ตำหนักหมื่นขุนเขา

             ดินแดนลึกลับเปลวเพลิงแห่งนี้สมควรที่ถูกเรียกแบบนั้นตั้งแต่เทียนหลงเข้ามาเจอแต่สัตว์อสูรที่มีสายเลือดที่เกี่ยวกับธาตุไฟไม่มีธาตุอื่นเลยสมุนไพรเองเช่นกันเทียนหลงเจอสมุนไพรธาตุไฟมากมาย เทียนหลงสำหรับดินแดนลึกลับไปเรื่อยๆเทียนหลงศิษย์สำนักเงาโลหิตกำลังมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกัน เทียนหลงได้ยินเสียงพวกเาคุยกันว่าได้เจอกับผลไม้วิญญาณระดับ7ผลหยางเปลวเพลิงมันเป็นส่วนผสมในการหลอมโอสถระดับ8โอสถทะลวงราชัน เป็นโอสถที่จะช่วยในการทะลวงเข้าสู่ขั้นราชันได้

               ไม่ต้องพูดถึงมูลค่าของมันเลยแค่มันปรากฎออกมากองกำลังต่างๆต้องต่อสู้นองเลือดเพื่อที่จะได้มันมา เพราะว่ามีผู้ที่สามารถปรุงมันขึ้นมาได้น้อยคนมาก เทียนหลงต้องการเช่นกันเพราะว่าที่ตำหนักหมื่นขุนเขานั้นมีแต่สมุนไพรระดับสูงเกินไป ต้องเตรียมระดับต่ำเอาไว้ปรุงยาให้กับเหล่าศิษย์รุ่นแรกที่กำลังจะรับเข้ามา

              เทียนหลงแอบตามพวกเขาไปเงียบๆด้วยก้าวไร้เงาไม่ต้องกังวลเลยว่าใครจะพบแม้จะไปยืนตรงหน้าพวกเขาก็หาไม่สามารถมองเห็นเทียนหลงได้ ตามอยู่หนึ่งชั่วยามก็มาเห็นการต่อสู้ที่กำลังดุเดือด ภาพที่เหลาศิษย์สำนักเงาโหลิตกำลังต่อสู้อยู่กับสำนักกระบี่มรกต ผู้ที่มีการฝึกฝนสูงที่สุดอยู่ที่ระดับปราณนภาเท่านั้น 

        และมีต้นของผลหยางเปลวเพลิงอยู่ไม่ไกลทั้งต้นมีผลหยางไม่ต่ำกว่า30ผล เทียนหลงที่เห็นดังนั้นก่อนจะใช้ก้าวไร้เงาหายไปโผล่ที่ต้นหยางเปลวเพลิงขณะที่เขากำลังจะขุนต้นหยางเปลวเพลิง ก็มีคนสังเกตเห็นเทียนหลง

        “ศิษย์พี่มีคนกำลังจะขโมยผลไม้วิญญาณขอรับ”ศิษย์คนหนึ่งของสำนักกระบี่มรกตตะโกนขึ้นทำให้การต่อสู้หยุดลงก่อนจะหันไปมองเทียนหลงด้วยสายตาเย็นชา

        “เจ้าเป็นใคร กล้าดีอย่างไรมาขโมยของของสำนักกระบี่มรกตเรา”ศิษย์พี่จากสำนักกระบี่มรกตเอยข่มขู่

        “ของสำนักกระบี่มรกตงั้นรึพวกข้าสำนักเงาโลหิตเห็นก่อนและพวกข้าก็มาถึงก่อนกล้าดียังไงมาบอกว่าเป็นของพวกเจ้า”ศิษย์สำนักเงาโลหิตเอยแทรกอย่างเย็นชา

        “อ๊า! ขอโทษทีพอดีไม่ทันได้เห็นว่ามีชื่อของสำนักพวกเจ้าเขียนเอาไว้ แต่ว่าข้าก็สำรวจดูแล้วนะข้ามั่นใจว่าไม่มีชื่อใครเขียนเอาไว้เลยนะแบบนี้จะเรียกขโมยไม่ได้ยังไง”เทียนหลงเอยพร้อมกับล้อเลียนออกมา

        “ไม่ต้องมาเล่นลิ้น วางมันลงแล้วจากไปซะข้าจะถือว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น” ศิษย์สำนักกระบี่มรกตศิษย์จากสำนักเงาโลหิตไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะว่าเป้าหมายของพวกเขาเหมือนกัน ทำได้เพียงจ้องมองไปที่เทียนหลงพร้อมกับจิตสังหาร

        “เฮ่อน่าเสียหาย ข้าตั้งใจว่าจะเก็บมันเงียบๆแล้วจากไปเงียบๆ ตอบแทนที่พวกเจ้าทำให้ข้าได้รับผลหยางเปลวเพลิงลาก่อน”พูดจบเทียนหลงโบกมือส่งเก้าดาบขั้นที่5ออกไปศิษย์ของสำนักกระบี่มรกตและสำนักเงาโลหิตไม่มีโอกาสได้ตอบสนองกกลายเป็นหมอกเลือดทั้งหมด หลังจากนั้นเทียนหลงก็หันไปขุดต้นหยางเปลวเพลิงก่อนนำไปปลูกเอาไว้ในโลกตันเถียนก่อนจะจากไป 

