ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

     สามคน ท่านพ่อ ท่านแม่ และเหนี่ยวเหนี่ยว ที่ตอนนี้ยืนอยู่บนโต๊ะที่นำผ้าที่เลือกสีเลือกลายมาเรียบร้อยแล้ว รอให้เด็กสาวคนดูแลภายในร้านค้าผ้าแห่งตระกูฝู่มาทำการตัดขนาดที่ได้ขอซื้อเอาไว้ แต่บางพับก็ซื้อยกพับไปเลยไม่ได้แบ่งออกมาแต่อย่างใด

     “ท่านย่าเล็ก..เจ้าคะ”พวกเหลนสาวน้อยทั้ง 3 ตระกูลต่างพากันตรงมาหาท่านย่าเล็กเพื่อสอบถามความเห็นจากลวดลายและสีของเนื้อผ้าจากนางกัน

     “อ้าว…ว่าอย่างไรกัน?พวกเจ้าเลือกสีผ้าและลวดลายผ้าได้กันหมดแล้วหรือไม่?”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่พยายามเขย่งปลายเท้ามองผ้าที่ตัวเองเลือกมากับมือที่วางอยู่บนโต๊ะ จนท่านแม่ต้องอุ้มนางนั่งบนเก้าอี้เพื่อจะได้มองผ้าพับที่นางเลือกไว้อย่างได้ถนัดหน่อย

     “พวกข้าพอเลือกกันได้ แต่ว่าตัดสินใจไม่ได้เจ้าค่ะเพราะเลือกเกินกว่า 3 สี 3 แบบกันหมดทุกๆคนเลยเจ้าค่ะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวสี่ทู่จึ

     “อ้าว…..แบบนี้ก็เท่ากับว่าพวกเจ้ายังเลือกผ้ากันไม่ได้หรอกเหรอเนี่ย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ใช่เจ้าค่ะ”พวกเหลนๆ

     “นี่พวกเจ้าดูสิเหลนๆ ข้าเลือกได้แล้วนะบนโต๊ะทั้งหมดเลยมีของข้า ของท่านแม่ ของท่านพ่อล่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว เสนอตัวเองเต็มที่อย่างภูมิใจ

     “ว้าว…..สวยๆทั้งนั้นเลยเจ้าค่ะ”พวกเหลนสาวน้อยทั้งหลาย

     “ใช่ไหมเล่า ข้าเลือกเองทั้งหมดเลยท่านพ่อ ท่านแม่ไว้ใจข้า”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ถ้าอย่างนั้นแล้วท่านย่าเล็ก ช่วยพวกเราเลือกสีผ้าและลวดลายของผ้าให้พวกข้าด้วยสิเจ้าคะ”หลานสาวสามยวี๋ยวี๋

     “ใช่ๆเจ้าค่ะ”พวกเหลนสาวน้อย

     “โอ้…ได้ๆเลยไม่มีปัญหานะพวกเจ้าแค่บอกข้าว่าชอบสีใดเป็นพิเศษก่อนเลยอันดับแรกนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ข้าชอบสีแดง..”

     “ข้าชอบสีเหลือง..”

     “ข้าชอบสีส้ม..”

     “ข้าชอบสีชมพู..”

     “ข้าชอบสีฟ้า..”

     “ข้าชอบสีม่วง..”

     “............!!”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “หยุดก่อน…หยุดก่อน…พวกเจ้าหยุดก่อนสักครู่หนึ่งนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว รีบเอ่ยปากห้ามพวกเหลนสาวน้อยทั้งหมดก่อนที่หูของนางจะดับ และตาจะลายเพราะมองตามไม่ทันว่าคนไหนชอบสีไหนกันแน่ ก็พวกนางมีตั้งหลายสิบคนนะเจ้าคะ!!

     “เป็นที่ข้าผิดเองไม่บอกพวกเจ้าให้ละเอียดกว่านี้ พวกเจ้าเลยแย่งกันพูดพร้อมๆกัน ข้าเองก็ฟังไม่ทันหรอกนะ เอาแบบนี้พวกเจ้าตกลงกันก่อนว่าผู้ใดจะเป็นผู้ที่เลือกก่อนนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้เจ้าค่ะ”เหลนสาวน้อย รับคำและหันมาพูดคุยปรึกษากันว่าผู้ใดจะเป็นคนให้ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวเป็นที่ปรึกษาเลือกสีผ้ากันก่อน

     “ท่านย่าเล็กเจ้าคะ พวกข้าปรึกษากันแล้วว่าจะให้พวกน้องสาวทีอายุน้อยที่สุดเป็นคนเลือกสีผ้าก่อนเจ้าค่ะ”เหลนสาวใหญ่ยายา

