(จบ) ผู้พิทักษ์ทะเลทราย

    บทที่ 58 สัตว์ที่หายากยิ่งกว่าแพนด้ายักษ์

    บทที่ 58 สัตว์ที่หายากยิ่งกว่าแพนด้ายักษ์


    "มันคืออูฐสองหนอก" น้ำเสียงของเฉียวซู่ตื่นเต้นเล็กน้อย แต่เขาก็พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้ส่งเสียงดังเกินไป “มันเป็นสัตว์ป่าที่หายากยิ่งกว่าแพนด้ายักษ์เสียอีก" 


    "ตามข้อมูลของผู้พิทักษ์ทะเลทรายในปี 2006 ในประเทศจีนมีอูฐสองหนอกอยู่เพียงประมาณ 500 ตัว ซึ่งในโลกเหลืออยู่เพียง 800 ตัวเท่านั้น” 


    “นอกจากนี้ จำนวนสัตว์ป่าหายากชนิดนี้ยังคงลดลงเรื่อย ๆ เนื่องจากพวกมันหายากเกินกว่าที่ผู้พิทักษ์ทะเลทรายจะสามารถหาตัวได้ ดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้มาตรการป้องกันที่มีประสิทธิภาพ ส่งผลให้อูฐสองหนอกใกล้สูญพันธุ์เต็มที"


    เมื่อเอ่ยมาถึงตรงนี้ เฉียวซู่ก็เปลี่ยนเรื่องและสีหน้าบ่งบอกถึงความเสียใจ


    “ทุกวันนี้ อูฐสองหนอกใกล้สูญพันธุ์มากกว่าแพนด้าสมบัติของชาติ และเป็นเรื่องยากที่เราจะได้เห็นอูฐสองหนอกป่าในพื้นที่ทะเลทรายของจีน”


    “น่าแปลกที่แพนด้ายักษ์ซึ่งเกือบจะรอดพ้นจากการสูญพันธุ์ยังคงเป็นที่ชื่นชอบของผู้คน หากสูญเสียมันหนึ่งตัวก็ยังมีการพาดหัวข่าว แต่อูฐสองหนอกที่ใกล้จะสูญพันธุ์จริง ๆ กลับไม่ได้รับความสนใจจากใครเลยนอกจากผู้พิทักษ์ทะเลทรายและองค์กรคุ้มครองสัตว์”


    “มีสัตว์คุ้มครองหลายชนิดที่ตกอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่เช่นเดียวกับอูฐสองหนอก และมีสัตว์ใกล้สูญพันธุ์หลายสายพันธุ์ที่หายากยิ่งกว่าแพนด้ายักษ์ แต่พวกมันกลับไม่ได้รับความสนใจอย่างที่ควรจะเป็น”


    เฉียวซู่สูดหายใจเข้าลึกและเอ่ยเสียงทุ้ม “การปกป้องสัตว์ไม่สามารถอาศัยเพียงความชอบอย่างเดียวได้ ความรักที่มีต่อรูปลักษณ์ที่น่ารักไม่เพียงพอที่จะสนับสนุนความพากเพียรตลอดชีวิต” 


    หลังจากที่ประโยคดังกล่าวถูกเอ่ยออกไป เหล่าผู้ชมที่อยู่หน้าจอก็เงียบไปทันที


    ใครบ้างที่ไม่ชอบแพนด้ายักษ์ที่เรียบร้อยและน่ารัก? เสน่ห์ของมันเหมือนกับซูเปอร์สตาร์ระดับโลกในโลกของสัตว์ และแม้แต่ชาวต่างชาติก็ยังยินดีที่จะถูกพิชิตโดยแพนด้ายักษ์และกลายเป็นทาสที่ซื่อสัตย์ของมัน


    แต่สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ที่ไม่น่ารักหรือแม้แต่น่าเกลียดไม่ควรค่ากับความสนใจของเราอย่างนั้นเหรอ?


    นอกจากนี้ อูฐสองหนอกตรงหน้าของพวกเขาก็ไม่ได้น่าเกลียด ขนสีขาวทำให้มันดูศักดิ์สิทธิ์เล็กน้อย เหมือนกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีอยู่แค่ในเทพนิยาย


    “ถึงอูฐสองหนอกนั้นจะหายากมาก แต่อูฐสองหนอกสีขาวบริสุทธิ์หายากยิ่งกว่า" เฉียวซู่จัดระเบียบความรู้สึกของตัวเอง จากนั้นจึงกระซิบอย่างตื่นเต้น “ถ้าผมเดาไม่ผิด นี่น่าจะเป็นการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม เพราะแม้แต่อูฐขาวก็ยังไม่บริสุทธิ์ขนาดนี้"


