[จบ] ไลฟ์สดดูดวง โดย หมอดูเซียนสาว

        บทที่ 47 ไลฟ์อวดผี

        ชายชราผมเผ้ายุ่งเหยิงเอ่ยถามอย่างลองเชิง “สรุปแล้ว ท่านไม่ใช่มือปราบภูต ถ้าอย่างนั้น ท่านจะไม่มาจับพวกเรางั้นสิ?”

        ซางเฟยหว่านหัวเราะเยาะ “พวกแกกล้ามาอาละวาดถึงที่นี่ ฉันอยากจะบีบพวกแกให้ตายคามือด้วยซ้ำ”

        เหล่าภูตต้นไม้วัยชรานั้นหน้าซีดเผือด พวกเขาเบียดเสียดกันตัวสั่นงันงก

        ชายชราผมเผ้ายุ่งเหยิงตั้งสติได้ ก็รีบรับปาก “พวกเราจะไม่มารบกวนท่านอีกแล้ว! ไม่สิ! ต่อไปนี้พวกเราจะไม่เต้นรำที่ลานหน้าคฤหาสน์อีกแล้ว!”

        แม้การสูญเสียความบันเทิงอันเป็นที่รักจะเป็นเรื่องโหดร้าย แต่ชีวิตก็สำคัญกว่า

        เมื่อเห็นว่า ซางเฟยหว่านไม่ได้คิดจะลงมือ ชายชราก็ส่งสายตาให้กับพวกพ้อง จากนั้น ทั้งหมดก็เตรียมตัวหนี

        แต่เมื่อใกล้จะถึงประตู พวกเขาก็ได้ยินเสียงเย็นยะเยือกของซางเฟยหว่านตามไล่หลังมา “หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!”

        ภูตต้นไม้ทั้งหมดตัวสั่นเทา พวกเขาอยากจะวิ่งหนี แต่ก็กลัวว่าจะทำให้หญิงสาวผู้ที่แข็งแกร่งกว่าหลายเท่าโกรธ

        ซางเฟยหว่านเอ่ยเสียงเย็นชา “รังแกฉันแล้วคิดจะชิ่งหนีไปง่าย ๆ แบบนั้นเหรอ ไม่มีทาง!”

        “เอาล่ะ ท่านต้องการอะไร อยากได้อะไรก็บอกมา” ยายเฒ่าซิงถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ 

        ซางเฟยหว่านชี้ไปรอบ ๆ “คฤหาสน์หลังนี้มันสกปรกมาก พวกแกช่วยกันทำความสะอาดให้เอี่ยมอ่องทั้งหลัง ถ้าเจอฝุ่นละอองแม้แต่เม็ดเดียว ฉันจะฆ่าทิ้งหนึ่งตน ถ้าสองเม็ดก็ฆ่าสอง!”

        เหล่าภูตต้นไม้พากันตัวสั่นเทาด้วยความกลัว พวกเขารีบพุ่งตัวไปทำงานทันที เกรงว่า หากชักช้าแม้แต่น้อยจะถูก ซางเฟยหว่านสังหารเสียก่อน

        ต้องยอมรับว่า ปราณวิญญาณและวิชาของเหล่าภูตต้นไม้นั้นช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ

        ไม่ถึงชั่วโมง คฤหาสน์ทั้งหลังก็ถูกทำความสะอาดจนหมดจด แม้แต่วัชพืชในสวนหน้าคฤหาสน์และหลังคฤหาสน์ก็ถูกกำจัดจนสะอาดเอี่ยม

        ยายเฒ่าซิงถามด้วยรอยยิ้ม “พวกเราทำความสะอาดไปสามรอบแล้ว ท่านพอใจหรือยัง”

        ซางเฟยหว่านมองไปรอบ ๆ แล้วพยักหน้า “ใช้ได้ พอใจมาก”

        “พอใจก็ดีแล้วล่ะ! งั้นพวกเรากลับก่อนล่ะ!”

        “เดี๋ยวก่อน ในเมื่อพวกแกทำตัวดี ฉันตัดสินใจแล้วว่า ต่อไปนี้จะมอบหมายงานทำความสะอาดคฤหาสน์ให้พวกแกเป็นคนดูแลทั้งหมด”

        “...”

        เหล่าภูตต้นไม้ต่างก็นิ่งอึ้งกับประโยคเมื่อครู่ 

        “ทุกอย่างในคฤหาสน์หลังนี้มันก็ดีหมดแหละ ติดอยู่อย่างเดียว ก็คือเรื่องความสะอาดทั้งภายในและภายนอก รวมไปถึงเรื่องการดูแลสวนที่มันวุ่นวายมาก จ้างคนมาทำก็ได้นะ แต่ประเด็นมันอยู่ที่เสียเงินยังไงล่ะ”

        เมื่อเห็นเหล่าภูตต้นไม้พากันเงียบไม่ตอบ ซางเฟยหว่านก็หรี่ตาลง แววตากระหายเลือดจึงปรากฏขึ้น “ไม่อยากทำกันหรือไง”

        เหล่าภูตต้นไม้ต่างส่ายหน้าเป็นพัลวัน “ไม่กล้าครับนายท่าน! พวกเราจะทำ พวกเราทำได้!”