     “อือ….ได้ๆดีมากเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     บรรดาพวกผู้ใหญ่ได้แต่พากันมองเพียงอย่างเดียวด้วยรอยยิ้ม แต่ว่าพวกผู้ชายนี่น่ะสิเริ่มร้อนๆหนาวๆกันแล้วกับการชื่นชอบและการเลือกผ้าของสาวน้อยกลุ่มนี้โดยเฉพาะผู้ที่มีฐานะอาวุโสที่สุดและอายุน้อยที่สุดอย่างท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวนี่แหละ ถ้านางเลือกให้พวกเขาด้วยจะทำอย่างไรกัน

     ให้พากันส่ายหน้าและพูดปฎิเสธ??พวกเขาทำได้หรือไม่กันเล่า??แน่นอนว่าคำตอบคือไม่!! อย่างไรล่ะ แต่ละคนพากันมองหน้าและพูดกระซิบกระซาบรีบเลือกหาสีผ้ากันอย่างรวดเร็วไม่กล้าเชื่องช้ากันอีกแล้ว

     เพราะข่าวล่าสุดที่ได้รับจากท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ หรือท่านปู่ทวด ท่านปู่ ท่านพ่อ ของพวกเขาแล้วแต่ลำดับที่จะเรียกกันได้บอกมาว่าเหนี่ยวเหนี่ยวนั้นได้เลือกสีผ้าและลวดลายให้ท่านพ่อของนางเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วย

     และพวกเขาก็พากันแกล้งเดินผ่านมายังโต๊ะของเหนี่ยวเหนี่ยว ก็แอบมองผ้าบนโต๊ะก็ทำให้พวกเขาต้องตกใจกับสีสันของมันจริงๆ 

     “มาเลยเหลนสาวสี่ เจ้าบอกข้ามาก่อนว่าเจ้าสีอะไรที่จะเลือกตัดเสื้อผ้าของเจ้าทั้ง 3 ชุดน่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้เจ้าค่ะข้าชอบสีแดง สีเหลือง สีส้ม…เจ้าค่ะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวสี่ทู่จึ

     “เลือกสีได้ดีสีสดใสมากๆเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “..........!!!”เหล่าพวกผู้ชาย 3 ตระกูล แค่ได้ยินสีต่างๆที่พวกสาวน้อยพูดกันก็ขนลุกกันเลยทีเดียว

     “งั้นมาทางด้านนี้นะ ข้าว่าสีโทนนี้เลย”เหนี่ยวเหนี่ยว ช่วยเลือกโทนสีที่มีหลากหลายไม่ว่าจะมีสีเข้ม สีอ่อน ตามลำดับมากมาย นางเอามาเทียบตัวของเหลนสาวทีละคนและสอบถามความชอบถึงลวดลายแต่ละแบบด้วยว่าผู้ใดชอบลักษณะไหน ต้นไม้ ดอกไม้ อะไรพวกนี้เพื่อให้ตัดสินใจเลือกแบบให้แคบลงมากว่าเดิม

     “ของข้าได้แล้ว ข้าได้ผ้าสำหรับตัดเสื้อผ้าแล้ว”หลานสาวสี่ทู่จึ

     “ดีใจด้วยนะ”พวกเหลนสาว

     “ต่อไปตาข้าล่ะ”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋ กับกลุ่มที่มีอายุและเดือนไล่ๆกัน

     “......!!”เหลนชายทั้งหลาย ในบางครั้งพอเหนี่ยวเหนี่ยวเดินโฉบผ่านก็นึกให้เสียวสันหลังวูบวาบ พยายามไม่สบตามองท่านย่าเล็กของพวกเขาแต่อย่างใด 

     “ฟู่….ฟู่…..”เสียงเป่าปากอย่างโล่งอกจากพวกเหลนชายที่เหนี่ยวเหนี่ยวเดินผ่านพวกเขาไปอย่างไม่สนใจอะไรในตัวพวกเขา

     “อย่าได้ให้ท่านย่าเล็กจนสนใจพวกข้าเลย ท่านเทพเซียนทั้งหลายข้าขอภาวนาจิต”เหลนชายสี่เหล่าสู่

     “พวกเจ้าก็รีบช่วยกันเลือกสีผ้ากันเร็วๆเข้าสิ มิเช่นนั้นจะแย่เอาได้นะ”เหลนชายรองจูจู

