดดาบเบาๆของหญิงสาว คลื่นดาบก็พุ่งตัดเพลิงทมิฬจนสลายหายไปอย่างง่ายดาย

   ‘เธอต้องมีระดับสี่เป็นอย่างน้อย ฉันไม่มีความมั่นใจว่าจะชนะเธอ ต่อให้ใช้ไพ่ลับ” สายฝนมองหญิงสาวพลางคิด ถึงสัมผัสรับรู้เขาจะอ่อนแอ ทว่ามันก็ยังสามารถสัมผัสถึงตัวตนหญิงสาวได้ก่อนที่เธอจะมาถึงจุดที่เขาอยู่ ต้องขอบคุณที่สายฝนเข้าใจในความสงบ หากไม่ใช่เพราะแบบนั้น ด้วยจิตใจที่ยังฟื้นไม่เต็มที่เขาย่อมไม่มีทางสัมผัสตัวตนหญิงสาวได้แม้เป็นระดับสามก็ตาม

   “เธอ!” ฟีซิเลียไม่สบอารมณ์ทันทีหลังเห็นหน้าหญิงสาว ผู้หญิงตรงหน้าทำไมเด็กสาวจะไม่รู้จัก เธอมีชื่อว่าอแวนซ่า เป็นลูกสาวเจ้าเมือง และเป็นคู่แข่งด้านความรัก ฟีซิเลียรู้สึกไม่พอใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายสวยและมีเสน่ห์มากกว่า รูปร่างที่สมบูรณ์แบบนั่นด้วย น่าอิจฉาเกินไป

   “เจ้ามีอะไรรึเปล่า?” อแวนซ่ามองฟีซิเลียแล้วถามออกมา เธอสัมผัสได้ถึงความไม่พอใจของฝ่ายตรงข้ามได้ แต่อแวนซ่าไม่รู้ว่าทำไมเด็กสาวไม่พอใจตน เธอทำสิ่งใดผิดไป?

   “เจ้าไม่ต้องสนใจข้า” ฟีซิเลียกล่าวด้วยนํ้าเสียงดุร้าย สายฝนลอบส่ายหัว ทำไมชีวิตเขาเจอแต่เรื่องแบบนี้ สายฝนนึกย้อนกลับไปในอดีตก่อนถอนหายใจ คงมีผู้หญิงคนเดียวที่เขาอยู่ด้วยโดยไม่ต้องปวดหัวได้

   “พวกเจ้าทั้งสองไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ข้าแนะนำว่าพวกเจ้าควรรีบกลับบ้านไป ด้านนอกอันตรายมาก” หญิงสาวไม่ได้โกรธกับท่าทางฟีซิเลีย ในสายตาเธออีกฝ่ายก็เป็นแค่เด็ก กล่าวจบอแวนซ่าก็หันหน้าไปมองอีกากระดูกบนท้องฟ้า ดาบในมือตวัดออกไปเป็นผลให้เกิดคลื่นดาบ

   อีกากระดูกใช้พลังสร้างเสียงคำราม วินาทีต่อมาลูกไฟทมิฬขนาดใหญ่ก็ถูกสร้างขึ้นเบื้องหน้ามัน ยังไม่ทันที่เพลิงทมิฬจะเคลื่อนไหว คลื่นดาบตัดผ่านลูกไฟยักษ์สีดำเป็นสองส่วน ความแข็งแกร่งของคลื่นดาบยังไม่หมด มันพุ่งเข้าใส่อีกากระดูกต่อ อีกากระดูกตกใจ มันไม่คาดคิดว่าคลื่นดาบจะตัดเพลิงทมิฬมันได้แบบง่ายๆ

