item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 102 ตึกกิลด์เทพศาสตรา

ตลอดเวลา 5 วันบอสตันได้แสดงฝีมือเกี่ยวกับประสบการณ์ทำงานของเขาอย่างเต็มที่ก่อนที่บอสตันจะปลุกพลังเหนือมนุษย์และมาเข้าร่วมกับลุคเขาเป็นพนักงานบริษัทด้านอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในเมืองปลายแต่ด้วยภาระและแรงกดดันหลายอย่างบอสตันเลือกจะมาเป็นฮันเตอร์

ถึงอย่างนั้นความสามารถของเขาก็ไม่ได้หายไป

บอสตันเข้าออกสำนักงานเมืองจนเกือบที่จะนอนที่นั่นเลยก็ว่าได้เขาต้องทำการซื้อขาย โอนกรรมสิทธิ์ที่มากมาย โดยเฉพาะช่วงหลังภัยพิบัติมันยิ่งยากเข้าไปอีก

และเมื่อรวมกับจำนวนที่ดินที่ต้องซื้อยิ่งมากขึ้นไปด้วย

ที่ดินที่ลุคต้องการซื้อด้วยเงิน 100 ล้านเครดิตที่ดินพวกนั้นเป็นที่ดินแบบราคาประเมินที่ดินของภาคราชการเนื่องจากส่วนใหญ่เจ้าของเดิมและญาติของเจ้าของที่ดินตายหมดทำให้ที่ดินถูกคืนแก่สำนักงานเมืองสำนักงานเมืองจึงประเมินราคาของภาคราชการและออกมาขาย

ราคาขั้นต่ำที่ตั้งไว้จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงยกเว้นว่าจะถูกไปประมูลโดยกรมที่ดินของสำนักงานเมืองปลายฝนแต่ในตอนนี้จะมีใครมาประมูลแย่งพวกเขา ดังนั้นบอสตันเลยซื้อที่พวกนี้ได้จนครบ

ยกเว้นก็แค่ที่ดินอีกผืนคือส่วนของโรงงานอุตสาหกรรมร้างแม้มันจะร้างแต่ที่ดินพื้นนั้นอยู่ในการครอบครองของบริษัทลูกที่โดนทำลายจนหมดไปในภัยพิบัติมอนสเตอร์ถึงอย่างนั้นตัวที่ดินก็ยังถือว่าเป็นของบริษัทแม่

บอสตันใช้ความพยายามซื้อที่ดินผืนนี้ที่มีขนาด 200 ไร่เป็นอย่างมากเพราะลุคย้ำว่าต้องได้มันมาเนื่องจากที่ดินผืนนี้ติดกับแม่น้ำสายที่ใหญ่สุดของเมืองลุคมีแผนการสำคัญกับมัน

หลังจากความพยายามพวกการอดนอน 2 วัน 2 คืนในที่สุดบอสตันก็เจรจากับอีกฝ่ายสำเร็จ แถมยังได้ราคาที่ถูกลงมาด้วยมันไม่ใช่เพราะบริษัทนั้นไม่อยากขายแต่เป็นเพราะความยุ่งยากในการโอนที่ค่อนข้างล่าช้าจากการที่ผู้ซื้อและขายอยู่คนละเมือง

แถมพวกเจ้าหน้าที่ราชการก็ค่อนข้างไร้ประสิทธิภาพหรืออาจจะแกล้งไร้บอสตันเลยใช้เครดิตไปเล็กน้อยกระตุ้นพวกเขา จนทำสำเร็จ

หลังจากได้ข่าวดีมาบอกทุกคน ลุคเตรียมของออกเดินทางการได้ที่ดินมาเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น เขายังต้องเตรียมตัวอีกหลายอย่างจากแผน 5 วันคือการซื้อที่ดินและอีก 2วันหลังจากนั้นร้านอสูรกายจะมาส่งมนุษย์โคลนนิ่งให้เขา

