(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 101 เป็นภาพที่ดูขัดตา

“พวกคุณ ช่วยพวกเราหน่อยได้ไหม…ที่ผ่านมาฉันขอโทษ” พี่ยอดหัวหน้าทีมไอทีจากบริษัท Victory ตอนนี้หมดสิ้นหนทางแล้ว รวมไปถึงพนักงานไอที ที่ประสบชะตาเดี๋ยวกันก็มีสภาพที่ดูไม่จืด

พวกเขาระดมสมองเพื่อช่วยกันแก้ปัญหาไวรัสแพนด้าที่พีทสั่งให้พวกเขาแก้ให้ได้ภายในสามวัน เพื่อเป็นการประเมินสภาพการทำงาน…หากแต่วันนี้มันถึงเวลาที่กำหนดแล้ว แต่พวกเขายังไม่สามารถที่จะจัดการกับไวรัสแพนด้าหน้าโกรธนี้ได้เลย

ดังนั้นด้วยความที่ไร้สิ้นหนทาง ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว เหลือที่จะเสียคือเสียงาน…พี่ยอดและทีมไอทีมจากบริษัท Victory จึงเดินเข้ามาขอโทษ ขอโพยและขอความช่วยเหลือจากทีมของบอยกันยกใหญ่

พวกเขารู้กันตั้งแต่แรกแล้วว่าทีมของบอย มีความสามารถมากกว่าเขา แม้จะอายุยังน้อยกว่า แต่ดูจากที่สามารถแก้ปัญหาไวรัสแพนด้า ได้ภายในไม่กี่นาที โดยที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน

กลับกันพวกเขากว่าจะแก้ไวรัสแพนด้าหน้ายิ้มได้ พวกเขาใช้เวลาไปกว่าหลายสัปดาห์ อีกทั้งยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแพนด้าตัวนี้สามารถวิวัฒนาการซ่อนตัวกลายเป็นแพนด้าหน้าโกรธได้แบบนี้อีก

“พี่ยอดไม่ต้องละอายใจไปหรอกครับ เพียงแค่พี่ขอโทษทีมของผม…มันก็มากพอแล้ว เอาแบบนี้ผมจะช่วยพวกทีมของพี่เอง” บอย ไม่ถือโทษหรือโกรธการกระทำที่ผ่านมาของทีมไอทีจากบริษัท Victory เลยแม้แต่น้อย

เพราะนับแต่นี้ทีมไอทีจากบริษัท Victory มันจะไม่มีอีกต่อไปแล้ว จะมีก็แต่ทีมไอทีจากบริษัท Easy Group ของพีทเท่านั้น

บอยและทีมของเขา ได้เข้าไปช่วยเหลือทีมของไอทีของพี่ยอด ด้วยการประกบตัวต่อตัว แม้ส่วนใหญ่จะไล่ตามการทำงานของทีมไอทีของบอยไม่ทัน แต่กระนั้นพวกเขาก็พยายามจดจำ วิธีแก้ปัญหาคนละนิดละหน่อย บางคนใช้วิธีการจด บางคนใช้มือถือมาถ่ายวิดีโอเพื่อเอาไว้ดูตอนที่มีเวลา

ส่วนพี่ยอดนั้น ด้วยความที่เป็นหัวหน้าทีมไอที ย่อมมีความสามารถอยู่พอตัว พอบอยแนะนำแนวทางแก้ปัญหา พลางอธิบายคำสั่งที่ใช้เรียกและทำลายตัวไวรัสแพนด้าหน้ายิ้มอย่างเป็นขั้นตอน มันก็ทำให้เพียงไม่กี่นาที ไวรัสคอมพิวเตอร์หน้าโกรธก็ถูกกำจัด กระอักเลือดยอมแพ้ไปในที่สุด

‘พวกเขาทำสำเร็จ~!’ มีเสียงร้องเฮ ดังมาจากแผนกไอที หลังจากที่หลายวันมานี้ มันเคยเงียบมานาน

พนักงานจากแผนกต่างเองก็หันตามไปมองดูแผนกไอทีของพวกเขาด้วยรอยยิ้ม ในใจแอบหัวเราะกับท่าทางตลกๆ ของเหล่าชายฉกรรจ์ที่หัวเราะกระโดดโลดเต้นกันไปมาอยู่ในห้อง ‘เจ้าพวกนั้นรอดแล้วสินะ’

พนักงานเก่าของบริษัท Victory ต่างก็เอาใจช่วยพนักงานทุกคนที่เคยทำงานร่วมกันมาทั้งนั้น แม้ตัวของพวกเขาเองจะมีการประเมินในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แต่จากการเรียนรู้ผ่านผู้ฝึกสอนและผู้ประเมิน เกี่ยวกับการถ่ายโอนการทำงานจากบริษัทเดิมมาเป็น Easy Group มันก็ไม่ได้ยากเหมือนที่พวกเขาคิด

เพียงแค่มันต้องมีความละเอียดมากขึ้น ใส่ใจกันมากขึ้น ทำงานให้เป็นระบบและระเบียบ เท่านี้ พวกเขาก็เชื่อว่าพวกเขาก็จะสามารถผ่านการประเมินกันได้อย่างแน่นอน

บรืน~!

