[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ

บทที่ 40 ตกลงมาจากฟ้า!

        โทรศัพท์มือถือของเจียงหนานถูกยึดไป!

        มันทำให้เขารู้สึกแย่มาก!

        เจียงหนานที่นอนอยู่บนเตียงอย่างว่าง่ายไม่สามารถนอนหลับได้เลย!

        ทำไมต้นหอมวิญญาณและถั่วเหลืองล้างพิษถึงยังไม่ออกฤทธิ์อีก? 

        ถึงแม้จะไม่ได้กิน แต่อย่างน้อยไข่และเนื้อก็ควรจะได้รับน้ำจากผัดไปบ้างไม่ใช่เหรอ?

        เจียงหนานลืมตารอเป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมง...

        ได้!

        เขาอาจจะไม่มีโอกาสแล้ว!

        มาสุ่มสิบครั้งกันดีกว่า!

        แต้มความคับแค้นที่สะสมไว้ทำให้เจียงหนานสามารถสุ่มสิบครั้งได้อีกสองครั้ง!

        รางวัลที่ได้คือ ยาเม็ดความงามรุ่งโรจน์หนึ่งเม็ด!

        และกางเกงในฮัลค์ 19 ตัว!

        ผลลัพธ์นี้ถือว่ายอมรับได้!

        และในตอนนั้นเอง!

        แคทรีน่าที่นอนนิ่งอยู่ข้าง ๆ เริ่มขยับตัว

        ใบหน้าอันงดงามของเธอเริ่มแดงระเรื่อ และบิดเร่าร่างกายอย่างกระสับกระส่าย

        เธอแอบลืมตาขึ้นและมองไปที่เจียงหนานที่นอนอยู่ข้าง ๆ และพบว่าเขาหลับไปแล้ว!

        ดังนั้น เธอจึงยื่นมือเล็ก ๆ ของตัวเองออกไป…

        และคว้ามือของเจียงหนานไว้!

        เจียงหนานตกตะลึง

        พี่สาว?

        คุณจะทำอะไร?

        ทำไมถึงอ้อมค้อมแบบนี้ล่ะ?

        ตามแผนเดิมของฉัน ถั่วเหลืองกับต้นหอมควรจะให้ผลลัพธ์ที่รุนแรงมาก!

        เธอควรจะดูแลตัวเองให้รอดก่อนสิ!

        แต่ตอนนี้?

        ไม่จริงน่า?

        หรือว่าการกินไข่กับเนื้อผัดทำให้ฤทธิ์ยาอ่อนลงงั้นเหรอ?

        เจียงหนานตัวสั่นเทิ้มอยู่ในใจ!

        นี่...นี่ฉันคงไม่ได้ทำให้ตัวเองตกหลุมพรางใช่ไหม?

        ในตอนนี้ สีหน้าของแคทรีน่าเริ่มแสดงความทุกข์ทรมานอีกครั้ง ทั้งตัวเต็มไปด้วยเหงื่อราวกับเพิ่งขึ้นมาจากน้ำ!

        ดวงตาของเจียงหนานเต็มไปด้วยความตื่นเต้น มันเริ่มออกฤทธิ์แล้วเหรอ?

        ทำไมดูเหมือนเป็นไข้แบบนั้นล่ะ?

        ไม่ได้ ไม่ได้ แค่แกล้งหลับก็พอแล้ว!

        ต้องไม่ให้เธอรู้เด็ดขาดว่าฉันใส่ยาพิษลงไปในอาหาร!

        ขอแค่ฉันใจเย็นพอ…

        ก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

        แต่ในเวลาต่อมา แคทรีน่าที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานก็เข้ามาบีบคอของเจียงหนาน!

        ราวกับเด็กผู้หญิงที่ป่วยแล้วอยากกอดตุ๊กตาหมีเอาไว้!

        แต่ด้วยพละกำลังอันมหาศาลก็ทำให้เจียงหนานถูกบีบคอจนตาเหลือก!

        เขารีบชักมือทั้งสองข้างออกมาเพื่อจะผลักเธอออกไป!

        แต่กลับถูกแคทรีน่ากดไว้ด้วยมือเดียว!

        ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของเจียงหนาน

        ขาทั้งสองข้างของแคทรีน่ากลายเป็นหางงูที่ใหญ่โต! ม่านตากลายเป็นดวงตาของงู!

        เธอพันรอบตัวเจียงหนานและวนไปเรื่อย ๆ จนแน่นหนา!

        เจียงหนานตกใจจนขนลุกซู่ทั้งตัว!

        “บ้าเอ๊ย! เธอกลายเป็นงูจริง ๆ เหรอเนี่ย?”

        ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันจะไม่ถูกรัดจนตายหรือไง?

        แบบนั้นไม่ได้หรอก!

