ระบบตระกูลสุดแกร่ง

     หมัดของฉินจุนได้เข้าทำลายสิ่งปลูกสร้างจนสิ้น ตัวของเขาก็ทึ่งในพลังของวิชาระดับราชานี้มากเช่นกัน เขาคิดไม่ถึงเลยว่าแค่ชกหมัดออกไปเพียงสองครั้งก็จะสามารถทำลายทุกสิ่งทุกอย่างได้แบบนี้

     ชายชราที่ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็ทึ่งมากเช่นกัน เขาเคยเห็นพลังทำลายมาก็มากเห็นคนแข็งแกร่งมาก็เยอะ แต่เขาไม่เคยเห็นอะไรบ้างนี้มาก่อนแน่นอนระดับครึ่งก้าวราชาศักดิ์สิทธิ์ทำได้ถึงขนาดนี้เลยหรอ 

     พอลองนึกถึงตัวเองตอนอยู่ในระดับนี้ดูว่าจะทำได้ไหม..คำตอบค่อนข้างชัดว่าทำไม่ได้แน่ แต่แล้วฉินจุนกลับทำได้ต้องรู้ก่อนนะว่าสถานที่แห่งนี้ถูกป้องกันไว้ด้วยค่ายกลระดับที่สามารถรับการโจมตีของระดับนักบุญขั้นสมบูรณ์ได้แบบง่ายๆเลยและสามารถป้องกันการโจมตีของระดับครึ่งก้าวราชาศักดิ์สิทธิ์ได้หลายสิบครั้งอีกด้วย แต่นี้มันอะไรเพียงใช้วิชาหมัดนั้นกลับสามารถทำลายค่ายกลนี้ได้ด้วยหมัดแค่หนึ่งหมัดเท่านั้น มันมีแบบนี้ด้วยหรอเขาไม่เคยเห็นแน่ๆ 

     วิชาที่ไอ้เจ้านั้นมันเป็นวิชาระดับใดกันและไอ้เจ้านี้มันมีพลังขนาดไหนกันแน่ถึงทำได้ขนาดนี้ ดูเหมือนว่าไอ้พวกกองโจรโง่นี่จะเผลอไปเหยียบตอเข้าเสียแล้ว

     ใกล้ตัวของชายชราได้มีปี้อันและคนของนิกายมารโลหิตอยู่ ชายชราได้ปกป้องพวกเขาเอาไว้ได้แต่ถึงอย่างงั้นพวกเขาก็มีอาการบาดเจ็บบางมากน้อยแล้วแต่คน ชายชราได้มองฉินจุนด้วยสีหน้าครุ่นคิดเขาไม่เคยเจอสัตว์ประหลาดแบบนี้มาก่อนถึงแม้จะเทียบกับจ้าวนิกายก็ตามเพราะในระดับบ่มเพาะเดียวกันจ้าวนิกายไม่มีทางทำได้แบบนี้แน่

     ฉินจุนเองก็ได้เห็นว่าชายชรายังปลอดภัยดีอยู่ แต่เขาก็ยังไม่ได้สนใจชายชรามากนักเพราะตอนนี้ดูเหมือนว่ายังมีคนเหลือรอดอยู่คนนึง

     พี่ใหญ่แห่งกลุ่มโจรได้คานออกมาจากซากปรักหักพัง และได้มองดูไปรอบๆและสิ่งที่เข้าได้เห็นก็คือความพินาศย่อยยับที่ไม่อาจหวนคืนได้ เขารู้สึกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมากเพราะคนเหล่านี้เปรียบเสมือนครอบครัวของเขา

     เขาได้เงยหน้ามองขึ้นไปด้านบน เขาได้มองเห็นต้นเหตุและคนที่ทำลายทุกอย่างของเขาลงในชั่วเวลานั้นเขามีความคิดเพียงอย่างเดียวก็คือความโกรธเหตุและผลของเขาได้หายไปจนหมดสิ้น สายตาที่มองฉินจุนนั้นเหมือนอยากจะกินเลือดกินเนื้อของอีกฝ่ายจงได้

     "ฉินจุน!!! เจ้าทำลายทุกสิ่งของข้า ข้าจะฆ่าเจ้าข้าจะไม่ขออยู่ร่วมโลกกับเจ้า!!!" พี่ใหญ่ตะโกนอย่างเดือดดาล

     พี่ใหญ่ได้นำขวดอะไรออกมาซักอย่างออกมา มองมันแว๊บแรกมันก็ดูเหมือนขวดโอสถและดูเหมือนมันจะเป็นโอสถจริงๆเพราะว่าหลังจากนั้นพี่ใหญ่ก็ได้เทเม็ดยาอะไรบ้างอย่างเข้าปาก เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่ใหญ่ผู้นี้เทมันเข้าปากไปกี่เม็ด

     อักๆๆ!!! อ้ากๆๆ!!!

