บทที่2
เช้าวันต่อมา เอกเดินลงมาจากบ้านสวนพร้อมความรู้สึกที่เปลี่ยนไป บรรยากาศรอบกายยังคงสงบเงียบ แต่มุมมองที่เขามีต่อแม่ยายกลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
มณีสวมชุดกุมเอวธรรมดา ยืนหันหลังหั่นผักอยู่ที่โต๊ะไม้ริมระเบียง ท่าทางเรียบง่ายเหมือนเหตุการณ์เมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้นจริง
เอกก้าวเข้าไปหยุดซ้อนด้านหลัง พากายเข้าใกล้จนเงาทับซ้อน เขายื่นมือทั้งสองข้างไปวางทาบไว้บนสะโพกผายของแม่ยายอย่างถือสิทธิ์
มณีชะงักมือทันที ลมหายใจสะดุดเมื่อฝ่ามือใหญ่บีบกระชับลงมา ท่อนเนื้อแข็งขึงเบื้องล่างดันเบียดเข้าหาร่องก้นนุ่มนิ่มผ่านเนื้อผ้าอย่างจงใจ
"ให้ช่วยมั้ยครับ" เอกเอ่ยถามพลางขยับกายขยับเข้าแนบชิด
"ไม่เป็ไรค่ะ ทำเองได้" มณีตอบเสียงเบาหวิว ก้มมองมีดในมือ ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อไล่ไปจนถึงใบหู
เอกไม่เพียงไม่ปล่อยมือ แต่กลับออกแรงบีบเฟ้นสะโพกอวบเบาๆ พลางโน้มหน้าลงไปพูดชิดซอกคอ "ผมอยากช่วยครับ"
ลมหายใจร้อนรดซอกคอทำเอามณีตัวสั่นสะท้าน ยิ่งเห็นแม่ยายหน้าแดงก่ำ เอกก็ยิ่งส่ายสะโพกดันลำเนื้อแข็งปั๋งบดถูเข้ากับร่องก้นของเธอเน้นๆ เพื่อหยั่งเชิงในยามเช้า
หลังมื้อเช้าที่เต็มไปด้วยความซาบซ่าน เอกแยกย้ายออกมาจากตัวบ้าน เขานึกถึงท่าทีเขินอายของแม่ยายแล้วรู้สึกพึงพอใจอยู่ไม่น้อย ก่อนจะเริ่มออกสำรวจรอบๆ เพื่อวางแผนหาเงินก้อนแรก
แผนเดิมของเขาคือเก็บลำไยขายให้หมด แล้วตัดต้นมาเผาถ่านขาย เพื่อนำเงินมาใช้ตั้งตัว
ทว่าลำไยยังต้องรออีก 3-5 วัน พ่อค้าถึงจะมารับซื้อ ทำให้แผนการเงินก้อนนี้ต้องชะลอออกไป
เอกจึงเปลี่ยนไปดักไก่ป่ามาทำอาหารเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย
นานมากแล้วที่เอกไม่ได้เข้าป่า ั้แ่สมัยยังเป็เด็ก พอจำวิธีดักไก่ป่าด้วยบ่วงได้บ้าง เขารู้ดีว่ามันไม่ง่ายเลย และมีโอกาสน้อยมากที่จะจับได้สักตัวจากการใช้บ่วงเพียงอย่างเดียว
โอกาสยิ่งลดน้อยลงไปอีก เมื่อต้องทำบ่วงขึ้นมาจากอุปกรณ์เท่าที่หาได้รอบตัว
ทว่าเื่ที่ไม่ง่ายกลับเกิดขึ้นในวันนี้ ไก่ป่าเดินติดบ่วงทุกอันที่เขาดักไว้ ทั้งเจ็ดบ่วงไม่มีพลาดเลยสักอันอย่างน่าแปลกใจ
เอกยืนมองผลงานด้วยความรู้สึกประหลาดใจ การที่ไก่ป่าจะเดินเข้ามาติดบ่วงพร้อมกันทีเดียวถึงเจ็ดตัวแบบนี้ ไม่ใช่เื่ปกติ
ท่ามกลางความสงสัย ภาพของสิ่งหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในความคิด เป็สิ่งของที่เขาเคยเห็นผ่านตาเพียงครั้งเดียว ตอนที่ย้ายของเข้ามาอยู่ในบ้านสวน
