ลีดเดอร์สาว คาวสวาท

หลังจากจัดแจงดูแลและทายาปฐมพยาบาลให้สองสาวจนเรียบร้อย ความเงียบสงบอันแสนอบอุ่นก็แผ่ซ่านไปทั่วห้องพักผ่อนส่วนตัว ผู้กองวุติขยับกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายละทิ้งความเคร่งเครียดในคดีความ เหลือเพียงสายตาคู่คมที่ทอดมองมิ้นท์ด้วยความรักและห่วงใยสุดลึกซึ้ง ชายหนุ่มโน้มใบหน้าต่ำลงมาอีกครั้งก่อนจะประทับจูบลงบนเรียวปากอิ่มของมิ้นท์อย่างหวานหยดย้อย เป็นจูบลาก่อนที่เขาจะต้องกลับไปพักผ่อนเพื่อเตรียมลุยสะสางคดีของน้ำฟ้าในวันรุ่งขึ้น สัมผัสที่แสนละมุนนั้นเนิ่นนานและเต็มไปด้วยคำมั่นสัญญาว่าจะปกป้องเธอด้วยชีวิต

เจนนี่ที่ยืนมองภาพความหวานล้ำของเพื่อนรักจากมุมห้องลอบถอนหายใจแผ่วเบา ในส่วนลึกของหัวใจเธอปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดีและหวั่นไหวกับความอบอุ่นของผู้กองหนุ่มรูปงามคนนี้เช่นกัน ทว่าเมื่อเห็นสายตาที่วุติใช้มองมิ้นท์... สายตาที่มีให้เพื่อนรักของเธอเพียงคนเดียว เจนนี่ก็เลือกที่จะสะกดกลั้นอารมณ์และตัดใจลงในพริบตา มิตรสหายที่ร่วมเป็นร่วมตายมาสำคัญที่สุด และเธอพร้อมจะยินดีกับรักแรกของมิ้นท์ด้วยความบริสุทธิ์ใจ

บานประตูเซฟเฮ้าส์ปิดลงพร้อมกับการจากไปของผู้กองหนุ่ม เจนนี่และมิ้นท์พาร่างอันอ่อนล้าเข้านอนในห้องเดียวกัน แสงไฟถูกดับลงจนเหลือเพียงความมืดสลัวรำไร ทั้งคู่นอนเคียงกันบนเตียงกว้าง ท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออก

ทว่า... ในยามที่ความมืดเข้าครอบงำ สภาวะจิตใจที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้จิตสำนึกของเจนนี่กลับเริ่มสั่นคลอน อยู่ ๆ ร่างกายอวบอิ่มก็เกิดอาการวูบวาบอย่างรุนแรง ไอความร้อนแล่นพล่านขึ้นมาจากท้องน้อยพุ่งตรงเข้าสู่สมองจนพร่าเลือน ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นรัวกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ความต้องการอันดิบเถื่อนปะทุโหมกระหน่ำจนเธอแทบจะกู่ร้องออกมา

ครั้งเดียวมันไม่เคยพอ... ร่างกายของเธอกำลังกรีดร้องและโหยหาการถูกเติมเต็มอย่างรุนแรง ทว่าในครานี้ มันไม่ใช่ผลพวงจากฤทธิ์ยาพิษของไอ้โจอีกต่อไปแล้ว หากแต่เป็นบาดแผลทางจิตอันร้ายกาจ... การที่เธอถูกคนชั่วทั้งสองล่วงละเมิดศักดิ์ศรี ย่ำยีเนียนเนื้อซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างโหดเหี้ยมติดต่อกันหลายวัน สัญชาตญาณการเอาตัวรอดอันบิดเบี้ยวได้หลอมรวมกับความทรมาน จนทำให้ระบบประสาทและร่างกายของเธอกลายสภาพเป็น โรคเสพติดเซ็กส์จากภาวะช็อก โดยที่เธอไม่รู้ตัว!