     พี่ใหญ่ได้ร้องออกมาเสียงดังลั่นแสดงถึงความเจ็บปวดถึงที่สุด ถึงมันดูเหมือนจะไม่นานนักแต่สำหรับพี่ใหญ่แห่งกลุ่มโจรผู้นี้มันคงจะยาวนานมากมายเป็นแน่ แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นก็คือขอบเขตการบ่มเพาะของพี่ใหญ่ผู้นี้ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและมหาศาลทำให้ระดับของพี่ใหญ่มาอยู่ในระดับราชาศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่หนึ่งทีนที

     ชายชราที่ได้เห็นเหตุการณ์นั้นเขาเองก็ตกใจมากเช่นกัน โอสูงหรือเม็ดยาที่พี่ใหญ่ใช้มันคือสิ่งใดกันแน่ทำไมถึงได้ทำให้คนทะลวงฝ่าขอบเขตได้ง่ายดายปานนั้น 

     แต่ถึงจะฝ่าขอบเขตมาได้แต่ชายชราในฐานะที่เป็นผู้ที่อยู่ขอบเขตราชาศักดิ์สิทธิ์มาก่อนก็สังเกตเห็นว่าพลังของพี่ใหญ่ผู้นี้ดูไม่มั่นคงอย่างยิ่งและดูอ่อนด้อยกว่าราชาศักดิ์สิทธิ์ที่ฝ่าทะลวงขอบเขตด้วยตัวเองอยู่หลายระดับกันเลยทีเดียว 

     ถ้าพูดไม่เกินจริงคงต้องบอกว่านี้เป็นการฝ่าทะลวงขอบเขตปลอมเป็นแน่ ถึงจะขึ้นมาเป็นระดับราชาศักดิ์สิทธิ์แล้วแต่ก็มีพลังมากกว่าครึ่งก้าวราชาศักดิ์สิทธิ์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ถ้าเจอกับครึ่งก้าวราชาศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งก็ยากที่จะเอาชนะได้ 

     และเหตุการณ์นั้นมันก็กำลังเกิดขึ้นกับพี่ใหญ่อีกด้วย ฉินจุนถือได้ว่าเป็นครึ่งก้าวราชาศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ชายชราเคยพบเห็นมาเลย เขามีอายุมาแสนปีแล้วคิดดูแล้วกันว่ามันนานแค่ไหน 

     ตอนนี้ชายชรากำลังชั่งใจอยู่ว่าจะเข้าไปช่วยพี่ใหญ่แห่งกลุ่มโจรนี้จัดการกับฉินจุนหรือจะอาศัยโอกาสนี้หนี้ไปดี เขากำลังคิดหนัก

     แต่สักพักเขาก็คิดได้ว่าตอนนี้สมควรหนีก่อนดีกว่าตัวเขาที่เป็นเพียงเศษเสี้ยววิณญาณจะตายก็ไม่เป็นไรหรอกแต่ปี้อันที่เป็นลูกศิษย์เขานี่สิ ถ้าตายแล้วก็ตายเลยไม่มีโอกาสแก้ตัวแล้ว ถามว่าทำไมเขาไม่เลือกข้อแรกล่ะ คำตอบก็คือเขาเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าถ้าเขาร่วมมือกับพี่ใหญ่ผู้นั้นแล้วจะสามารถเอาชนะฉินจุนได้ 

     เขาพูดตามตรงเลยเขาไม่สามารถคาดการณ์อะไรที่เกี่ยวกับฉินจุนได้เลยแม้แต่น้อยบรรทัดฐานทั่วไปไม่สามรถเอามาตัดสินฉินจุนได้เลย และอีกอย่างเขาไม่รู้ว่าเม็ดยาที่พี่ใหญ่ผู้นั้นกินนั้นมีผลข้างเคียงอะไรบ้าง เขาไม่อยากเสี่ยงเพื่อว่าพี่ใหญ่ผู้นั้นเกิดอาการคลั่งขึ้นมาจากมิตรร่วมกันสู้มันจะเปลี่ยนไปทันที แต่ถ้าเลือกหนีตอนนี้ เขาก็เชื่อเหลือเกินว่าแก้แค้นสิบปีไม่เคยมีคำว่าสายอยู่แล้ว พอคิดได้แบบนั้นชายชราก็ได้พาพวกปี้อันหนีออกไปจากที่นี้ทันที

