สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 85

ตู้ม !! สตีฟได้ยินเสียงระเบิดก่อนจะมองไปที่อาคารหลังหนึ่งซึ่งเป็นจุดที่เกิดระเบิด

“ทางนั้นสินะ” สตีฟพูดออกมาก่อนจะรีบวิ่งไปทางนั้นทันทีเมื่อมาถึงสตีฟก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น

ซึ่งมีชายคนหนึ่งแต่งหน้าคล้ายตัวตลกนั่งอยู่บนร่างของใครบางคนอยู่และเมื่อสตีฟเห็นร่างของคนที่ถูกนั่งทับอยู่นั้นก็ต้องตกใจเข้าไปอีกเพราะร่างๆนั้นคืออาจารย์ป้อมนั่นเอง

ตู้ม !! เสียงระเบิดทำให้สตีฟหันไปสนใจทางนั้นก่อนจะเห็นร่างของชายอีกคนจะกระเด็นไปโดยฝีมืออาจารย์เอียน

“หัวหน้าเข้าประชิดไม่ได้จะให้ช่วยหรือเปล่าหัวหน้า เคี๊ยกๆๆๆๆ !!” ชายที่แต่งหน้าคล้ายตัวตลกคนนั้นหัวเราะออกมาก่อนจะหยิบมีดขึ้นมาควงเล่น

“ไม่ต้องยุ่งโจ๊กเกอร์รีบๆเจาะห้องหลบภัยนั่นเถอะ” จีเซลพูดการโจมตีของอีกฝ่ายนั้นทำอะไรเขาไม่ได้แต่เขาก็เข้าประชิดตัวของอีกฝ่ายไม่ได้เช่นกัน

“แปะ !! แปะ !! ไอ้แก่เพื่อนแกนี่เอาเรื่องเลยนะถึงเลเวลจะต่างจากหัวหน้าตั้งสามสิบกว่าเลเวลก็ยังไม่พลาดท่าเลย ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ดจริงด้วย” โจ๊กเกอร์ใช้ด้ามมีดตบไปที่หน้าของอาจารย์ป้อมเบาๆ ที่มุมห้องสตีฟเห็นนักเรียนประมาณห้าสิบคนถูกมัดไว้ด้วยเงาสีดำๆนักเรียนพวกนั้นหมดสติอยู่

“ไอ้วายร้ายพวกนี้นี่ !!!” สตีฟไม่รอช้าพุ่งเข้าใส่ชายที่แต่งหน้าเป็นตัวตลกทันที

ผัวะ !! ตู้ม !!! ร่างของโจ๊กเกอร์ถูกสตีฟต่อยกระเด็นไปจนชนกับกำแพงตายคาที่ทันที การโผล่มาของสตีฟทำให้การต่อสู้ของอาจารย์เอียนและจีเซลหยุดชะงัก

“คุณสตีฟ !!!” อาจารย์เอียนอุทานอย่างตกใจที่เห็นสตีฟ ณ จุดนี้

“อาจารย์ป้อม” สตีฟมองดูอาจารย์ป้อมที่นอนอยู่ที่พื้นร่างของอาจารย์ป้อมนอนแน่นิ่งหน้าอกถูกเสียบด้วยมีดตรงหัวใจพอดี หน้าของแกไร้สีเลือดสตีฟมองดูร่องรอยของมีดตามร่างกายของอาจารย์

“ไอ้ตัวตลกนั่นสินะที่ใช้มีดทำร้ายซาร่า ส่วนเอ็งฉายาผู้ใช้พิษเป็นคนทำให้ซาร่าเป็นอัมพาตและไข้สูงสินะ !!!” สตีฟพูดพลางมองไปที่จีเซลที่ระวังตัวอยู่

“คะ คะ คุณสตีฟมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงหนีไปเร็วเข้าคุณสู้มันไม่ไหวหรอก !!!” อาจารย์เอียนรีบเตือนสตีฟ