มันอยู่ในหีบไม้ใบเก่าที่ถูกซ่อนไว้บนขื่อหลังคา ข้างในนั้นมีแหวนเก่าทำจากเหล็กขึ้นสนิมวางอยู่
ทุกครั้งที่เขานึกถึงความโชคดีในวันนี้ ภาพของแหวนวงนั้นจะปรากฏขึ้นในความคิดเสมอ
ของที่เคยเห็นผ่านตา กลับโผล่ขึ้นมาในความคิดอย่างประหลาด
ความโชคดีนี้เกินปกติ จนเอกรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งกำลังบอกให้สนใจมัน
เขาค้นหาไม่นานก็เจอแหวนวางซ่อนอยู่ใกล้ที่นอน
แหวนเหล็กธรรมดาที่เคยเต็มไปด้วยสนิมและไร้ลวดลาย ตอนนี้กลับกระเทาะออก เผยให้เห็นลายสัตว์มีเกล็ดและครีบหลังแหลม
แม้แปลกใจกับสภาพที่เปลี่ยนไป ลังเลอยู่นานแต่สุดท้ายเอกก็ลองสวมมันเข้าที่นิ้วนางเพราะขนาดพอดีกัน
ผลที่ได้คือแหวนติดแน่นเข้ากับนิ้วอย่างน่าแปลกใจ ไม่ว่าจะพยายามดึง ถูด้วยน้ำมัน หรือใช้น้ำสบู่ถูอย่างไรก็ถอดไม่ออก แต่เนื่องจากมันไม่ได้ทำให้เขาเ็ปใดๆ เอกจึงต้องจำใจปล่อยมันไว้ก่อน
ไก่ป่าทั้งเจ็ดตัว เขานำไปขายที่ร้านค้าหมู่บ้าน5ตัว ได้เงินมาหนึ่งพันบาท ถือเป็เงินก้อนแรกที่หามาได้หลังการเริ่มต้นใหม่
่เวลาที่เหลือของวัน นอกจากช่วยแม่ยายจัดระเบียบข้าวของในบ้านแล้ว เอกก็เริ่มหาทำกับดักชนิดอื่นเพิ่มอีกหลายแบบจนถึง่เย็น
และในที่สุด มื้อเย็นของวันนี้ก็กลายเป็เมนูไก่ป่าจากสองตัวที่เหลืออยู่
หลังมื้อเย็น เอกเว้นระยะห่างอย่างพอดี อยู่ในจุดที่มองเห็นมณีได้ชัดเจน เขาชวนคุยด้วยคำพูดทีเล่นทีจริง คอยหยอกเย้าให้แม่ยายเขินอายโดยไม่ทำให้รู้สึกอึดอัด
จนกระทั่ง่ค่ำ มณีแยกตัวไปอาบน้ำในห้องน้ำด้านใน เอกค่อยๆ ก้าวแทรกผ่านทางเดินแคบๆ ที่เต็มไปด้วยสิ่งของวางเกะกะ ไปหยุดยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าประตูห้องน้ำโดยไม่คิดจะแอบหลบ
แสงตะเกียงจากด้านในส่องกระทบประตูพาสติกแผ่นบาง เกิดเป็ภาพเงาเรือนร่างเปลือยเปล่าสะท้อนออกมาอย่างแจ่มชัด
เอกยืนมองเงาส่วนโค้งส่วนเว้าของสะโพกผายและอกอวบอิ่มที่กำลังลูบไล้หยาดน้ำ ท่ามกลางเสียงน้ำและสายตาที่จ้องมองด้วยความซาบซ่าน
เอกกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก ภาพเงาเรือนร่างผ่านบานประตูกระตุ้นให้หัวใจเต้นระทึก ััเมื่อคืนคือสิ่งที่ร่างกายเขากำลังโหยหา
ความพยายามหักห้ามใจค่อยๆ พังทลายลงทีละน้อย
ประตูพลาสติกถูกเปิดออก มณีเดินก้าวออกมาแล้วชะงักลง เมื่อพบลูกเขยยืนมองอยู่ตรงหน้าเหมือนเมื่อวาน
ทั้งสองต้องแทรกตัวเบียดผ่านกันบนทางเดินแคบๆ ทว่าความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม
เอกสูดลมหายใจเข้าลึกในจังหวะที่จมูกเข้าใกล้ซอกคอขาวผ่องของแม่ยาย ร่างกายแนบชิดเบียดผ่านกัน โดยมณีขยับช้าลงเล็กน้อยในจังหวะสั้นๆ
