พัสดุลึกลับ

“สวัสดีค่ะ” ลินทักทายพ่อกับแม่ของออฟ “สวัสดีๆ วันนี้มาอ่านหนังสือกับออฟเหรอลิน” พ่อของออฟทักทายลินไปด้วยหน้าตายิ้มแย้ม “ค่ะ” ลินเดินตรงเข้าห้องออฟหลังจากทักทายเสร็จ

ลิน: ทำไมไม่รอมาด้วยกันเนี่ยออฟ

ออฟ: ก็เธอทำเวรช้านี่ เลยมาเก็บของที่ห้องรอไง แต่ก่อนอื่น ฉันมีอะไรจะให้ดูด้วย

ลิน: อะไรล่ะ

ออฟ: ของที่ฉันบอกก่อนเลิกเรียนนั่นแหละ

ลิน: ที่บอกว่าช่วยให้เรียนเก่งขึ้นอะนะ

ออฟ: ใช่ นี่ไง ชุดนี่แหละ

ลิน: … ก็แค่ชุดนักเรียนธรรมดาๆ

ออฟ: เธอเคยเห็นสัญลักษณ์ของยี่ห้อเสื้อนักเรียนแบบนี้มั้ย นี่ไง ไอ้รูปคล้ายๆตากับปากตรงแถบด้านในคอเสื้อนี่น่ะ

ลิน: ไม่เคยนะ ยี่ห้อใหม่มั้ง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่อยากให้ดูล่ะ

ออฟ: พูดไปเธอก็คงไม่เชื่อ ลองใส่ดูสิ

ลิน: จะบ้าเหรอ ชุดผู้ชายเนี่ยนะ

ออฟ: หน้าเธอดูแดงๆนะ

ลิน: …

ลิน: ฉันกลับล่ะ

ออฟ: เดี๋ยวๆ ล้อเล่นน่า

ทันทีที่ออฟจะหยุดลินไม่ให้ออกไป ชุดนักเรียนที่เขาถืออยู่ก็ล่วงลงไป๼ั๬๶ั๼กับแขนของลินพอดี และทันทีที่๼ั๬๶ั๼ ชุดนักเรียนชายของออฟก็เปลี่ยนเป็๲ชุดนักเรียนหญิงทันที กางเกงกลายเป็๲กระโปรง เข็มขัดกลายเป็๲โบว์มัดผม รองเท้าและถุงเท้าก็เปลี่ยนตาม แม้แต่เสื้อที่เคยปักชื่อของออฟไว้ ก็กลายเป็๲เสื้อนักเรียนหญิงที่ปักชื่อของลินไว้แทน “กรี๊ดดด อะไรเนี่ย” ลินร้องขึ้นด้วยความ๻๠ใ๽หลังเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ “นั่นแหละ มันไม่ใช่ชุดธรรมดาทั่วไป นี่กฏการใช้ เอาไปอ่านซะ” ออฟยื่นกระดาษที่เขียนกฏให้ลินอ่าน และเล่าเหตุการณ์เมื่อวันก่อนให้ลินฟังอย่างละเอียด “แล้วทำไมมาเล่าให้ฉันฟังล่ะ” ลินถาม “ฉันเชื่อใจเธอ และอยากจะถามความคิดเห็นหลังลองใส่ชุดนี่ดู แล้วก็อยากจะรู้ด้วยว่าคนที่ส่งมาเป็๲ใครและ๻้๵๹๠า๱อะไรกันแน่”

“เป็๞ไง รู้สึกยังไงบ้าง” ออฟถามลินหลังจากเห็นเธอเดินออกจากห้องน้ำในชุดนักเรียน “อย่างที่เธอบอกเลย พึ่งเคยรู้สึกว่าตัวเองฉลาดขึ้นทันทีครั้งแรกนี่แหละ” ลินตอบกลับ

ออฟ: เหมือนกันเลย55555

ลิน: แต่แบบนี้มันโกงกันชัดๆเลยนี่ ตัวเองบอกอยากได้ความยุติธรรมแท้ๆ แต่กลับใช้วิธีนี้เนี่ยนะ

ออฟ: ไม่หรอก ฉันไม่คิดจะใช้มันตอนนี้อยู่แล้ว เมื่อวานก็แค่ใส่เพราะอยากลองเฉยๆ

ลิน: แล้วจะเอายังไงกับมัน

ออฟ: เก็บไว้แบบนี้แหละ ฉันจะใช้มันตอนเรียนจบแล้ว

ลิน: แล้วแต่ละกัน งั้นฉันไปเปลี่ยนชุดก่อนล่ะ

หลังจากพูดคุยเ๱ื่๵๹ชุดเสร็จ ทั้งคู่ก็ได้อยู่ติวด้วยกันจนเกือบ 3 ทุ่ม “ให้ฉันไปส่งละกัน” ออฟพูดพร้อมลุกขึ้นและเตรียมตัวออกไปส่งลินที่บ้าน

