…ทุกอย่างนั้นมืดดับไป ยูอินมูนหลับใหลไปตลอดการ…
ภายในความมืดมิดนั้น เขาที่สูญเสียความรู้สึกทุกอย่างไปนั้น รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง เขาสามารถมองเห็นได้อีกครั้งหนึ่ง สิ่งที่เขาเห็นอยู่นั้นเป็ปลายทางที่มีแสงสว่างอยู่ เขานั้นไม่ได้เห็นแสงสว่างแบบนี้มานานแล้ว
ร้อยปี? พันปี? เขาจำไม่ได้ ตอนนี้ความทรงจำของเขานั้นเลือนรางสิ่งที่เขาจำได้ก็มีเพียงแค่วิชาที่เขาฝึกมาหลายสิบปีก็เท่านั้น
ยูอินมูนมุ่งหน้าไปยังแสงสว่างนั้น เขาที่ไปถึงยังแสงสว่างแล้วก็พบว่ามันเป็ทางออกที่พาเขาออกมาจากโลกมืด ดินแดนที่อยู่ภายนอกแม่น้ำแห่งการถือกำเนิด
เขาที่ออกมาจากโลกมืดแล้วก็พบกับสิ่งที่น่าสนใจ เขาในตอนนี้อยู่ที่ไหนก็ไม่รู้แต่ทุกสิ่งมันแตกต่างจากที่เขาเคยพบเจอ
“ที่นี่มันที่ไหนกัน?”
ยูอินมูนเกิดความสงสัย เขาแท้จริงแล้วอยู่ในโรงเรียน ที่นี่มีเด็กนักเรียนเยอะมาก เขาบินไปมาเพื่อสำรวจสิ่งต่าง ๆ นี่เขาอยู่ในโลกมืดมานานเท่าไหร่โลกถึงได้เปลี่ยนไปมากขนาดนี้…ไม่ซิ นี่ใช่โลกเดิมของเขาหรือเปล่าเขาก็ไม่รู้
และในขณะที่เขากำลังสำรวจสิ่งต่าง ๆอยู่นั้น เขาก็รู้สึกว่าิญญาของเขาถูกดูดไปยังที่ไหนซักแห่ง
ยูอินมูนสามารถที่จะบังคับไม่ให้ิญญาของเขาถูกดูดไปได้ แต่ทำแบบนั้นมันก็จะน่าเบื่อ เขา้าสิ่งที่ตื่นเต้นบ้าง
ภายในห้องน้ำในโรงเรียน
กลุ่มเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งมารวมตัวกัน
พวกเขานั้นกำลังหัวเราะให้กับเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่นอนอยู่กับพื้น ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยาแ ดูเหมือนว่ากลุ่มเด็กนักเรียนนั้นกำลังรังแกเด็กหนุ่มนักเรียนผู้หนึ่งที่ไม่มีทางสู้อยู่
หนึ่งในกลุ่มของเด็กหนุ่มพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เหยียดหยาม
“ฉันเตือนแกแล้วใช่ไหมว่าถ้าแกไม่เอาเงินมาให้กับฉันภายในวันนี้ละก็แกจะโดนอะไรบ้าง แต่แกก็ไม่เชื่อฉัน แกเลยต้องโดนแบบนี้ยังไงละ”
เด็กหนุ่มที่ถูกทำร้ายมีชื่อว่ายูจินฮา เขานั้นถูกรังแกและไม่มีใครคิดที่จะช่วยเขา แม้แต่เพื่อนสมัยเด็กของเขาก็ยืนมองดูเขาถูกรังแก ซ้ำยังเธอนั้นเข้าร่วมกับกลุ่มที่รังแกเขาด้วย
เขาที่มีร่างกายที่อ่อนแอไม่สามารถแบกรับาแที่เกิดขึ้นบนร่างกายของเขา
เขาในตอนนี้หลับตาลง เขาทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย เขาที่กำลังจะตายนั้น วิงวอนขึ้นมา เขาไม่้าที่จะมีชีวิตต่อไป แต่เขา้าให้ใครก็ได้ช่วยล้างแค้นให้กับเขาที
ยูจินฮานั้นหลับตาลง เขานั้นกำลังจะหายใจเหือกสุดท้ายก่อนที่จะจากไป ทว่าก่อนที่เขาจะจากไปนั้นเขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง
“เ้าหนู คิดจะตายจากไปแบบนี้จริงๆอย่างนั้นรึ”
ยูจินฮาได้ยินเสียงของใครบางคนจากในหัวของเขา นี่จะต้องเป็เพราะว่าเขากำลังจะตายแน่ๆ เขาถึงได้ยินเสียงแบบนี้
“เ้า…หมดกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่… ก็ไม่ใช่ว่าข้าไม่เข้าใจเ้า ข้าเองก็เคยประสบพบเจอสิ่งต่างๆที่คล้ายกับเ้าแต่เลวร้ายกว่าเป็ร้อยเท่า เอาแบบนี้ก็แล้วกัน มอบร่างนี้ให้กับข้าและข้าจะทำให้ความปรารถนาของเ้าเป็จริง”
