เงียบ!
ทุกคนที่ได้ยินต่างเงียบกริบไม่มีใครเชื่อในคําพูดของชายหนุ่มเลยสักนิด แม้อีกฝ่ายจะดูมีท่าทีใก็ตาม
ตํารวจมา?
ตลกไปหน่อยมั้ง!
อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาโดยไม่คาดคิด ทุกๆคนได้ยินเสียงฝีเท้าจํานวนมากบนทางเดินที่กําลังตรงมา
เชี่ย!
ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์และผู้เช่าคนอื่นๆอุทานพร้อมกันอย่างขวัญผวาพริบตา เพียงแค่สบตากัน ทุกคนก็ต่างะโขึ้นยืนเตรียมที่จะหนี
“ความลับของ์มิอาจแพร่งพราย’’ผู้เฒ่าซูดูใไปเหมือนกัน เขาจึงมองไปยังจางเจิ้นด้วยแววตาลึกซึ้งดูราวกับเซียนที่พยายามมองสิ่งลี้ลับตรงหน้าให้ทะลุปรุโปร่งอย่างไรอย่างนั้น
เป็ไปได้อย่างไรที่ไอ้หนุ่มนี่ล่วงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า?
หรือว่าจริงๆแล้วมันจะเป็เซียนกลับชาติมาเกิดใหม่?
“ผู้เฒ่าซูจะนั่งนิ่งทําผีอะไร?ตํารวจกําลังมาแล้ว! เราต้องรีบหนี!’’ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ที่กําลังจะหนีสังเกตเห็นว่าผู้เฒ่าซูยังคงนิ่งอยู่จึงร้องเตือนอย่างอดไม่ได้
แต่ก็แค่แป๊บเดียวเท่านั้นแหละพอร้องเตือนเสร็จ เขาก็วิ่งออกไปพร้อมๆกับคนอื่นๆทันที
ทันทีที่ทุกคนวิ่งออกไปเสียงมากมายของเ้าหน้าที่ตํารวจก็ดังขึ้น
“หยุดเดี๋ยวนี้!’’
“ไอ้พวกผีพนันบัดซบ!อย่าหนีเชียว!’’
“จับ!จับพวกมันเอาไว้ให้ได้!พวกมันจะได้รู้ซึ้งว่าไม่ควรตั้งกลุ่มเล่นการพนันโง่ๆอย่างนี้อีก!’’
“...’’
ท่ามกลางความวุ่นวายแม้จางเจิ้นจะกังวลว่าตัวเองจะถูกจับเขาก็ไม่ได้ลุกขึ้นวิ่งพรวดพราดทะเล่อทะล่าออกไปเพราะถ้าทําอย่างนั้นแล้วเขาคงจะถูกจับโดยไม่ต้องสงสัยอย่างแน่นอน
“เธอไม่หนีงั้นรึหนุ่มน้อย?’’ทางด้านผู้เฒ่าซูแม้จะได้รับคําเตือนไปแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ลุกขึ้นวิ่งหนีเหมือนกับคนอื่นๆกลับกัน เขาเลือกที่จะถามชายหนุ่มอย่างสงสัยโดยไม่เข้าใจว่าทําไมในขณะที่ทุกคนขวัญกระเจิงวิ่งหนีให้วุ่นชายหนุ่มถึงยังได้ดูสงบนิ่งอย่างนี้
“หนี?ผู้เฒ่าซูก็เห็นละนี่ว่าถ้าวิ่งพรวดพราดทะเล่อทะล่าออกไปเหมือนคนพวกนั้นหากไม่ถูกจับก็ต้องถูกจําได้อย่างแน่นอนดังนั้นสู้ผมอยู่ในนี้คิดหาวิธีหนีดีๆไม่ดีกว่าเหรอ?’’จางเจิ้นตอบกลับไปอย่างไม่คิดมาก ขืนเขาทําอย่างนั้นแม้จะหนีไปได้ก็ต้องมีสักวันที่คุณตํารวจมาเคาะถึงหน้าประตู
อีกอย่างในเมื่อมีคอนแทคเลนส์BK57 ที่มองทะลุได้ทุกสิ่งอยู่ จะกลัวไปทําไม?
