บรรดาท่านย่า ท่านยาย ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้ ที่พากันนั่งอยู่ที่โต๊ะหน้าบ้านของตระกูลซุน ต่างก็พากันหันมามองทางหน้าบ้านกันหมด มองไปทางแม่นางน้อยทั้งสี่ที่กำลังยืนคุยกันอยู่ให้ได้ยิน แต่ถามเื่หาขอนไม้อะไรนี่ล่ะ
“ขอนไม้ ขอนไม้ของข้าอยู่หนายยยยย…???!!!”ยวี่ยวี่
“น้องเล็ก/ฮูหยินใหญ่..”พี่สาวเจินจู่ และพี่สาวสองลู่
“พี่สาวแล้วขอนไม้ล่ะ..????”ยวี่ยวี่
“ขอนไม้ยังอยู่ที่หมู่บ้านเลี่ยงฮวงอย่างไรล่ะน้องเล็ก”พี่สาวเจินจู
“โอ้..!!! แล้วแบบนี้ข้าจะได้ขอนไม้คืนตอนไหนกันเล่าเ้าคะพี่สาว???”ยวี่ยวี่
“ก็คงจะหลังจากที่พวกท่านปู่ ท่านตาเด็ดเห็ด…….”พี่สาวเจินจู พูดยังไม่จบประโยคดีเลยเ้ายวี่ยวี่น้อยก็บ่นขึ้นมาก่อนว่า……
“บรึ๋ยยยยย……….”
“ทำไมจู่ๆอากาศมันก็เย็นๆเยือกๆดีนะเ้าคะพี่สาวสองลู่ พี่สาวเจินจู..??? พวกพี่สาวไม่รู้สึกว่าลมมันเย็นดีเหรอเ้าคะ???”ยวี่ยวี่น้อย
พี่สาวเจินจู พี่สาวสองลู่ พากันมองมองที่น้องเล็ก/ฮูหยินใหญ่ ที่ตอนนี้มีแค่เอี๊ยมตัวสีแดงใส่ปิดแค่ด้านหน้าแต่ด้านหลังโล่งเห็นก้อนน้อยๆ และผืนหลังทั้งหมด
“น้องเล็ก ออกมาแบบนี้ก็ลมมันเย็นจริงๆล่ะ!!!”พี่สาวเจินจู
“ข้าน่ะเหรอออกมาแบบนี้..??? แบบนี้มันคือแบบไหนเหรอพี่สาว???”ยวี่ยวี่
“ก็เ้ายังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยมีแต่เอี๊ยมแดงตัวเดียวบนตัวของเ้าอยู่ในตอนนี้อย่างไรเล่าน้องเล็ก…!!!
“ควั่บ…ควั่บ…แปะ…แปะ…..!!!”
ยวี่ยวี่น้อย ที่ก้มลงมองดูตัวของนางเองพร้อมกับใช้มือจับก้นน้อยๆที่โล่งโจ่งอีกด้วย และเงยหน้าขึ้นมามองพี่สาวนางน้อยทั้งสามอย่างใ!!!! และร้องะโออกมาดังๆอีกว่า…..
“ไอ้หยา…..ข้าตัวเปล่าเปลือยออกมาหน้าบ้านนี่หน่า…!!!”ยวี่ยวี่น้อย
“ใช่ๆ น้องเล็ก/ฮูหยินใหญ่”พี่สาวเจินจู พี่สาวสองลู่
“ตึก…ตัก…”ยวี่ยวี่ รีบหันหลังวิ่งอย่างไว
“ปังงงงงงงง……”
ยวี่ยวี่น้อย รีบหันหลังเอามือน้อยๆปิดก้นของนางเองที่ปิดไม่มิดหรอก วิ่งเข้าบ้านและใช้ขาตวัดหลังถีบปิดประตูเสียงดังอย่างรวดเร็ว..!!!