ได้ยินเสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ยูจินฮานั้นมั่นใจว่าเขาได้หูแว่วไป แต่มีคนพูดกับเขาจริงๆ เขาพยายามลืมตาขึ้นมา เขาเห็นชายหนุ่มผู้หนึ่งมองลงมาที่เขา
เพียงแค่มองแว็บแรกเขาก็รู้ได้ในทันทีว่าชายหนุ่มผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา
“เทวดาอย่างนั้นรึ ถ้าท่านทำความปรารถนาของผมให้เป็จริงได้ ผมจะมอบทุกสิ่งให้ อย่าแม้แต่ว่าร่างกาย แม้แต่ิญญาของผมก็จะมอบให้”
ยูจินฮาพร้อมที่จะมอบทุกอย่าง เพียงแค่้าให้เขาล้างแค้นให้
ชายหนุ่มผู้นี้ไม่ใช่เทวดา แต่เป็จอมมาร เขาก็คือยูอินมูน
ยูอินมูนได้ยินที่ยูจินฮาพูดเขาก็ส่ายหัว
“ิญญาของเ้าข้านะไม่เอาหรอก ข้าจะบอกให้ว่าผู้ที่สูญเสียิญญาไปนะมันทรมานยิ่งกว่าตายทั้งเป็เสียอีก เ้าจะไม่มีโอกาสได้ไปเกิดใหม่ เชื่อข้ามันเป็ความรู้สึกที่ไม่ดีเลยสักนิด”
ได้ยินที่ตงฟางเยี่ยพูด ยูจินฮาก็ยิ้มออกมา เขานั้นเป็เทวดาจริงๆด้วย หากเป็ปีศาจละก็ เขาคงจะรับิญญาของเขาไปแล้ว
“ถ้าเช่นนั้น สิ่งที่ข้าปรารถนา ช่วยล้างแค้นและดูแลน้องสาวของผมให้ที”
ยูอินมูนได้ยินคำร้องขอของยูจินฮา เขาก็พยักหน้า ิญญาของไป่หยุ่นค่อยๆออกจากร่างไป เหลือทิ้งไว้แต่กายเนื้อ
ยูอินมูนจากนั้นก็เข้าสิ่งสู่ร่างที่ไร้ิญญาในทันที
“ร่างนี้มัน…เต็มไปด้วยหยาง”
ยูจินฮาลุกขึ้นมาจากพื้นในห้องน้ำ เขานั้นชินต่อความเ็ป ความเ็ปภายนอกแค่นี้ทำอะไรเขาไม่ได้
ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยหยาง เขารู้แล้วว่าทำไมยูจินฮาถึงทนาแแค่นี้ไม่ไหว ร่างกายของเขานั้นอัดแน่นไปด้วยหยาง หยางนั้นเป็สิ่งที่ดี ทว่ามากเกินไปมันก็ไม่ดีต่อร่างกาย
นอกจากนี้ร่างกายนี้ยังคงบริสุทธิ์ิ์อยู่ด้วย ร่างที่บริสุทธิ์์นั้นก็เหมือนกับถังน้ำที่ไม่ได้ถูกใช้งาน เมื่อน้ำเต็มเมื่อไหร่มันก็จะไหลล้นออกมา
“นี่แกพูดเพ้อเจ้อบ้าอะไรของแก โดนตบจนสมองเพี้ยนไปแล้วใช่ไหม”
หัวหน้ากลุ่มนักเรียนโฉดนั้นเดินมาใกล้ๆยูอินมูน เขานั้นจิกไปที่ผมของเขา เขานั้นคิดว่ายูจินฮานั้นบ้าไปแล้ว เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ยูจินฮาไม่ใช่ยูจินฮาอีกต่อไป แต่คือยูอินมูน จอมมารกระบี่ที่เป็ตัวตนที่อันตรายที่สุดในโลกมนุษย์เมื่อนานมาแล้ว
ยูอินมูนที่ถูกจิดผมนั้น เขาไม่รู้สึกอะไร เขามองไปที่คนที่จิกผมเขา เขาทำอะไรบางอย่างที่ทุกคนไม่คาดคิด ด้วยความรวดเร็ว เขาใช้นิ้วของเขาแทงไปที่กระเดือนของชายหนุ่ม
*ฉึก*
ชายหนุ่มถึงกับสำลักก่อนที่จะปล่อยมือที่จิกผมของยูจินฮาและไปจับคอของขา
ยูอินมูนในตอนนี้หลับตาลง เขาได้รับร่างใหม่มา จากนี้ไปเขาคือยูจินฮา เขาจะทำในสิ่งที่เ้าของร่างคนก่อน้า ล้างแค้น และช่วยดูแลน้องสาวของเขา มันเป็งานง่ายๆ
ยูจินฮาร่างกายในตอนนี้ได้รับาเ็อยู่ เขาจำเป็ที่จะต้องรักษา เขาใช้หยางที่เอ่อล้นในตัวของเขารักษาร่างกายของเขาซึ่งมันหายในพริบตา
ร่างกายของเขาปล่อยออร่าสีส้มออกมา ออร่าปกติของเขาเป็สีแดง แต่สีส้มมันก็สวยดีเหมือนกัน
10K
