CHESS:พลิกกระดานเทพ

    คนที่อยู่ในห้องมองดูสภาพอากิก็เห็นว่าอากินั้นบาดเจ็บ เขาเลยชวนอากิเข้ามาในห้อง

    "???:นาย..จะเข้ามาก่อนไหม"

    อากิยืนนิ่งไปแปปหนึ่งเนื่องจากนี้เป็นการเจอคนครั้งแรกของเขา หลังจากมาโผล่ที่นี้ จนต้องให้อลิสเรียกดึงสติ

    [อลิส:ท่านค่ะ]

    'อากิ:ระ..เราต้องตอบกลับไป'

    "อากิ:ขะ..เข้า"

    แล้วอากิก็เข้าไปในห้องพักและก็ไปนั่งตรงมุมเดิม ส่วนอีกคนก็ไปนั้งตรงเตียง อากิที่เห็นคนๆนั้นไปนั้งแล้ว อากิก็ไม่ได้สนใจเขาและรีบปฐมพยาบาลตัวเอง

    [อลิส:เปิดใช้งานสกิลปฐมพยาบาลเบื้องต้น]

   พออลิสเปิดใช้งานสกิลความรู้เบื้องต้นในการปฐมพยาบาล ก็เข้ามาในหัวของอากิ

    'อากิ:.....ฉันต้องการผ้า'

    แล้วอากิก็เอากริชออกมาและเริ่มตัดกางเกงที่เอาออกมาจากช่องเก็บของเพื่อจะเอาผ้า อีกคนที่ดูอากิตั้งแต่แรกก็ดูไปเรื่อยๆและไม่พูดอะไร แต่พอเห็นอากิเอากริชออกมาก็เหมือนจะตั้งท่านิดหน่อย แต่พอเห็นอากิเอาไปตัดผ้าเขาก็ว่างท่าลง อากิตัดผ้าจนเสร็จและผ้าที่ได้คือ 4 ผืนอากิเอาผ้าผืนแรกมาค่อยๆซับตรงแผลและค่อยๆหยิบเศษเมือกที่ยังเหลืออกจน หมดและก็เอาผ้าผืนที่ 2 ค่อยๆไปหยิบเศษเนื้อที่โดนเมือกกรดกัดกร่อนออกไป ส่วนผ้าผืนที่ 3 อากิตัดเป็นเส้นๆและเอามาทำเป็นเชือกสำหรับมัด ส่วนผ้าผืนสุดท้ายอากิเอามาปิดแผลและเอาเชือกผ้าที่ทำไว้มามัดแบบหลวมๆไว้เพื่อไม่ให้ผ้าหลุด

    [อลิส:ปิดใช้งานสกิลทั้งหมด เปิดใช้งานสกิลต้านทานความเจ็บปวด เปิดใช้งานสกิลรักษาตัวเองตามธรรมชาติ]

   อีกคนที่ดูอยู่อากิตั้งแต่ต้นจนจบ เขาก็เกิดสงสัยความสามารถในการปฐมพยาบาลของอากิ จนต้องเอ่ยปากถาม

   "???:นายเป็นหมองั้นเหรอ ดูนายทำแผลเป็นขั้นตอนมากๆเลย"

    อากิหันไปดูคนนั้นๆก่อนจะพูดออกมาว่า

    "อากิ:ไม่ มันเป็นผลของสกิลเฉยๆ"

    "???:แล้วเป็นสกิลแบบไหนเหรอ มันดูมีประโยชน์มากๆเลย"

    แล้วอากิก็เงียบไปสักครู่เพื่อรอว่าอลิสจะว่ายังไง

    [อลิส:บอกไปเลยก็ได้คะท่านอากิ มันไม่ใช่สกิลสำคัญอะไรมาก]

    "อากิ:....มันคือสกิลปฐมพยาบาลเบื้องต้น นายไม่มีมันงั้นเหรอ"

    "???:ไม่มี นายพอจะบอกวิธีที่ทำให้ได้สกิลมาได้ไหม"

    "อากิ:....."

    [อลิส:บอกไปเลยก็ได้คะท่านอากิ เอาความเชื่อใจกับเขาสักหน่อย]

    "อากิ:ก็ไม่มีอะไรมากหรอก นายแค่ต้องปฐมพยาบาลตัวเองบ่อยๆเดี่ยวก็ได้มา"

    "???:....บ่อยที่ว่านี้กี่ครั้งเหรอ"

    "อากิ:ไม่รู้สิ 3 หรือ 5 ครั้งขึ้นมั้ง"

    "???:....."

    แล้วเขาก็เงียบไปสักพักก่อนจะเอากริชออกมากับเสื้อผ้า และเขาก็เริ่มกีดผ้าให้เป็นแผ่นยาวๆเหมือนผ้าพันแผล 5 ผืนพอได้แล้วเขาก็เอากริชกรีดแขนตัวเองและปฐมพยาบาลตัวเอง อากิที่เห็นก็ถึงกับอ้าปากค้าง

    [อลิส:ส่งอิโมจิรูปอ้าปากค้าง]

    เขาทำแบบนั้นจนครบ 5 แผลก่อนพูดขึ้นมาว่า

    "???:ได้แล้ว ได้มาจริงๆด้วยนายเจอวิธีนี้ได้ไงเนี่ย ถ้าเป็นฉันคงไม่กล้าลองหรอก"

    หลังจากพูดจบเขาก็หันมาดูอากิ ก็เห็นว่าอากิกำลังทำหน้าเหวออยู่

    "???:อะไร มีอะไรหรือป่าว"

    "อากิ:ป่าวๆไม่มีอะไร แค่ฉันหิวนะ เลยเป็นแบบนี้"

    "???:อ้อ ฉันก็หิวเหมือนกันงั้นมากินกันดีกว่า"

    'อากิ:ถึงจะโกหกไปก็เถอะ แต่ไอ้นี้มันดูซื่อๆแปลกๆตัังแตสิ่งที่ทำเมื่อกี้ละ แถมมันจะดูไม่เจ็บเลย ระวังไว้หน่อยดีกว่า'

    "อากิ:โอเค แล้วนายมีของกินไหม"

    "???:มีสิ"

    แล้วเขาก็เอาผลเปเปโล่ออกมา

    "???:นี้ไง แล้วนายละ"

    แล้วอากิก็เอาวุ่นสไลม์ออกมา ทันทีที่อีกคนเห็นเขาก็พูดขึ้นมาทันที

    "???:นั้นมันสไลม์นิ"

    "อากิ:ก็ใช่"

    "???:แล้วทำไมมันไม่ละลายมือนายละ"

    "อากิ:ก็มันไม่ใช่สไลม์ปกตินะสิ มันคือวุ่นสไลม์แถมกินได้ด้วย"

   แล้วอากิก็กินโชว์ อีกคนที่เห็นก็ถึงต้องอ้าปากค้างกับสิ่งที่เห็นก่อนจะพูดออกมาว่า

    [อลิส:ท่านรับประทานวุ่นสไลม์ที่อุดมไปด้วยสารอาหารได้รับค่าความหิว 30 ค่าน้ำ 15

     สกิลดูดซับทำงานท่านได้รับมานา 15 หน่วย]

    "???:ได้ไง? กินได้ยังไง?"