“............???”พี่สาวเจินจู พี่สาวสองลู่
“พวกข้านึกว่าฮูหยินใหญ่รู้ตัวแล้วเสียอีกว่าเดินออกมาเพียงใส่แค่เอี๊ยมตัวในน่ะเ้าค่ะท่านพี่…????”พี่สาวลู่เสียน หันมาถามพี่สาวลู่ซือ
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน คงจะลืมกระมัง????”พี่สาวลู่ซือ
พี่สาวทั้งสามก็เลยพากันเดินรอน้องเล็ก/ฮูหยินใหญ่กันแถวๆหน้าบ้านนั่นแหละ ไม่ได้ไปไหนไกลเพราะรอให้ท่านแม่ที่จะแต่งตัวให้ยวี่ยวี่น้อยเสร็จเรียบร้อยเสียก่อนจึงค่อยคิดว่าจะออกไปทำอะไรกันต่อดี
“ฮ่า…..ฮ่า….ฮ่า……”ท่านย่าซุนย่าไป่ ท่านยายหม่า ท่านป้าสะใภ้ซุน ท่านป้าสะใภ้หม่า ท่านป้าสะใภ้สองไป่ ท่านป้าหวังลี่
แต่ที่แน่ๆพวกกลุ่มฮูหยินทั้งหลายต่างพากันหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างอารมณ์ดี ที่ได้ยินยวี่ยวี่น้อยกำลังใที่ตัวเองออกมาโป๊เปลือยอยู่หน้าบ้าน
“โอ๊ย…ข้าหัวเราะจนท้องแข็งไปหมดแล้วเนี่ย ยวี่ยวี่น้อยเนี่ยตลกจริงๆเลยนะ”ท่านยายหม่า
“ตัวแค่นี้นางรู้จักอายแล้วนะว่าไหมล่ะ…???”ท่านย่าซุน
“ใช่ๆ….”
“ฮ่า…..ฮ่า….ฮ่า……”ท่านย่าซุนย่าไป่ ท่านยายหม่า ท่านป้าสะใภ้ซุน ท่านป้าสะใภ้หม่า ท่านป้าสะใภ้สองไป่ ท่านป้าหวังลี่
ส่วนเ้าตัวเล็กยวี่ยวี่พอเข้าไปในบ้านหนีความอับอายแล้ว ก็ะโร้องเรียกท่านแม่เสียเสียงดังลั่นบ้านกันเลยทีเดียว
“ท่านแม่ …!!ท่านแม่..!!!ท่านแม่เ้าคะ อยู่หนายยยยเ้าคะ”ยวี่ยวี่น้อย
“อยู่นี่จ้ะ มาลูกมาแต่งตัวกันนะ”ท่านแม่ เองที่ได้ยิน และรับรู้เหตุการณ์ด้านหน้าบ้านแล้วด้วยเช่นกัน พยายามกลั้นหัวเราะเอาไว้ เพราะกลัวว่าลูกสาวคนเล็กของนางจะอับอายมากไปกว่านี้..!!
“ท่านแม่ช่วยวี่ยวี่ใส่เสื้อผ้าพวกนี้เร็วๆเลยเ้าค่ะท่านแม่..!!!”ยวี่ยวี่น้อย
ในที่สุดก็แต่งตัวเรียบร้อยเสียที แล้วเดินออกนอกบ้านพร้อมท่านแม่ของนาง
แต่พอออกมาได้ก็ยังรู้สึกว่าอายอยู่ ยิ่งมองไปทางด้านที่มีท่านย่าซุนย่าไป่ ท่านยายหม่า ท่านป้าสะใภ้ซุน ท่านป้าสะใภ้หม่า ท่านป้าสะใภ้สองไป่ ท่านป้าหวังลี่ ก็ปิดหน้าบิดตัวไปมา เพราะนางรู้เลยว่าพวกท่านจะต้องเห็นก้นน้อยๆของนางแล้วแน่ๆเลย
“ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า…..”พวกท่านพยายามจะกลั้นหัวเราะแล้วแต่ก็หลุดออกมาจนได้ ที่หัวเราะคราวนี้เพราะด้วยความเอ็นดูแมนางน้อยคนเล็กยวี่ยวี่นี่แหละ ท่าทางน่ารักน่าชังจริงๆ
“พี่สาวไปเล่นกันเถอะเ้าค่ะ…!!!”ยวี่ยวี่น้อย รีบออกตัวไปให้พ้นจากสถานการณ์นี้ก่อนดีกว่า
“ไปสิน้องเล็ก”พี่สาวเจินจู
“ได้เ้าค่ะ”พี่สาวสองลู่
“ไปชวนเพื่อนๆในหมู่บ้านเล่นกัน”พี่สาวเจินจู
“ได้ๆเ้าค่ะ..” “หงึก….หงึก….”ยวี่ยวี่
แม่นางน้อยทั้งสี่พากันจูงมือกันไปด้านนอกกันหมดแล้ว เพื่อไปรวมกลุ่มกับพวกเพื่อนๆ ที่เกิดและเติบโตมาด้วยกันที่หมู่บ้านเลี่ยงหลิน ไม่ใช่แค่เด็กๆในหมู่บ้านเลี่ยงหลินเท่านั้น ยังมีพวกเด็กๆจากกลุ่มหมู่บ้านเลี่ยงฮวง และหมู่บ้านเลี่ยงรุ่ยที่มาเล่นด้วยกันเป็ประจำ