        ตอนนี้ฉันต้องใช้พลังเคลื่อนย้ายฉับพลันหนีไปให้ได้!

        แต่ความคิดนั้นกลับดูดีเกินไป เจียงหนานที่ถูกพันจนเป็นก้อนข้าวต้มพบว่าตัวเองไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้เลย!

        เหมือนถูกบางอย่างจำกัดเอาไว้!

        และทุกครั้งที่ขยับตัว หางงูของแคทรีน่าก็จะรัดแน่นขึ้นอีกหลายส่วน

        ในใจของเจียงหนานร้อนรนมาก!

        แต่แล้วจู่ ๆ...

        ดวงตาของแคทรีน่าก็สูญเสียประกายไป ทั้งตัวของเธอล้มลงบนตัวเจียงหนาน

        “อืม...อืมอืมอืม!”

        เจียงหนานถูกรัดแน่นมาก!

        จนหายใจแทบไม่ออก!

        เมื่อร่างกายขยับ หางงูก็รัดแน่นขึ้น!

        ทำให้เจียงหนานไม่กล้าขยับตัวอีก!

        ต่อให้เธอจะฆ่าเขา เขาก็ไม่คิดว่าจะเป็นในลักษณะแบบนี้!

        แผนการพังทลายแล้ว!

        แบบนี้จะไปรายงานอะไรได้อีกล่ะ

        พยายามมีชีวิตรอดท่ามกลางแรงกดดันของชีวิตต่อไปเถอะ!

        เจียงหนานไม่รู้เลยว่า ต้นหอมวิญญาณกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าของแคทรีน่า!

        หลังจากเปลี่ยนร่างเป็นสัตว์ เธอก็ยังคงเป็นงูพิษ และยังกระตุ้นฤทธิ์ยาของถั่วเหลืองล้างพิษ ภายใต้การกระตุ้น เธอจึงสลบไปทันที...

        น่าสงสารเจียงหนาน!

        คืนนี้เขาต้องนอนไม่หลับแน่ ๆ!

        เช้าวันรุ่งขึ้น แคทรีน่าตื่นขึ้นอย่างเชื่องช้า

        และพบว่าเจียงหนานที่ถูกเธอทับอยู่ข้างใต้มีรอยคล้ำใต้ตา!

        เขามองเธอด้วยสายตาสิ้นหวัง!

        “เกิด...เกิดอะไรขึ้น?”

        เธอเปลี่ยนร่างเป็นสัตว์เหรอ? แล้วทำไมถึงมาพันตัวอยู่บนตัวเขาได้?

        เจียงหนานส่งเสียงอย่างยากลำบาก “เรามาคุยกันก่อนได้ไหม?”

        แคทรีน่ารีบลุกขึ้นกลับคืนร่างเป็นมนุษย์และเกาหัวด้วยความงุนงง

        เจียงหนานพูดอย่างจริงจัง “คุณนี่! นอนไม่เรียบร้อยแล้วยังจะละเมออีก! พรุ่งนี้คุณนอนบนเตียงคนเดียวเลยนะ! ผมจะนอนบนพื้น!”

        แคทรีน่างุนงง “ละเมอเหรอ? ฉันจำได้ว่า…”

        “คุณจำอะไรได้?”

        แคทรีน่าปิดหน้า เธอจำได้แค่ว่ารู้สึกไม่สบายใจและอยากหาอะไรมาปลอบใจสักหน่อย ก่อนจะแอบจับมือเบา ๆ...

        “ไม่มี...ไม่มีอะไร!”

        เจียงหนานถอนหายใจยาว ในที่สุดก็หนีจากการโดนรัดปางตายได้!

        จากนั้นเขาก็เปลี่ยนเสื้อผ้าและกำลังจะออกไปข้างนอก

        “นายจะไปไหน? นายไปไม่ได้นะ!”

        เจียงหนานยักไหล่ “ผมยังเป็นนักเรียนอยู่ ผมต้องไปโรงเรียน!”

        “ห้ามไป ใครจะรู้ว่านายจะไปแจ้งตำรวจหรือเปล่า?”

        เจียงหนานกอดอก “ถ้าผมไม่ไป จะยิ่งทำให้คนสงสัยนะ?”

        แคทรีน่าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “งั้นฉันจะคอยจับตาดูนาย! อย่าคิดทำอะไรแผลง ๆ ล่ะ!”

        สองวันนี้ เธอจะต้องไม่เปิดเผยตัวเด็ดขาด!

        เจียงหนานไม่มีทางเลือก จึงได้แต่ปล่อยให้เธอตามมา

        ระหว่างทางไปโรงเรียน แคทรีน่าผู้มีผมสีทองสวมหมวกแก๊ป ใส่เสื้อแขนสั้นและกางเกงยีนส์ของเจียงหนานเดินตามมาข้างหลังเขา!