“ไม่ต้องห่วงอาจารย์เอียนหมอนี่แค่ทีเดียวก็จอดแล้ว” สตีฟพูดออกมา

“หึเลเวลแค่หนึ่งจะทำอะไรผมได้ล่ะครับคุณคงเป็นสามีของซุปเปอร์เกิร์ลสินะ เธอใกล้ตายหรือยังล่ะจากการคำนวณผมตอนนี้น่าจะกำลังชักอยู่ อีกไม่นานหัวใจก็จะวายและหยุดเต้น !!!” จีเซลพูดออกมาพลางแสยะยิ้ม

“คงสนุกมากสินะเล่นกับชีวิตคนแบบนี้น่ะ” สตีฟมองไปที่จีเซลแต่มันไม่ตอบหมอนั่นเพียงแค่ยกมือขึ้นมาช้าๆ

“คุณสตีฟระวัง !!!!!” อาจารย์เอียนตะโกนเตือนสตีฟแต่สตีฟเพียงยิ้มออกมาเท่านั้นก่อนร่างของเขาจะหายไปจากสายตาของทั้งคู่

ฟุ่บ !!! ร่างของสตีฟหายไปก่อนจะมาปรากฎแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างอาจารย์เอียนและจีเซล

“ฉันไม่ให้แกตายง่ายๆหรอกนะแกจะต้องถูกจับและไปชดใช้ความผิดอยู่ในนั้น” สตีฟพูดก่อนจะฟาดสันมือไปที่หลังคอจีเซลอย่างรวดเร็ว

ผัวะ !! ตุบ !! ร่างของจีเซลล้มลงเหมือนกับหุ่นกระบอกที่ถูกตัดสายจนขาดส่วนอาจารย์เอียนนั้นกำลังยืนอึ้งอ้าปากค้างอยู่

“อาจารย์เอียนไม่เป็นอะไรนะครับ” สตีฟถาม

“มะ มะ มะ...” อาจารย์เอียนถึงกับตอบคำถามไม่ถูกเขาไม่รู้ว่าจะพูดว่าอย่างไรดีเพราะการที่สตีฟที่เลเวลแค่หนึ่งจะจัดการวายร้ายที่เลเวลสูงถึงหนึ่งร้อยสามสิบห้าได้ในทีเดียวเป็นอะไรที่เขาไม่อยากจะเชื่อ แถมยังจัดการเจ้าโจ๊กเกอร์ที่ฆ่าเพื่อนของเขาได้อีกในทีเดียว

นี่เราฝันอยู่หรือไงคนธรรมดาเลเวลหนึ่งจัดการกับคนที่ระดับสูงขนาดนั้นได้ถึงสองคนในชั่วพริบตาหรือว่าเราโดนพิษหลอนประสาท อาจารย์เอียนคิดในใจ

“เฮ้ออึ้งไปเลยแฮะรีบไปช่วยเด็กๆก่อนดีกว่า” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินไปดูเด็กๆที่อยู่มุมห้อง

“ดูเหมือนจะแค่หมดสติไปสินะ” สตีฟพูดออกมากว่าอาจารย์เอียนจะได้สติก็และมั่นใจว่านี่ไม่ใช่ความฝันหรือภาพหลอนต้องใช้เวลาหลายวินาที

“อาป้อม” อาจารย์เอียนนั่งลงข้างๆศพของอาจารย์ป้อมก่อนจะค่อยๆใช้มือลูบเปลือกตาให้เพื่อให้เพื่อนของตนได้หลับสนิท

“เด็กๆเป็นไงบ้างครับคุณสตีฟ แล้วนี่คุณทำได้ยังไงคุณจัดการพวกมันได้ยังไง” อาจารย์เอียนถามแต่สตีฟไม่ตอบเพียงแค่เปิดหน้าต่างสถานะและเลื่อนให้อาจารย์เอียนแกดูเท่านั้น เมื่ออาจารย์เห็นหน้าต่างสถานะของสตีฟที่เขียนบอกว่าสตีฟอยู่ในระดับ SSS ก็อ้าปากค้างทันที