รถกระบะป้ายแดง ที่พีทใช้ได้ถูกขับเข้ามาในหน้าบริษัท Victory ที่ตอนนี้ได้ถูกปรับเปลี่ยนป้ายชื่อเป็น Easy Food ไปสักพักหนึ่งแล้ว

รถกระบะที่ดูมีราคาถูกก็ล้วนเป็นรถที่เหล่าพนักงานของบริษัทนี้คุ้นชินกันดี กระนั้นหลังจากที่รถกระบะถูกขับเข้ามาจอด ทางด้านหน้าทางเข้าก็มีรถเบนซ์สุดหรูขับตามเข้ามาและได้มาจอดเทียบเคียงอยู่ข้างกัน

มันช่างเป็นภาพที่ขัดสายตายิ่งนัก รถสองคันที่มีมูลค่าแตกต่างกันกว่า 10 เท่า มาจอดข้างกันอยู่ในบริษัทและสองคนนั้นก็ไม่ใช่อื่นเป็น พีทผู้เป็นประธานบริษัทคนใหม่กับรดา หุ้นส่วนอีกหนึ่งคนของบริษัทนั่นเอง

ภาพนี้พนักงานทุกคนต่างเห็นกันจนชินตาและแน่นอนก็ย่อมมีเสียงพูดคุยกันลับหลังถึงความสัมพันธ์ของพีทและรดา อยู่ในวงสนทนาของเหล่าพนักงานกันด้วย

‘คุณพีทหล่อมากเลยและดูก็น่าจะรวยมาก ทำไมยังใช้รถกระบะคันนั้นอยู่อีกล่ะ? ดูไม่เข้ากับคุณรดาเลยสักนิด’

‘คุณพีทหล่อก็จริง แต่เขาดูไม่เหมาะกับคุณรดาสักเท่าไร’

‘ไม่เหมาะยังไง พวกเธอกำลังจะบอกว่าคุณรดาของฉันแก่กว่าคุณพีทอย่างนั้นเหรอ ถึงอายุของพวกเขาจะห่างกันก็เถอะ แต่ชายหล่อก็ต้องคู่กับหญิงสวย’ พนักงานขาเมาส์ ต่างพูดถึงพีทกับรดากันอย่างออกรส

แต่ทว่า ทั้งหมดก็ต้องเงียบเสียงเมื่อ อดีตประธานของพวกเขาอย่างประธานวรชัยได้เดินเข้ามาในห้องครัว ที่ตอนนี้ได้ถูกปรับเปลี่ยนและตกแต่งใหม่ให้กลายเป็นห้องกาแฟและทานขนมสำหรับพนักงาน เป็นโซนสวัสดิการที่พีทและรดาช่วยกันยกระดับบริษัท Easy Food ในเรื่องของสวัสดิการ ให้องค์ประกอบของบริษัทดูน่าทำงานมากยิ่งขึ้นนั่นเอง

“คู่อะไรกัน พวกเธอก็พูดกันไปเรื่อย เจ้าหนุ่มนั้นมีแฟนอยู่แล้ว…เป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันตั้งแต่ยังเด็ก” ประธานวรชัยถือแก้วกาแฟของตัวเองเข้ามานั่งร่วมกับพนักงาน โดยตอนนี้ประธานวรชัยแทบไม่เหลือมาด ความบ้าอำนาจเหลืออยู่อีกแล้ว หลังจากถูกพีทส่งเข้าฝึกอบรมการบริหารงานเสียใหม่ เฉกเช่นเดียวกับพนักงานคนหนึ่ง

“คุณพีทมีแฟนแล้วเหรอคะ?” พนักงานขาเมาส์เอ่ยถาม ด้วยความอยากรู้ ก่อนที่โต๊ะและเก้าอี้ในห้องทานกาแฟ จะหันขวับมาทางประธานวรชัยกันเป็นตาเดียว พร้อมกับหูที่กางออก เพื่อเตรียมรับฟังเรื่องลับๆ ของพีท ประธานหนุ่มของพวกเขา