    "อากิ:หวานด้วยน่ะ กินไหม"

    "???:หวานเหรอ!!!...เออ....มันจะไม่เป็นไรใช่ไหม"

    "อากิ:ถ้าเป็นไร ฉันก็มีอากิการให้นายเห็นละ แต่นี้ฉันยังปกติดี"

   "???:...."

   แล้วเขาก็เงียบไป ส่วนทางด้านอากิก็กินวุ่นสไลม์ต่อไปเรื่อยๆจนเกือบหมด อีกคนที่เห็นอากิกินอย่างเอร็ดอร่อยก็อดใจตัวไม่ไหวและพูดออกมาว่า

   "???:.....ผมขอลองหน่อยได้ไหม"

   แล้วอากิก็เอาวุ่นสไลม์อีกก้อนออกมาและยืนให้เขา พอได้ไปเขาก็จับๆมันก่อนจะสำรวจดูและนั้งจ้องมันอยู่สักพัก อากิที่เห็นก็พูดขึ้นมาว่า

    "อากิ:จะไม่กินงั้นเหรอ ฉันเห็นนายดูมันมานาแล้วนะ"

   อีกคนที่เห็นอากิพูดมาแบบนั้นก็รีบตอบอากิทันทีว่า

   "???:กินๆ ฉันแค่สนใจมันนิดหน่อยนะ เพราะไม่คิดว่าสไลม์มันจะกินได้"

   "อากิ:อ่อ"

   ตอนแรกเขาเหมือนจะยังกำๆกึ่งๆอยู่ แต่หลังที่อากิทักไปเขาก็เหมือนจะตัดสินใจที่จะกิน เขากลืนน้ำลายลงอึกใหญ่ก่อนที่จะพูดว่า

    "???:กินแล้วน่ะครับ!"

    'อากิ:เอะ! เขาเป็นคนญี่ปุ่นงั้นเหรอ...ไว้ค่อยถามละกัน'

    และเขาก็กัดเข้าไปที่วุ่นสไลม์และเคี้ยวมัน เขาเคี้ยวมันไปสักพักก่อนที่จะกินที่เหลือหมดอย่างรวดเร็ว เร็วแบบที่อากิกับอลิสยังต้องอึ่ง

    [อลิส:เขาดูจะชอบมันนะค่ะ]

    *"อากิ:ใช่ เขาน่าจะชอบมาก"*

  (เพื่อคนที่ลืมนี้*""*กระซิบนะคัฟ)

    "???:ขอบคุณสำหรับอาหาร"

    "อากิ:อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ"

    "???:เออ~..คือว่า..ผมไม่ได้กินของที่มีรสหวานนานแล้วนะ เลยเผลอตัวไปหน่อย"

    "อากิ:นายชอบของหวานงั้นเหรอ"

    "อารุโตะ:ใช่ผมชอบของหวานมากๆ แต่พอมาอยู่ที่นี้มันไม่มีของรสหวานเลย มีแต่ของจืดๆแต่พอเมื่อกี้กี้ได้กินของรสหวานเลยเผลอไปหน่อย"

    "อากิ:....ฉันเข้าใจการที่ต้องอะไรกินที่ไม่รสชาติมันทรมารขนาดไหน"

    "???:เห็นด้วยอย่างยิ่ง การที่ต้องกินแต่มันฝรั่งกับเห็ด แถมยังต้องกินดิบๆด้วย มันทรมารมากๆเลย"

   'อากิ:อืม นอกจากเปเปโล่แล้วยังมีเห็ดอีกสินะที่ยังกินได้ แต่เรายังไม่เคยเจอเห็ดเลยค่อยถามลักษะณะมันละกัน'

    "???:เออ~..คือว่าขอถามอะไรหน่อยได้ไหม"

    "อากิ:ได้สิถามมาเลย"

    "???:พอจะบอกวิธีเอาวุ่นสไลม์หน่อยได้หรือป่าว"

    *"อากิ:โอ้ เข้าประเด็นแบบนี้เลยแฮะ เอาไงดีอลิส"*

    [อลิส:....บอกก็ได้นะคะ แต่น่าจะต้องแลกกับข้อมูล]

    *"อากิ:น่าสนใจ งั้นแลกกับข้อมูลเนอะ"*

    [อลิส:ค่ะ]

    หลังจากโดนถามไปแล้วอากิก็เงียบไปเหมือนจะคิดอะไรบ้างอย่างจน อีกคนก็เริ่มเกร็งๆ แต่ทันใดนั้นเองอากิก็พูดขึ้นมาว่า

    "อากิ:ฉันบอกก็ได้แต่มันไม่ฟรีนะ"

    "???:แล้วคุณอยากได้อะไรละ"

    "อากิ:งั้นขอเป็-"

   ระหว่างที่อาดิกำลังจะพูดบอกว่าจะเอาอะไร อีกคนก็พูดแทรกขึ้นมา

    "???:เอาไอเทมใช่ไหม นี้เลยฉันมีเยอะแยะเลย"

    แล้วเขาก็เอาไอเทมต่างๆออกมามีทั้ง โพชั่น อาวุธที่มีเอฟเฟค เสื้อผ้า และก็ของกินทั้งเปเปโล่และก็เห็ดสีน้ำตาล อากิที่ก็ถึงต้องคิดหนัก

    *"อากิ:เขาเอาของออกมาเยอะเลย เอาของหรือข้อมูลดีละอลิส"*

    [อลิส:....ขอเขาดูอาวุธที่มีเอฟเฟคได้ไหมค่ะ]

    *"อากิ:ได้"*

    "อากิ:ฉันขอดูอาวุธนั้นได้ไหม"

    "???:ได้ๆ ไม่มีปัญหา"

    แล้วอากิก็หยิบอาวุธนั้นมาดูและมันก็คือดาบขนาดกลาง อากิดูมันแบบละเอียด

    [อลิส:ท่านได้รับดาบขนาดกลาง??? เริ่มทำการประเมิน....ค่าการประเมิน 60% ทำการประเมิน...]

