ประมุขนั้นมีสายตาที่เย็นชาขึ้นมาในทันทีเมื่อปีศาจพูดออกมาอย่างนั้น เขานั้นรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากผู้อาวุโสทั้งสี่นั้นถูกสังหารไปเสียแล้ว แถมลูกศิษย์ของเขาด้วยอีกคนและศิษย์หญิงอีกคน เขานั้นรู้สึกว่าการสูญเสียครั้งนี้มันมากเกินไปแล้ว
ดาบขนาดสามเมตรลอยอยู่ข้างประมุข เขานั้นมีร่างกายที่โปร่งใส หลังจากที่มาถึงเขาก็กลับมาเป็นร่างปกติ ดาบนั้สได้ตัดแขนของปีศาจ แต่แขนของปีศาจที่อยู่ตรงหน้าเขาก็งอกขึ้นมาใหม่
ระห่างเส้นทางที่หนึ่งถึงสามของเขาปรากฏขึ้น เส้นทางที่หนึ่งนั้นเป็นมอนสเตอร์ที่ดุร้าย มันมีร่างกายขนาดใหญ่มันคือช้างสีเงิน มันเดินออกมาจากเส้นทางและก็กลายร่างเป็นชุดเกราะสวมใส่ มอนสเตอร์ที่ออกมาจากเส้นทางที่สองมันคือมอนสเตอร์ออร่ามันกลายเป็นออร่าและเสริมพลังให้แก่ดาบและชุดเกราะของประมุขที่สวมอยู่
ประมุขระเบิดพลังมหาศาลออกมาทำให้ท้องฟ้าที่เคยมืดมนก็จางหายไป เขาถึงอดาบขนาดสามเมตรด้วยมือข้างเดียว มันคือดาบเขี้ยวหมาป่าสีเงิน ด้วยพลังของดาบระดับเลือกเส้นทางที่สามนั้นทรงพลังอย่างมาก เมื่อฟันออกไปพลังการทำลายก็กินไปหลายลี้
ปีศาจแห่งความตายเปลี่ยนธนูให้กลายเป็นเครื่องสวมใส่ให้ตนเอง เครื่องสวมใส่นี้คุมไปทั้วทั้งร่างกายของมัน เล็บของปีศาจแห่งความตายก็ยาวขึ้นครึ่งเมตร และมีโลหิตสีดำไหลออกมาด้วย ด้วยพลังแห่งความตายเมื่อมีสิ่งมีชีวิตที่ถูกสังหาร ปีศาจแห่งความตายก็ยิ่งแข็งแกร่ง ไม่เพียงแต่เท่านี้มันยังสามารถดูดกลืนพลังแห้งฟ้าดินที่มีพลังแห่งความตายได้ด้วย
ประมุขฟันดับที่ผ่าได้แม้แต่อากาศออกไป ปีศาจแห่งความตายนั้นไม่รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย มันใช้กรงเล็บโจมตีตอบโต้ดาบที่ฟันลงมา เมื่อการโจมตีของทั้งสองประทะกันมันก็เกิดแรงระเบิดและแรงสั่นสะเทือนขึ้น ทำให้ทั้วทั้งสำนักเกิดการแผ่นดินไหว และค่ายกลเองก็เริ่มแตกร้าวเช่นกัน
ประมุขขมวดคิ้ว”ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะสามารถต้านการโจมตีของข้าได้”ประมุขพูดอย่างเย็นชา จากนั้นกำไลที่แขนของเขาก็เปร่งประกายขึ้น มั้นมีออร่าของพลังศักดิ์สิทธิ์ไหลออกมาห่อหุ่มร่างกายและดาบของเขา แสงสีเหลืองทองส่องสว่างทั่วทุกทิศ
ปีศาจแห่งความตายเมื่อโดนแสงนี้เข้าไปมันก็ร้องโหยหวนออกมา มันรีบกระโจนถอยหลังเพื่อตั้งหลัก มันมีใบหน้าที่บิดเบี้ยวจากการที่โดนโจมตีด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ที่รุนแรง