“เด็กๆพวกนี้แค่หมดสติไปน่ะครับน่าจะไม่เป็นอะไรมากแล้วเด็กๆที่เหลือล่ะครับ” สตีฟถาม

“อยู่ในที่ปลอดภัยพอเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินแบบนี้เด็กๆทุกคนจะรู้ดีว่าให้รีบมาซ่อนตัวที่เชลเตอร์หลบภัยส่วนพวกผมเองก็กำลังจะออกไปตามหาเด็กๆคนอื่นๆที่ยังหลงอยู่แต่ไม่นึกว่าจะเจอเจ้าวายร้ายสองคนนี่ระหว่างทาง” อาจารย์เอียนพูด

“อย่างนั้นเหรอครับถ้าอย่างนั้นอาจารย์ไปพาเด็กๆออกมาเถอะครับผมจะได้พาไปรวมตัวกับพวกเด็กประถม พวกนั้นอยู่ที่โรงอาหารกันหมดแล้วครับ” สตีฟพูด

“ครับผมฝากร่างของอาจารย์ป้อมด้วยนะ” อาจารย์เอียนพูดก่อนจะเดินไปที่เชลเตอร์หลบภัยก่อนจะใช้รหัสอาจารย์ของตนเปิดประตูออกและเข้าไปเรียกเด็กๆให้ออกมาเพราะปลอดภัยแล้ว

ส่วนสตีฟก็เดินไปจัดการเอาผ้าคลุมศพพวกวายร้ายให้เรียบร้อยเพราะเดี๋ยวเด็กๆจะมาเห็นก่อนจะเดินไปอุ้มร่างของอาจารย์ป้อมขึ้นมายืนรออาจารย์เอียนอยู่ข้างนอกไม่นานอาจารย์เอียนก็กลับมาพร้อมกับเด็กๆ

“เอาล่ะเด็กๆช่วยกันไปแบกเพื่อนที่สลบตรงนั้นตามอาจารย์มานะ” อาจารย์เอียนพูดก่อนจะเดินมาหาสตีฟ

“ไปกันเถอะครับ” อาจารย์เอียนพูดสตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินนำไปที่โรงอาหารทันที

อีกด้านหนึ่ง

เฮือก !! ซาร่าลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะเห็นเพดานที่คุ้นตา

“นี่มันโรงอาหารนี่” ซาร่าอุทานออกมาก่อนเธอจะเริ่มได้ยินเสียงของนักเรียนคุยกันเธอมองไปรอบๆก่อนจะเห็นนักเรียนประถมนับพันนั่งกันอยู่ในโรงอาหาร

เธอค่อยๆลุกขึ้นนั่งก่อนจะเห็นอาจารย์วินเซนต์อาจารย์ห้องพยาบาลเดินเข้ามา

“ฟื้นแล้วเหรอครับอาจารย์ซาร่าเป็นไงบ้างครับรู้สึกไม่สบายตัวตรงไหนหรือเปล่า” วินเซนต์ถาม

“เวียนหัวนิดหน่อยค่ะว่าแต่นี่เกิดอะไรขึ้นคะแล้วเด็กๆพวกนี้ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่กันหมดล่ะคะ จริงสิลูกศิษย์ฉันล่ะคะ” ซาร่ารีบถามออกมาเป็นชุด

“ใจเย็นๆก่อนครับเด็กๆพวกนี้คุณสตีฟสามีคุณเป็นคนช่วยมา รวมถึงคุณด้วยส่วนพวกเด็กโตคุณสตีฟกำลังออกไปตามหารวมถึงพวกอาจารย์ท่านอื่นๆด้วย ว่าแต่ลูกศิษย์คุณงั้นเหรอครับเกิดอะไรขึ้น” วินเซนต์ถาม