    *"อากิ:เดี่ยวประเมินเลยเหรอ"*

    [อลิส:แค่ลองเสียงดวงดูนะคะ ยังไงก็มีโอกาสตั้ง 3 ครั้งค่ะ]

    *"อากิ:3 ครั้งงั้นเหรอ...งั้นตามสบายเลย"*

    [อลิส:การประเมิน...ล้มเหลว.....ทำการประเมินอีกครั้ง...การประเมินล้มเหลว....ทำการประเมินอีกครั้ง]

    'อากิ:ขอให้ได้เถอะ ครั้งสุดท้ายแล้วนะ'

    [อลิส:ทำการประเมินสำเร็จ ท่านได้รับดาบขนาดกลางแรงค์ Rare ll ชื่อดาบแห่งการเสี่ยงโชค เอฟเฟคของดาบเมื่อท่านใช้ดาบนี้ฆ่ามอนสเตอร์มีโอกาสที่มอนสเตอร์จะดรอปไอเทมตามโชคของท่าน โชคของท่านอยู่ที่ 77 อันตราการดรอปของไอเทมอยู่ที่ 54%

    ท่านได้รับฉายา นักเสียงโชค(F-⁽ˢ⁾) เอฟเฟคเมื่อท่า#### ท่านยังไม่สามารถรับรู้ถึงเอฟเฟคได้]

   *"อากิ:อะไรนะ ได้ฉายามาแต่ไม่รู้เอฟเฟคอลิสมันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย"*

    [อลิส:ท่านอากิคะ กรุณาหยุดถามค่ะ]

    *"อากิ:โอเค ฉันเข้าใจแล้ว"*

    หลังจากหยิบดาบไปดูอากิก็เงียบไปเลย จนอีกคนที่ดูอยู่เกิดอาการงงๆเพราะอากินิ่งไปเลยจนเขาต้องพูดขึ้นมาว่า

    "???:เออ~...คือว่าเป็นไงมั้งครับ"

    "อากิ:อะ..อ่อผมเอาดาบนี้แหละชิ้นเดียวพอแล้ว"

    'อากิ:ลืมเขาซะสนิทเลย ฮ่าฮ่า'

    "???:แบบนี้ก็จะบอกวิธีแล้วใช่ไหม"

    "อากิ:ใช่ฉันจะบอก"

    "???:แล้วต้องทำไงบ้าง"

    "อากิ:วิธีในการหาคือนายต้องเอาคบเพลิงขว้างใส่สไลม์ แต่ต้องเป็นแรงที่พอเหมาะนะ แรงไปหรือน้อยไปไม่ได้"

    "???:แล้วนายเจอวิธีนี้ได้ไง"

    "อากิ:ครั้งแรกก็แค่บังเอิญ ส่วนครั้งอื่นๆก็ลองดูเอา"

    "???:งั้นเหรอ..."

    แล้วเขาก็เงียบไปเลยหลังจากรู้วิธี เขาเงียบไปแบบนั้นสักพักก่อนที่จะลุกขึ้นและถีบประตูและเดินออกไปไหนไม่รู้ อากิที่นั่งอยู่และเห็นทุกอย่างก็ได้แต่ทำหน้างงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

    "อากิ:???? อะไรเกิดไรขึ้น"

    [อลิส:เขาจะไปลองหรือป่าวค่ะ]

    "อากิ:จะไปลองก็เปิดออกไปดีๆไม่ได้เหรอ ทำไมต้องถีบละค่อยเดินออกไป???"

    [อลิส:มันเท่ละมั้งค่ะ]

    "อากิ:โอเคเท่ก็เท่ ฉันนอนละถ้าเขากลับมาปลุกด้วยน่ะ"

    [อลิส:ได้ค่ะ]

    ผ่านไป 3 ชั่วโมง

    "ปัง!!!!!"

    หลังผ่านไป 3 ชั่วโมงเขาก็กลับมา แต่กลับมาด้วยการถีบประตูเข้ามา หลังจากนั้นเขาก็เดินมาหาอากิ

    "???:เห้ๆ ดูนี้สิฉันได้มา 4-5 ก้อนเลยขอบคุณสำหรับวิธีนะ"

    "อากิ:อืมๆ"

    อากิที่ถูกปลุกมาอย่างกระทันหันก็ได้แต่ตอบส่งๆไป อีกคนที่เห็นว่าอากิตอบแล้วเขาก็เดินไปที่เตียง เพื่อไปกินวุ่นสไลม์

    "???:ทานแล้วนะครับ"

    "อากิ:???"

    *"อากิ:ฉันบอกว่าถ้าเขามาให้ปลุกฉันไง ไหนเขาเป็นคนมาปลุกฉันละ"*

    [อลิส:เขาถีบประตูและเดินตรงดิ่งมาหาท่านอากิเลยคะ ฉันก็เลยปลุกท่านไม่ทันค่ะ]

    *"อากิ:โอเคฉันเข้าใจละ ขอโทษที่ว่าเมื่อกี้น่ะ"*

    [อลิส:ไม่เป็นไรคะ เรื่องแบบนี้ฉันก็ไม่คาดคิดเหมือนกันค่ะ]

    ทางด้านอีกคนก็กินวุ่นสไลม์อย่างเอร็ดอร่อย จนลืมการมีอยู่ของอากิไปเลย

    [อลิส:จะว่าไปแล้วเรายังไม่ได้ถามชื่อเขาเลยนะค่ะ]

    *"อากิ:เออใช่ลืมไปสนิทเลย ถามดูดีกว่า"*

    "อากิ:นี้ ถามอะไรหน่อยได้ไหม"

    "???:จามมาได่เลย"

    'อากิ:กลืนก่อนค่อยพูดไม่ได้รึไง'

    "อากิ:เราก็อยู่ด้วยกันมาหลายชั่วโมงแล้วยังไม่รู้จักชื่อกันเลย ฉันทาคุมะ อากิ เรียกฉันว่าอากิได้เลย"

    "อารุโตะ:ส่วนฉันชื่ออาคิมาสะ อารุโตะ เรียกอารุหรืออารุโตะก็ตามสบายเลย"

    "อากิ:งั้นเรียกอารุโตะละกัน"