   ฉับพลันอีกกากระดูกขยับปีกกระดูกทั้งสองข้างทำเป็นโล่ป้องกัน ปึง! ร่างมันกระเด็นไปไกลหลังรับคลื่นดาบ กระดูกเกิดรอยร้าวจำนวนมาก ถ้ามันมีใบหน้าเช่นเดียวกับมนุษย์ ใบหน้ามันตอนนี้คงซีดขาวด้วยความกลัว ด้วยสัญชาตญาณอีกากระดูกรีบบินหนีทันที มันรู้ตัวว่าไม่มีทางชนะหญิงสาวได้แน่นอน

   ถึงจะใช้ความเร็วสูงสุดอีกากระดูกก็ไม่อาจหนีอแวนซ่าได้ หญิงสาวเตะพื้นเบาๆส่งตัวไปด้านหน้าก่อนตวัดดาบสร้างคลื่นโจมตีศัตรูบนนภา แกร็ก! คลื่นดาบปะทะปีกกระดูกขวาของอีกากระดูก ใช้เวลาแค่วินาทีเดียวปีกกระดูกก็ถูกตัด ดวงตาไฟสีดำรุนแรงยิ่งขึ้น อีกากระดูกโกรธมาก มันอยากจะสังหารหญิงสาว น่าเสียดาย ความแข็งแกร่งมันตํ่ากว่าแวนซ่าหลายเท่า ระยะห่างความแข็งแกร่งของอีกากระดูกกับอแวนซ่านั้นกว้างใหญ่

   “ไอซ์” นํ้าแข็งเย็นเยือกปกคลุมดาบอแวนซ่า เธอตวัดดาบเป็นรูปกากบาทไปทางอีกากระดูก คลื่นดาบซึ่งเต็มไปด้วยความหนาวเย็นตัดปีกด้านซ้ายอีกากระดูก เมื่อสูญเสียปีกทั้งสอง ร่างอีกากระดูกก็ไม่อาจอยู่บนท้องฟ้าได้อีก มันตกลงพื้นอย่างรุนแรง เสียงดัง ตูมมม! 

   อแวนซ่าพุ่งไปยังจุดที่ร่างกระดูกตกลงมา ดาบในมือขวาแทงที่ดวงตาลูกไฟข้างหนึ่ง หญิงสาวส่งเสียงเย็นชา อุณหภูมิรอบข้างลดลงหลายสิบเท่า ร่างอีกากระดูกกลายเป็นนํ้าแข็งด้วยความเร็วซึ่งไม่อาจอธิบายได้ ดวงตาลูกไฟสองลูกดับ คล้ายกับว่ามันตายไปแล้ว

   หญิงสาวใช้ดาบตีอีกากระดูกซึ่งกลายเป็นนํ้าแข็งไปแล้วเบาๆ แม้จะเบาทว่าร่างนํ้าแข็งก็แตกกระจายอย่างง่ายดาย อแวนซ่ามองเศษนํ้าแข็งที่กระจัดกระจายบนพื้นก่อนเก็บดาบเข้าฝัก หลังเก็บมันอุณหภูมิรอบข้างก็ค่อยๆสูงขึ้น ไม่กี่นาทีต่อมาอุณหภูมิก็กลับมาเป็นปกติเหมือนที่เคยเป็น

   “ตัวต่อไป” อแวนซ่าพึมพำ เธอใช้สายตาระดับสี่ตรวจสอบบนท้องฟ้า ไม่นานนักเธอก็พบอีกากระดูกอีกตัวที่อยู่ไกลออกไป หญิงสาวพลันเคลื่อนที่และหลายนาทีถัดมาเธอก็ถึงบริเวณที่อีกากระดูกบินอยู่

///

   ทางด้านสายฝนและฟีซิเลีย ชายหนุ่มผมดำแปลกใจเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าทักษะซ่อนระดับที่ได้รับจากห้องสมุดลับจะทำให้ระดับสี่มองระดับเขาไม่ออก หญิงสาวเป็นระดับสี่ซึ่งเหนือกว่าสายฝนที่เป็นระดับสามหนึ่งระดับ โดยปกติเธอควรมองออก ทว่าเพราะทักษะซ่อนระดับหญิงสาวจึงมองระดับสายฝนไม่ออก