    “อูฐสองหนอกตัวนี้มีคุณค่ามหาศาล ถ้ามันมีฝูงของมันอยู่ด้วย มันอาจสามารถเพิ่มความสำคัญของเขตพื้นที่ปกครอง 044 ได้"


    เหล่าผู้ชมตกตะลึงทันทีเมื่อได้ยินเช่นนี้


    อูฐที่สามารถเพิ่มความสำคัญของเขตพื้นที่ปกครองได้ ดูเหมือนว่าคุณค่าของอูฐสองหนอกป่าจะสูงมากจริง ๆ


    ทันใดนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหูของเฉียวซู่


    [ติ้ง! ตรวจพบสายพันธุ์หายาก ได้รับกรีนพอยต์ 10,000 แต้ม!]


    [ตรวจพบสิ่งมีชีวิตเผือกที่มีการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม ได้รับกรีนพอยต์ 5,000 แต้ม!]


    [ตรวจพบอูฐสองหนอกป่า มอบหมายภารกิจรอง [ช่วยอูฐสองหนอกป่า]!]


    [ช่วยอูฐสองหนอกป่า]


    [ภารกิจระดับ : หายาก (ระดับภารกิจรองแบ่งออกเป็น : ธรรมดา ยาก หายาก มหากาพย์ และตำนาน)]


    [เนื้อหาภารกิจ : การเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมธรรมชาติ จำนวนประชากรเพิ่มขึ้น และการขยายขอบเขตการบุกเบิกทำให้ทุ่งหญ้าที่อูฐสองหนอกป่าอาศัยอยู่ลดน้อยลง ในฐานะผู้พิทักษ์ทะเลทราย โฮสต์จะต้องปกป้องอูฐสองหนอกป่าที่อยู่ในขอบเขตอำนาจและช่วยเพิ่มจำนวนประชากรของกลุ่ม]


    [วัตถุประสงค์ภารกิจ : จำนวนอูฐสองหนอกภายในเขตพื้นที่ปกครองเกิน 20 ตัว และมีความสามารถในการผสมพันธุ์อูฐสองหนอกรุ่นต่อไป]


    [รางวัลภารกิจ :  1,000,000 กรีนพอยต์ และ [สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ (อูฐสองหนอกป่า)] ระดับนับถือ]


    เฉียวซู่กลับมาได้สติและอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาในใจ


    นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นระบบอันแสนตระหนี่ใจกว้างขนาดนี้ ดูเหมือนว่าการปกป้องอูฐสองหนอกจะมีความสำคัญต่อระบบเช่นกัน


    รางวัลสำหรับการค้นพบอูฐสองหนอกคือหนึ่งหมื่นห้าพันกรีนพอยต์ นี่ยังไม่พูดถึงกรีนพอยต์อีกหนึ่งล้านแต้มเมื่อทำภารกิจสำเร็จ


    ยิ่งกว่านั้น สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพระดับ ‘นับถือ’ นั้นเกือบจะเป็นระดับสูงสุด เป็นรองแค่ระดับ ‘ไม่ทอดทิ้ง’ เท่านั้น


    ลองคิดดูดี ๆ แล้ว ถ้าสามารถพัฒนาจำนวนประชากรของอูฐสองหนอกได้ เขาก็จะเทียบเท่ากับพระผู้สร้างของอูฐ และจะได้รับความไว้ใจเกือบ 100 เปอร์เซ็นต์


    เฉียวซู่คิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงนำ [ขนมดังโงะตราโมโมทาโร่] ออกมาจากกระเป๋าเป้ เตรียมจะที่เข้าไปหาอูฐสองหนอกที่งดงามตรงหน้า 


    เขาจะไม่ทำการเร่งพัฒนาจำนวนประชากร ต้องรอให้เขตพื้นที่ปกครอง 044 ปลอดภัยอย่างแท้จริงเสียก่อน สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้ก็คือการผูกมิตรกับอูฐตรงหน้า 


    สำหรับตอนนี้ ไม่มีสัตว์ชนิดไหนสามารถปฏิเสธพลังของ [ขนมดังโงะตราโมโมทาโร่] ได้ ไม่จำเป็นต้องพูดถึงความผูกพันที่จะได้รับจากหนังสือคู่มือภาพประกอบสัตว์


    เฉียวซู่ก้าวเท้าไปข้างหน้าเล็กน้อย...


    ปั้ง!