    "อารุโตะ:ฉันก็มีสิ่งที่สงสัยเหมือนกัน ขอถามได้ไหม"

    "อากิ:สงสัยเรื่องอะไรละถามมาได้เลย"

    "อารุโตะ:ดูจากชื่อแล้วนายเป็นคนญี่ปุ่นเหรอ"

    "อากิ:ก็ถูกครึ่งหนึ่ง แต่ว่าไงดีละ ฉันเป็นลูกครึ่งนะ ไทย-ญี่ปุ่น"

    "อารุโตะ:โอ็ะ ฉันรู้จักประเทศไทยนะ เคยไปกินเทศการอาหารไทยที่จัดที่สวนโยโยงิ ที่โตเกียวมีแต่ของอร่อยทั้งนั้นเลย โดยเฉพาะของหวานที่เรียกข้าวเหนียวมะม่วงอ่ะ ถูกใจฉันมากเลย นายได้ไปกินป่ะ"

    "อากิ:ไม่ได้ไปน่ะ"

    "อารุโตะ:ทำไมไม่ได้ไปละ น่าเสียดาย"

    "อากิ:ฉันอยู่ประเทศไทยน่ะ"

    "อารุโตะ:น่าอิจฉาอะ ฉันก็อยากไปที่นั้นนะ ตอนดูในเน็ตเห็นมีของกินมากมายเลย หวังว่าที่นั้นจะไม่โดนโคลโบลบุกนะ"

    "อากิ:เดี่ยว! เมื่อกี้นายว่าไงนะ"

    "อารุโตะ:อะไร! เรื่องอะไร"

    "อากิ:เรื่องที่ญี่ปุ่นโดนโคลโบลบุกนะ"

    "อารุโตะ:กะ ก็ไม่รู้อะไรมากหรอก ฉันแค่เห็นว่าก่อนที่จะมาโผล่ที่นี้มันมีโคลโบลออกมาไล่คน ฉันไม่รู้อะไรมากกว่านี้เลย"

    'อากิ:แม่กับน้องสาวจะเป็นไรไหมเนี่ย ยิ่งอยู่ใจกลางโตเกียวด้วย...'

    หลังจากที่อารุโตะพูดเรื่องโคลโบลให้อากิฟัง เขาก็ทำหน้าเครียดทันทีเลย จนอารุโตะที่เห็นยังต้องถาม

    "อารุโตะ:เออ...นายเป็นอะไรหรือป่าวอากิ"

    "อากิ:....ไม่มีอะไร ฉันก็แค่คิดเรื่องครอบครัวที่อยู่โตเกียวนะ หวังว่าพวกเขาจะปลอดภัย"

    "อารุโตะ:...ฉันก็ขออธิษฐานให้พวกเขาปลอดภัยน่ะ"

    "อากิ:ขอบคุณที่อธิฐานให้น่ะ"

    "อารุโตะ:ไม่เป็นไร แค่เรื่องเล็กๆใช่ไหม ฮ่าฮ่าฮา...."

    หลังจากนั้นบรรยากาศก็ดูอึดอัดสุดๆ

    [อลิส:ดิฉันว่าครอบครัวของท่านยังปลอดภัยดีนะคะท่านอากิ]

    *"อากิ:เธอรู้ได้ยังไง หรือว่าเธอรู้เรื่องที่อื่นเหรอ"*

    [อลิส:ถึงจะไม่รู้ แต่ท่านไม่เชื่อมันในครอบครัวของท่านเหรอคะ ว่าพวกเขาจะดูแลตัวเองได้ ถ้าท่านไม่เชื่อมันว่าพวกเขาจะรอดเหรอคะ ถ้าท่านไม่เชื่อในพวกเขาใครจะเชื่อมันในตัวพวกเขาค่ะ]

    "อากิ:...."

    [อลิส:ลองคิดทบทวนดูดีๆนะคะ ว่าท่านจะเอายังไง]

    ผ่านไป 10 นาที อากิที่คิดทบทวนกับตัวเองไปมาก็ได้คำตอบ อลิสที่เห็นท่าอากิดีขึ้นมาแล้วก็เอ้ยปากพูดทันที

    [อลิส:ได้คำตอบแล้วสินะค่ะ]

    *"อากิ:ได้แล้ว"*

    [อลิส:แล้วคำตอบนั้นคืออะไรค่ะ]

    "อากิ:ฉันจะเชื่อมันในตัวครอบครัวของฉันและจะกลับไปหาพวกเขาให้ได้"

    [อลิส: นั้นคือคำตอบของท่านสินะคะ ฉันหวังว่าท่านจะทำได้นะค่ะ]

    *"อากิ:ฉันจะทำให้ได้เลย ค่อยดู"*

    ส่วนทางด้านอารุโตะที่นั้งอยู่เงียบๆเป็น 10 นาทีกับอากิก็ทนบรรยากาศนี้ไม่ไหวและจะหาเรื่องออกไปข้างนอก แต่ทันใดนั้นเขาก็เห็นว่าอากิมีท่าดูผ่อนคลายแล้ว เขาก็ล้มเลิกความคิดนั้นและถามอากิว่า

    "อารุโตะ:นะ..นายไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหม"

    "อากิ:ไม่เป็นไร ฉันคิดทบทวนกับตัวเองและได้ข้อสรุปแล้วนะ"

    "อารุโตะ:งั้นเหรอ....ถ้างั้นฉันของถามอะไรหน่อยจะเสียมารยาทไหม"

    "อากิ:ถามมาได้เลย ไม่มีปัญหา"

    "อารุโตะ:ที่ประเทศไทยโดนมอนสเตอร์บุกไหม"

    "อากิ:โดนแต่ไม่ใช่โคลโบล"

    "อารุโตะ:ไม่ใช่โคลโบล...แล้วเป็นตัวอะไรละ"

    "อากิ:ก็อบลิน...แต่น่าจะว่างใจได้อยู่เพราะเหมือนว่าปืนยังได้ผลกับมันอยู่น่ะ"

    "อารุโตะ:ปืนได้ผล ทำไมนายถึงรู้ล่ะ"

    "อากิ:ตอนหนีฉันเจอกับทหาร เขาบอกว่าปืนยิงมันตายได้"

    "อารุโตะ:ฮ่าฮ่า มนุษย์ยังไม่หมดหวังสินะ"

    "อากิ:ความหวังสินะ....ใช่เรายังมีหวัง"

ื  "อารุโตะ:...."