   ‘นี่ขนาดฉันทำความเข้าใจทักษะซ่อนพลังได้แค่เล็กน้อยเองนะ ถ้าฉันเข้าใจมากขึ้นในอนาคตระดับห้าหรือระดับหกก็ไม่น่ามองระดับฉันออก’ สายฝนคิดขณะที่ฟีซิเลียซึ่งอยู่ข้างๆมีใบหน้าไร้สีสัน

   “แล้วเธอจะทำตัวเป็นศัตรูกับผู้หญิงนางนั้นต่อมั้ย?” สายฝนออกจากความคิดตนเอง เขากล่าวถามเด็กสาว

   ฟีซิเลียแม้จะกลัวแต่เธอก็ส่ายหัวพร้อมเอ่ย “แม้เธอจะแข็งแกร่งกว่าข้าหลายร้อยเท่า ข้าก็ไม่กลัว ข้าแพ้ด้านความแข็งแกร่งได้แต่ข้าไม่อาจแพ้ด้านความรัก” นํ้าเสียงที่เด็กสาวใช้เป็นนํ้าเสียงหนักแน่น

   ‘เด็กสาวคนนี้บ้าไปแล้ว เธอไม่กลัวการเป็นศัตรูกับผู้ที่แข็งแกร่งกว่าเลยแม้แต่น้อย สาเหตุเป็นเพราะศัตรูเป็นคู่แข่งด้านความรัก? เป็นสาเหตุที่ฉันยากจะเข้าใจ’ สายฝนกล่าวภายในใจ ยิ่งเขาผ่านเหตุการณ์และเรื่องราวมากขึ้น สายฝนก็รู้สึกกลัว กลัวว่าตัวเขาจะตาบอดเนื่องจากความรัก กล่าวตามตรงสายฝนไม่มีความมั่นใจในเรื่องนี้สักนิด หัวใจเขาไม่ได้แข็งแกร่งมั่นคงไม่มีทางแปรเปลี่ยน ในระหว่างเส้นทางการเป็นผู้แข็งแกร่ง เขาอาจจะตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งก็ได้ใครจะไปรู้ ถึงโอกาสจะน้อยเพราะสายฝนระวังมากแต่มันก็ยังมีโอกาสอยู่

   “ฉันอยากแนะนำเธอว่าไม่ควรใว้ใจใครง่ายๆเพียงเพราะความรักความชอบ แม้ฉันจะไม่จักคำว่ารักทว่าฉันรู้จักคำว่าชอบ เธอรู้มั้ย? ในอดีตฉันเสียเงินจำนวนมากไปเพราะความโง่ของตัวเอง ฉันไม่รู้ว่าฉันไปชอบผู้หญิงคนนั้นได้ยังไง?” ช่วงท้ายที่สายฝนพูด เขาก็ลอบกัดฟันแน่น การถูกหลอกใช้เป็นสิ่งที่เขาไม่ชอบเอามากๆ ผู้หญิงสองคนนั้นที่หลอกใช้เขาตอนอยู่ในดาวโลก สายฝนต้องการทำให้พวกเธอเจ็บปวดมากที่สุดเมื่อเขากลับไปที่แห่งนั้น คิดเช่นนั้นความต้องการค้นหาเส้นทางโบราณกลับโลกของสายฝนพลันเพิ่มมากขึ้น

  ‘ก่อนอื่นฉันต้องออกจากที่นี่ ต้องหาข้อมูลอาณาเขตต้องห้ามให้เร็วที่สุด แม้ที่นั่นจะอันตรายแต่ฉันก็ไม่มีทางเลือก หากอยากออกจากโลกความฝัน ฉันต้องไปอาณาเขตต้องห้าม หนึ่งปี! ภายในหนึ่งปีฉันต้องออกจากโลกความฝันให้ได้!’ สายฝนตัดสินใจ