“ลูกศิษย์ฉันถูกเจ้าโจ๊กเกอร์จับตัวไปว่าแต่สตีฟเป็นคนช่วยเด็กๆและฉันคุณพูดเรื่องอะไรกัน” ซาร่าสงสัยว่าพูดเรื่องอะไรกันสตีฟเป็นคนธรรมดาเลเวลหนึ่งจะไปช่วยพวกเด็กๆและเธอได้อย่างไร

“นี่คุณไม่.........” วินเซนต์ยังพูดไม่ทันจบพวกเด็กๆชั้นประถมและอาจารย์คนอื่นๆก็กรูเข้ามาหาซาร่า

“อาจารย์คุณลุงพ่อครัวสุดยอดไปเลยค่ะแฟนอาจารย์ใช่มั้ยโตขึ้นหนูอยากมีแฟนเก่งๆแบบนั้นบ้าง” นักเรียนชั้นประถมคนหนึ่งที่ถูกสตีฟช่วยที่หน้าประตูโรงเรียน

“ใช่ครับอาจารย์คุณลุงพ่อครัวสุดยอดมากๆ อาจารย์ไปแต่งงานกันคนสุดยอดขนาดนั้นได้ยังไงครับเนี่ยโตขึ้นผมอยากเก่งๆแบบนั้นบ้าง” เด็กที่เป็นหัวหน้าห้องชั้น ป.2 พูดก่อนจะฝอยเรื่องที่สตีฟจัดการเหล่าวายร้ายที่หน้าประตูให้ซาร่าฟัง

“นั่นสิคะสามีอาจารย์ไปทำอะไรมาคะรู้หรือเปล่าสามีอาจารย์น่ะสามารถจัดการกับสกิลผนึกที่ฉันแสนจะภาคภูมิใจได้ในหมัดเดียว” อาจารย์ผู้หญิงที่เป็นคนป้องกันระเบิดโดยใช้สกิลเธออยู่ที่อาคารสนามกีฬาในร่มพูด

“เดี๋ยวก่อนค่ะนี่มันเรื่องอะไรกันคะ สตีฟจะไปทำอย่างนั้นได้ยังไงกันคะสตีฟเป็นแค่คนธรรมดานะคะเขาเลเวลหนึ่งเท่านั้น” ซาร่ายิ่งฟังยิ่งงง

“หือนี่อาจารย์ซาร่าไม่ทราบเหรอครับว่าคุณสตีฟสามีคุณน่ะเป็นถึงฮีโร่ระดับ SSS เลยนะครับนอกจากพวกสิบผู้ก่อตั้งผมก็พึ่งเคยเห็นฮีโร่ระดับ SSS นี่ล่ะครับ” วินเซนต์พูด

“อะไรนะคะระดับ SSS !!!” ซาร่าอุทานอย่างตกใจก่อนภาพความทรงจำตอนที่เธอถูกพิษและกำลังสะลึมสะลือจะแว่บเข้ามาในหัวเธอ

“หรือว่ามันไม่ใช่ความฝัน !!!” ซาร่าอุทานอย่างตกใจเธอเหมือนจะจำได้ลางว่าๆเจอสตีฟที่ห้องพยาบาล

ตอนฟื้นขึ้นมาเธอนึกว่าฝันไปเสียอีกเธอนึกว่าอาจารย์วินเซนต์เป็นคนช่วยเธอเอาไว้

ตอนนั้นเองจู่ๆเสียงในโรงอาหารก็เงียบลงก่อนจะมีเด็กคนหนึ่งตะโกนออกมา

“คุณลุงพ่อครัวกลับมาแล้ว !!!!” เด็กชั้นประถมคนหนึ่งตะโกนออกมาอย่างดีใจก่อนจะวิ่งไปหาสตีฟที่กำลังเดินมาทางโรงอาหารทันทีการกระทำของเธอทำให้เด็กคนอื่นๆ เฮโลวิ่งตามกันไป