บนที่นอนแคบๆ แสงเทียนถูกเป่าให้ดับลงจนทั้งห้องตกอยู่ในความมืด ระยะห่างระหว่างลูกเขยและแม่ยายในคืนนี้ขยับเข้ามาใกล้กันยิ่งกว่าเดิม
มือของเอกที่ควรจะวางอยู่ข้างกาย กลับยื่นออกไปโอบกอดเรือนร่างของสาวใหญ่ตรงหน้า ส่งผลให้ร่างที่กำลังนอนลงหยุดนิ่งไปในทันที แขนของเขากระชับกอดแน่นขึ้น ท่ามกลางเสียงของแม่ยายมณีเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งจนเดาอารมณ์ไม่ถูก
"คิดถึงพลอยมั้ย"
เอกชะงักไปเล็กน้อย ลมหายใจนิ่งลง
"คิดถึงครับ ยังเก็บความทรงจำดีๆไว้ ระหว่างผมกับเธอ มีหลายเื่ที่น่าจำ แต่ผมจะก้าวต่อไปครับ บนทางชีวิตที่เธอหยุดลง ...ต่อจากนี้ ก็เป็เื่ของการเริ่มต้นใหม่ครับ"
ภายในอ้อมกอดท่ามกลางความมืดมิด มีเพียงความเงียบปกคลุมอยู่นานครู่ใหญ่
จนกระทั่งเวลาผ่านไป มือของเอกค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปภายใต้ชุดนอนของแม่ยาย จากการลูบไล้และััทางกาย ทำให้เขารับรู้ได้ว่ามณีไม่ได้ใส่ชั้นใน
มือของเขาค่อยๆ คืบคลานเข้าหาทรวงอกอวบอิ่มอย่างใจเย็น ทว่าชะงักลง เมื่อมือแม่ยายยื่นมากดทับเอาไว้
"ให้แม่ยายช่วยระบายความ้าได้นะ อนุญาตใหทำได้เต็มที่ค่ะ... แม่ยายยินยอม แต่เราจะไม่เปลี่ยนสถานะลูกเขยกับแม่ยายกันนะ"
"ทำไมครับ... ผมอยากให้คนอื่นรู้ ผม้าให้คนอื่นเว้นระยะห่างจากมณีอย่างที่ควร" เอกเอ่ยถามเสียงเข้มด้วยความไม่เข้าใจ
"ไม่ได้... มณียัง้าเวลา ส่วนเื่ระยะห่าง มณีจัดการเองได้" น้ำเสียงของแม่ยายยังคงนิ่งสงบ
เอกไม่ตอบคำ แต่ค่อยๆ เคลื่อนตัวขยับเข้าไปแทรกอยู่กลางระหว่างขาของแม่ยาย "ก็ได้ครับ... แล้วตอนนี้ผมอยู่ในสถานะไหนดีครับ"
มณีไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่นิ้วเรียวยื่นไปจับที่คางของเอก ก่อนจะออกแรงดันโน้มคอของลูกเขยลงมาประทับจูบอย่างแแ่ ปลายลิ้นเรียวสอดประสานเกลี่ยวกลิ้งแลกัักันท่ามกลางความมืด
เอกตอบรับจูบนั้นด้วยความเร่าร้อน ขณะมือทั้งสองข้างเริ่มลงมาปลดเปลื้องเสื้อผ้าบนเรือนร่างของแม่ยายและของตัวเองออกทีละชิ้นจนเปลือยเปล่า
เนื้อแนบเนื้อ ไออุ่นจากเรือนร่างตรงหน้าแผ่ซ่านซึมผ่านััของสองคนที่นอนกอดแนบชิด ผิวเนื้อเปลือยเปล่าแนบสนิทไปตามสัดส่วน ความนุ่มนวลและยืดหยุ่นกดทับตอบรับกันทุกการไหวติง รับรู้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่ตีกระทบแผ่นอก
พอสายตาเริ่มปรับเข้ากับความมืด ร่างเปลือยเปล่าของทั้งสองปรากฏชัดขึ้นตามแสงจันทร์ที่ส่องผ่านเข้ามา สองเต้าอวบใหญ่ขาวผ่องชูยอดอกขนาดเท่าผลเบอร์รี่ในความมืดสลัว หน้าท้องมีชั้นไขมันบางๆ ตามวัยแต่ยังทรงอวบอัด รับกับสะโพกกลมมนดึงดูดสายตา