     “พวกข้าก็กำลังเลือกอยู่นี่อย่างไรเล่า อย่าเร่งนักสินี่ขนาดไม่ได้ดูอะไรแล้วนะ”เหลนชายคนอื่นๆจากอีกสองตระกูลต่างก็พากันเร่งเร้าไม่ต่างกันที่จะเลือกสีผ้ากันให้เสร็จเรียบร้อยกันเร็วขึ้น 

     “จริง ข้าเกร็งจะแย่อยู่แล้วกลัวว่าท่านย่าเล็กจะทักพวกเราน่ะ”เหลนชายสามจีจี

     “โอ้…เหลนชายทั้งหลาย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “..................!!”เหลนชายทั้งหมด

     “พวกเจ้ายังเลือกไม่เรียบร้อยกันใช่หรือไม่ มามะข้าจะช่วยพวกเจ้าเองนะอย่าได้เกรงใจข้าผู้ที่มีลำดับอาวุโสที่สุดไปเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “..................!!”เหลนชายทั้งหมด ต่างพากันขนลุกและหน้าตาซีดเซียวกันไปหมดแล้ว และส่งยิ้มแหยๆให้กับท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวกันทั้งนั้น

     “ฮิ…ฮิ….”กลุ่มหลานสะใภ้

     “ดูสิเจ้าคะ ดูพวกเด็กผู้ชายทำหน้าเข้าสิ”หลานสะใภ้คนโต

     “สงสัยท่าจะแย่แล้วล่ะเจ้าค่ะ คงจะหาทางหลีกเลี่ยงภัยครั้งนี้กันไม่ได้แล้ว”หลานสะใภ้รอง

     “ตอนแรกข้าก็คิดว่าพวกเด็กผู้ชายคงจะไม่เรื่องมากมายอะไรเหมือนพวกเด็กผู้หญิงนะเจ้าคะ คงจะเลือกสีผ้าได้เสร็จเร็วกว่าที่ไหนได้…..”สะใภ้สาม

     “คงจะเป็นเพราะว่านี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้มาเลือกซื้อสีผ้ากันเองคงจะดีใจและตื่นเต้นกันเป็นธรรมดานั่นแหละ ขนาดพวกเราที่ยังพอมีโอกาสเข้ามาในตัวเมืองหาซื้อเองเจอร้านค้าขายผ้าใหญ่โตแบบนี้ยังตื่นเต้นตลอดทุกครั้งที่เข้ามาเลยนะ”สะใภ้สี่

     “จริงเจ้าค่ะ”หลานสะใภ้ทั้งหลาย ต่างพากันนินทาพวกเด็กๆกันอย่างอารมรณ์ดี

     ตัดมาทางด้านพวกเด็กๆกันอีกครั้งหนึ่ง ที่ตอนนี้มีท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวเป็นผู้นำการเลือกสีผ้ากันแล้วด้วยความโชคดีของพวกเหล่าเหลนชาย!!

     “พวกพี่ชายโชคดีจังนะที่ท่านย่าเล็กยังคงไม่เหนื่อย เลยช่วยพวกท่านหาซื้อสีผ้าสวยๆน่ะ”เหลนสาวสี่ทู่จึ

     “ข้าไม่อยากเป็นผู้โชคดีเลยจริงๆนะ…”เหลนชายทั้งหลายต่างคิดคำตอบในใจแบบตรงกันเลย

     “เอาล่ะพวกเจ้าบอกข้ามาก่อนเลยว่าชอบสีอะไรกันบ้าง และผู้ใดจะเป็นผู้เลือกสีผ้าก่อนนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ผลั่ก……”

     “เอ่อ……..!!”เหลนชายสี่เหล่าสู่ ผู้ที่มีอายุน้อยที่สุดในบรรดาเหล่าเด็กผู้ชาย ที่อายุน้อยกว่าก็ตรงที่เดือนเกิดเพียงเท่านั้นแต่พวกเขาเกิดในปีเดียวกันทั้งหมดสำหรับคนรุ่นนี้ที่อายุ 8 หนาว

     “โอ้…เจ้าสินะเหลนชายสี่

     “เอ่อ….ขอรับ!!”เหลนชายสี่ ที่จู่ๆก็โดนพวกพี่ๆผลักมาด้านหน้าตอนไหนก็ไม่อาจจะรู้ได้เพราะเหตุการณ์มันเกิดขึ้นรวดเร็วมากเพียงแค่ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวพูดออกมา แถมยังไม่จบประโยคดีเลย ข้ากลับกระเด็นมาทางด้านหน้าเรียบร้อยแล้วจะให้ทำอย่างไรได้เล่า