    หลังจากที่ทั้งคู่คุยกันเสร็จ บรรยากาศก็กลับมาอึดอัดเหมือนเดิม จนอารุโตะเลือกที่จะนอนเพื่อหนีความอึดอัดนี้

    *"อากิ:แปลกดีเนอะเจอกันไม่นาน แต่กล้านอนเฉย"*

    [อลิส:ท่านยังไม่ชินกับความแปลกของเขาอีกเหรอค่ะ]

    *"อากิ:ก็....เหมือนจะชินมาหน่อยๆแล้วละ งั้นฉันก็นอนบ้างดีกว่าฝากดูหน่อยนะ"*

    [อลิส:ได้ค่ะ]

    20 กว่านาทีผ่านไป

    §???:เหมือนมันจะหลับแล้ว ฆ่ามันเลย§

    *"อารุโตะ:...ไม่..มันเสี่ยงเกินไป"*

ื  §???:เสี่ยงอะไร ตอนนี้มันทั้งหลับและบาดเจ็บอยู่ด้วยฆ่าง่ายกว่าปกติอีก แถมเครื่องสังเวยของแก่ก็ขาดอีกแค่ 1 ด้วยแก่จะรออะไรอีก§

    *"อารุโตะ:...ไม่ ฉันจะรอดูก่อน"*

    §???:...เฮ้อจะทำอะไรก็ทำไป ขอแค่เครื่องสังเวยให้ครบแล้วกัน§

    *"อารุโตะ:....."*

    6 ชั่วโมงผ่านไป

    [อลิส:ตื่นคะท่านอากิ ตื่นคะตื่น

    ปิดการใช่งานสกิลทั้งหมด]

    *"อากิ:ตื่นแล้วๆ"*

    อากิตื่นหลังที่อลิสปลุก พอตื่นมาแล้วก็เห็นว่าอารุโตะก็พึ่งตื่นเหมือนกัน

    "อารุโตะ:ว่าไง ตื่นแล้วเหรอ"

    อากิยืดตัวพร้อมกับตอบอารุโตะไป

    "อากิ:อืม~~~ ใช่ฉันตื่นแล้ว แต่นายละตื่นนานยัง"

    "อารุโตะ:ไม่นาน ฉันตื่นแปปเดี่ยวนายก็ตื่นตามมาเลย"

    "อากิ:งั้นเหรอ บังเอิญจังเนอะ"

    "อารุโตะ:ใช่บังเอิญจัง"

    หลังจากตื่นขึ้นมาทั้งคู่ก็ลุกขึ้นและทำธุระส่วนตัว อากิได้ดูแผลตัวเองและก็ยืดเส้นยืดสายตัวเอง ทางด้านอารุโตะก็ยืดเส้นยืดสายเหมือนกัน

    "อากิ:แผลดูดีเลยนะเนี่ย ดูแล้วเกือบจะกลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว"

    §???:ข้าบอกแล้วให้รีบฆ่ามัน ดูสิแผลมันเกือบจะหายดีแล้ว§

    *"อารุโตะ:ตอนนั้นถ้าฉันลงมือฉันคงไม่รอด ดูตอนที่ฉันตื่นสิ พอฉันตื่นเขาก็แทบจะตื่นตามฉันทันที แก่ไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ"*

    §???:...อาจ...จะ..เป็นแค่เรื่องบังเอิญก็ได้ แก่มันคิดมากไปหรือป่าว§

    *"อารุโตะ:ก็หวังว่าฉันจะคิดมากไปเองละกัน แต่ถ้าไม่ใช่..."*

    §???:....§

    [อลิส:ค่าความหิวเหลือต่ำโปรดรับประทานอาหาร ค่าน้ำเหลือต่ำโปรดดื่มน้ำ]

    *"อากิ:แล้วรอบนี้ต้องกินเท่าไหร่รอบนี้"*

    [อลิส:วุ่นสไลม์ 2 เปเปโล่ 2 ค่ะ]

    *"อากิ:รับทราบ"*

    แล้วอากิก็เอาวุ่นสไลม์ออกมา 2 ก้อนพร้อมกับเปเปโล่ 2 หัวหลังจากเอาออกมาเขาก็กินพวกมันทันที

    'อากิ:??? ไอ้เปเปโล่เนี่ยก็รสชาติเหมือนมันฝรั่งเลยนี้หว่า...ก็มันฝรั่งแหละแค่มันเกิดอยู่ที่นี้เฉยๆ'

    [อลิส:ท่านรับประทานวุ่นสไลม์ 2 ก้อนได้รับค่าความหิว 60 น้ำ 30 ท่านรับประท่านเปเปโล่ได้รับค่าความหิว 30 น้ำ 10

    สกิลดูดซับทำงานท่านได้รับมานาจากวุ่นสไลม์ 30 ตึง!! โบนัสท่านได้รับมานาเพิ่มอีก 30 สกิลดูดซับทำงานท่านได้รับมานาจากเปเปโล่ 10 ตึง! โบนัสท่านได้รับมานาเพิ่มอีก 5 

    ฉายานักเสีย- ตึง!!!! ฉายาโดนล็อคไม่สามารถใช้ความสามารถของฉายาได้]

    'อากิ:เอะ! เกิดอะไรขึ้นนะ ลองถามดูดีกว่า'

    *"อากิ:อลิสเกิดอะไรขึ้นเหรอ"*

    [อลิส:ไม่สามารถบอกได้ค่ะ]

    *"อากิ:โอเค ฉันเข้าใจแล้ว"*

    ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้สักเล็กน้อย

    ทางด้านอารุโตะที่เห็นอากิเอาของกินออกมา เขาก็เอาออกมาเช่นกันโดยสิ่งที่เขาเอาออกมาก็คือวุ่นสไลม์ 2 ก้อนและก็เริ่มกินตามอากิ แต่พอกินวุ่นสไลม์หมดแล้วอารุโตะก็ถึงกับอิ่มแปล้ แต่พอหันมาดูอากิที่กินวุ่นสไลม์หมดเหมือนกัน แต่สิ่งที่ทำให้อารุโตะต้องอึ่งคือ อากิกินเปเปโล่ตามไปอีก 2 หัว

    *"อารุโตะ:กินแค่วุ่นสไลม์ 2 ก้อนก็น่าจะเต็มค่าความหิวแล้วนิ แต่เขายังกินเพิ่มอีกเหรอ"*

    §???:มันก็แค่ค่าความหิวเหลือน้อยเหรอป่าวเลยกินเพิ่ม§

     "อารุโตะ:....."