เจนนี่ลืมตาโพลงในความมืด ดวงตาหวานซึ้งบัดนี้ฉายแววหลุดลอยและเต็มไปด้วยความอยากกระสันที่ยากจะควบคุม ร่างอวบอิ่มขยับกายพลิกเข้าหาเพื่อนรักทันที สองมือนุ่มสั่นเทาขยับรุกล้ำลูบไล้ไปตามผิวกายเนียนละเอียดใต้ร่มผ้าของมิ้นท์อย่างบ้าคลั่ง

"อื้อ... มิ้นท์... กูกระสันเหลือเกิน... ช่วยกูที กูกลัว..."

เสียงหวานกระซิบสั่นเครือปนสะอื้นไห้ ทว่าฝ่ามือของเธอกลับสวนทาง รนลานบีบเค้นไปตามสะโพกมนและทรวงอกเต่งตึงของเพื่อนรักอย่างหิวกระหาย มิ้นท์สะดุ้งสุดตัวด้วยความตื่นตระหนก สองมือบางรีบดันลาดไหล่ของเจนนี่ไว้ทันทีเพื่อดึงสติเพื่อน

"เจนนี่! มึงตั้งสติหน่อย มึงเป็นอะไร! ผู้กองกลับไปแล้วนะเจนนี่ ฤทธิ์ยาที่มึงโดนก็หมดไปพร้อมๆ กับกูแล้วไม่ใช่เหรอ!" มิ้นท์พยายามร้องเตือนเสียงดัง หวังให้ความจริงฉุดเพื่อนรักขึ้นมาจากนรก

ทว่าคำทัดทานกลับยิ่งกลายเป็นเชื้อไฟชั้นดี บาดแผลในใจที่ถูกกระตุ้นส่งผลให้อาการเสพติดของเจนนี่ปะทุรุนแรงขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ เธอไม่ฟังเสียงร้องห้ามอีกต่อไป เจนนี่โถมเรือนร่างอวบอิ่มเข้าทับร่างระหงของมิ้นท์ไว้ทั้งตัว เรียวปากอิ่มระดมซุกไซ้พรมจูบไปตามซอกคอขาวและเนินอกอย่างบ้าคลั่ง สองขาเนียนแทรกกลางบดเบียด กุหลาบงามชุ่มฉ่ำ เข้าหาความลี้ลับของมิ้นท์อย่างต้องการระบายความรุ่มร้อน ฝ่ามือบางบีบเค้น ปทุมถันอวบอิ่ม ของเพื่อนรักอย่างดุดัน นัวเนียล่วงเกินอย่างไร้สติสัมปชัญญะ มีเพียงน้ำตาแห่งความทุกข์ระทมที่ไหลอาบแก้มเนียน ตอกย้ำความน่าเวทนาของหญิงสาวที่ตกเป็นทาสของความบอบช้ำทางจิตใจจนไม่อาจควบคุมร่างกายของตัวเองได้อีกต่อไป!

ความดิ้นรนขัดขืนและแรงดันจากสองมือของมิ้นท์ค่อย ๆ ผ่อนลง ยามเมื่อสัมผัสได้ถึงหยาดน้ำตาร้อนผ่าวที่หยดแหมะลงบนพวงแก้มของเธอ เจนนี่ไม่ได้กำลังรุกรานเธอด้วยความตัณหากลับอย่างคนไร้หัวใจ แต่ดวงตาคู่สวยที่เคยสดใสเวลานี้กลับสั่นระริก ว่างเปล่า และเต็มไปด้วยความทรมานรวดร้าวเจียนตาย เสียงสะอื้นไห้ปานจะขาดใจของเพื่อนรักที่พร่ำคำว่ากูทรมานและร้องขอความช่วยเหลือซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทลายกำแพงความกลัวในใจของมิ้นท์จนหมดสิ้น

หัวใจของมิ้นท์บีบหมัดด้วยความเวทนาและสงสารเพื่อนรักขีดสุด เธอตระหนักได้ทันทีว่านี่คือบาดแผลอันแสนเน่าเฟะที่ฝังลึกจากฝันร้ายที่ถูกย่ำยีมาหลายวันติด ร่างกายของเจนนี่กำลังจำยอมและโหยหาการถูกเติมเต็มเพื่อลบภาพหลอน มิ้นท์สลัดความสับสนทิ้งพลันพลิกวงแขนบางกลับไปโอบกอดร่างอวบอิ่มที่สั่นเทาของเจนนี่เอาไว้แน่นหนา

"เจนนี่... เจนนี่กูอยู่นี่ ไม่ต้องกลัวนะมึง กูอยู่ตรงนี้..."