     “บอกสีที่เจ้าชอบมาซะเหลนชายสี่”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ข้าชอบสีดำ…สีดำ..และก็สีดำๆขอรับ!!”เหลนชายสี่ที่ตกใจมากจนเกินไป จนบอกสีทั้ง 3 ชุดที่จะตัดเป็นสีดำทั้งหมดไปเลยทั้งๆที่ในใจนั้นมีสีอื่นๆอยู่ด้วย

     “...........!!”พวกเหลนชายทั้งหมด 

     “เจ้าสี่แย่แล้ว ตื่นเต้นเสียจนพลาดพลั้งบอกท่านย่าเล็กไปอย่างนั้นได้อย่างไรกัน”เหลนชายรองจูจู

     “เจ้าสี่ตัวใครตัวมันก่อนละกันนะ ขอให้เจ้าโชคดีละกัน”เหลนชายรองจูจู

     “น้องสี่เอ๊ย เจ้าช่าง…เฮ้อ….”เหลนชายคนโตหยางหยาง บรรดาเหล่าพวกพี่ชายต่างก็นึกพูดอยู่ในใจกันถึงเหลนชายที่สี่

     “..........!!”เหลนชายสี่เหล่าสู่ ที่พึ่งจะรู้สึกตัวและปิดปากตัวเองไม่ทันแล้วเพราะได้พูดออกจากปากไปแล้วอีกด้วย

     “โอ้…ทำไมเจ้าถึงเลือกแค่เพียงสีเดียว เอาล่ะถ้าอย่างนั้นแล้วข้าจะช่วยเจ้าเลือกอีกสองสีที่เหลือแล้วกันนะไม่ต้องกังวลไป เจ้าจะต้องหล่อเหลาไม่แพ้ท่านปู่ทวดของเจ้าอย่างแน่นอน ข้าเป็นคนเลือกสีผ้าและลวดลายให้ท่านเองกับสองมือของข้า และสองตาของข้านี้เลยนะ วางใจข้าได้เลยเหลนชายสี่”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “..........แย่แล้ว ข้าแย่แล้ว!!”เหลนชายสี่เหล่าสู่ พึมพำเบาๆแบบสติหลุดลอยไปไกลแล้ว

    “พี่สาวที่ดูแลร้านเจ้าคะข้าขอไปทางด้านผ้าสีดำก่อนเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้จ้ะ”พี่สาวร้านขายผ้า

     “ตึก…ตึก….”

     “อ้าว…เหลนชายสี่เดินตามข้ามาสิเจ้ายืนอยู่ตรงนั้นเมื่อไหร่จะได้เลือกสีผ้าได้กันเล่า มาเร็วเข้า”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่เห็นว่าเหลนชายมัวแต่ยืนนิ่งๆอยู่เลยร้องเรียกเขา

     “ขอรับ..!!”เหลนชายสี่เหล่าสู่

     “ฮ่า….ฮ่า….”พวกพี่ชายและหลานชายของเหนี่ยเหนี่ยว ต่างพากันหัวเราะกับท่าทางพวกลูกหลานของพวกเขากันทั้งหมด

     โดยไม่รู้เลยว่าท่าทีของพวกเขานั้นที่กำลังเหมือนกับสะใจที่พวกลูกๆหลานๆโดนเหนี่ยวเหนี่ยวเล่นเข้าให้แล้ว ว่าตอนนี้พวกบรรดาฮูหยินของพวกเขากำลังมองมากันอยู่

     “สงสัยว่าจะมีพวกที่อยากจะได้ความคิดเห็นจากน้องเล็กให้ช่วยเลือกสีผ้าเพิ่มอีกแล้วล่ะนั่น”สะใภ้ใหญ่

     “นั่นสิเจ้าคะ ยังไงก็ช่วยส่งเสริมพวกเขาหน่อยละกันและน้องเล็กก็เลือกสีผ้าไม่เลวนะเจ้าคะ”สะใภ้รอง

     “ใช่จ้ะสะใภ้รอง”สะใภ้ใหญ่

     บรรดาพวกพี่ชายฝาแฝดกับลูกชายของพวกเขา ต่างไม่รู้เลยว่ากำลังโดนหมายหัวจากพวกฮูหยินกันแล้วในตอนนี้

     บรรดาเหล่าเหลนชายที่ตอนนี้แต่ละคนก็ได้สีผ้ากันมาเรียบร้อยแล้ว แถวเริ่มน้อยลงจากที่ยังตัดสินใจเลือกสีผ้ากันไม่ได้ก็ได้มาครบทั้ง 3 ชุดที่จะได้ตัดเสื้อผ้าใหม่กัน