     ฉินจุนได้เห็นชายชรารีบหันหลังแล้วออกไปจากที่นี้อย่างรวดเร็ว เขาก็ไม่ได้สนใจมากนักเพราะความสนใจตอนนี้ของเขามันไปอยู่ที่พี่ใหญ่แห่งกองโจรนี้จนหมดนั้นเอง

     เขาได้สัมผัสว่าขอบเขตของอีกฝ่ายนั้นเหมือนจะอยู่สูงกว่าเขาแล้ว เพราะว่าเขาไม่สามารถมองขอบเขตของอีกฝ่ายออกนั้นเอง ก่อนหน้านี้เขายังสามารถมองขอบเขตของอีกฝ่ายได้ว่าอยู่ขอบเขตนักบุญขั้นสิบ 

     แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถมองได้ออกแล้วนั้นเอง การที่จะมองไม่เห็นขอบเขตบ่มเพาะของอีกฝ่ายมีอยู่ด้วยกันสามประการด้วยกันได้แก่ มีวิชาในการปกปิด มีสมบัติในการปกปิด หรือมีขอบเขตสูงกว่านั้นเอง และดูเหมือนพี่ใหญ่ผู้นี้จะเป็นแบบหลังเพราะถ้าเป็นสอบแบบที่ว่าเขาคงไม่สามารถมองการบ่มเพาะของอีกฝ่ายออกแต่แรก

     ฉินจุนได้เฝ้าสังเกตการกระทำและอาการขอกอีกฝ่าย เขาเห็นว่าอีกฝ่ายดูเจ็บปวดทรมานเป็นอย่างมาก เขาสัมผัสว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นก็จริงอยู่แต่มันไม่ได้แข็งแกร่งกว่าเขามากนัก 

     นั้นทำให้ฉินจุนงงมากถึงเขาจะไม่เคยอยู่ในระดับขอบเขตราชาศักดิ์สิทธิ์มาก่อน แต่เขาก็พอจะเด่าได้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์ต้องแข็งแกร่งกว่านี้แน่นอน แต่นี้ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายกลับมากกว่าเขาที่อยู่ในระดับครึ่งก้าวราชาศักดิ์สิทธิ์แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น นั่นทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายน่ะจะฝ่าทะลวงขอบเขตแบบชั่วคราวหรือไม่การทะลวงขอบเขตครั้งนี้มันก็เป็นของปลอมเป็นแน่

     หลังจากรอมาสักพัก มันอาจจะดูเหมือนนานแต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากที่พี่ใหญ่ได้กลืนเม็ดยานั้นมันพึ่งผ่านมาได้แค่ห้าลมหายใจเท่านั้นเอง และดูเหมือนว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะจบแล้ว 

     พี่ใหญ่ได้หยุดสั่นและหยุดร้อง เขาสำรวจร่างกายของตัวเองซักพัก และจากนั้นก็ค่อยๆระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นออกมา

     "ฮ่าๆๆๆๆๆ ข้าผู้นี้มาถึงระดับราชาศักดิ์สิทธิ์แล้วอย่างงั้นรึ ดีๆๆดีมาก" พี่ใหญ่ได้หัวเราะเสียงดังลั่นพร้อมพูดออกมาจากนั้นเขาก็ได้เงยหน้าขึ้นมามองทางฉินจุน

     "ฉินจุน!! เจ้าทำลายทุกสิ่งของข้า ข้าก็จะทำมันในแบบเดียวกันเช่นกัน ข้าจะฉีดเจ้าเป็นชิ้นๆ จากนั้นข้าจะบุกไปสังหารทุกคนที่มันใช้แซ่ฉินกันเลยทีเดียว ฮ่าๆๆ!!" พี่ใหญ่พูดอย่างบ้าคลั่งและหัวเราะออกมา

     "เจ้าไม่ใช่คนแรกหรอกที่พูดอย่างงี้กับข้าและก็คงไม่ใช่คนสุดท้ายอีกเช่นกัน ข้าล่ะเบื่อพวกพูดไปเรื่อยเช่นพวกเจ้าซะจริง ถ้าทีปัญญาทำนักก็เข้ามาข้าอยากรู้จริงๆว่าเจ้าจะเก่งได้เช่นปากของเจ้ารึไม่!" ฉินจุนพูดออกมาพร้อมกับระเบิดแรงกดดันอันมากมายมหาศาลออกมา