เอกก้มลงใช้ลิ้นััทุกส่วนที่ปรารถนา ลากผ่านซอกคอหอมเรื่อยลงมายังเต้าใหญ่ ทั้งดูดดึงและเลียเน้นย้ำผลเบอร์รี่อย่างละเอียด มณีบิดเกร็งแผ่นหลังขึ้นจากที่นอนตามจังหวะการดูดดึง ลมหายใจสะดุดเป็ระลอก ขณะที่เสียงครางเล็ดลอดออกมาทันทีที่ถูกกระตุ้น สองมือของแม่ยายยกขึ้นลูบไล้กลุ่มผมของลูกเขย ก่อนจะกดและกำแน่น แสดงออกถึงความ้าที่ชัดเจน
ใบหน้าของเอกเคลื่อนต่ำลงไปยังจุดอ่อนไหวใต้สะดือ มณีจิกเกร็งมือลงบนผมของเขาชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะยอมคลายออกอย่างรู้ความหมาย ปลายลิ้นของลูกเขยเข้าปะทะและรุกรานจุดไข่มุกอย่างชำนาญ สร้างความสุขสมที่ขาดหายไปนานให้กลับคืนมา
เรือนร่างอวบอัดสั่นเทิ้ม ขาทั้งสองข้างเกร็งกระตุกตอบรับทุกจังหวะการละเลงลิ้น มณีปลดปล่อยเสียงครางออกมาจนสุดเสียงโดยไม่กักเก็บหรือกดข่มไว้ดังเช่นที่เคย เสียงนั้นะเิก้องไปทั่วทั้งตัวบ้าน หากใครเดินผ่านในยามนี้ย่อมรับรู้ได้ทันทีว่าเกิดสิ่งใดขึ้นระหว่างแม่ยายกับลูกเขยคู่นี้
เอกใช้สองมือแหวกขาเรียวออกกว้าง ก่อนจะก้มลงแนบลิ้นลงบนกลีบเนื้ออวบอูมที่ฉ่ำปรือ ปลายลิ้นลากผ่านรอยแยกที่อุ่นชื้น ั้แ่ส่วนล่างขึ้นไปจนถึงจุดอ่อนไหว มณีสะดุ้งเฮือก ร่างกายเกร็งตึง ขาทั้งสองข้างพยายามบีบเข้าหากันแต่ถูกไหล่ของลูกเขยดันล็อกเอาไว้
ปลายลิ้นเริ่มละเลงระเลียดรอบจุดไข่มุกอย่างจงใจ สลับกับการแนบริมฝีปากดูดดึงเน้นย้ำหนักเบา มณีทุบฟูกที่นอนระบายความเสียวซ่าน แผ่นหลังบิดแอ่นจนพ้นพื้น หน้าท้องเกร็งกระตุกตามจังหวะลิ้นหนาที่ตวัดไล้
"อ๊ะ... อ๊าาา! ที่รัก... เสียว... เสียวจะขาดใจแล้วค่ะ!" มณีครางลั่นออกมา ตอนที่ถูกกดเน้นปลายลิ้น
"อื้อออ... อ๊างงง! .. !" เสียงครางสั่นระรัวะเิตามมา ยามััอุ่นปาดไล้ผ่านรอยแยกอย่างต่อเนื่อง
จ
"อ๊าๆๆ! ที่รัก! ... จะถะ...ถึงแล้วค่ะ! อื้อออ!" แม่ยายร้องครางเสียงหลง จิกมือลงบนหมอนแน่นยามริมฝีปากดูดเน้นย้ำถี่รวดตรงเม็ดไข่มุก
จ
"อื้อหือ... อ๊ายยย! อ๊าาา!" เสียงครางยาวลั่นห้องเมื่อลิ้นกวาดเน้นย้ำไปทั่วทุกส่วน จนร่างอวบอัดสั่นสะท้านไม่หยุด
ร่างอวบอัดของมณีเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อถึงจุดสุดยอด สายธารอุ่นฉ่ำพุ่งทะลักออกมาตามแรงอารมณ์ที่แตกกระจาย ปะทะเข้ากับใบหน้าของลูกเขยที่กำลังละเลงลิ้นอยู่เบื้องล่างจนเปียกชุ่ม
เอกเช็ดหน้าออกหลวมๆ ก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนกายขึ้นมาทาบทับ้า เขาใช้ส่วนปลายท่อนเนื้อถูไถหยอกเย้ากับกลีบเนื้อสาวอุ่นชื้นที่ยังคงสั่นระริก