“มีแล้วสิ เขายังพาแฟนของเขามากินข้าวที่บ้านของฉันบ่อยๆ เลย แฟนของพีทนั้นมีชื่อว่าฝ้าย ตอนนี้กำลังดูแลกิจการร้านไก่ทอด Chicky CPF ให้กับพีทอยู่” ประธานวรชัยบอกเล่าเรื่องของพีทด้วยความสนุกสนาน ราวกับได้เปิดโลกอีกใบหนึ่งหรือก็คือโลกของขาเมาส์ที่โลกใบนี้ ใครรู้เรื่องเยอะกว่าคนอื่นๆ จะกลายเป็นที่สนใจของชาวโลกทันที

“ใช่แล้วครับ คุณพีทมีแฟนอยู่แล้ว แต่คุณรดาของผมก็ไม่เป็นสองรองใครเหมือนกันนะครับ” ประตูห้องทานกาแฟนถูกเปิดออก โดยมีบอย หัวหน้าทีมไอทีที่เคยทำงานให้กับสยามโนวากรุปมาก่อน ถือแก้วกาแฟที่ว่างเปล่าของตัวเองเข้ามาเติมกาแฟดื่ม

แน่นอน! บอยย่อมต้องเชียร์รดาที่เป็นอดีตเจ้านายของตนเองอยู่แล้ว แม้จะเคยเห็นและรู้จักกับฝ้ายมาบ้าง จากการที่เคยได้ไปช่วยเหลือวางระบบให้กับร้าน Chicky CPF ที่กำลังจะเปิดในอีกหลายสาขา

แต่กระนั้นแม้ฝ้ายจะดูแลบอยเป็นอย่างดี แต่ด้วยความภักดีที่มีต่อรดา ย่อมทำให้บอยอดเชียร์รดาให้คู่กันกับพีทที่เป็นเจ้านายในปัจจุบันของตัวเองไม่ได้

“งั้นคบทั้งสองคนเลยเป็นไง!” ไม่รู้คำพูดนี้มาจากใคร เพราะในห้องกาแฟมีคนเข้ามาพักกินกาแฟกันเยอะ แต่จากคำพูดนี้มันก็พลันทำให้ ขาเมาส์มือใหม่อย่างประธานวรชัยอดไม่ได้ที่จะแสดงความรู้ ที่ตัวเองได้ไปรู้มา บอกเล่าแก่เหล่าพนักงานที่นั่งฟังกันอย่างใจจดใจจ่อ

“ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้…ตอนนี้ทั่วโลกกำลังประสบปัญหาเรื่องคนเกิดใหม่ นานาประเทศทั่วโลกได้เริ่มร่างกฎหมายให้มีภรรยาได้เกิน 1 คนกันแล้ว อีกไม่นานประเทศไทยก็อาจจะร่างกฎหมายนี้เช่นเดียวกัน” ประธานวรชัยพูดจบ ก็มีคนพยักหน้าด้วยความเข้าใจ

โลกบลูสตาร์แห่งนี้ ถึงจะมีหลายอย่างที่คล้ายคลึงกับโลกเก่า แต่ทว่าโลกใบนี้ก็มีบางอย่างที่ไม่เหมือนกับโลกเก่าไปเสียทั้งหมด ดั่งเช่นโลกใบนี้การมีคู่ครองมากกว่า 1 คน ถ้าหากเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด ก็ถือว่าไม่ผิดศีลธรรม

พีทได้เดินเข้ามาในบริษัทพร้อมกับรดา เขาได้เข้าร่วมประชุมเล็กน้อยประมาณ 10 นาที กับเหล่าผู้ฝึกสอนที่ส่งไปสอนงานในแต่ละแผนก เพื่อรับฟังความคืบหน้าของการทำงาน

และเมื่อการประชุมได้จบลง พีทและรดาก็แยกกันไปดูแลแผนกต่างที่ตัวเองรับผิดชอบ ซึ่งแผนกที่พีทรับผิดชอบก็คือ แผนกไอทีนั่นเอง

บรรยากาศในแผนกไอทีตอนนี้ดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ซึ่งบรรยากาศนี้ไม่ได้เกิดจากความแตกแยกของ ไอทีทั้งสองทีมอีกแล้ว…แต่มันเกิดจากการที่พีทกำลังเดินตรวจผลการประเมินของแต่ละคนอยู่นั่นเอง

พีทเงียบตั้งแต่ได้เดินเข้ามา ไม่ได้พูดคุยอะไรกับบอยหรือทักทายคนอื่นๆ เลย อนึ่งก็เพราะในหัวของเขาตอนนี้ น้าผีและสตีเฟ่น จ๊อบส์ กำลังโต้เถียงกันอยู่นั่นเอง