     กลับมาปัจจุบันที่อากิกินเปเปโล่หมดแล้ว อารุโตะที่เห็นว่าอากิกินหมดแล้วเขาก็เอ้ยปากถามอากิทันที

    "อารุโตะ:ค่าความหิวเหลือต่ำเหรอกินเยอะขนาดนั้น"

    "อากิ:มะ"

    อากิที่กำลังจะตอบกลับไป แต่ก็โดนอลิสพูดขึ้นมาขัดว่า

    [อลิส:ตอบเขาไปว่าใช่ค่ะ]

    "อากิ:???"

    อากิทำหน้าตางงๆ อลิสเลยพูดขึ้นมาอีกครั้งว่า

    [อลิส:ตอบเขาไปว่าใช่ค่ะ]

    *"อากิ:ดะ ได้ฉันจะบอกเขาแบบนั้น"*

    'อากิ:อลิสบอกแบบนี้คงมีเหตผลของเธอ ค่อยถามเอาละกัน'

    "อากิ:ใช่ ค่าความหิวเหลือแค่ 5 เองเลยต้องกินเยอะหน่อย"

    "อารุโตะ:โอ้โห นายปล่อยให้ค่าความหิวเหลือน้อยขนาดนั้นเลยเหรอ มันอันตรายมากเลยน่ะ"

    "อากิ:อันตราย? อันตรายยังไง"

    "อารุโตะ:นายไม่เคยค่าความหิวเหลือ 0 เหรอ"

    "อากิ:ไม่ มากสุดก็แค่เหลือ 1 หลักแบบเมื่อกี้แหละ"

    "อารุโตะ:อืมเข้าใจแล้ว งั้นฉันจะบอกถึงความอันตรายของมันเองถ้าความหิวหรือน้ำเหลือ 0"

    อากิทำท่าทางตั้งใจฟังแบบทันที

    "อารุโตะ:ถ้านายปล่อยให้ค่าความหิวหรือน้ำอย่างใดอย่างหนึ่งเหลือ 0 ค่าสเตตัสของนายทั้งหมดยกเว้นมานาลดลงครึ่งหนึ่ง แต่ถ้าเหลือ 0 ทั้ง 2 ค่าสเตตัสจะลดไป 70% แถมมานาก็ลดไป 50% ด้วยดังนั้นนายต้องระวังๆเรื่องนี้ละ"

    "อากิ:โห้ แบบนั้นมันโคตรอันตรายเลยนิ งั้นต่อไปนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้เหลือต่ำเลยแหละ"

    §???:ทำไมแก่ดูใจดีกับไอ้นี้จัง ถึงกับขั้นแบ่งปั่นข้อมูลให้ ถึงจะไม่ถูกทั้งหมดก็เถอะ§

    *"อารุโตะ:มีบ้างอย่างที่ฉันอยากรู้เกี่ยวกับตัวเขา ฉันเลยพยามตีสนิทกับเขาอยู่"*

    §???:...เอาตามสบายเลย ข้าก็สงสัยเกี่ยวกับตัวมันเหมือนกัน§

    *"อากิ:อลิสทำไม ถึงไม่บอกเรื่องนี้กับฉันบ้างละ มันโครตสำคัญเลยไม่ใช่หรือไง"*

    [อลิส:ก็ท่านไม่เคยถามนิค่ะ]

    *"อากิ:โอเคฉันผิดเอง งั้นขอข้อมูลของเรื่องเมื่อกี้หน่อย"*

    [อลิส:ได้คะ ถ้าท่านปล่อยให้ค่าความหิวหรือน้ำอย่างใดอย่างหนึ่งเหลือ 0 ค่าสเตตัสของท่านจะค่อยๆลดลงเรื่อยๆจนเหลือแค่ครึ่งหนึ่งทั้งหมด ยกเว้น HPที่จะลด 30% กับมานาที่จะลด 10% แต่ถ้าเหลือ 0 ทั้ง 2 ค่าสเตตัสจะลดไป 70% แถม HPและมานาก็ลดไป 50% ด้วยดังนั้นโปรดระวังด้วยค่ะ]

    'อากิ:ต่างจากที่เขาพอบอกควรเลย...แต่เข้าใจได้เขาคงไม่มีอลิสแบบเรา ปล่อยไปก่อนละกัน'

    "อารุโตะ:แล้วนายจะไปทำอะไรต่อละอากิ"

    "อากิ:ฉันว่าจะไปล่าสไลม์ วุ่นสไลม์เหลือน้อยแล้วนะ"

    "อารุโตะ:งั้น...ฉันขอไปด้วยได้หรือป่าว"

    "อากิ:...."

    อากิเงียบรอความคิดเห็นจากอลิสอีกเช่นเคย แต่เหมือนอารุโตะทำท่าทีอยากไปด้วยมากๆ อลิสที่เห็นอย่างนั้นก็เลยพูดขึ้นมาว่า

    [อลิส:ให้ไปด้วยก็ได้คะ เดี่ยวดิฉันจะจับตาดูเขาเอง]

    *"อากิ:โอเค"*

    "อากิ:ได้สิไม่มีปํญหา แต่จะแบ่งเหยื่อกันยังไงดี"

    "อารุโตะ:อืม...ครึ่งๆเป็นไง ฉันกับนายสลับกันฆ่า"

     "อากิ:โอเคตามนั้นเลย"

     แล้วทั้งคู่ก็รีบเตรียมตัว อากิดูแผลตัวเองอีกครั้งและทำความสะอาดมัน ส่วนทางด้านอารุโตะก็เก็บเตียงและของใช้ตัวเองเข้าช่องเก็บและใช้เวลาไม่นานก็เสร็จ ทางด้านอากิก็เสร็จพอดี หลังจากทำทุกอย่างเสร็จทั้งคู่ก็ออกมาจากห้อง พอออกมาอารุโตะเขาก็พูดว่า

    "อารุโตะ:แล้ว...เราจะไปทางไหนดี"

    "อากิ:ทางนี้"

    แล้วอากิก็ชี้ไปทางที่วิ่งหนีสไลม์มาเมื่อวาน แต่อารุโตะนั้นไม่รู้เรื่องนี้

    "อารุโตะ:ได้เลย แต่จะให้ฉันนำหรือนายนำ"

    [อลิส:ให้เขานำเลยคะท่านอากิ]

    "อากิ:นายนำเลย"

    "อารุโตะ:ได้เลย"