“อาวุธนั้นข้าไม่คิดเลยว่าจะสร้างสำเร็จ” ปีศาจแห่งความตายพึมพัมออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา เมื่อมันโดนเเสดงศักดิ์สิทธิ์เมื่อครูก็ทำให้หวังอีฮังนั้นมีโอกาศที่จะแย่งชิงร่างกายคืนมา แสงสีเหลืองทองเปร่งออกมาจากร่างกายของปีศาจแห่งความตาย
“เจ้าคิดหรือว่าเจ้าจะควบคุมร่างกายของข้าเอาไว้ได้”จากนั้นออร่าแห่งความตายเริ่มสลายหายไป ประมุขนั้นยืนดูด้วยความงุนงง แต่เขานั้นไม่สนใจ ด้วยพลังของเขาในตอนนี้เด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าของเขานั้นเป็นเพียงระดับเปิดประตูบานที่สามเท่านั้น
ด้วยการโจมตีของเขาเพียงครั้งเดียวก็สามารถสังหารได้แล้ว “เจ้าเป็นใครกัน ทำไมถึงต้องมาโจมตีสำนักข้าด้วย”ประมุขนั้นรู้สึกว่าเด็กคนนี้นั้นแปลกไปจากคนของสำนักปีศาจฟ้าดินเพราะออร่าและร่องรอยของไอปีศาจนั้นไม่มีอยู่บนร่างกายของเด็กหนุ่มนี้แม้แต่น้อย
ในระหว่างที่ประมุขถามหังอีฮังนั้นเขาก็ได้ยินเสียงระบบดังขึ้นและนั่นทำให้เขารู้สึกพใจอย่างมาก [ท่านหลอมรวมพลังแห่งความตายสำเร็จ พลังแห่งความตายมีพลังมากเกินกว่าที่ท่านจะควบคุมได้ ระบบได้ทำการผนึกพลังเก้าในสิบส่วนเอาไว้ พลังแห่งความตายสามารถเลื่อนระดับได้]
หวังอีกฮังนั่นยินดีอย่างมาเขานั้นมีจิตวิญญาณไร้ระดับถึงสองอย่าง แต่เขานั้นไม่รู้ว่าจิตวิญญาณไร้ทางต้านนั้นเป็นประเภทใดเพราะในตอนนี้มันอยู่ที่เปิดประตูบานที่สามเรียบร้อยแล้ว จิตวิญญาณโกเลมนักบวชของเขาก็พร้อมที่จะเลื่อนระดับเช่นกัน
“เจ้าหนูข้าถามว่าเจ้าเป็นใครกัน”ประมุขมีใบหน้าเย็นชาน้ำเสียงของเขานั่นมีแรงกดดันอยู่ซึ่งนั้นทำให้หวังอีฮังแทบคุกเข่าลง แต่แสงไร้ทางน้านของเขานั้นส่องแสงสีม่วงออกมาทำให้เขานั้นไม่ถูกกดดันด้วยพลังของประมุขสำนักหมาป่าสีเงิน
หวังอีฮังมีสายตาที่เย็นชา”ข้าก็แค่ศิษย์ตัวจ้อยจากาสำหนักหนึ่งเท่านั้น”หวังอีฮังตอบอย่างเย็นชา เขานั้นรู้สึกว่าเขากลายเป็นแพะรับบาปโดยที่ไม่เป็นธรรม
“ดีเช่นนั้นเจ้าก็จงตายไปซะ”ดาบใหญ่พุ่งแทงไปที่หวังอีฮัง หวังอีฮังขมวดคิ้วพลังจากดาบนี้แข็งแกร่งอย่างมา แต่ด้วยแสงไร้ทางต้านเขาจึงไม่ถูกแรงกดดันที่ดาบปล่อยออกมา ด้วยแสงไร้ทางต้านทำให้เขาสามารถหลบดาบที่พุ่งออกมาอย่างเฉียดฉิว
ประมุขที่เห็นหวังอีฮังนั้นหลบการโจมตีของเขาได้ เขานั้นก็ประหลาดใจ “หรือว่าเจ้าเด็กนี้จะเป็นศิษย์จากสำนักปีศาจฟ้าดินกัน และด้วยความสามารถในการหลบเมื่อครู่ก็ดูคล้ายกับวิชามารพริบตาที่ทำให้สามารถหลบการโจมตีได้แทบทุกชนิด”ประมุขในตอนนี้เขาคิดว่าหวังอีฮังนั่นคงเป็นศิษย์ลับจากสำนักปีศาจฟ้าดินอย่างแน่นอน