มันเป็นเรื่องปกติ สำหรับพีทไปแล้ว ที่ต้องเป็นตัวกลางคอยห้ามทัพ หากทั้งสองคนนี้เกิดมีปากเสียงเรื่องการทำงานที่นานๆ จะเกิดขึ้นสักที

[น้าผี สตีเฟ่น จ๊อบส์ใจเย็นกันก่อนสิครับ] พีทเข้าไปห้าม โดยมีเชฟมินแจกยูที่มือเปื้อนแป้งทอดไก่ เข้าไปห้ามน้าผีให้

ส่วนผู้พันแซนเดอรอสที่มือเปรอะเปื้อนน้ำสลัด ได้เข้าไปห้ามสตีเฟ่น จ๊อบส์เพื่อแยกทั้งสองคนให้ออกจากกัน

[ไอ้หนู แกไปอธิบายครูของแกให้เข้าใจหน่อยว่าตอนนี้พวกเรากำลังยุ่งอยู่กับอะไร…อย่าเอาแต่หมกตัวอยู่กับการสร้างมือถือให้มันมากเกินไป] น้าผีดูฮึดฮัดเมื่อเห็นสตีเฟ่น จ๊อบส์ ดูไม่ค่อยใส่ใจกับโปรเจกต์แอปพลิเคชัน Easy Shop เท่าที่ควร

และเอาแต่หมกตัวอยู่กับการสร้างมือถือเพียงอย่างเดียว จนทำให้แอปพลิเคชั่นล่าช้าไปเล็กน้อย

[พีท…ที่ฉันอยากสร้างมือถือให้กับเธอ ก็เพราะแอปพลิเคชันที่ฉันสร้าง มันจะทำงานได้เต็มประสิทธิภาพมากที่สุดต่างหาก] สตีเฟ่น จ๊อบส์ก็มีเหตุผลในส่วนของตัวเอง เพราะหลังจากได้สร้างแอปพลิเคชันมามากมาย มีการปรับปรุง อัปเดตแอปพลิเคชันอยู่หลายครั้งให้เข้ากับเทคโนโลยีมือถือในโลกนี้

มันก็ทำให้สตีเฟ่น จ๊อบส์เริ่มที่จะหงุดหงิด แม้แต่แบรนด์ Pineapple ที่ในโลกก่อนคือแบรนด์ของตัวเอง แต่พอในโลกบลูสตาร์มันกลับทำงานได้ไม่เต็มประสิทธิภาพที่เขาหวังไว้เลยสักนิด ดังนั้นจึงไม่แปลกที่สตีเฟ่น จ๊อบส์จะดูหงุดหงิดและทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ให้กับการสร้างมือถือมากกว่า ปรับปรุงแอปพลิเคชัน

[คุณจ็อบส์ ถึงตอนนี้พวกเราจะเติบโตขึ้นจากการทำแอปพลิเคชันและมีเงินมากพอที่จะสร้างมือถือขึ้นมาใช้งานในประเทศไทยเองได้ แต่คุณคิดเหรอว่าเงินของพวกเราในตอนนี้ มันจะมากพอที่จะพลิกโฉมวงการมือถือโลกในตอนนี้ได้จริงๆ เหรอ พวกเราจะเอาเงินจากไหนมาซื้อชิปที่คุณต้องการ เราจะสั่งวัสดุจากไหนมาสร้างตัวเครื่องหรือที่สำคัญ เราจะต้องใช้เงินเท่าไรในการสั่งซื้อหรือผลิตแบตเตอรี่? ตามสเปคที่คุณต้องการ] พีทเองก็เข้าใจน้าผีและสตีเฟ่น จ๊อบส์ ที่ต่างก็มีเหตุผลส่วนตัวด้วยกันทั้งนั้น

แม้ตัวเขาเองจะใฝ่ฝันที่จะสร้างมือถือให้กับประเทศไทยและคนไทยได้ใช้งาน มือถือดีๆ ที่มีราคาสมน้ำสมเนื้อกับราคา แต่เขาก็รู้ตัวเองว่า ตอนนี้เขายังไม่พร้อมและยังต้องการเงินที่มากกว่านี้ หากคิดที่จะเปลี่ยนโลกเหมือนกับสตีเฟ่น จ๊อบส์