ไม่ใช่เพราะลุคเลื่อนเวลาออกไปในการจัดส่งแต่เป็นเพราะการส่งเข้ามาที่เมืองค่อนข้างยากเนื่องจากเส้นทางขนส่งที่ใช้ได้ตอนนี้คือทางอากาศเท่านั้น

ส่วนทางรถไฟทางสำนักงานเมืองกับสำนักงานเหนือมนุษย์ร่วมมือกันอย่างที่เต็มที่เคลียร์เส้นทางรถไฟให้กลับมาใช้งานได้โดยเร็วที่สุดและต้องใช้เวลาประมาณ 7 วันในการทำให้เส้นทางรถไฟกลับมาใช้งานได้แบบชั่วคราวก่อน

ซึ่งก็เหลืออีก 2 วันตามเวลาที่ว่า

ลุคออกมาจากเขต 1 ด้วยรถยนต์สองคันที่ขนของมาก่อนข้างมากส่วนใหญ่เป็นน้ำและอาหาร ที่เอามาสำรองไว้ หลังจากนั้นค่อยไปหาเอาตามซากเมืองในเขต4 เขต 5

“นายเป็นยังไงบ้าง” ลุคหันไปถามบอสตันที่นอนอยู่เบาะหลัง

“ยังไหว แต่ขอนอนงีบอีกสักหน่อย” บอสตันหาวออกมาและนอนเหยียดไปกับเบาะจนเต็มอาศัยเสื้อเชิดปิดหน้าบังแสงเพื่อนอนพัก

ในรถมีแค่ลุคกับบอสตัน ส่วนสาว ๆ ทั้งสองไปกันกับรถอีกคันบอสตันต้องนอนพักทำให้ลุคต้องมาทำหน้าที่ขับรถแทน

ออกจากเขต 2มาไม่นานพวกเขาก็พบกับฮันเตอร์ที่ไล่ล่ามอนสเตอร์กันอยู่หลายกลุ่มลุคไม่ได้จอดดูพวกเขา แต่ขับผ่านไปเลย

จนกระทั่งเข้าสู่เขต รอยต่อของเขต 3 และเขต 4แถวนี้มีมอนสเตอร์มากที่สุดรองจากเขตที่ 5เลยเป็นจุดหมายของฮันเตอร์จากทั้งกิลด์ในเมืองและกิลด์นอกเมืองด้วยระยะทางที่สามารถไปเช้าเย็นกลับได้ไม่อยากพวกเขาจึงมาล่ากันที่นี่เป็นจำนวนมากในตลอดหลายวันมานี้

ลุคค่อนข้างเงียบขรึม เพราะการที่พวกเขามาล่าที่นี่จะมีผลกระทบแน่นอนมอนสเตอร์จะไปรวมตัวกันที่เขต 5 มากขึ้น เพื่อหลบเลี่ยงฮันเตอร์เหล่านี้แต่ขณะเดียวกันมันก็จะมีมอนสเตอร์อันตรายที่มั่นใจในตัวเองออกมาท้าทายฮันเตอร์มากขึ้น

มีรายงานตลอดเวลาว่ามีมอนสเตอร์หลายตัวอาศัยภัยพิบัติในครั้งนี้ยกระดับพลังของตัวเองจึงมีระดับ D และ C ปรากฏขึ้นมาให้พบเจอเป็นครั้งคราวฮันเตอร์ที่โชคร้ายเจอพวกระดับนี้แทบไม่มีโอกาสรอดเลยแต่ทันทีที่พวกมันปรากฏตัวไม่เกิน 2ชั่วโมงสำนักงานเหนือมนุษย์จะส่งเหนือมนุษย์ที่ทรงพลังพอมาไล่ล่าพวกมันเป็นการเฉพาะ

ขณะที่กำลังเข้าไปที่เขต 5ลุคก็ต้องเจอกับฝูงมอนสเตอร์ที่ดูเหมือนเป็นผลมาจากการล่าที่ล้มเหลวของมอนสเตอร์บางกลุ่มคนพวกนั้นพอเห็นรถเข้ามาก็พากันวิ่งมาทางลุคทันที