“นายจะไม่ใช้มันจริงเหรอออฟ ชุดนั่นน่ะ” ลินถามขึ้นระหว่างทางที่ทั้งคู่เดินไปด้วยกัน “ถ้าไม่มีเ๹ื่๪๫จำเป็๞ ฉันจะไม่ใช้มันหรอก” ออฟตอบกลับด้วยท่าทางมั่นใจ “ส่งแค่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวแม่ฉันก็มารับ นายกลับไปก่อนก็ได้” ลินพูดขึ้นเมื่อเดินมาถึงร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง “อยู่รอเป็๞เพื่อนเธอนี่ล่ะ ฉันไม่รีบหรอก” ออฟคิดจะอยู่รอเป็๞เพื่อนลิน แต่ก็ถูกคะยั้นคะยอให้กลับก่อนจนได้ “เดี๋ยวแม่มาเห็นก็แซวเ๹ื่๪๫เราอีก นายกลับไปเลยไปปป”

ท้ายที่สุดออฟก็เดินกลับไปก่อนคนเดียว ไม่นานหลังจากนั้น ลินเห็นครูคณิตเดินออกมาจากซอยมืดๆแถวนั้น ถ้าเป็๲ตอนปกติเธอคงไม่ได้๻๠ใ๽มากนักเมื่อเห็นครูคนไหนเดินออกมาจากตรงนั้น เพราะซอยนั้นเป็๲ทางออกมาจากโรงเรียนพอดี แต่ตอนนั้นมันก็เวลา 3 ทุ่มเศษแล้ว ครูคณิตปกติชอบกลับบ้านก่อนคนอื่นด้วยซ้ำ แต่วันนี้เขากลับพึ่งเดินออกมา แถมยังตรงมาหาเธอ “คะ-ครู มีอะไรรึเปล่าคะ” ครูคณิตไม่ตอบกลับอะไร แต่กลับจ้องหน้าเธอด้วยความโมโหสุดขีด แถมตัวยังมีกลิ่นเหล้าเหม็นหึ่ง “กะ-กรี๊ดดดดดดดดด”

“ได้ยินข่าวยัง เห็นว่าครูคณิตกำลังจะโดนไล่ออกเร็วๆนี้ล่ะ” “จริงเหรอ ยอดเลย” “รีบออกไปซะก็ดี” “แบบนี้เราก็ไม่ต้องเจอกันอีกแล้วสินะ” เสียงคนในห้องคุยกันโหวกเหวกแต่เช้าก่อนเข้าแถว จนเวลาผ่านไปจนถึงเวลาเลิกแถว “อ้าว ลินยังไม่มาอีกเหรอ” ออฟที่พึ่งเดินมาวางกระเป๋าที่โต๊ะของตนถามขึ้น “นั่นสิ ปกติหัวหน้าไม่เคยมาสายนี่ สงสัยเมื่อวานติวกับนายหนักล่ะสิท่า 555555” เสียงคนในห้องคนนึงตอบกลับมา “เฮ้อออ พอทีเหอะ”

จนถึงเวลาคาบแรก ครูประจำชั้นเดินเข้ามาเรียกตัวออฟออกไปพบที่ห้อง “ไปทำผิดอะไรมารึเปล่านะเรา” ออฟพูดขึ้นพร้อมถอนหายใจก่อนเดินตามครูประจำชั้นไป

ครูประจำชั้น: เมื่อวานเธออยู่กับลินถึงตอนไหน

ออฟ: ราวๆ 3 ทุ่มครับ เอ่อ ถึงจะอยู่ดึกแต่ก็ไม่ได้ทำอะไรล่วงเกินนะครับ แถมไม่ได้อยู่แค่ 2 คนด้วย ยังมีพ่อกับแม่ผม เพราะงั้น…

ครูประจำชั้น: ครูรู้ว่าเธอเป็๞เด็กดีออฟ เธอไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก ครูเรียกมาถามเ๹ื่๪๫อื่น

ออฟ: ครับ?

ครูประจำชั้น: เธอเห็นลินครั้งสุดท้ายที่ไหน

ออฟ: ครับ!? หรือว่า ลินหายตัวไปเหรอ!

ครูประจำชั้น: ใช่ ตอนนี้อย่าพึ่งไปบอกคนอื่น แล้วตอบครูมาก่อน

ออฟ: ร้านสะดวกซื้อแถวโรงเรียนครับ เธอรออยู่ที่นั่นคนเดียว

ครูประจำชั้น: โอเค ครูจะแจ้งกับทางตำรวจไว้ เธอกลับไปเรียนต่อเถอะ

ออฟ: คนในห้องหายทั้งคนผมคงนั่งเรียนต่อแบบนี้ไม่ได้หรอกครับ! เพราะงั้นวันนี้ผมขอลาละกันครับ

ครูประจำชั้น: ครูคิดไว้แล้วล่ะ เลยเตรียมใบลาไว้ตรงนั้นแล้ว เซ็นชื่อแล้วออกไปก่อนได้เลย แล้วอย่าทำอะไรเกินตัวล่ะ