ตอนที่สี่สิบเจ็ด นักเรียนนอกจากอังกฤษ
ผมค่อนข้างงงเป็นอย่างมากที่พระเอกหนังประเทศสารขัณฑ์บางคนนั้นอ้างว่าจบมาจากต่างประเทศในโรงเรียนนายร้อยต่างๆแต่ยังสามารถเข้าคอร์สวิทยาอาคม มีเวทย์กับเขาได้ด้วย
อย่างกรณีไอ้ขามก็เช่นกันที่มันสามารถสู้กับเสือป่านในด้านวิทยาอาคมได้ด้วยเพราะอ้างว่าบวชเรียนมาศึกษาจากพระอาจารย์
แต่ไอ้เจิดที่อ้างว่ามันเป็นหนุ่มเมืองนอกคุยกับคนญี่ปุ่น สิงคโปร์เอาควายเหล็กและเครื่องใช้ไฟฟ้าเข้ามาในประเทศสารขัณฑ์ได้กลับแสดงว่าไม่มีความรู้อะไรอย่างคนที่ผ่านประเทศที่เจริญแล้วมาจะมีเลย
ได้พ่ายแพ้ไอ้ขามที่ได้เรียนวิทยาอาคมจากพระอาจารย์
หรือแนวเรื่องแบบนี้ที่อ้างว่าหนุ่มจบเมืองนอกลูกเจ้าพระยาพานทอง
ได้เสียคนเพราะดื่มเหล้ากับเที่ยวหอนางโลมโคมเขียวในพระนคร
ปัดโธ่
ลอนดอนน่ะมีหอนางโลมโคมเขียวที่ทางบิชอปคุมมาเป็นหลายร้อยปี จนแทบจะก่อสงครามกันมาแล้วหรือผับบาร์ก็มีอยู่ทุกตรอกมุมถนน
ลูกหลานพระยาพานทองคนนั้นมันไปเรียนเมืองนอกที่ไหนไม่เจอซ่องกับผับผมก็งงเหมือนกัน
หรือเพราะคนเขียนนิยายเกิดอาการมองโลกกลับด้านกันนะ
ว่าทางฝรั่งมังค่า มันต้องเป็นคนที่ชั่วช้าสารเลวและคนที่ดีเกินมนุษย์ในเวลาเดียวกัน
ว่าฝรั่งมังค่ามันเป็นคนเลวทรามไม่รู้ศีลธรรมจรรยาที่ดีงามของสารขัณฑ์แต่ขณะเดียวกันเด็กหนุ่มนักเรียนนอกที่ไปเรียนประเทศของมันก็ไม่ได้ติดเหล้าหรือติดซ่องแต่กลับมาติดเหล้ากับซ่องที่พระนคร
ตกลงดินแดนที่ไร้ศีลธรรมจรรยาของฝรั่งกลับไม่ทำให้ลูกหลานพระยาพานทองคนนั้นติดซ่องหรือติดเหล้าทั้งที่มีซ่องกับผับบาร์อยู่กันแทบทุกมุมถนนแต่พอกลับมาพระนครปุ๊บ กลายเป็นเสียคนทันที?
เราต้องชมท่านบิชอปแห่งลอนดอนที่ดูแลคนได้ดีลูกหลานพระยาพานทองไม่เสียคน แต่พอมาในพระนครปุ๊บก็เสียคนปั๊บอย่างนั้นหรือ?
หรือลอนดอนได้บัฟจากพระเจ้ามาแล้ว คนเลยควบคุมตนเองได้ทั้งที่มีผับอยู่ทุกมุมถนนส่วนพระนครกลับมาแล้วลูกหลานพระยาพานทองไม่ได้บัฟอีกต่อไปเลยตกสู่ทางเสื่อมด้วยตนเอง พระเจ้าไม่มีแรงมาช่วยถึงที่พระนคร?
ก็เป็นหนึ่งในปริศนาของโลกนี้ ในอีกหลายปริศนาที่ผมจะค่อยๆศึกษาต่อไป
แต่ตอนนี้ผมคิดว่าผมจะเริ่มจากการหาของอาคมก่อน
ขั้นแรกคือไม้กายสิทธิ์
แฮร์รี่ต้องเลือกไม้กายสิทธิ์ก่อนที่จะเข้าโลกเวทมนตร์ได้
Ye a wizard ,Harry.
“ไอ้ห้อยไอ้โหน เราจะไปหาอาจารย์คงกัน”
ผมคิดว่าผมคงต้องเริ่มจากการหาของอย่างไม้คทาหรือไม้ตะพดก่อน
เหล็กที่ใช้ตีดาบฟ้าฟื้นอาจจะต้องคอยสักพักแต่ไม่น่าจะเกินความสามารถของลูกน้องพ่อกำนันหากผมสั่งให้พวกนั้นช่วยหาอุปกรณ์ที่ต้องการ
ใช้เส้นสายจากพ่อกำนันและอาจารย์คงคอยตรวจสิ่งของให้ไม่น่าจะมีปัญหา
ไม่คิดไม่ฝันว่าผมต้องมาอยู่สายคราฟท์ของในโลกนี้
“จะพี่เจิดพี่ไปไหนพวกฉันก็จะตามไปด้วย”
ไอ้ห้อยไอ้โหน รีบไปวิ่งเตรียมม้าให้กับผม
ผมคิดว่าไหนไหนไอ้เจิดก็มีความรู้ดีทั้งทีเราต้องใช้ข้อได้เปรียบในด้านภาษาต่างประเทศ
ลองศึกษาเวทมนตร์และสร้างกฎเกณฑ์เวทย์จากพื้นฐานขึ้นมาใหม่ดู
ระหว่างความคิดเพ้อฝันกับการทดลองทางวิทยาศาสตร์ต่างกันแค่การจดลงกระดาษเท่านั้นล่ะ
และที่สำคัญหากผมมีเวทย์แล้วไม่เรียน
นักเรียนจากอังกฤษอย่างแฮร์รี่พอตเตอร์จะผิดหวังแค่ไหนกัน?
อ้างว่าเป็นหนุ่มนักเรียนนอกจบมาแล้วดูถูกคนที่ไมได้เรียนทั้งที่
ก็ควรทำตัวให้มันสมกับที่ผ่านเมืองนอกมาเสียหน่อย
ไม่ควรจะทำให้แฮร์รี่พอตเตอร์ต้องผิดหวัง