    อารุโตะเลยเดินนำอากิไปก่อน ส่วนอากิก็ค่อยเดินตามไป ทั้งคู่ได้เดินไปประมาณ 40 นาทีพวกเขาก็เดินมาเจอล่องลอยแปลกๆ อารุโตะได้เดินไปดูก่อนอากิและพูดขึ้นมาว่า

    "อารุโตะ:ที่นี้มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย พื้นเป็นหลุมเต็มเลย"

    อากิที่ตามหลังมาและเห็นลองลอยเขาก็พูดขึ้นมาว่า

    "อากิ:อ้อ หลุมพวกนี้เหรอ เกิดจากฉันสู้กับสไลม์เองแหละ"

    "อารุโตะ:? หมายความว่าไง สไลม์ทำลอยพวกนี้เหรอ"

    "อากิ:ใช่"

    "อารุโตะ:ละ..แล้วมันทำได้ยัง"

    "อากิ:ก็พวกมันยิงเมือกออกมา ตอนนายไปล่านายไม่เจอเหรอ"

    "อารุโตะ:ไม่ ไม่เจอ"

    'อากิ:หมายความว่าไง หรือไม่ใช่สไลม์ทุกตัวที่สามารถพ่นเมือกได้เหรอ ต้องลองถามอลิสดู'

    "อากิ:ถึงตอนนั้นยังไม่เจอ แต่หลังจากนี้ไประวังด้วยละ"

    "อารุโตะ:ได้ ฉันจะระวัง"

    แล้วทั้งคู่ก็ออกเดินต่อโดยที่อารุโตะเดินนำเหมือนเดิม แต่ระหว่างเดินอากิก็คุยกับอลิส

    *"อากิ:อลิส สไลม์ไม่ได้พ่นเมือกได้ทุกตัวเหรอ"*

    [อลิส:ได้ทุกตัวคะ แต่พวกไม่ส่วนใหญ่เลือกที่จะไม่พ่นค่ะ]

ื  *"อากิ:ทำไมล่ะ"*

    [อลิส:ก็มีหลายสาเหตุท่านจะฟังไหมค่ะ]

    *"อากิ:เอาสิยังไงก็ว่างอยู่แล้ว"*

    [อลิส:ได้คะ งั้นเริ-]

    ในตอนที่อลิสกำลังจะพูดนั้นเอง อารุโตะก็พูดขึ้นมาว่า

    "อารุโตะ:อากิ! นั้นสไลม์แต่พวกมันมี 5 ตัวเลย"

    "อากิ:ไหน"

    *"อากิ:ไว้ค่อยว่ากันนะเรื่องนั้น"*

    [อลิส:ได้ค่ะ]

    "อารุโตะ:นั้นข้างหน้านั้น และดูเหมือนว่าพวกมันกำลังกินอะไรกันอยู่"

    แล้วอากิหันไปดูตามที่อารุโตะบอก เขาก็เห็นจริงพวกสไลม์จริง

    "อากิ:งั้นเดี่ยวฉันจะเปิดการโจมตีจากระยะไกลใส่มันเอง นายมีโล่ไหม"

    "อารุโตะ:มี ทำไมเหรอ"

    "อากิ:ดี งั้นฉันอยากให้นายถือไว้หน่อย เพื่อสไลม์มันพ่นเมือกมา"

    "อารุโตะ:ได้ ฉันจะถือโล่ไว้"

    แล้วอารุโตะก็เอาโล่ออกมาถือ ทางด้านอากิเองก็เอาโล่มาถือไว้มือซ้ายเช่นกัน แล้วก็เอามือขวาถือคบเพลิงและก็เล็ง

    [อลิส:เปิดใช่งานสกิลสมาธิ เปิดใช่งานสกิลเล็งเป้า ใช่งานสกิลขว้างปา]

    และก็ขว้างคบเพลิงใส่เจ้าสไลม์ซึ่งก็โดนที่มันเต็มๆจนมันตายในทันทีและกลายเป็นวุ่นสไลม์ไป  ส่วนตัวอื่นๆก็รู้ตัวและมีท่าทีจะมาโจมตีอากิ

    [อลิส:ท่านสังหารสไลม์เลเวล 9 ได้รับEXP 27 

    ความชำนาญฉายานักล่าสไลม์เพิ่มขึ้น F- > F สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาก็คือ เมื่อสไลม์เจอท่านมันอาการต่างๆที่แสดงให้ท่านเห็น เช่น มันอาจกลัวหรือพยายามหนีท่าน แต่ก็จะมีสไลม์ที่จะต่อสู้กับท่านแบบเอาเป็นเอาตายเช่นกัน ของที่จะดรอปจากสไลม์จะดีขึ้นโอกาสเกิดขึ้นน้อยมากๆๆ ท่านจะโจมตีเผ่าพันธุ์สไลม์แรงขึ้น 7% และรับเดเมจจากเผ่าพันธุ์สไลม์น้อยลง 7%

    ปิดการใช่สกิลเล็งเป้า เปิดใช้งานสกิลใจเย็น]

    หลังจากฉายานักล่าสไลม์ของอากิความชำนาญเพิ่มขึ้น ท่าทีของสไลม์ตัวต่างๆก็แปลกไป มีตัว 1 นิ่งไปเลยและมีอีก 1 ตัวพุ่งเข้ามาหาอากิส่วนอีก 2 ตัวก็พ่นเมือกมา อารุโตะที่พึงเคยเจอสไลม์ที่ดุขนาดนี้ครั้งแรกก็อึ่งและยืนนิ่งไป  แต่ก็ได้อากิเรียกสติกลับมา และเอาดาบออกมาถือและตั้งท่ารอรับ

    "อากิ:มันมาแล้ว!"

    "อารุโตะ:อะ โอ้!!"