    เสียงปืนดังก้องไปทั่ว ขาที่ก้าวออกไปของเฉียวซู่หยุดชะงักกลางอากาศ มองไปยังฉากตรงหน้าด้วยความเหลือเชื่อ


    ดอกไม้สีเลือดที่น่าเศร้าเบ่งบานออกมาบนร่างของอูฐสีขาว กระจายออกบนขนปุยโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า


    สิ่งที่ตามมาคือเสียงปืนหลายนัด ละมั่งทรายที่อยู่ริมทะเลสาบและหมาป่าทะเลทรายที่ฝั่งตรงข้ามถูกยิงล้มทีละตัว


    เฉียวซู่ยื่นมือออกไปอย่างสั่นเทา พยายามจะคว้าอะไรบางอย่าง


    หลังจากกัดฟันแน่น เขาเลือกที่จะนอนลงและซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ด้านข้าง


    ข้างทะเลสาบ อูฐสองหนอกนอนจมกองเลือด รูม่านตาที่ใสชัดของมันเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจและความโศกเศร้า


    เลือดสีแดงสดที่เกิดจากกระสุนชั่วร้ายย้อมทั้งโอเอซิสเป็นสีแดง


    …


    ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เวลาเดียวกันกับที่เฉียวซู่เพิ่งมาถึงที่ทะเลสาบ


    นักล่าเถื่อนหลายคนซ่อนตัวอยู่บนกำแพงหินด้านข้างทะเลสาบตั้งแต่เช้า ถือปืนหลายชนิดเอาไว้ในมือและคอยสังเกตความเคลื่อนไหวภายในโอเอซิส


    “หัวหน้า เรียบร้อยแล้ว" นักล่าเถื่อนคนหนึ่งเลียริมฝีปากของตัวเองด้วยรอยยิ้มโหดเหี้ยมบนใบหน้า "หมาป่าทะเลทรายมากกว่า 20 ตัวและละมั่งทรายมากกว่าหนึ่งโหล เพียงพอที่เราจะทำเงินมหาศาลได้เลยครับ"


    "จะรีบไปทำไม?"


    ชายผู้มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าเอนหลังพิงหินและคาบบุหรี่มวนหนึ่งไว้ในปาก


    “ทุกครั้งที่ยิงและล่าในโอเอซิส นายจะทำให้สัตว์โดยรอบตกใจ พวกมันจะไม่มาที่นี่อีกเป็นเวลานาน และจะไม่กลับมาจนกว่ากลิ่นเลือดจะจางหายไป ดังนั้นครั้งนี้เราต้องเก็บเกี่ยวให้เพียงพอ"


    ชายคนนั้นพ่นควันออกมาและยิ้มอย่างโหดร้าย รอยแผลเป็นบนใบหน้าของเขาสั่นเทา


    “ฉันได้ยินมาว่าลูกชายของนายซื้อบ้านอีกหลังในบ้านเกิดของเขา ไหนจะภรรยาของนายอีก? ถ้านายหาเงินไปไม่พอ ภรรยาที่บ้านจะยอมให้ขึ้นเตียงเหรอ?”


    นักล่าเถื่อนตรงหน้ายิ้มประจบและเอ่ย “ถูกของคุณ ถูกของคุณ เรารอกันต่อเถอะ” 


    ชายหน้าแผลหยิบก้นบุหรี่ออกจากปากและบีบมันไว้ในมือเพื่อดับลง แววตาเฉยชาจ้องมองไปยังทะเลสาบด้านล่าง


    ทันใดนั้นเอง นักล่าเถื่อนอีกคนก็อุทานออกมากะทันหัน


    “หัวหน้า ดูนั่นสิ นั่นมันอูฐไม่ใช่เหรอครับ? ดูเหมือนจะมีสองหนอกด้วย?"


    เมื่อชายหน้าแผลได้ยินเสียงพูด อูฐสองหนอกที่สวยงามก็เดินเข้ามาในธารสายตา แม้แต่เขาที่ฆ่าสัตว์ป่ามานับไม่ถ้วนก็ยังรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย


    แต่ในไม่ช้า ความประหลาดใจก็ถูกแทนที่ด้วยความโลภ


    “งานใหญ่แล้ว บอกพี่น้องทุกคนให้เตรียมตัวให้พร้อม อย่ายิงโดนส่วนสำคัญและพยายามจับเป็น"


    รอยยิ้มละโมบปรากฏขึ้นโดยรอบ ปากกระบอกปืนสีดำมากกว่าหนึ่งโหลยื่นออกไป เล็งตรงไปยังสัตว์ที่กำลังดื่มน้ำด้านล่าง


    โอเอซิสที่เป็นตัวแทนของชีวิตและความหวัง ถูกใช้เป็นกับดักการสังหารหมู่ของกลุ่มนักล่าเถื่อน