โดยไม่สนใจชายชราอีกจางเจิ้นลุกขึ้นยืนแล้วหยิบกิ๊บดําแถวๆนั้นซึ่งคาดว่าน่าจะเป็ของลูกสาวผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์
พอได้มาเรียบร้อยจางเจิ้นก็ใช้ฟังก์ชันมองทะลุ มองออกไปเพื่อดูสถานการณ์ที่เกิดขึ้นภายนอกและเมื่อเห็นระเบียงตรงทางเดินไม่มีใครอยู่แล้ว เขาก็รีบใช้โอกาสนี้วิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ผู้เฒ่าซูมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างงุนงงไม่เข้าใจว่าทําไมชายหนุ่มถึงได้ออกไป ทั้งๆที่พูดมาซะดิบดีแบบนั้นแล้ว?
แน่นอนว่าจางเจิ้นในตอนนี้ไม่สามารถให้ความสนใจกับผู้เฒ่าซูได้เพราะเขาได้มายืนอยู่ที่ห้องข้างๆแล้ว และด้วยฟังก์ชันสูงสุดของการมองทะลุทําให้เขาสามารถมองเห็นโครงสร้างภายในลูกบิดประตูได้ชัดเจน
โดยไม่รอช้าจางเจิ้นนํากิ๊บดําที่หยิบมา ทําการดัดแปลงเล็กน้อย แล้วสอดเข้าไปข้างใน
แกร๊ก!
ครู่ต่อมามีเสียงดังออกมาจากลูกบิด แสดงให้เห็นว่าการสะเดาะเสร็จสิ้นเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
เวลาเดียวกันเสียงของฝีเท้าจํานวนมากก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“หยุดเดี๋ยวนี้!แกจะวิ่งขึ้นลงหาอะไรวะ?!’’
ไม่ช้าเงาร่างของผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ก็ค่อยๆเริ่มชัดเจนขึ้น
จางเจิ้นที่เห็นก็อดสาปแช่งไม่ได้
จะถูกจับอยู่แล้วยังจะลากมาให้คนอื่นอีกนะบัดซบ!
กลัวว่าหากอีกฝ่ายเห็นเข้าอาจปากโป้งได้จางเจิ้นจึงรีบเข้าไปยังห้องตรงหน้าทันที
“เฮ้อ’’พอเข้ามาได้ เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก มันไม่คุ้มเลยจริงๆที่มาทําคอนเทนต์ในวันนี้
วินาทีต่อมาเสียงร้องโหยหวนของผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ก็ดังขึ้นสะท้อนไปทั่วทั้งระเบียงทางเดิน
“โอ๊ยยยย!ยะ...ยอมแล้วครับ! โปรดหยุดมือที!’’
จางเจิ้นอดมองทะลุออกไปไม่ได้และก็เห็นกับเหตุการณ์ที่ชวนทําให้ขําขัน
บนระเบียงทางเดินผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ได้ถูกเ้าหน้าที่ตํารวจจํานวนหนึ่งรุมสกรัมอย่างน่าอดสูโดยที่มีผู้เฒ่าซูนั่งนิ่งมองดูจากภายในห้องอย่างสงบนิ่ง
“นี่ไง!เขาเป็คนดูต้นทาง! ถ้าจะจับผมก็จับเขาด้วยสิ!’’ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์รู้สึกโกรธกับท่าทีของอีกฝ่ายเป็อย่างมาก เขาจึงชี้นิ้วออกไป
“คุณเป็คนดูต้นทางให้กับเขาอย่างนั้นเหรอ?’’เ้าหน้าที่ตํารวจคนหนึ่งมองตาม แล้วถามชายชราออกไปอย่างสุภาพเขารู้สึกหวั่นเกรงในท่าที่ลึกลํ้าของอีกฝ่ายไม่น้อย
“ความลับของ์ย่อมมิอาจแพร่งพราย’’ต่อหน้าคําถามของเ้าหน้าที่ตํารวจ ผู้เฒ่าซูเพียงเอ่ยด้วยนํ้าเสียงราบเรียบเห็นได้ชัดว่าแม้จะเผชิญหน้ากับกฏหมายใบหน้าของเขาก็ยังคงความสงบนิ่งและความลึกลํ้าเอาไว้ได้
“...’’ จางเจิ้นหมดคําพูดและอดยกนิ้วชื่นชมชายชราไม่ได้ในสายตาของเขา ผู้เฒ่าซูคนนี้นี่เจ๋งจริงๆ ต่อหน้าตํารวจก็ยังไม่กลัวทั้งยังกล้าเล่นบทเทพเซียนอีก
จะเจ๋งเกินไปแล้ว!