พวกเด็กๆทั้งสามหมู่บ้านนั้นต่างผลัดกันไปหาเป็เื่ปรกติไปแล้ว แต่ว่าเวลานี้เด็กที่โตหน่อยส่วนมากพากันไปรวมตัวที่หมู่บ้านเลี่ยงฮวงของท่านตาหม่ายวี่ยวี่น้อยกันเสียมากกว่า เพื่อไปดูซากหมีดำ และดูพวกผู้ใหญ่ชำแหละมันนั่นเอง
“พวกพี่ๆที่โตกว่า ไม่อยู่กันเยอะเลยนะเ้าคะ”พี่สาวลู่ซือ
“อย่างนั้นเหรอพี่สาวลู่ซือ…”ยวี่ยวี่
“ใช่เ้าค่ะ ปรกติแล้วตรงแถวนี้ และตรงบริเวณโน้นจะมีพวกเด็กผู้ชายรุ่นเดียวกับท่านพี่ชายของฮูหยินใหญ่เล่นกันนะเ้าคะ”พี่สาวลู่ซือ
“อ้อ….” “หงึก…หงึก…”ยวี่ยวี่น้อย
“คงจะพากันไปดูซากหมีดำนั่นแหละพี่สาวว่านะ”พี่สาวเจินจู
“น่าจะใช่เ้าค่ะ…”พี่สาวสองลู่
“ถ้าท่านปู่ ท่านตาจัดหาคนไปขายซากหมีดำได้แล้วล่ะก็ พวกเราจะได้กินขนมอร่อยๆในเมืองกันแน่ๆเลยนะ”พี่สาวเจินจู
“จริงด้วยเ้าค่ะ เวลาพวกท่านได้เงินมามากพอพวกเราจะมีขนมแปลกๆอร่อยๆในเมืองกินกัน ข้าเองก็จำได้”พี่สาวลู่เสียน
“ใช่ๆ….”พี่สาวเจินจู พี่สาวลู่ซือ
ยวี่ยวี่น้อยเป็ผู้ฟังที่ดี และจากที่คาดเดาทั้งสามหมู่บ้านน่าจะมีการแบ่งผลประโยชน์เป็สามส่วนเท่าๆกันอีกด้วย พูดได้ว่าต่างพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันนั่นเอง
พวกพี่สาวทั้งสามคนต่างพาไปรู้จักเพื่อนๆในหมู่บ้านกัน และเล่นด้วยกันสักพักหนึ่ง ก็มีกลุ่มพวกพี่ชาย และพวกผู้ใหญ่ที่พากันแบกเนื้อหมีใส่ตะกร้าบ้าง ใส่ไม้เสียบหิ้วเนื้อ หิ้วกระดูกลับมาบ้าง
“เนื้อ…เนื้อ….เนื้อ…เนื้อ..เนื้อล่ะ..!!!”พวกเด็กๆในหมู่บ้าน ต่างพากันะโบอกต่อๆกันอย่างดีใจกันมากๆ มีสีหน้ายิ้มแย้มมีความสุขกันหมดเลย
เพียงแค่เห็นพวกผู้ใหญ่เดินผ่านเข้ามาในหมู่บ้านที่แบก และถือตะกร้าเต็มไปด้วยเนื้อสัตว์ก็พากันวิ่งกรูเข้าไปลุมล้อมพวกท่านกันหมดเลยด้วยความตื่นเต้น และชะเง้อมองเนื้อสัตว์ในตะกร้ากันอย่างตาเป็ประกายแวววาวกันหมดเลย
แน่นอนว่าวันนี้จะต้องมีงานเลี้ยงกินเนื้อหมีป่ากันอย่างแน่นอน บรรดาฮูหยิน และสาวๆในหมู่บ้านทั้งสามหมู่บ้านตอนนี้ต่างพากันมารวมที่หมู่บ้านเลี่ยงหลินกันเสียส่วนใหญ่แล้ว เพื่อเตรียมตัวมาเป็แม่ครัวกัน
“พวกผู้ชายนำเนื้อหมีป่ามาส่งแล้วค่ะท่านแม่”ท่านแม่
“มากันแล้วรึ??? รวดเร็วจังเลย พวกเราไปกันเถอะ”ท่านย่าซุน
“ได้ๆ…”ท่านยายหม่า ท่านย่าไป่ ท่านป้าสะใภ้ทั้งสอง ท่านอาสะใภ้ทั้งสอง
“หวังลี่เดี๋ยวเ้าหาคนไปช่วยเก็บผักที่สวนมาด้วยนะ ทางนี้พวกข้าจะจัดการทำพวกเนื้อหมีป่ารอกัน”ท่านย่าซุน
“ได้เ้าค่ะ..”ท่านป้าหวังลี่ (ท่านแม่พี่สาวสองลู่)
บรรดาฮูหยินและสาวๆทั้งสามหมู่บ้านต่างแยกกันทำหน้าที่ เพื่อที่จะได้มีความรวดเร็วในการประกอบอาหารมากยิ่งขึ้น เพราะด้วยจำนวนที่ทำนั้นจำนวนมาก!!!