        ซางเฟยหว่านเอ่ยต่อ “ที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ พวกแกก็ได้ยินแล้วใช่ไหม โลกใบนี้มันก็ยังมีมือปราบภูตหลงเหลืออยู่นะ เพราะงั้น ต่อไปนี้ พวกแกก็อย่าไปสร้างความวุ่นวายที่ไหนอีกล่ะ ไม่อย่างนั้น พวกแกอาจจะเจอกับหายนะก็ได้”

        “จริงสิ เพื่อตอบแทนที่พวกแกทำงานให้ฉัน ฉันจะเปิดยิมที่อยู่ชั้นใต้ดินให้พวกแกใช้ก็แล้วกัน ที่นั่นมันเก็บเสียง พวกแกอยากจะเต้นยังไงก็เต้นไป สรุปก็คือ ห้ามออกไปโวยวายข้างนอกเด็ดขาด”

        ตอนแรก ภูตต้นไม้เหล่านี้ต่างก็เศร้าโศกเสียใจที่ตนต้องโดนกดขี่ข่มเหง แต่พอได้ยินว่า จะให้กลับมาเต้นได้อีกก็พากันดีใจยกใหญ่

        คฤหาสน์ขนาดมหึมาแบบนี้ ถ้าเป็นคนธรรมดามาทำความสะอาดก็คงจะเหนื่อยมาก แต่สำหรับพวกภูตต้นไม้นั้น บอกเลยว่า ‘จิ๊บ ๆ’ 

        ส่วนสวนข้างนอกน่ะเหรอ ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ จะมีใครรู้เรื่องการดูแลต้นไม้ได้ดีไปกว่าพวกเขาอีกแล้ว

        ว่าแล้ว เหล่าภูตต้นไม้ก็ตอบตกลงเป็นเสียงเดียวกัน จริง ๆ แล้ว พวกเขาก็ไม่กล้าปฏิเสธตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่เมื่ออีกฝ่ายมีเมตตาขนาดนี้ การทำหน้าที่เป็นพ่อบ้านแม่บ้านก็ไม่ใช่เรื่องเหนือบ่ากว่าแรงเลย

        เหล่าภูตต้นไม้ก็ขี้ขลาดตาขาวอยู่แล้ว พอโดนปราบจนอยู่หมัดแบบนี้ พวกเขาก็ไม่กล้าเถียงอะไรทั้งสิ้น

        หลังจากจัดการเรื่องของพวกภูตต้นไม้เสร็จแล้ว ก็ได้เวลาไลฟ์สดตอน 4 ทุ่มพอดี

        และทันทีที่เริ่มไลฟ์ ทุกคนก็สังเกตเห็นว่า สภาพแวดล้อมรอบตัวเธอเปลี่ยนไป

        ตอนนี้ ฉากหลังในวิดีโอของเธอคือห้องนั่งเล่น ซึ่งดูกว้างขวางและตกแต่งอย่างหรูหรา โคมไฟคริสตัลขนาดใหญ่ห้อยระย้าลงมาอย่างงดงาม ส่องประกายระยิบระยับ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นของตกแต่งที่พบได้ในคฤหาสน์เท่านั้น

        ผู้ใช้งาน : ว้าว! สตรีมเมอร์ของเราย้ายบ้านแล้วเหรอ?”

        ผู้ใช้งาน : ดูเหมือนคฤหาสน์เลย คุณหมอดูของเราช่วงนี้ทำเงินได้เท่าไหร่เนี่ย!

        ผู้ใช้งาน : ไม่ว่าจะได้เงินเท่าไหร่ ฉันก็ไม่อิจฉาหรอก สตรีมเมอร์ของเรานี่เก่งจริง ๆ เมื่อวานฉันลองสวดคาถาตามที่เธอสอน ทำให้ฉันหลับสบายที่สุดในรอบ 30 กว่าปี!