ทางด้านผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ก็จุกเจ็บใจจนแทบพูดไม่ออกเขาไม่คาดคิดเลยว่าผู้เฒ่าซูจะปัญญาอ่อนได้ถึงขนาดนี้บอกได้ว่าหากเขาไม่ได้ฟังตํานานของอีกฝ่ายมา เขาคงจะไล่ตะเพิดอีกฝ่ายไปนานแล้ว
กลับกัน ขณะที่จางเจิ้นและผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ต่างรู้สึกคล้ายกันเ้าหน้าที่ตํารวจคนที่ถามออกไป และคนอื่นๆรอบๆต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
ดูเหมือนว่าผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์จะรู้สึกได้เขาจึงอดถามออกไปไม่ได้
“เ้าหน้าที่คุณเป็อะไร?’’
เ้าหน้าที่คนนั้นไม่ได้ตอบคําถามเขาเพียงมองดูผู้เฒ่าซูด้วยสายตาแห่งความเคารพและเลื่อมใสก่อนขอโทษราวกับรู้สึกผิด
“คุณซูขออภัยที่พวกเราเสียมารยาท!’’
คนอื่นๆก็ทําแบบเดียวกันพวกเขาไม่กล้าละเลยผู้เฒ่าซูแม้แต่นิดเดียว
จางเจิ้นและผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ที่เห็นก็ตกตะลึงไป
เกิดอะไรขึ้น?
ทําไมเ้าหน้าที่ตํารวจพวกนี้ถึงได้ดูนอบน้อมนักล่ะ?
โดยไม่สนใจท่าทีของผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์เ้าหน้าที่ตํารวจคนนั้นถามออกไป
“ในเมื่อเขาบอกว่าคุณเป็คนดูต้นทางให้คุณจะให้พวกเราปล่อยตัวเขารึเปล่า?’’
“ไม่จําเป็จับไปได้เลย!’’ ผู้เฒ่าซูส่ายหัวแล้วตอบทันควันโดยไม่แม้แต่จะมองหน้าเ้าหน้าที่ตํารวจแม้แต่น้อย
ตรงกันข้ามผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ที่กําลังเห็นความหวังมาเยือน พลันรู้สึกราวกับกินอึไป
จับไปได้เลย?
คุณทําแบบนี้กับผมไม่ได้นะ!
“เข้าใจแล้วครับ’’เ้าหน้าที่ตํารวจได้เข้าใจและไม่รอช้าที่จะนําตัวผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ไปรวมกับคนอื่นๆทันที
“...’’ พอเห็นว่าเหล่าเ้าหน้าที่ตํารวจไปแล้วจางเจิ้นก็หมดคําพูดไป ก่อนมองไปที่ผู้เฒ่าซูด้วยแววตาซับซ้อนทําให้เหล่าเ้าหน้าที่ตํารวจนอบน้อมและเชื่อฟังคําสั่งได้เป็ไปได้อย่างมากว่าอีกฝ่ายจะไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปอย่างที่ทุกคนคิดซะแล้ว
จริงๆแล้วผู้เฒ่าซูผู้ชื่นชอบการเล่นบทเทพเซียนคนนี้เป็ใครกันแน่?
59