น้ำเสียงหวานกระซิบปลอบประโลมแผ่วเบาชิดใบหู มิ้นท์เปลี่ยนวิกฤตแห่งความคุ้มคลั่งให้กลายเป็นการเล้าโลมอันแสนอ่อนโยนของสองสาว หญิงสาวใช้ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยซับหยาดน้ำตาบนแก้มเนียนอย่างทนุถนอม ก่อนจะเบนใบหน้าเข้าประกบจูบกลีบปากอิ่มสั่นระริกของเจนนี่ สัมผัสแรกนั้นนุ่มนวล ลึกซึ้ง แฝงไปด้วยกระแสความห่วงใยเพื่อชุบชูจิตใจที่พังทลาย เรียวลิ้นเล็กของมิ้นท์สอดแทรกเข้าไปเกี่ยวพันอย่างเชื่องช้า มอบไออุ่นที่บริสุทธิ์เพื่อขับไล่ความหยาบโลนในอดีตออกไปจากห้วงคำนึง

เจนนี่ครางเครือในลำคอ เสียงสะอื้นไห้ปนความกระสันอยากอย่างบ้าคลั่งส่งผลให้ร่างอวบอิ่มไม่ได้เพียงแค่โอนอ่อนผ่อนตามอีกต่อไป ทว่าความบอบช้ำทางจิตใจที่สั่งสมมาหลายวันกลับผลักดันให้เธอพลิกสรีระขึ้นมาเป็นฝ่ายควบคุมเกมสวาทด้วยท่าทางกระวนกระวายดั่งคนสิ้นสติ สองมือนุ่มจิกทึ้งและบีบเค้นไปตาม ปทุมถันเต่งตึง ของมิ้นท์อย่างรุนแรงจนเนื้อขาวผ่องขึ้นรอยมือแดงก่ำ เจนนี่กระหายที่จะกลืนกินและมอบความเสียวซ่านตอบแทนราวกับคนเสียสติ โน้มกายลงซุกไซ้ บดจูบและขบเม้มยอดอกของมิ้นท์อย่างดุดัน รสจูบดิบเถื่อนทว่าหวานล้ำด้วยหยาดน้ำตาบีบคั้นจนมิ้นท์สะดุ้งเฮือก แอ่นอกรับสัมผัสรุกรานที่รุนแรงขึ้นอย่างคาดไม่ถึง

มิ้นท์ที่ยอมทอดร่างอยู่ใต้ร่างของเพื่อนรัก พยายามซึมซับความบ้าคลั่งนั้นไว้ด้วยความเวทนา เธอเลื่อนฝ่ามือบางลงไปลูบไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบ ดำดิ่งสู่ ใจกลางความลี้ลับที่ชุ่มฉ่ำ ของเจนนี่ที่บัดนี้หลั่งหยาดน้ำหวานใสออกมาจนเปียกเยิ้ม ปลายนิ้วเรียวชุบหยาดน้ำหวานใสแล้วขยับสอดใส่เข้าสู่ ร่องรักคับแคบ ของเจนนี่อย่างรวดเร็วและหนักหน่วงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่โหมกระพือ

ทว่าเจนนี่กลับไม่ยอมเป็นผู้รับฝ่ายเดียว ขาเนียนของเธอเบียดเสียดเสียดสี พลันส่งมือนุ่มของตัวเองดำดิ่งลงสู่ กุหลาบงามช่อบริสุทธิ์ ของมิ้นท์เช่นกัน!