    เมือกของสไลม์ได้ลอยมาก่อนเป็นอย่างแรก อากิได้เอาโล่ปัดออกแต่ระหว่างนั้นสไลม์ตัวที่พุ่งมาก็ได้กระโดดพุ่งตรงเข้าใส่อากิ ในจังหวะที่อากิพึ่งปัดเมือกออกไป แต่อากิก็ยังสามารถหลบเจ้าสไลม์ได้มันเลยพุ่งเลยอากิไปและพุ่งไปหาอารุโตะแทน อารุโตะที่อยู่ข้างหลังอากิและตั้งท่ารอยู่แล้วก็ได้เอาโล่ของตัวเองตบสไลม์ที่พุ่งมาจนมันลอยกลับไป อากิที่เห็นจังหวะนั้นก็ได้เอาสันดาบตบไปที่สไลม์จนมันตายไปและกลายเป็นคริสตัลมานาไป

    [อลิส:ใช้งานสกิลฟาด

    ท่านสังหารสไลม์ 1 ตัว เลเวล 9 ได้รับ EXP 13.5] 

    แต่ในตอนที่อากิกำลังสนใจเจ้าสไลม์ตัวนี้อยู่ สไลม์อีก 2 ตัวที่อยู่ไกลๆก็ได้พ่นเมือกมาอีก 2 ก้อน อากิที่พึ่งจัดการตัวนี้แรกไปก็หลบเมือกสไลม์ไม่ทันและโดนเข้าที่ต้นขาเต็มๆ อากิที่เห็นก็รีบเช็ดมันออกทันที แต่ละหว่างนั้นก้อนเมือกอีกก่อนก็ลอยมา อากิที่กำลังเช็ดเมือกอยู่ก็เหมือนจะหลบไม่ทัน แต่อารุโตะก็ได้เอาโล่มากันให้อากิทันอากิที่เห็นว่าอารุโตะมันกันเมือกทีาลอยมาให้เขาก็รีบเช็ดเมือกออก โชคดีที่อากิเช็ดออกอย่างรวดเร็วเลยไม่บาดเจ็บมาก ส่วนอารุโตะก็ค่อยปัดเมือกที่ลอยมาให้ระหว่างที่อากิเช็ดเมือก อากิที่เช็ดเมือกออกแล้วก็เอาคบเพลิงออกมา 3 อันและขว้างใส่พวกสไลม์

   [อลิส:เปิดใช่งานสกิลเล็งเป้า ใช่งานสกิลขว้างปา×3]

    คบเพลิงอันแรกได้โดนไปที่เจ้าที่เจ้าตัวที่นิ่งอยู่และตายไปในทันทีและมันก็กลายเป็นวุ่นสไลม์ไป ส่วนคบเพลิงอันที่ 2 ก็โดนเจ้าสไลม์อีกตัวเหมือนกันจนมันกลายเป็นวุ่นสไลม์ไปเช่นกัน ส่วนคบเพลิงอันสุดท้ายไม่โดน อากิเลยขว้างอีกอันไปทันที 

    [อลิส:ใช้งานสกิลขว้าง]

    ซึ่งก็โดนที่มันเต็มๆจนมันกลายเป็นวุ่นสไลม์และดรอปเสื้อมาด้วย

    [อลิส:ท่านสังหารสไลม์ 1 ตัวเลเวล 7 ท่านสังหารสไลม์ 2 ตัวเลเวล 9 ท่านได้รับ EXP 74

    ปิดการใช้งานสกิลทั้งหมด]

    "อารุโตะ:นี้มันบ้าอะไรเนี่ย สไลม์มันเก่งขนาดนี้เลยเหรอ"

    "อากิ:ใช่มันเก่งขนาดนี้เลยละ แล้วนายเจอแบบไหนถ้าไม่ใช่แบบนี้ละ"

    "อารุโตะ:ก็สไลม์ที่กระโดดดองๆค่อยๆเข้ามาไม่ใช่แบบนี้ ไอ้ที่เจอเนี่ยไม่มันปกติ มันทั้งพุ่งทั้งพ่นเมือกถ้าเจอแบบนี้ตลอดไม่รอดแน่"

    "อากิ:ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันว่านายคงได้เจอแต่แบบนี้แล้วละ สู้ๆเข้าละ"

    แล้วอากิก็เดินไปเก็บของสไลม์ทั้ง 4 ตัวที่อยู่ไกลๆและก็ดูสิ่งที่มันกิน อากิก็เห็ตว่าเป็นก็อบลินเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก

    [อลิส:ท่านได้รับวุ่นสไลม์ 4 ก้อน ท่านได้รับเสื้อ???]

    พอเก็บเสร็จเขาก็เดินกลับมาหาอารุโตะ

    "อากิ:เอานี้ วุ่นสไลม์ 2 ก้อนแบ่งๆกัน"

    "อารุโตะ:แต่ฉันไม่ได้ช่วยฆ่าพวกสไลม์ที่อยู่ไกลเลยนะ"

    "อากิ:นายไม่ได้ช่วยยังไง นายก็ยืนปัดเมือกตอนฉันเช็ดเมือกไง ถ้าไม่ได้นายฉันก็แย่เหมือนกัน รับๆไปเถอะ"

    อารุโตะรับเอาวุ่นสไลม์ไปและเอ้ยปากขึ้นมาว่า

    "อารุโตะ:แล้วนายจะเอาไงต่อ"

    "อากิ:ฉันว่าจะไปล่าต่อ นายจะไปด้วยไหมละ"

    "อารุโตะ:เออ..."

    *"อารุโตะ:จะไปดีไหมวะ"*

    §???:ข้าว่าไปดีกว่า ไอ้นี้มันแปลกๆยังก็ไม่รู้ ข้าอยากสังเกตมันอีกหน่อย§

    *"อารุโตะ:เข้าใจแล้ว"*

    อารุโตะเหมือนจะเงียบไปสักแปปเพื่อคิด ผ่านไปสักแปปเขาก็ตอบอากิ

    "อารุโตะ:ไปๆ ถ้าฉันไปคนเดี่ยวคงเอาสไลม์พวกนี้ไม่อยู่แน่ๆ"

    "อากิ:โอเค งั้นตามมาเลย"

    แล้วทั้งคู่ก็ออกเดินทางต่อ

     ข้อมูลตอนท้ายเรื่องขอเสนอ

                    ฉายา

     ฉายาสามารถรับได้หลายวิธีมากๆและก็มีเอฟเฟคมากมายทั้งที่ช่วย?หรือให้ผลร้าย อย่างฉายานักล่าสไลม์ของอากิที่พึ่งเพิ่มความชำนาญขึ้นมา ตอนแรกนั้นมันไม่มีอะไรพิเศษเลยแต่พอความชำนาญเพิ่มขึ้นมันก็ช่วยอากิทั้งที่ดีและไม่อย่าง มันอาจทำให้สไลม์กลัวอากิหรือสู้ ซึ่งก็ต้องระวังด้วยในการใช่ฉายาเพราะการใช่ฉายาบ้างครั้งมันอาจให้ผลเสียมากกว่าดี

                จากผู้แต่ง

    บ้างคนอาจเดาได้แล้วว่าอารุโตะมันคือใครหรือเดาไม่ได้ลองเม้นกันมาบอกหน่อย