แต่มาถึงไม่ถูกมอนสเตอร์ฆ่าตายจนหมดก่อน

“เกิดอะไรขึ้น” บอสตันสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ

“มีพวกฮันเตอร์ล่อมันมา แต่คนพวกนั้นตายไปแล้วถึงอย่างนั้นมอนสเตอร์ก็ยังหันมาเล่นงานเรา นายมาขับแทนหน่อยฉันจะออกไปจัดการมอนสเตอร์พวกนั้น”

“เวรแล้ว นั้นมันกิ้งก่าบินหางดาบ แถมมีกันเป็นฝูงเลย”บอสตันตะโกนอย่างต่างตกใจ รีบข้ามเบาะเข้าไปขับแทนลุคอย่างรีบร้อน

อีกด้านเสียงวิทยุดังขึ้นมาจากนิโคลและไอกะที่อยู่บนรถอีกคัน

“ลุคนายเห็นไหม กิ้งก่าบินหางดาบ”

“เห็นแล้ว ฉันกำลังจะลงมือแต่มันมีเยอะเกินไปถ้าหยุดรถมีหวังมันพังรถเราเละแน่”ลุคพูดกับก็เปิดประตูกระโดดขึ้นไปบนอากาศไอเทมครบชุดปรากฏบนตัว ชุดเกราะด้วงทมิฬเคียวยมทูต รองเท้าสายฟ้า

“กิ้งก่าบินหางดาบ เป็นมอนสเตอร์กึ่งบินที่อาศัยการบินร่อนจากที่สูงตัวไม่ใหญ่ แค่ 1 เมตรเท่านั้นแต่ว่าที่ด้านหลังมีหางที่สามารถแข็งตัวเป็นดาบคมเดียวแบบคาตานะยาวกว่า 1.5 เมตรมันจะโจมตีโดยการร่อนผ่านศัตรูและใช้ดาบตัดหัว อีกชื่อคือ จอมเด็ดหัว”

ลุคประเมินจากสายตากิ้งก่าบินหางดาบมีกันไม่ต่ำกว่า 400 ตัวพวกมันร่อนลงและกระโดดขึ้นและบินร่อนสลับกันไป แม้ดูเหมือนจะช้าแต่ความเร็วฝูงของพวกมันไม่ช้าเลย

กิ้งก่าบินหางดาบเกือบจะบินมาถึงรถมันกำลังจะโจมตีรถแต่แล้วนิโคลก็โผล่ออกมาพร้อมกับปืนยิงตะขอทั้งสองมือหญิงสาวยิงทะลุร่างของกิ้งก่าบินหางดาบสองตัว

พวกมันเป็นแค่ระดับ F จึงโดนปืนยิงตะขอระดับ E เจาะร่างทะลุอย่างง่ายดายนิโคลเหวี่ยงเส้นใยที่เหมือนสลิงของปืนกวาดกระแทกใส่ตัวอื่น ๆก่อนจะดึงกลับมาจนตัวกิ้งก่าบินหางดาบที่ติดอยู่กับตะขอตายเลือดสาดกระจาย

ลุคบินพุ่งผ่านรถไปหาฝูงกิ้งก่าบินหางดาบจากนั้นก็ละเลงเลือดพวกมันฝูงของฝูงกิ้งก่าบินหางดาบและลุคสวนกันไม่เกิน 20 วินาทีแต่มีพวกมันตกตายไปมากกว่า 50 ตัว

ทุกตัวกลายเป็นไอเทมหมด

“คุณได้รับไอเทมดาบหางกิ้งก่า ระดับ F เกรดสีส้ม จำนวน 20 ชิ้น”

“คุณได้รับไอเทมดาบหางกิ้งก่า ระดับ F เกรดสีม่วง จำนวน 10 ชิ้น”

“คุณได้รับไอเทมดาบหางกิ้งก่า ระดับ F เกรดสีฟ้า จำนวน 5 ชิ้น”

“คุณได้รับไอเทมดาบหางกิ้งก่า ระดับ F เกรดสีเขียว จำนวน 15 ชิ้น”

เสียงแจ้งเตือนเข้ามาที่ลุคอย่างต่อเนื่อง แต่ลุคไม่มีเวลาไปสนใจมันเขาม้วนตัวกลับไปหาพวกฝูงกิ้งก่าบินหางดาบ มีบางส่วนหมุนตัวกลับมาหาลุคเช่นกัน

“ตายซะ!”