“เอ๊ะ…นั่นท่านแม่นี่หน่าพี่ลู่ซือ สงสัยจะไปเก็บผักที่สวนหลังบ้านแน่ๆเลยเ้าค่ะ”พี่สาวลู่เสียน
“ใช่ๆ”พี่สาวลู่ซือ
“พี่สาว พวกเราไปช่วยท่านป้าหวังลี่เก็บผักกันดีกว่านะเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่ เองก็อยากเห็นสวนผักที่นี่เหมือนกันว่ามีผักอะไรบ้างที่คุ้นตาของนาง
“ได้สิเ้าคะ”พี่สาวลู่ซือ
“งั้นพวกเราไปกันน้องเล็ก”พี่สาวเจินจู
แม่นางน้อยทั้งสี่รวมตัวพากันตามหลังท่านป้าหวังลี่ ที่เดินหายไปทางหลังบ้านกันแล้ว
“สวนผักหลังบ้าน…..”ยวี่ยวี่
“ท่านแม่เ้าคะ”พี่สาวสองลู่
“อ้าว…พวกเ้าพาน้องสาวมาที่ด้านหลังบ้านทำไมกัน พาน้องสาวออกไปรอด้านนอกเถอะ”ท่านป้าหวังลี่
“พวกข้าจะมาช่วยท่านป้า เก็บผักที่สวนหลังบ้านนี่แหละเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อยส่งสายตาน่ารักออดอ้อนให้ทันทีเลย
“โอ้…..ยวี่ยวี่น้อยจะมาช่วยป้างั้นเหรอ???? งั้นพาพวกพี่สาวไปช่วยเก็บทางด้านโน้นเลยนะ เอาผักมาอย่างละหนึ่งตะกร้านะเด็กๆ”ท่านป้าหวังลี่
“ได้เ้าค่ะ….”แม่นางน้อยทั้งสี่นาง
“ผักพวกนี้ยังไม่ถือว่าเติบโตไมค่อยดีเสียเท่าไหร่นัก”ยวี่ยวี่น้อย พึมพำพูดกับตัวของนางเองหลังจากมองสังเกตุการณ์ที่สวนผักหลังบ้านของตระกูลซุนที่นางอาศัยอยู่
พวกเด็กๆ และบรรดาฮูหยินเองช่วยกันเก็บผักใส่ตะกร้า และพากันไปช่วยล้างผักให้สะอาดที่แม่น้ำหลังบ้านอีกด้วย
แม่ครัวที่ได้บรรดาฮูหยินทั้งสามหมู่บ้านมาร่วมช่วยกันทำ ก็เริ่มที่จะส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายออกมาเป็ระยะๆกันแล้ว พวกเด็กๆ ต่างพากันชะเง้อมองอยู่รอบๆ ไม่ยอมไปไหนกันเลยทีเดียว พากันอยู่ใกล้ๆครัวด้านนอกกันอย่างรอคอย่เวลาที่เหล่าท่านแม่ ท่านย่า ท่านยาย ของพวกเขาจะเรียกให้ไปกินอาหารกัน
“ฟืด….ฟืด…ฟืด….”เสียงสูดดมอาหารจากพวกเด็กๆ
“ห๊อมมม..หอมจังเลย แจ็บๆๆ”ยวี่ยวี่น้อยเองก็กระดกก้นนั่งๆ ยืนๆไม่ติดเช่นเดียวกัน พี่สาวลู่ซือคอยเช็ดน้ำลายที่มุมปากให้อีกด้วย เพราะกลิ่นอาหารลอยกระทบจมูกน้อยๆของนาง นี่ขนาดว่าไม่ต้องใช้ทักษะพิเศษดมกลิ่นอะไรเลยสักนิดเดียว แต่ก็ได้กลิ่นเต็มๆเลย
จะว่าไปแล้วก็ถือว่าเป็่ที่พวกเด็กๆ ต่างพากันพูดง่ายมากจริงๆ และไม่ต้องเหนื่อยตามเฝ้ากันอีกด้วย เพราะตอนนี้ใช้อาหารที่มีเนื้อสัตว์เป็ตัวล่อให้พวกเด็กๆอยู่กับที่กัน!!
*****************
พวกเด็กๆ ทั้งสามหมู่บ้านต่างพากันรออย่างใจจดใจจ่อกับมื้ออาหารสำคัญมื้อใหญ่เลยก็ว่าได้ และมื้อนี้มีเนื้อกินอีกด้วย…!!!!!!
720
![[นิยายแต่งเอง]จักรพรรดิเทียนถางสยบฟากฟ้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/a2e96662c93ead44da499b8fe191ca9a.webp)