"เจนนี่... อ๊า...! มึง... เบาหน่อย" มิ้นท์ครางหลุดเสียงเมื่อนิ้วเรียวของเจนนี่สอดแทรกขยับเข้าออกในร่องรักคับแน่นของเธออย่างบ้าคลั่งและไร้ทิศทางดั่งคนมีอาการทางจิต เจนนี่กระแทกกระทั้นเน้นย้ำรัวถี่ บดบี้เกสรสีหวานของมิ้นท์อย่างแรงจนสรีระของสองสาวแอ่นระริกเข้าหากัน ลมหายใจอุ่นเป่ารดกระชั้นสลับเสียงหอบโยน ความอับอายขายหน้ามลายหายไปสิ้น เหลือเพียงพายุราคะที่สลับกันรุกรับยัดเยียดความสยิวสะท้านให้แก่กันอย่างไม่ลดละ

"อ๊ะ... มิ้นท์... อ๊าาา... ตรงนั้น... กูเสียว... มึงเอาอีก... เอาให้กูลืมมัน... อื้อออ!"

เจนนี่เชิดหน้ากรีดร้องสะอื้น หยาดน้ำตาร่วงพรู ยามที่มิ้นท์เร่งจังหวะปลายนิ้วรัวเร็วขยับกระหน่ำแทงความต้องการลึกซึ้ง บดบี้เนื้อนุ่มภายในของเจนนี่จนร่างอวบอิ่มเกร็งกระตุก เช่นเดียวกับที่เจนนี่เองก็เร่งซอยปลายนิ้วเข้าออกร่องเนื้อของมิ้นท์อย่างดุดัน รุนแรง บีบคั้นจนมิ้นท์บิดกายเร่า หวีดร้องเสียงหลงด้วยความเสียวซ่านขั้นสุดจนสมองขาวโพลน

ในวินาทีสุดท้ายอันแสนทรมานระคนสุขสม ร่างอวบอิ่มของทั้งคู่เกร็งกระตุกรัวหน่วงแน่นพร้อม ๆ กัน ผนังเนื้อนุ่มภายในบีบรัดตรึงนิ้วของกันและกันย้ำ ๆ อย่างรุนแรงก่อนจะเสร็จสมอารมณ์หมาย พุ่งทะยานแตะขอบสวรรค์ ปลดปล่อยความอัดอั้นและพายุความคลั่งทั้งหมดให้มลายหายไปในพริบตา ทิ้งเพียงร่างระทวยที่นอนกอดรัดกันกลมในความมืดสลัว

แสงยามเช้าสาดส่องทะลุผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องพักของเซฟเฮ้าส์ ทอแสงสีทองรำไรกระทบร่างอวบอิ่มของเจนนี่ที่ค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทรา ทว่า... ทันทีที่สติสัมปชัญญะพุ่งกลับคืนมาอย่างเต็มเปี่ยม ความเย็นเยียบจากความจริงก็แล่นปราดเข้าสู่ขั้วหัวใจ ผิวกายเนียนละเอียดที่ยังมีร่องรอยความชื้นจาง ๆ และกลิ่นอายรสสวาทอบอวลละมุนตลบอบอวลอยู่ในผ้าห่ม เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่ตอกย้ำว่าค่ำคืนที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เจนนี่เบิกตากว้างด้วยความช็อกสุดขีด ภาพเหตุการณ์ที่เธอเป็นฝ่ายโถมเข้าใส่ ล่วงเกิน และรุกรานมิ้นท์อย่างบ้าคลั่งไร้สติแล่นปราดเข้ามาในสมองเป็นฉาก ๆ เธอจำได้ทุกรสจูบ ทุกฝ่ามือที่บีบเค้น และเสียงกรีดร้องเสร็จสมอารมณ์หมายที่เธอเป็นคนบีบคั้นเอาจากเพื่อนรัก

และสิ่งที่ทำให้เจนนี่ดิ่งวูบลงสู่นรกทั้งเป็น... คือความจริงที่ว่า ค่ำคืนที่ผ่านมาไม่มีฤทธิ์ยาปลุกเร้าหลงเหลืออยู่ในกายเธอแล้ว! มันเป็นเพราะสภาวะจิตใจที่บิดเบี้ยวและแตกสลายจากการถูกไอ้โจและลุงสอนย่ำยีซ้ำ ๆ หลายวันติด จนระบบประสาทส่วนลึกสั่งการให้เธอกลายเป็น โรคเสพติดเซ็กส์จากภาวะช็อก

"ไม่... ไม่จริง... นี่กูทำอะไรลงไป..."