“นั่นคุณสตีฟทำได้จริงๆด้วยเขาพาพวกเด็กมัธยมกลับมาและนั่นยังมีอาจารย์เอียนกับอาจารย์ท่านอื่นๆอีกด้วย !!!” วินเซนต์พูดออกมาอย่างดีใจก่อนจะวิ่งไปหาสตีฟ

“สตีฟ” ซาร่าพูดออกมาเบาๆก่อนจะตรวจสอบสถานะสตีฟดู

และเมื่อสถานะของสตีฟปรากฎขึ้นตรงหน้าเธอ เธอก็ต้องขมวดคิ้ว

“ฮีโร่ เลเวลหนึ่ง ระดับ SSS นี่นายไปทำอะไรมากันแน่” ซาร่าพูดออกมาอย่างคลางแคลงใจพลางมองดูภาพสตีฟที่โดนเด็กๆลุมล้อม

ทางด้านสตีฟ

“ใจเย็นๆก่อนเด็กๆให้ลุงพาอาจารย์ป้อมไปพักก่อนนะ” สตีฟพูดออกมาเด็กๆพวกนี้นั้นยังไม่รู้ว่าอาจารย์ป้อมที่เขาอุ้มอยู่นั้นเสียชีวิตไปแล้ว

“คุณสตีฟคุณทำสำเร็จแล้วนั่น !!!” วินเซนต์เดินเข้ามาหาสตีฟก่อนจะเห็นร่างของอาจารย์ป้อมที่ไร้สีเลือด

“ครับ” สตีฟพยักหน้าเขาๆ วินเซนต์หลับตาลงช้าๆก่อนจะถอนหายใจออกมา

“เอาล่ะเด็กๆอย่าพึ่งลุมล้อมคุณสตีฟเลยนะให้คุณสตีฟพักผ่อนก่อน กลับเข้าไปนั่งในโรงอาหารเดี๋ยวนี้เลยให้เรียบร้อยด้วย” วินเซนต์บอกกับเด็กๆชั้นประถม

“ตอนนี้ในโรงเรียนน่าจะปลอดภัยแล้วผมอยากให้อาจารย์คนอื่นๆช่วยกันไปตามหาเครื่องรบกวนสัญญาณมือถือหน่อยครับพวกเราจะได้ติดต่อขอความช่วยเหลือจากตำรวจได้” สตีฟพูดกับอาจารย์ท่านอื่นๆที่ยืนอยู่ไม่ไกล

“เพื่อความปลอดภัยผมว่าเราจัดกลุ่มไปกลุ่มละสามคนดีกว่าเผื่อจะมีวายร้ายหลงเหลืออยู่ เอานี่ไปด้วยพลุสัญญาณผมเอามาจากเชลเตอร์หลบภัย ถ้าเจอวายร้ายล่ะก็ให้จุดทันทีเข้าใจนะครับ” อาจารย์เอียนพูดก่อนจะเริ่มแบ่งกลุ่มอาจารย์และแจกจ่ายพลุไฟ

ส่วนสตีฟก็เดินเข้าไปในโรงอาหารก่อนจะมองเห็นซาร่าที่ฟื้นแล้วสตีฟยิ้มออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะพาร่างของอาจารย์ป้อมเดินเข้าไปในครัวเพราะด้านนอกมีเด็กๆอยู่เต็มไปหมด

“เฮ้อปิดต่อไปไม่ได้แล้วสินะ สายตาแบบนั้นคงรู้แล้วล่ะสิ เอาจริงๆซาร่ารู้แล้วแบบนี้ก็รู้สึกโล่งเหมือนกัน” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะวางร่างของอาจารย์เอียนไว้บนเก้าอี้ที่อยู่ในห้องครัวส่วนวินเซนต์ที่เป็นอาจารย์ห้องพยาบาลก็เดินตามเข้ามา