        เทียนหลงมุ่งหน้าไปที่ส่วนลึกของดินแดนความรู้สึกของเขากำลังบอกว่าถ้าเขาไม่ไปเขาจะต้องเสียใจ เทียนหลงใช้ก้าวไร้เงามุ่งสู่ส่วนลึกทันที 3ชั่วยามต่อมาเทียนหลงเห็นถ้ำขนาดใหญ่ที่ข่ายอาคมปกป้องทางเขากำลังจะหายไป เทียนหลงเฝ้ารอเวลาเมื่อมันหายไปเทียนหลงเดินเข้าไปข้างในทันที ความร้อนของเปลวเพลิงในสถานที่แห่งนี้ร้อนมากกว่าด้านนอกหลายเท่าตัวถ้าต่ำกว่าระดับปราณนภาเข้ามาจะต้องตายอย่างไม่ต้องสัย แต่สำหรับเทียนหลงนั้นไม่มีผลอะไรเลย 

        เทียนหลงเดินเข้าไปส่วนลึกของถ้ำเรื่อยๆตามทางเดินเต็มไปด้วยแร่มากมาย ทั้งสมุนไพรวิญญาณอายุหลายแสนปีนั้นแสดงให้เห็นว่าไม่มีใครเข้ามาด้านในนี้นานแล้วอาจจะเพราะข่ายอาคมด้านหน้าก็ได้ เมื่อเทียนหลงเข้ามาถึงส่วนในสุุดของถ้ำเขาเจอกับไข่ใบใหญ่กว่า10เมตรตั้งอยู่ในบ่อเลือดที่ลุกไหม้ไปด้วยเปลวไฟ แต่ตอนนี้บ่อเลือดเริ่มแห้งใกล้จะหมดแล้ว เทียนหลงคิดเอาไว้ว่าเลือดเหล่านี้จะต้องเอาไว้หล่อเลี้ยงไข่ใบยักษ์นี้แน่ๆ 

        เทียนหลงเข้าไปตรวจสอบดูจึงได้รู้ว่าไข่ใบนี้เป็นไข่ของเฟิงหวงสัตว์เทพเช่นเดียวกับพยัคฆ์ขาว พร้อมทั้งได้รู้ว่าเลือดที่เหลืออยู่ไม่สามารถช่วยให้ไข่ฟักออกมาได้ สาเหตุอาจจะมาจากการที่แม่ของไข่นี้บาดเจ็บทำให้จำเป็นต้องคลอดไข่ออกมาก่อนเวลา เทียนหลงจึงตัดสินใจที่จะช่วยเหลือมัน ด้วยศักยภาพของหนึ่งในสัตว์เทพแล้วนั้นจะต้องเอามาเป็นผู้พิทักษ์ของตำหนักให้ได้ 

        หลังจากนั้นเทียนหลงก็กรีดแขนปล่อยเลือดพร้อมทั้งแก่นต้นกำเนิดโลหิตลงไปด้วย เทียนหลงปล่อยให้เลือดของตนเองไหลออกมาเรื่อยๆเพื่อเติมเต็มสระ และตนก็ต้องกินสมุนไพรรักษาแก่นต้นกำเนิดโลหิตและสมุนไพรเพิ่มเลือดไม่ให้ต้นเองเกมอาการบาดเจ็บได้ หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยามเทียนหลงก็หยุดลง “ยังเหลือเวลาอีก2อาทิตย์ก่อนที่ไข่จะฟักออกมา” เอยจบเทียนหลงนั่งลงเพื่อนรักษาแก่นโลหิตที่เสียไปทันที เพราะเค้ารู้ว่าอีกไม่นานจะต้องเกิดการต่อสู้ขึ้น

        สองอาทิตย์ผ่านไปเทียนหลงนั่งหลับมาฝึกฝนอยู่นั้นก็ลืมตาขึ้นก่อนจะค่อยๆมองไปที่ไข่ใบยักษ์ที่ตอนนี้กำลังสั่นและเริ่มมีรอยราวเกิดขึ้นก่อนจะค่อยๆลามไปทั่วทั้งใบ ไข่เริ่มเกิดรอยแตกก่อนจะมีหัวสีส้มที่ลุกไหม้ไปด้วยเปลวไฟค่อยๆโผล่ออกมา มันค่อยๆกระแทกไข่ออกมา มันมองไปรอบๆอย่างุนงง

        เมื่อมันก่อนเห็นเทียนหลงมันกะพริบตามองก่อนจะเดินเข้ามาหาแล้วเอาหัวคลอเคลียเทียนหลงพร้อมทั้งร้องออกมาอย่างดีใจก่อนที่มันส่งเสียงผ่านจิตมาหาเทียนหลง “ท่านแม่”

        เทียนหลงถึงกับหน้าดำมืด เพราะว่าอยู่ๆเค้ากลายเป็นแม่ไปแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้เทียนหลงตกใจก็เพราะว่ามันเกิดมาก็อยู่พร้อมกับระดับ6หรือเทียบเท่าปราณจิตของมนุษย์ ก่อนที่เทียนหลงจะได้เอยอะไรออกมา

        “ศิษย์พี่นั้นมันเหมือนกันนกเฟิงหวงอมตะเลย” เสียงดังมาจากทางเข้า

                                                                จบ.