     “โอ้…ลูกชายของพ่อได้เนื้อผ้าสีสวยมากจริงๆลูก”หลานชายคนโตสงสง

     “............!!”พวกเหลนชาย

     “สีสวยมากจริงๆนะ ต้องขอบคุณท่านย่าเล็กของพวกเจ้ามากๆเลยที่อุตส่าห์เหนื่อยช่วยพวกเจ้าเลือกสีผ้าพวกนี้นะลูก”หลานชายรองหม่าหม่า

     “............!!”พวกเหลนชาย

     “อือ…ดูกี่ที่ก็ดูสวยดีจริงๆนั่นแหละไม่ว่าจะเป็นผ้าผับไหนก็ตามทีนะ”หลานชายสามหลางหลาง

     “............!!”พวกเหลนชาย

     “แทบจะอดใจไม่ไหวใช่หรือไม่ลูกชาย หลานชายที่จะได้ผ้าพวกนี้ไปตัดเสื้อผ้าใหม่ใส่กัน มันดูดีมากนะ”หลานชายสี่เมาเมา

     “............!!”พวกเหลนชาย

     “ท่านพ่อ……!!”พวกเหลนชายเหนี่ยวเหนี่ยว ปากบ่นประท้วงแบบไม่พอใจ และพวกเขารับรู้เลยว่าตอนนี้กำลังโดนพวกท่านพ่อเอาคืนกันแน่นอนแล้ว

     “ท่านปู่ขอรับ..!”พวกเหลนชาย ที่พอเห็นท่านปู่ทั้งสองคนมาหรือก็คือพี่ชายฝาแฝดของเหนี่ยวเหนี่ยวนั่นเอง

    “ดูดีมากหลานชาย”พี่ใหญ่

     “พวกเจ้าใช้ผ้าสีพวกนี้ตัดเถอะจะได้ดูดีแบบท่านปู่ทวดอย่างไรเล่า”พี่ชายทั้งสองของเหนี่ยวเหนี่ยว ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันพร้อมกับสีหน้าที่บ่งบอกอย่างชัดเจนว่ากำลังคิดอะไรอยู่

     “น้องเล็ก พวกพี่ชายของเจ้ากับหลายชายทั้งสี่คนของเจ้าชื่นชอบสีผ้าที่เจ้าเลือกให้เหลนๆชายด้วยนะ”พี่สะใภ้ใหญ่

     “..........!!”พี่ใหญ่ พี่รอง

     “.........!!”หลานชายทั้งสี่คน

     “ฮิ…ฮิ..”พวกเหลนชาย พากันหัวเราะเต็มปากอย่างอารมณ์ดีทันทีที่ได้ยินเสียงพวกท่านย่าของพวกเขาพูดออกมา

     “ใช่น้องเล็ก พี่ว่าพวกท่านพี่ของเจ้าและหลานๆของพวกเจ้าคงอยากจะให้เจ้าชี้แนะในการเลือกหาสีผ้าไปตัดเสื้อผ้าด้วยแล้วล่ะ คงจะต้องเหนื่อยน้องเล็กหน่อยแล้วนะ”พี่สะใภ้รอง

     “.........!!”พี่ใหญ่ พี่รอง

     “.........!!”หลานชายทั้งสี่คน

     “โอ้….ไม่เหนื่อยเลยเจ้าค่ะพี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้รองข้าเต็มใจพี่ใหญ่ พี่รอง หลานชายทั้งสี่พวกเจ้ามีสีที่ชอบในใจแล้วหรือยัง และคนที่จะเลือกก่อนให้ออกมาเลย..”เหนี่ยวเหนี่ยว ใช้ประโยคเดียวกัน ความหมายเดียวกันที่พูดกับเหลนสาว เหลนชายเลย

     “.........!!”พี่ใหญ่ พี่รอง

     “.........!!”หลานชายทั้งสี่คน

     “ผลั่ก…..ตุ้บ…”หลายชายสี่เมาเมา โดนพี่รองถีบมาก่อนคนแรกเลย!!

     “...........!!!”หลานชายสี่เมาเมา ที่มายืนด้านหน้าพวกท่านพ่อและพวกพี่ชายของเขาอย่างไม่ทันตั้งใจ ช่างเหมือนกับเหลนชายสี่เหล่าสู่เมื่อตะกี้นี้เลย ดั่งกับเป็นภาพสโลโมชั่นที่ย้อนเวลากลับไปจริงๆ สถานการณ์ช่างเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย

************

     กลายเป็นว่าพวกผู้ชายของตระกูลหวังจะมีเหนี่ยวเหนี่ยวเป็นผู้ออกแบบสีผ้า ลวดลายผ้า ให้กันหมดทุกๆคนถ้วนหน้ากัน ไม่มีใครรอดพ้นไปแม้แต่คนเดียวเลย