        ผู้ใช้งาน : แม่ของฉันนอนไม่หลับมาเป็นเวลานาน เมื่อวาน ตอนที่ฉันสอนคาถาบทนั้นให้ เธอไม่เชื่อเลย ผลปรากฏคือ หลังสวดมนต์เธอก็หลับยาวไปจนถึง 8 โมงเช้า แล้วยังกำชับให้ฉันมาขอบคุณเธอโดยเฉพาะเลย

        ผู้ใช้งาน : บ้านใหม่สวยจังเลย ช่วยพาพวกเราไปดูหน่อยได้ไหม

        ซางเฟยหว่านก็ค่อย ๆ แพนกล้องไปรอบ ๆ บริเวณชั้นหนึ่ง เพื่อให้ทุกคนได้เห็นบ้านหลังใหม่ของเธอ

        หญิงสาวยิ้มอย่างอารมณ์ดีแล้วพูดว่า “ฉันผ่อนบ้านหลังนี้อยู่น่ะ เพราะเคยมีข่าวลือเรื่องผีสิง ราคาเลยถูกมาก ไม่อย่างนั้น ฉันก็คงซื้อไม่ไหวหรอก”

        คำพูดนี้ ยิ่งทำให้ทุกคนอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นไปอีก

        ผู้ใช้งาน : ผีอยู่ที่ไหน!? ลากออกมาโชว์หน่อยได้ไหม?

        ผู้ใช้งาน : ฮ่า ๆ คอมเมนต์ข้างบนคิดว่าผีเป็นอะไรกัน สัตว์ในสวนสัตว์หรือไง ถึงจะเอาออกมาโชว์กันได้!

        ผู้ใช้งาน : อยากรู้จังว่าต่อไป เวลาดูไลฟ์จะเผลอเห็นเงาผีโผล่มาหรือเปล่านะ

        ผู้ใช้งาน : รู้สึกว่าตั้งแต่ติดตามสตรีมเมอร์คนนี้ ฉันต้องเพิ่มความกล้าให้ตัวเองทุกวัน ฮ่า ๆ ๆ ออกมาเลยผีจ๋า ฉันก็อยากเห็นเหมือนกัน!

        ทันใดนั้นเอง ชายชราร่างผอมบางผิวคล้ำคนหนึ่งก็ลอยผ่านมาจากด้านหลังของ ซางเฟยหว่าน ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ตกอยู่ในสายตาของทุกคนอย่างจัง

        บนหน้าจอไลฟ์สดเต็มไปด้วยคอมเมนต์ไปทางเดียวกันว่า...

        ผู้ใช้งาน : !!!

        ผู้ใช้งาน : กรี๊ดดดด เขาลอยมาจริง ๆ ด้วย!

        ผู้ใช้งาน : ลอยเร็วมาก ฉันลืมแคปหน้าจอไว้ ขอลอยอีกรอบได้ไหม?

        ผู้ใช้งาน : นี่คือผีในคฤหาสน์เหรอ ทำไมดูไม่น่ากลัว แล้วก็ดูตลกอีกต่างหาก?

        ซางเฟยหว่านคิดว่าไม่ควรให้ทุกคนรู้มากเกินไป ไม่อย่างนั้น อาจจะกระทบต่อความสงบสุขของสังคมได้ จึงกล่าวว่า “เขาเป็นคนสวนที่ฉันจ้างมา ไม่ใช่ผีหรอก เมื่อกี้ที่เห็นเหมือนลอยได้น่ะ ที่จริงเขาก็แค่ใส่รองเท้าสเก็ต” 

        พูดจบ เธอก็เอื้อมมือไปคว้า ภูตต้นไม้มายืนหน้ากล้องให้ทุกคนเห็นกันจะ ๆ “เห็นหรือยัง นี่ก็แค่คุณลุงธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ชื่อลุงตัน ใช่ไหมลุงตัน บอกทุกคนสิว่าลุงไม่ใช่ผี”

        แน่นอนว่า เหล่าภูตต้นไม้รังเกียจผียิ่งกว่าสิ่งใด ภูตต้นจันทน์แดงจึงจ้องเขม็งพร้อมกับตวาดว่า “มาว่าใครเป็นผี! พวกแกนั่นแหละผี พวกแกทั้งตระกูลน่ะแหละผี! หึ่ย!”

        ผู้ใช้งาน : ว้าว พูดเป็นด้วย แสดงว่าเราเข้าใจผิดจริง ๆ

        ผู้ใช้งาน : ฮ่า ๆ คุณลุงหน้าดำจังเลย น่ารักอะ

        ผู้ใช้งาน : ตกใจหมดเลย นึกว่าคุณซางเฟยหว่านเลี้ยงผีซะอีก กำลังจะเตือนว่าอย่าเล่นกับไฟ ระวังโดนแบน

        เดิมทีภูตต้นจันทน์แดงเคยเรียนหนังสืออยู่กับบัณฑิตในหมู่บ้านแถบเชิงเขาอยู่พักหนึ่ง จึงรู้หนังสืออยู่บ้าง 

        เมื่อเห็นชาวเน็ตบอกว่าเขาหน้าดำ ก็เดือดดาลขึ้นมายกใหญ่ “ใครหน้าดำ ตาบอดหรือไง ดูไม่ออกเหรอว่านี่สีม่วงแดง นี่เรียกว่าบุญวาสนาหนัก รู้ไหม สมัยก่อน ฮ่องเต้ยังต้อง...”