        ถึงแม้จะเป็นแบบนั้น แต่ก็ยังคงเรียกความสนใจจากผู้คนมากมายได้!

        ลำพังแค่เจียงหนานเองก็หล่อจนแทบจะทำให้คนตายไปเกิดใหม่ได้แล้ว!

        ยิ่งมีสาวสวยผมทองอยู่ด้วยก็ยิ่งเด่นสะดุดตาเข้าไปใหญ่!

        โจวอวี๋ชิงเดินตามมาไกล ๆ พลางขยี้ตา!

        ตอนแรกนึกว่าตัวเองมองผิดไป!

        นี่...พี่สาวคนนี้เพิ่งออกมาจากบ้านของพี่เจียงหนานเหรอ?

        เขา...พวกเขาสองคน…?

        ที่หน้าประตูโรงเรียน นักเรียนจำนวนไม่น้อยสมองเบลอไปชั่วขณะ

        แน่นอน เพราะปกติแล้วพวกเขาไม่ค่อยได้เห็นสาวต่างชาติที่สวยขนาดนี้สักเท่าไหร่

        “เฮ้! เทพหนาน เกิดอะไรขึ้น? นายไปรู้จักกับสาวสวยคนนี้ได้ยังไงอีก?”

        “ผมทองตาฟ้า สวยเกินไปหน่อยไหม!”

        “ซ่อนสาวสวยไว้ในบ้านเหรอ? เทพหนานสมกับเป็นเทพหนานจริง ๆ!”

        “ทำไมฉันถึงไม่เจอแบบนี้บ้างนะ! อิจฉาจะตายอยู่แล้ว!”

        แคทรีน่ารู้สึกไม่ค่อยชินกับสายตาของคนรอบข้าง เธอจึงเอ่ยปากขู่เจียงหนาน “ฉันจะจับตาดูทุกอย่างที่นายทำอยู่ข้างนอก! อย่าหาที่ตายให้ตัวเองล่ะ!”

        แต่ท่าทางนี้ในสายตาคนอื่นกลับกลายเป็นการกระซิบกระซาบอย่างสนิทสนม

        เจียงหนานสั่นเทิ้ม!

        อิจฉา?

        ถ้าอิจฉาจะมาลองดูหน่อยไหมล่ะ?

        เขาเข้าใจแล้ว!

        ตอนนี้เขาก็เหมือนกับตัวประกันที่ถูกเธอจับตัวไว้!

        หึ! รอดูเถอะ เขาจะปล่อยให้เธอเก่งอีกแค่วันเดียวเท่านั้น

        เจียงหนานนั่งอยู่ในห้องเรียน สายตาจดจ่ออยู่กับการทำโจทย์อย่างตั้งใจ

        เพื่อนร่วมชั้นหลายคนแอบมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นระยะ ๆ!

        แคทรีน่ายืนรออยู่ใต้ร่มไม้ เธอจะรอจนกว่าเจียงหนานจะเลิกเรียนและไม่ไปไหนทั้งนั้น!

        ทำเอาเพื่อน ๆ ในห้องอิจฉาแทบแย่!

        “เจียงหนาน นายเจ๋งมากเลย! เธอยืนรอนายอยู่ข้างนอกทั้งเช้าเลยนะ! นายไม่คิดจะใส่ใจเธอบ้างเหรอ!”

        “ใช่ไหมล่ะ? ตอนพักกลางวันเอาน้ำไปให้เธอหน่อยสิ!”

        “ช่างไร้หัวใจจริง ๆ! ใช่สิ หน้าตาดีจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ!”

        เจียงหนานหน้าตึงขึ้นมาทันที

        สงสารเธอเหรอ?

        ฉันต้องสงสารผู้ปลุกพลังวิญญาณขั้นทองคำด้วยเหรอ?

        เจียงหนานอยากให้แคทรีน่าถูกแดดเผาจนตายข้างนอกเสียมากกว่า!

        “เทพหนาน! บอกพวกเราหน่อยสิ! รู้จักกันได้ยังไง? ชี้ทางสว่างให้พวกเราหน่อย!”

        เจียงหนานวางปากกาลงและทำหน้าจริงจัง “เธอตกลงมาจากฟ้า!”

        [แต้มความคับแค้นจากหวังปิน 999 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจากหยวนอวี่ฮั่น 666 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจาก...]

        “จริง ๆ นะ! พวกนายเชื่อฉันสิ! ตกลงมาจากฟ้าจริง ๆ เลย แถมยังทำให้หลังคาบ้านฉันมีรูขนาดใหญ่ด้วย!”

        [แต้มความคับแค้นจากหวังปิน 1,000 แต้ม!]