มณีนอนหมดแรงด้วยความอ่อนล้า เรือนร่างอวบอัดทอดกายอยู่ใต้ร่างหนา ทรงอกอวบอิ่มพะเยิบไหวตามจังหวะหอบ สายตาปรือมองต่ำลงไปยังจุดระหว่างขา ท่ามกลางแสงจันทร์สะท้อนให้เห็นรอยแยกเนื้อสาวเปียกโชกที่กำลังเต้นกระตุกเบาๆ ถูกจ่อถูด้วยส่วนหัวลำเนื้อขนาดใหญ่โตเกินกว่าที่เคยพบเจอมาก่อน
มณีเปิดตากว้างมองภาพเบื้องล่างอย่างไม่วางตา ท่ามกลางแสงมัวๆ ส่วนหัวอวบใหญ่ค่อยๆ ดันแทรกผ่านรอยแยกอุ่นชื้น รูเนื้อสาวถูกบีบขยายออกตามแรงกด สองกลีบเนื้อนุ่มเบียดปริแยกยืดออกเพื่อกลืนกินลำเนื้อใหญ่โตของลูกเขยเข้าไปทีละเิเ
ความตึงแน่นโอบรัดท่อนเนื้อเอาไว้จนเอกต้องสูดปากพรูลมหายใจยาวด้วยความฟิน ผนังเนื้ออุ่นจัดด้านในบีบรัดโอบรอบส่วนหัวสนิท ััครูดถูอย่างแแ่ส่งแรงเสียววาบพุ่งขึ้นมาตลอดความยาวของท่อนเนื้อที่ค่อยๆ แทรกตัวลึกเข้าไป
"อื้อหือ... ดีจังครับ..." เอกพึมพำเสียงพร่า เขาค่อยๆ ดันลำเนื้อแทรกผ่านความอุ่นแฉะที่ตอดรัดแน่นเข้าไปอย่างช้าๆ จนลึกสุดทาง ก่อนจะหยุดนิ่งปล่อยท่อนเนื้อไว้เพื่อซึมซับความรู้สึกที่ถูกช่องทางรักของแม่ยายตอดรัดเป็จังหวะ ขณะเดียวกันก็ซุกหน้าลงสูดดมความหอมตามซอกคอ พลางเอื้อมมือลงไปบีบเฟ้นเต้านมอวบอิ่มอย่างนุ่มนวล
"ซี้ดดด... อ๊าาา..." มณีสูดปากซี๊ดครางหลงออกมาทันที แผ่นหลังเกร็งแอ่นขึ้นจากฟูก ขาทั้งสองข้างสั่นระริกตอบรับความใหญ่โต ช่องทางด้านในกระตุกตอดรัดลำเนื้อที่อัดแน่น ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นริ้วกระจายไปทั่วท้องน้อยในยามที่ถูกเติมเต็มจนสุดทาง
เอกเริ่มขยับสะโพกช้าๆ ถอนลำเนื้อใหญ่ออกมาจนเกือบหลุด ก่อนจะค่อยๆ ดันกลับเข้าไปในช่องทางอุ่นฉ่ำอย่างนุ่มนวล แรงครูดถูจังหวะเนิบนาบสร้างความเสียวซ่านลึกซึ้งให้ทั้งสอง มณีแอ่นสะโพกตอบรับจังหวะอย่างพอดิบพอดี
"อื้อออ... ดีเหลือเกินที่รัก..." มณีครางพึมพำข้างหูลูกเขย สองแขนยกขึ้นสวมกอดรอบคอหนาแน่นขึ้น ร่างกายเริ่มขยับไหวไปตามจังหวะที่เริ่มทวีความต่อเนื่อง
เอกเร่งจังหวะขยับสะโพกเข้าออกเร็วขึ้นทีละนิด เปลี่ยนจากความนุ่มนวลเป็ความแน่นหนัก เสียงเนื้อกระทบกันเริ่มดังสอดประสานกับลมหายใจหอบถี่ สองมือหนาเปลี่ยนมาจับยึดเอวอวบมนเอาไว้แน่นเพื่อรับแรงขยับที่เริ่มรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูง
เอกเร่งจังหวะสะโพกซอยถี่ระรัว กระแทกท่อนเนื้อใหญ่โตเข้าใส่ช่องทางรักอย่างหนักหน่วงและรุนแรง ร่างอวบอัดของมณีโยกคลอนไปตามแรงอัดกระแทก เต้านมอวบใหญ่กระเด้งสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะ สองมือของแม่ยายจิกเกร็งลงบนฟูกที่นอนแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว
เสียงเนื้อกระทบกันดังกระทบหนาหนักกระทบก้องทั่วห้อง สะโพกหนาบดเบียดเข้าหากลีบเนื้อนุ่มอย่างไร้ความปรานี ยอดอกและผิวเนื้ออุ่นฉ่ำไปด้วยเหงื่อสะท้อนแสงจันทร์ มณีอ้าปากครางลั่นหลุดเสียงสั่นระริกตามแรงกระแทกที่ส่งตรงถึงจุดลึกสุด
"อ๊าๆๆ! ที่รัก! แรงอีก... ซี้ดดด! อ๊าาา!" มณีแอ่นสะโพกลอยขึ้นรับจังหวะซอยถี่ ช่องทางด้านในตอดรัดลำเนื้อที่ไถครูดเข้าออกอย่างคลั่งไคล้ ร่างกายสั่นสะท้านไปตามจังหวะรักที่เร็วแรงจนแทบขาดใจ
เอกเร่งอัดสะโพกเข้าใส่ไม่ยั้ง ลำเนื้อร้อนแข็งขยายตัวถึงขีดสุด ความรู้สึกเสียวแล่นพุ่งจากโคนถึงหัวเอ็น มณีรับรู้ถึงขนาดที่อัดแน่นตึงกว่าเดิม ช่องทางรักกระตุกบีบรัดตามจังหวะซอยถี่ เอกกดสะโพกแแ่ ดันลำเนื้อแทรกเข้าไปจนลึกที่สุด จังหวะเดียวกับที่ความอดทนะเิออกมา
สายธารอุ่นร้อนฉีดพุ่งออกจากปลายท่อนเนื้อ รีดทะลักเข้าสู่ส่วนลึกสุดของช่องทางรัก สายน้ำอุ่นจัดฉีดกระแทกใส่ผนังเนื้อด้านในระลอกแล้วระลอกเล่า ลำเนื้อใหญ่กระตุกทุกครั้งที่ปลดปล่อยน้ำอสุจิจำนวนมากเข้าเติมเต็มท้องน้อยของแม่ยายจนล้นทะลัก มณีเกร็งสะโพกรับความรู้สึกอุ่นวาบที่แล่นริ้วไปทั่วท้องน้อย รูเนื้อสาวกระตุกรัดตอบรับสายธารอุ่นร้อน สองร่างสั่นสะท้านพร้อมกันท่ามกลางความเงียบ
จังหวะหัวใจเต้นระทึกดังสอดประสาน เอกยังคงกดแช่ท่อนเนื้อค้างไว้ด้านใน ให้ความอุ่นร้อนแผ่ซ่านและเติมเต็มจนมิดโคน สายธารที่อัดแน่นอยู่ภายในเริ่มเอ่อล้นออกมาตามรอยแยกกลีบเนื้อทีละน้อย เอกถอนหายใจยาวข้างหูมณี มือบีบเฟ้นเอวอวบมนแน่น แม้จะปลดปล่อยออกมาจนล้นทะลัก แต่ท่อนเนื้อใหญ่โตยังคงแข็งขึงอัดแน่นอยู่ภายในช่องทางรัก ไม่ได้สงบลงเลยแม้แต่น้อย
ตลอดทั้งคืน เสียงครางเริ่มเบาลงจนเงียบหายไป เหลือเพียงเสียงเนื้อกระทบกันดังหนาหนักต่อเนื่องไม่หยุด เอกขยับสะโพกซอยเข้าออกอย่างต่อเนื่อง กระแทกท่อนเนื้อเข้าใส่ช่องทางรักของแม่ยายซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งเช้า
สภาพร่างกายของมณีในยามเช้าเต็มไปด้วยคราบอสุจิสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนตามรอยแยกกลีบเนื้อ หน้าท้อง และต้นขา ร่างกายอวบอัดยับเยินจากการถูกใช้งานมาตลอดทั้งคืน
เส้นผมยุ่งเหยิงกระจัดกระจายเต็มหมอน บนเต้านมอวบใหญ่ทั้งสองข้างปรากฏรอยนิ้วมือเกร็งจับเป็ทางชัดเจน แต่ไม่มีรอยบอบช้ำอื่นตามร่างกาย
มณีหมดแรงและหลับสนิทไปทันทีหลังจากพระอาทิตย์ขึ้น
62K