ความอับอายขายหน้าขีดสุดพุ่งเข้ากัดกินหัวใจ เจนนี่ซบหน้าลงกับฝ่ามือสั่นเทาพลันร้องไห้โฮออกมาจนตัวโยน ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านด้วยความสมเพชและรังเกียจตัวเองอย่างรุนแรง ตราบาปครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก เธอไม่เพียงแต่พาเพื่อนมาแปดเปื้อน แต่เธอกลับกลายร่างเป็นเดรัจฉานต่ำช้าล่วงละเมิดเพื่อนรักที่แสนดีซะเอง น้ำตาแห่งความทุกข์ระทมไหลร่วงอาบแก้มราวกับจะขาดใจตายเสียให้ได้ในวินาทีนี่

หมับ...

ทว่าในจังหวะที่เจนนี่กำลังดำดิ่งสู่ความมืดมิด สัมผัสอันอบอุ่นและนุ่มนวลจากฝ่ามือบางของใครบางคนก็สอดประสานเข้ามากุมมือที่สั่นเทาของเธอเอาไว้แน่น เจนนี่สะดุ้งสุดตัวพลันเงยหน้าขึ้นผ่านม่านน้ำตา ก่อนจะพบว่ามิ้นท์ขยับกายเข้ามานั่งเคียงข้างตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ดวงตาคู่สวยของมิ้นท์ไม่มีแววโกรธเคือง ขยะแขยง หรือตัดพ้อแม้แต่น้อย หากแต่ท่วมท้นไปด้วยความรัก ความเข้าใจ และความห่วงใยอันลึกซึ้ง

"เจนนี่... มึงร้องไห้ทำไม" มิ้นท์เอ่ยเสียงนุ่ม พลันรวบร่างอวบอิ่มของเพื่อนรักเข้ามาสวมกอดไว้แน่นหนา

"มิ้นท์... ฮึก... กูขอโทษ กูมันสารเลว มึงอุตส่าห์มาช่วยกู แต่กูกลับหน้ามืดตามัวล่วงเกินมึง... กูมันบ้าไปแล้วมิ้นท์ กูควบคุมตัวเองไม่ได้ กูอาย... กูรังเกียจตัวเอง!" เจนนี่พร่ำคำสารภาพปนสะอื้นไห้อย่างบ้าคลั่งพยายามจะผลักไสตัวเองออกเพราะความละอายใจ

"เจนนี่ ฟังดูกูนะ!" มิ้นท์เน้นเสียงหนักแน่น บีบไหล่มนของเพื่อนรักให้สบตากันตรง ๆ หยาดน้ำตาของมิ้นท์เองก็ไหลซึมด้วยความเวทนา "กูรู้ว่ามึงป่วย มึงไม่ได้ตั้งใจ... สิ่งที่มึงเจอมามันหนักหนาสาหัสเกินกว่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะรับไหว ร่างกายมึงแค่บอบช้ำจนสร้างเกราะป้องกันบิดเบี้ยวขึ้นมา... กูไม่เคยโกรธมึง และกูเต็มใจยอมรับทุกอย่างที่เป็นมึงเจนนี่"

คำปลอบประโลมและการยอมรับอย่างไม่มีเงื่อนไขของมิ้นท์เปรียบเสมือนน้ำทิพย์ที่ชุบชูวิญญาณที่แหลกสลายของเจนนี่ให้ฟื้นคืน สองสาวกอดกันกลมร้องไห้สะอื้นไห้ระบายความขมขื่นใจทั้งหมดออกมา มิ้นท์ซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่ของเจนนี่ คอยลูบแผ่นหลังปลอบประโลมเพื่อช่วยเยียวยาเพื่อนรักให้หลุดพ้นจากฝันร้าย ความสัมพันธ์ของพวกเธอแม้จะซับซ้อนและแปดเปื้อนไปด้วยรอยสวาท ทว่ามิตรภาพแท้และการเสียสละในครั้งนี้... กลับกลายเป็นกาวใจชั้นดีที่หลอมรวมพวกเธอให้พร้อมจะจับมือกันเดินหน้าก้าวผ่านความเลวร้ายในครั้งนี้ต่อไป