[จ๊อบส์ คุณเองก็เคยเผชิญกับปัญหาด้านเงินทุนมาเหมือนกันไม่ใช่เหรอ จนวันหนึ่งคุณต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะให้บริษัท Pineapple เดินหน้าตา จนสุดท้ายคุณไปรับคนนอกเข้ามาและคนพวกนั้นก็ไล่คุณออก แม้สุดท้ายคุณจะสามารถตั้งตัวและนำบริษัท Pineapple กลับมาเป็นของตนเองได้และทำให้คุณกลายเป็น อัจฉริยะผู้เปลี่ยนโลก…แต่ความโชคดีนั้นมันจะเกิดขึ้นบ่อยๆ ได้จริงเหรอ?] น้าผีไม่ได้สบถหรือใช้อารมณ์ในการพูดอีกแล้ว เขาใจเย็นลง พร้อมกับพูดถึงความเป็นจริงให้สตีเฟ่น จ๊อบส์ได้เข้าใจว่าพีท อาจไม่ได้โชคดีเหมือนกันกับเขา

และจากคำพูดนี้เอง มันก็ทำให้สตีเฟ่น จ๊อบส์ใจเย็นลงและพยักหน้ารับฟังด้วยความเข้าใจ ซึ่งพอทุกอย่างมันคลี่คลายลง ทั้งสองก็หันมาจับมือกัน เชฟมินแจกยูและผู้พันแซนเดอรอส เห็นทั้งสองปรับความเข้าใจกันได้ ก็ค่อยๆ ผ่อนอ้อมกอดที่รัดทั้งสองคนออก

แต่แล้วในเวลานั้นเอง จู่ๆ เอไอ.อัลฟ่า ที่เป็นเหมือนศูนย์กลางของทุกคนๆ ก็พลันพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่สดใส

[เจ้านายเรื่องชิป วัสดุและแบตเตอรี่ไม่ต้องเป็นห่วง…ฉันได้ค้นเจอสิ่งเหล่านี้โดยที่พวกเราไม่ต้องนำเข้าหรือสั่งซื้อจากคนอื่นๆ แล้ว จำที่ดินที่ฉันให้เจ้านายซื้อที่จังหวัด พังงาและพัทลุงได้ไหม ที่นั่นคือที่ๆ มี แร่แรร์เอิร์ธหายากจำนวนมากที่ยังไม่ถูกค้นพบอยู่] เอไออัลฟ่าพูดจบ

น้าผีและสตีเฟ่น จ๊อบส์ก็หันมามองมันด้วยความตกตะลึง ขนาดตัวพีทเองที่ยังไม่เข้าใจว่าแร่แรร์เอิร์ธคืออะไร แต่พอได้เห็นท่าทางตื่นเต้นของทั้งสองคน มันก็ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นตามไปด้วย

[เธอเจอมันแล้วเหรอ เธอนี้เก่งจริงๆ เจ้าอัลฟ่า ลูกน้อยของฉัน] สตีเฟ่น จ๊อบส์โห่ร้อง เพราะสิ่งที่เอไออัลฟ่าค้นพบ ถ้ามันเป็นความจริง ประเทศไทยต่อจากนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

[เจอแล้วค่ะ หากแต่แร่แรร์เอิร์ธมีค่าความเข้มข้นที่ต่ำมาก จนแทบจะไร้ค่าและไม่มีราคา…แต่ถ้าหากเราสกัดมันได้ด้วยวิธีของพวกเราเอง ฉันคิดว่าเราสามารถเปลี่ยนแรร์แร่เอิร์ธที่ความเข้มข้นต่ำให้กลับมามีความเข้มข้นสูงได้ ซึ่งทั้งหมดต้องฝากเจ้านายแล้ว] น้าผีและสตีเฟ่น จ๊อบส์ มองมาที่พีท

และตัวของพีทเองก็รู้ว่าพวกเขาหมายถึงอะไร การที่จะค้นคว้าและสกัดแร่ที่ไร้ค่าให้กลับมามีราคา

ในตอนนี้ไม่มีใครที่สามารถทำได้ ตัวเขาทำไม่ได้ น้าผีก็ทำไม่ได้ สตีเฟ่น จ๊อบส์ก็ไม่ได้เช่นกัน เชฟมินแจกยูกับผู้พันแซนเดอรอสที่รู้จักแต่ไก่ทอดยิ่งทำไม่ได้เข้าไปใหญ่

ฉะนั้นคนที่จะทำมันได้คือภูตผีตนใหม่ ที่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้และมันก็ประจวบเหมาะพอดีกับภารกิจล่าสุดของระบบ

[ภารกิจ ‘เปิดตัวแอปพลิเคชัน Easy Food’ ภายในจังหวัดธาราบุรี] ที่ต้องมีผู้ใช้มากกว่า 10000 รายการต่อวันนั่นเอง

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy