เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

    เล่มที่ 2 บทที่ 57 รางวัลอันล้ำค่า

            “ผ่านแล้ว?!”

            “พระเจ้าช่วย! นี่มันเพิ่งจะผ่านไปแค่หนึ่งนาทีเองนะ!”

            “เกินไปแล้ว!หนึ่งนาทีผ่านดันเจี้ยนลับระดับนรกสำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย!ไม่เคยมีใครทำคะแนนได้น่ากลัวขนาดนี้มาก่อนในประวัติศาสตร์หลงกั๋ว!”

            “...”

            บนอัฒจันทร์สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หน้าจอขนาดมหึมาที่หยุดนิ่ง ทุกคนต่างเผยสีหน้าไม่น่าเชื่อ

            พวกเขายังคงรอชมภาพการต่อสู้ของมังกรเพิ่มเติมแต่แล้ว หิมะก็โปรยปรายลงมา ออร์คร่างยักษ์ทั้งหมดถูกสังหารในพริบตา!

            “นี่มันทักษะสังหารในพริบตาหรือเปล่า?!”

            “สังหารสัตว์ประหลาดเลเวล 50 ยี่สิบตัวในการโจมตีครั้งเดียวพลังของมังกรตนนี้เหนือความคาดหมายจริงๆ!”

            ขณะที่คนรอบข้างกำลังตกตะลึงซือถูเฮ่าหนานก็รู้สึกไม่สงบเช่นกัน

            ว่ากันว่าผู้ที่ไม่เชี่ยวชาญดูความสนุกสนาน ผู้เชี่ยวชาญดูความลึกล้ำ

            ในฐานะผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นสี่เลเวล 120เขาสามารถมองเห็นได้ทันทีว่าเมื่อน้ำแข็งปกคลุมร่างของออร์คร่างยักษ์ ชีวิตของพวกมันก็สิ้นสุดลงแล้ว

            “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ผ่านดันเจี้ยนลับระดับนรกโดยใช้เวลาเพียงหนึ่งนาที!หวังเฉินคว้าตำแหน่งสุดยอดนักเรียนแห่งมณฑลหนานเจียงไปครองแล้ว!”

            ในขณะนั้นเองเสียงหัวเราะที่ฟังดูบ้าคลั่งก็ดังขึ้นบนอัฒจันทร์

            หลีเซี่ยครูประจำชั้นห้องเจ็ดหัวเราะเสียงดังอย่างไม่ห่วงภาพลักษณ์สายตาของเธอปัดกวาดไปทั่วอัฒจันทร์ เผยแววเหยียดหยาม

            ในวันเปลี่ยนอาชีพพวกเขาต่างก็เมินเฉยหรือแม้กระทั่งดูถูกหวังเฉินเพราะเขาเปลี่ยนอาชีพเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์

            ใครจะไปคิดว่าหวังเฉินที่ถูกพวกเขามองข้าม จะสามารถผ่านดันเจี้ยนระดับนรกได้ภายในหนึ่งนาทีสร้างปาฏิหาริย์เช่นนี้ขึ้นมาได้?

            ในการแข่งขันสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ผ่านมาสถิติที่ดีที่สุดในการผ่านด่านคือสิบนาที

            หวังเฉินยกระดับสถิตินี้ขึ้นสิบเท่าตัวซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อน และไม่มีใครสามารถทำได้ในอนาคต!

            ในขณะนี้หลีเซี่ยรู้สึกเหนือกว่าคนอื่นๆ อย่างมาก

            เห็นไหม?

            สายตาของฉันมันดีขนาดนี้!

            เมื่อสังเกตเห็นสายตาของหลีเซี่ยผู้คนจำนวนมากบนอัฒจันทร์ก็ก้มหน้าลงรู้สึกละอายใจกับการมองการณ์ไกลของตนเองในอดีต

            อย่างไรก็ตามในหมู่พวกเขาไม่รวมถึงผู้อำนวยการหลี่แห่งโรงเรียนมัธยมตงหลิงแห่งที่หนึ่งและท่านเจ้าเมืองตงหลิง

            ชายชราทั้งสองคนนี้หัวเราะร่าเริงจนใบหน้ายับยู่ยี่ราวกับดอกเบญจมาศ

            ท่านเจ้าเมืองตงหลิงมองไปยังเด็กหนุ่มผู้สง่างามบนจอภาพใบหน้าสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น

            สุดยอดนักเรียนแห่งมณฑล?

            ท่านเจ้าเมืองตงหลิงไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าโชคอันยิ่งใหญ่เช่นนี้จะตกมาถึงตัวเขา

            เมืองเล็กๆระดับสามเมืองหนึ่งสามารถผลิตสุดยอดนักเรียนแห่งมณฑลได้เขาคงไม่ไกลจากการเลื่อนตำแหน่งแล้ว

            โชคเช่นนี้ไม่ใช่แค่บรรพบุรุษจะมีบุญ แต่เรียกได้ว่าบรรพบุรุษฟื้นคืนชีพเลยทีเดียว!

            ส่วนผู้อำนวยการหลี่ที่อยู่ข้างๆปากก็แทบจะฉีกไปถึงท้ายทอยแล้ว

            เขาไม่ได้ใส่ใจกับแววตาเหยียดหยามของครูหลีเซี่ยเลยแม้แต่น้อยเมื่อเทียบกับสุดยอดนักเรียนแห่งมณฑล สิ่งเหล่านี้มันเล็กน้อยมาก!

            ในเวลานี้หากหวังเฉินยินยอม ผู้อำนวยการหลี่ก็พร้อมที่จะคุกเข่าก้มหัวเรียกเขาว่าพ่อทันที

            สุดยอดนักเรียนแห่งมณฑลที่ผ่านการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของหลงกั๋วในอดีตตราบใดที่พวกเขาไม่เสียชีวิตตั้งแต่อายุน้อย ไม่มีใครที่มีพลังต่ำกว่าระดับหกเลย

            เขาไม่ต้องเป็นลูกชายหรอกแม้แต่เป็นหลานก็ยังกำไรมหาศาล!

            ...

            ภายในดันเจี้ยน

            หวังเฉินที่ได้ยินเสียงแจ้งเตือนผ่านด่านใบหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความงุนงง

            เขายังคงงุนงงเหตุใดดันเจี้ยนลับที่ซับซ้อนจึงถูกทะลวงไปได้ในพริบตา?

            แต่เมื่อเขาเห็นปิงชิงน้อยที่กำลังทุบรูปปั้นน้ำแข็งให้แตกเป็นเสี่ยงๆแววตาของเขาก็เปล่งประกาย

            เขานึกขึ้นได้ว่าทักษะเขตแดนนรกเหมันต์นิรันดร์ของปิงชิงยังมีผลพิเศษอีกอย่างหนึ่ง

            [เขตแดนนรกเหมันต์นิรันดร์ (ระดับ SSS): ทักษะโจมตีเชิงรุกอัญเชิญน้ำแข็งที่ไม่สิ้นสุด แช่แข็งศัตรูทั้งหมดในระยะที่กำหนด (หมายเหตุ:ศัตรูใดๆที่มีคุณสมบัติสติปัญญาต่ำกว่าพญามังกรเหมันต์ที่อยู่ในขอบเขตของเขตแดนนรกเหมันต์นิรันดร์จะได้รับผลสังหารในพริบตา!)]

            ออร์คร่างยักษ์เหล่านี้เป็นสัตว์อสูรป่าที่เน้นพลังเป็นหลักคุณสมบัติสติปัญญาของพวกมันไม่สามารถเทียบกับปิงชิงได้เลยพวกมันจึงถูกผลพิเศษของเขตแดนนรกเหมันต์นิรันดร์สังหารในพริบตา!

            “ฮ่าฮ่า ทักษะควบคุมของปิงชิงดูเหมือนจะใช้เป็นทักษะกำจัดศัตรูในวงกว้างได้ด้วยนะ”

            หวังเฉินคิดในใจพลางรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

            คุณสมบัติทุกด้านของปิงชิงพัฒนาไปพร้อมๆกัน แม้แต่คุณสมบัติสติปัญญาเพียงอย่างเดียวก็อาจจะสูงกว่าสัตว์อสูรที่เลเวลสูงกว่า 30-40 เลเวล

            ในอนาคตหากใช้ทักษะนี้ได้ดี ค่าประสบการณ์ก็จะพุ่งกระฉูด!

            ทันใดนั้นเมื่อนึกถึงภาพตัวเองพาปิงชิงสังหารศัตรูจำนวนมากในพริบตาหวังเฉินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น

            ในตอนนี้เสียงแจ้งเตือนจากดันเจี้ยนลับก็ดังขึ้นอีกครั้ง

            [ติ๊ง!]

            [สรุปผลแล้ว!]

            [ขอแสดงความยินดีกับผู้สมัครหวังเฉินที่ผ่านดันเจี้ยนถ้ำลาวาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!]

            [ความยากของดันเจี้ยนในปัจจุบัน: ระดับนรก!]

            [เวลาที่ใช้ผ่านด่าน: 1 นาที!]

            [คะแนนรวม: SSS (สูงสุด)!]

            [คะแนนถูกอัปโหลดไปยังศูนย์ข้อมูลการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วต่อไปจะทำการแจกจ่ายรางวัลสำหรับผู้ผ่านด่าน]

            ...

            เมื่อเสียงแจ้งเตือนสิ้นสุดลงหวังเฉินก็พยักหน้าเงียบๆ ใบหน้าของเขาไม่มีความประหลาดใจแม้แต่น้อย

            คะแนนเช่นนี้อยู่ในความคาดหมายของเขาอยู่แล้ว

            อย่างไรก็ตามถ้าหากเขานำสัตว์อสูรเทพบรรพกาลมาด้วยแล้วยังไม่สามารถทำคะแนนสูงสุดได้เขาก็คงจะขุดหลุมฝังตัวเองไปแล้ว

            “ปิงชิง เลิกเล่นได้แล้ว รีบมาเอาของรางวัลกันเถอะ!”

            ตอนนี้เขาเรียกเจ้าตัวเล็กพลางมองไปยังหีบสมบัติหลากสีที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอย่างคาดหวัง

            หีบสมบัติรางวัลจากการผ่านดันเจี้ยนลับจะมีสีเดียวกันทั้งหมดไม่เหมือนการดรอปจากสัตว์อสูรป่าที่มีการแบ่งระดับ

            อย่างไรก็ตามของที่ได้จากหีบสมบัติจะแตกต่างกันไปตามผลงานของผู้ผ่านด่านและระดับของดันเจี้ยนลับ

            จึงไม่ต้องกังวลว่าจะโชคร้ายและได้ของขยะเหมือนตอนที่เปิดหีบสมบัติจากการดรอปของสัตว์อสูรป่า

            “โฮกๆ!!”

            ปิงชิงผู้เป็นผู้มีส่วนร่วมสำคัญในการต่อสู้เดินเข้ามาอย่างอยากรู้อยากเห็น แล้วยื่นกรงเล็บมังกรออกไปแตะหีบสมบัติหลากสี

            แสงหลากสีส่องประกายของมากมายลอยขึ้นไปในอากาศ

            เมื่อทักษะสำรวจทำงานข้อมูลของสิ่งเหล่านี้ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหวังเฉิน

            [ค่าประสบการณ์ห้าล้าน]

            [แต้มคุณสมบัติอิสระหนึ่งร้อยแต้ม]

            [แต้มทักษะอิสระหนึ่งร้อยแต้ม]

            [เซ็ตไอเท็มระดับทองคำ: ลาวาคำราม]

            [ฉายาชนชั้นสูง: นักล่าออร์ค]

            [ทักษะทั่วไประดับ B: คลุ้มคลั่งกระหายเลือด]

            [วัสดุเวทมนตร์ระดับ B: สารสกัดจากเลือดออร์ค]

            ...

            หวังเฉินมองกองสิ่งของมากมายที่อยู่ตรงหน้าแววตาของเขาเปล่งประกาย

            ต้องบอกว่านี่เป็นผลผลิตจากดันเจี้ยนลับจริงๆ รางวัลมันล้ำค่าเกินไป!

            การเก็บเกี่ยวในครั้งนี้มากกว่าการที่เขาต่อสู้ในเทือกเขาสรรพสัตว์เป็นเดือนๆ ถึงหลายเท่า

            อันดับแรกคือค่าประสบการณ์ห้าล้านแต้มคุณสมบัติอิสระ และแต้มทักษะ

            เมื่อหวังเฉินเคลื่อนไหวความคิดค่าประสบการณ์ก็เข้าสู่ร่างกายของเขาและปิงชิง

            ในพริบตาเดียวเลเวลของเขากับปิงชิงก็เพิ่มขึ้นห้าเลเวลทันที

            [สัตว์อสูร: พญามังกรเหมันต์]

            [ชื่อเล่น: ปิงชิง]

            [เพศ: เมีย]

            [อายุ: หนึ่งเดือน (วัยเยาว์)]

            [เลเวล: 30]

            [ระดับ: สัตว์อสูรเทพบรรพกาล]

            [พรสวรรค์: เติบโตไม่สิ้นสุด (SSS)]

            [คุณสมบัติหลัก: พลัง 1950; สติปัญญา 1950; พละกำลัง 1950; ความว่องไว 1950 (ไม่ได้รับการเสริมพลังจากบัฟ, อุปกรณ์หรือไอเทมใดๆ)]

            [ทักษะ: กายาเหมันต์ (SSS), ลมหายใจเยือกแข็ง (SSS),เขตแดนนรกเหมันต์นิรันดร์ (SSS), แรงกดดันแห่งมังกร(SSS)]

            [ความจงรักภักดี: 100]

            [อุปกรณ์: ไม่มี]

            [ข้อมูลเบื้องต้น: ละไว้]

             

    คล้ายกับเรื่องเมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์! ที่คุณอ่าน