ลุคฆ่าไม่ละเว้น

ด้านเดียวกันหลังจากรถพ้นระยะและฝูงกิ้งก่าบินหางดาบก็โดนดึงดูดโดยลุคพวกนิโคล บอสตันและไอกะก็ลงมาช่วยจัดการ

1 ชั่วโมงผ่านไป ฝูงกิ้งก่าบินหางดาบก็โดนสังหารจนหมดมีบางตัวพยายามจะหลบหนี แต่ลุคไล่ตามเจ็บจนเกลี้ยง

ในฝูงมีระดับ F ขั้นสูงสุดตัวหนึ่งที่เป็นมอนสเตอร์บอสและดูเหมือนจะพยายามยกรับตัวเองอยู่พวกมันถึงได้ดุร้ายแบบนั้น เพราะต้องการกินให้มากขึ้น

“เอายังไงกับศพมอนสเตอร์” นิโคลถาม เพราะมีศพมากกว่า 100ตัวที่เป็นการฆ่าของทั้งสาม เลยทำให้พวกมันไม่สามารถเปลี่ยนเป็นไอเทมได้

“เอาบางส่วนไว้ย่างกินก็แล้วกัน คุณทำอาหารจากพวกมันได้ใช่ไหม”ลุคบอกกับนิโคลและหันไปพูดกับไอกะ

“ได้ เนื้อมันน่าจะอร่อยด้วยฉันดูแล้วทั้งคล้ายเนื้อวัวและเนื้อไก่ผสมกัน ถ้าเอาไปย่างบาร์บีคิวจะอร่อยน่าดู”ไอกะพูดเอาจนคนทั้งสามพากันกลืนน้ำลาย

“ถ้าอย่างนั้นเอาไปเยอะหน่อยแล้วกัน” บอสตันพูดจบก็แบกซากกิ้งก่าบินหางดาบโยนขึ้นหลังรถไป10 ตัวก่อนจะใช้เชือกมัดจนแน่น

ลุคเดินเข้าไปตรวจสอบศพฮันเตอร์ที่ตายพวกเขาเป็นฮันเตอร์ต่างเมืองเขาจึงถ่ายรูปรายงานและเก็บแหวนเครือข่ายไกอาไปเพื่อเอาไว้ส่งคนทีหลัง

จากนั้นก็ให้บอสตันเผาศพพวกเขา อย่างน้อยก็กันไม่ให้มอนสเตอร์มากินรวมทั้งศพกิ้งก่าบินหางดาบที่เหลือถูกเผาทิ้งจนหมดถ้าเป็นเวลาปกติของพวกนี้คงขายได้ไม่ต่ำกว่าหลักล้าน แต่ลุคและพวกไม่มีเวลาไปสนใจเขามีเรื่องสำคัญกว่าต้องไปทำ

...

เขต 5

อาคารสำนักงานบริษัทเฟริซิตี้ ฟู้ดส์ จำกัดที่นี่คือบริษัทด้านการขนส่งและกระจายสินค้าทั้งเขต 4-5 ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2ของเมืองปลายฝน พวกเขามีเนื้อที่กว่า 30 ไล่

มีโอดังเก็บสินค้ามากกว่า 20 แห่งและอาคารสำนักงานขนาด 30ชั้นอีกแห่งหนึ่ง

บอสตันต้องใช้ความพยายามพอสมควรกว่าจะได้ที่นี่มามันยากรองแค่เขตอุตสาหกรรมร้างเท่านั้น และสถานที่นี้ยังตั้งอยู่หน้าอุตสาหกรรมร้างพอดี

