"นี่วรรณ ตกลงยังไงกัน เขาเป็แฟนลูกจริงไหม๊ ทำไมนิ่งเงียบไม่ยอมบอกความจริงกับ พ่อแม่ วรรณไม่เคยบอกกับแม่เื่นี้เลย" วรรณรส
ตะกุกตะกัก พูดไม่ออก "พี่วรรณยอมรับมาเถอะผู้ชายเขาออกตัวแรงขนาดนี้ แสดงว่าเขาก็แคร์พี่มากนะ ถึงกล้าตามมาถึงบ้าน แล้วยังมายอมรับ
หน้าตาเฉยว่าเขาเป็แฟนพี่ จะเอายังไงอีกอะพี่วรรณ" ทุกคนเฝ้ารอคำตอบจากวรรณรส แต่เ้าตัวกลับนิ่งเงียบ "ใช่คะแม่แฟนวรรณเองคะ เรามีปากเสียงกันนิดหน่อยวรรณก็เลยกลับบ้านมาก่อน " วรรณรสต้องยอมรับตามเงื่อนไขของชินภัทรไปก่อน แต่ในใจรู้สึกอึดอัดมาก เหมือนต้องทำตามเด็กที่คอยมาข่มขู่ให้ทำโน้นทำนี้ โดยที่วรรณรสเองก็มีความรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ผิดอะไรแต่พลาดไปมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับชินภัทรถึงสองครั้ง "คุณพ่อคุณแม่ครับ ผมขอนอนที่นี้ด้วยได้ไหม๊ครับ ผมไม่อยากไปเช่าโรงแรมครับ มันไกลแล้วก็ตอนนี้มันดึกมากแล้ว " "ได้ซิ เอ้าวรรณไปเตรียมที่หลับที่นอนซิ มีห้องนอนว่างอยู่ห้องหนึ่ง เดี๋ยวปัดกวาดหน่อยก็น่าจะนอนได้แล้วนะ พ่อกับแม่ขอตัวไปนอนก่อนนะ มันดึกแล้ว พรุ่งนี้ต้องเข้าสวนแต่เช้าเลย คุยกันดี ๆนะลูก อย่าใจร้อนวู่วามละ" หลังจากแยกย้ายกันเข้านอน วรรณรสก็หอบผ้าห่ม หมอน ผ้าปูที่นอน มาห้องรับรองแขก "นี่จะบอกให้ไม่ได้มีแอร์ เหมือนคอนโดนายหรอกนะ จะมาเรียกร้องอะไรไม่ได้หรอกนะ ก็อยากมาทำไมละ " "นี่พี่ยังไม่เข้าใจเหรอ ก็ผมอยากอยู่กับพี่อะ ผมคิดถึงพี่ ยังไงเราก็ได้เสียเป็ผัวเมียกันแล้วนะ " "อย่านะอย่ามาใช้คำพูดแบบนี้กับฉันนะ อย่าเอ่ยขึ้นมา ฉันไม่รับนายเป็สามีเด็ดขาด" "ทำไมละ มีแต่คนอยากได้ผมเป็สามีทั้งนั้น มีคนต่อคิวยาวเลย " "นี่นาย ทำไมนายไม่จงรักภักดีกับคนรัก อย่างคุณพิมพ์ เื่ระหว่างเราฉันบอกนายไปแล้วไงว่า ฉันจะไม่คิดอะไร ไม่คิดมาก ให้มันจบ ๆ กันไป " "คนรักของผมก็ยืนอยู่ตรงหน้านี้ไง ผมอุตส่าห์มาหาพี่ พี่จะไล่ผมอย่างเดียวเลยเหรอ " สายตา
อ้อนวอนของชินภัทรทำให้วรรณรสรู้สึกแปลก ๆ รู้สึกเหมือนกำลังโดนคนรักมาอ้อนขออะไรสักอย่าง เขาจ้องมองผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า เขาเป็ผู้ชาย
เกลี้ยงเกลา หมดจด หน้าตาดีมากสำหรับสาว ๆ และรูปร่างดี ผิวขาวผ่อง วรรณรสมองแล้วยิ้ม "พี่วรรณ พี่ยิ้มอะไรนี้ แอบมองผมอยู่หรือเปล่า " "อีตาบ้านี้ แล้วนายหนีแฟนมาได้ยังไง" " ใครแฟนผม ผมพูดเหรอว่าเขาเป็แฟนผม" "เดินกอดกันกลมขนาดนั้นยังไม่เรียกว่าแฟน มันคือไร " "แล้วแต่จะคิดนะ" ชินภัทรตอบกลับแบบกวน ๆ ทันใดนั้นก็คว้าตัวของวรรณรสเข้ามากอด แล้วก็หอมแก้มทั้งสองข้าง วรรณรสพยายามผลักชินภัทรออก แต่ชินภัทรก็ไม่ยอม บรรจงจูบปากของวรรณรสอย่างเมามันแล้วก็ลุกลามไปส่วนอื่น วรรณรสพยายามดิ้นแต่ก็ไม่สามารถดิ้นหลุดได้ "ผมมีความรู้สึกดี ๆ กับพี่นะ ผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเป็แบบนี้ั้แ่เมื่อไหร่แต่ผมไม่ไม่พอใจมากนะ เวลาพี่ไปไหนกับพี่พจน์ พี่อย่าไปไหนกับเขาได้ไหม๊
ผมขอร้องละ " ชินภัทรพูดจบก็เล่นบทรักอันดึดดื่มกับวรรณรสอีกครั้ง แต่เหมือนครั้งนี้วรรณรสก็จะเต็มใจร่วมรักกับเขาด้วย หรือว่าทั้งสองจะเริ่มรักกันแล้ว