“โดนแทงทะลุหัวใจเลยงั้นเหรอ” วินเซนต์พูดออกมาเบาๆหลังจากเห็นบาดแผลของอาจารย์ป้อม

“ครับผมไปไม่ทันเอง” สตีฟหลับตาลงก่อนจะหันมาถาม

“อาจารย์ไก่ล่ะครับโดนพิษแบบซาร่าหรือเปล่า” สตีฟถาม

“ครับผมแก้พิษอัมพาตไปแล้วแต่กว่าจะขยับได้ก็อีกหลายชั่วโมงแต่พิษไข้หวัดนั่นคงต้องรอไปที่โรงพยาบาลเพื่อวิเคราะห์เชื้อและทำยาแก้ แต่ตอนนี้อาการทรงตัวครับไม่ถึงชีวิตเพราะอาจารย์ไก่แกยังมีสติเลยใช้สกิลของแกช่วยลดอุณหภูมิในร่างกายได้ แต่ไข้ก็ถือว่ายังสูงอยู่” วินเซนต์พูดถึงแม้ตอนนี้อาจารย์ไก่จะยังยื้อชีวิตไว้ได้ด้วยสกิลของแกแต่พิษไข้หวัดนั่นก็ทำให้อุณภูมิในร่างกายของอาจารย์ไก่สูงถึง 39 องศา

“ครับถ้าอย่างนั้นผมฝากร่างอาจารย์ป้อมหน่อยนะครับผมจะไปหาซาร่าสักหน่อย” สตีฟพูดก่อนจะเดินออกจากห้องครัวไปหาซาร่าที่นอนอยู่ที่โต๊ะในโรงอาหาร

เมื่อสตีฟออกมาก็เห็นซาร่าที่มองเขาอยู่โดยไม่กระพริบตาสตีฟสูดหายใจลึกๆก่อนจะเดินไปหาเธอ

“คุณไม่เป็นอะไรนะ” สตีฟถามแต่ก่อนที่ซาร่าจะตอบอะไรเธอก็ตบสตีฟอย่างแรงจนหน้าหัน

เผียะ !!!! เสียงตบของซาร่าทำให้เด็กๆที่กำลังคุยกันอยู่หันมามองทั้งโรงอาหารเงียบสนิท

“ตบเมื่อครู่ใส่ไปเต็มแรงนายยังไม่สะทกสะท้ายสักนิด นายไปทำอะไรมากันแน่สตีฟ นายไปทำอะไรมา” ซาร่าตะโกนใส่หน้าสตีฟก่อนสตีฟจะเห็นหยดน้ำตาร่วงลงมาจากดวงตาคู่งามของเธอ

“ผะ ผะ ผม !!!” สตีฟอ้ำๆอึ้งๆตอบไม่ถูกซาร่าเห็นสตีฟไม่ตอบคำถามเธอ น้ำตาเธอก็ยิ่งไหลออกมาสตีฟเห็นดังนั้นไม่รอช้าเขารีบคว้าร่างของซาร่าเข้ามากอดทันที

“ผมขอโทษซาร่า ผมขอโทษ” สตีฟได้แต่ขอโทษ

“ฮือนายไม่เชื่อใจฉันใช่มั้ยถึงปิดบังกันแบบนี้ นายไม่ไว้ใจฉันหรือไงสตีฟ” ซาร่าร้องไห้ออกมาพลางรัวมือทุบใส่หลังของสตีฟตอนนี้เธอไม่สนใจแล้วว่าเด็กๆจะมองอยู่หรือไม่ ตอนนี้เธอกำลังน้อยใจ โกรธ โล่งอกและดีใจในเวลาเดียวกัน

เธอน้อยใจที่สตีฟปิดบังเรื่องที่ตัวเองเป็นฮีโร่ไปแล้ว เธอโกรธที่สตีฟเลือกที่จะปิดบังเธอ เธอโล่งอกที่เห็นสตีฟปลอดภัย และเธอดีใจที่สตีฟปกป้องเธอและคนในโรงเรียน

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 85 น้ำตากับการสูญเสีย

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 85 น้ำตากับการสูญเสีย

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้