ลุคคิดจะใช้ที่นี่เป็นฐานเข้า โครงสร้างของตึก 30 ชั้นไม่ได้เสียหายส่วนใหญ่เป็นแต่กระจก ประตู กระเบื้องผนังบางส่วนซึ่งมันสามารถซ่อมแซมและกลับมาใช้งานได้นอกจากนั้นยังโกดังก็มีสินค้ามามากที่ถูกขายติดมากับพื้นที่ เพราะบริษัทแม่ของบริษัทเฟริซิตี้ฟู้ดส์ จำกัดประเมินแล้วว่ามันไม่คุ้มค่าที่ต้องมาขนไปลุคเลยได้ทุกอย่างมาในราคาที่เหมือนกับแถม

“เราต้องเคลียร์สถานที่นี้ในสองวัน” ลุคลงมาจากรถมองดูด้านในที่นี่มีรั้วกั้น แต่ส่วนใหญ่พังลงแล้วเพราะมอนสเตอร์บุกเข้าไป

พวกเขาเริ่มลงมือกวาดล้างมอนสเตอร์กันในทันที

ตลอดสองวันไม่เพียงแต่พวกเขากำจัดมอนสเตอร์ทั้งหมดในอาคารสำนักงานบริษัทเฟริซิตี้ฟู้ดส์ จำกัดเท่านั้น แต่บริเวณรอบ ๆ ก็โดนเก็บกวาดจนหมด

ที่นี่มีอาหารและน้ำมากมายแม้ส่วนใหญ่จะโดนมอนสเตอร์กัดกินทำลายไปแล้ว แต่มันยังเหลือมากพอในให้คน 500คนกินได้สองสามเดือนอย่างไม่มีปัญหา

ระหว่างนั้นลุคและพวกยังเจอกับพนักงาน 10 กว่าคนที่รอดมาด้วยพวกเขาขังตัวเองในโกดังและล็อกจากด้านในจึงรอดมาได้หลายคนยังอยู่ในสภาพหวาดกลัวและพยายามติดต่อขอความช่วยเหลือทางโทรศัพท์

แต่เพราะเสาสัญญาณในแต่ละเขตโดนทำลายไปจนหมดจึงไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ใดๆ เลย ยกเว้นก็แต่แหวนเครือข่ายไกอาของเหนือมนุษย์เท่านั้น

พอทุกคนเห็นว่ามีเหนือมนุษย์มาพวกเขาก็ยินดีกันใหญ่

ลุคอธิบายสถานการณ์คร่าวๆให้คนพวกนี้ฟังและบอกว่าพวกเขาอาจจะต้องอยู่ที่นี่กันอีกพักใหญ่แต่ถ้าใครไม่ต้องการก็สามารถไปที่ศูนย์ช่วยเหลือที่เขต 1 ได้แน่นอนว่าไม่มีใครยอมไป ลุคเลยขอให้พวกเขาช่วยนำทางไปยังที่ต่าง ๆ ในบริษัทเนื่องจากคนพวกนี้เป็นพนักงานเลยคุ้นเคยกับบริษัทแห่งนี้เป็นอย่างดี

ทำให้ไฟฟ้าสำรองจากเครื่องปั่นไฟถูกใช้งานขึ้นมาอีกครั้งพวกเขาจึงมีไฟฟ้าใช้งานกัน

ในเช้าวันนี้ลุคไม่ได้อยู่ที่อาคารสำนักงานบริษัทเฟริซิตี้ ฟู้ดส์จำกัดที่ถูกเขาเปลี่ยนไปเรียกว่า ตึกกิลด์เทพศาสตรา แต่เขากำลังเดินทางไปคนเดียวไปที่สถานีรถไฟประจำเขต5

พอลุคไปถึงเขาก็พบกับกลุ่มคนที่มายืนรออยู่แล้วนับแล้วมีกันประมาณ150 คนดีไม่ขาดไม่เกิน ทุกคนนั้นแต่งกายด้วยชุดเครื่องแบบทหารเพียงแต่ไม่มีอาวุธใด ๆ

“นี่สินะมนุษย์โคลนนิ่ง” ลุคพึมพำและยิ้มมุมปากถึงความคาดหวังต่อพวกมัน