เขาหาว่าผมเป็นเซียน

บทที่ 26: ป๊อปคอร์นเซียน และวิกฤตความบันเทิงระดับเทพ

แสงเช้าสาดผ่านช่องหน้าต่างหินปราณในห้องทดลองเทคโนโลยีของสำนักกงซุนอี้กำลังค่อย ๆ ปรับค่าในคอนโซลไม้แกะสลักด้วยหน้าตาเหมือนผู้กำกับยักษ์ใหญ่แห่งโลกมนุษย์มือของเขาเลื่อนผ่านหน้าปัดที่มีทั้งหินปราณ มีทั้งแผงวงจรแบบโบราณ —สิ่งที่เรียกได้ว่าเป็นการผสมผสานระหว่าง “เต๋า” กับ “สตาร์ตอัพ”

หลินเฟยนั่งลง หน้าจอปราณส่องแสง กล่อง XianStation ส่งสัญญาณ “ปิ๊ง!” เหมือนไฟแจ้งเตือนสตาร์ตอัพเมื่อถึงฟีเจอร์เวอร์ชันใหม่
เขาสวมแว่นตาเซียนเสมือนจริง—ผลึกวิญญาณที่กงซุนอี้ประดิษฐ์เป็นหน้าจอAR ปราณบริสุทธิ์

“อ่า… ป๊อปคอร์น!”หลินเฟยครางด้วยความสุขเหมือนเด็กที่ได้ของเล่นใหม่“นี่แหละเพื่อนที่ดีที่สุดของการดูหนัง!”

■ ระบบป๊อปคอร์นเซียน — กลไกและพิธีกรรม

ภารกิจในเกมดูเรียบง่าย: กดปุ่ม ‘หลอมรวมเต๋าแห่งข้าวโพด’
แต่เบื้องหลังนั้นคือเครือข่ายพลังปราณเชื่อมต่อกันทั้งสำนักทั้งมาร และผู้เล่นผ่านเว็บสำนักที่ซูอี้ตั้งขึ้นเป็น “เซิร์ฟเวอร์ปราณ”
เมื่อผู้เล่นในโลกจริงกดสำเร็จ —พลังปราณบริสุทธิ์จะถูกสื่อสารกลับมายัง XianStation ของผู้เล่นคนนั้นแล้วหินปราณในช่องของเครื่องจะทำปฏิกิริยาจนเกิดเมล็ดป๊อปคอร์นปราณจริง ๆ ขึ้นมา

เสียง “ตูม!”ดังสนั่นเมื่อป๊อปคอร์นเม็ดแรกกระเด้งออกจากหม้อปราณในเกม
และทันใดนั้น ป๊อปคอร์นสีทองจริง ๆ ปรากฏขึ้นในถุงผ้าไหมข้างหลินเฟยกลิ่นหอมกรุ่นหวานปะทะจมูกจนทำให้ศิษย์รอบ ๆ ตาลุก

หลินเฟยหยิบเม็ดหนึ่งเข้าปาก
“อื้มมม! กรอบ หอม หวาน แถมรู้สึก…พลังปราณไหลเย็นลงในท้องด้วย!”
รสชาติไม่ใช่แค่รส แต่เหมือนเป็นสูตรโอสถ:ทุกคำที่เคี้ยวทำให้เส้นลมปราณที่คั่งค้างค่อย ๆ สะอาดขึ้นเป็นจังหวะ

■ ป๊อปคอร์น = โอสถ? ผลกระทบทันทีทั่วหลายภพ

ข้อความในระบบเซิร์ฟเวอร์ปราณส่งสัญญาณไปทั่วเมื่อผู้เล่นทั่วโลกเซียนกดสำเร็จ ป๊อปคอร์นปราณก็ถูก “สปอร์” ออกเป็นคลื่นพลังส่งผลให้:

·        เส้นลมปราณที่อุดตันแตกตัวเป็นโมเลกุลปราณบริสุทธิ์

·        อาการวิงเวียน ไฟปราณหมองคลายลง

·        อารมณ์เครียดถูกชำระเป็นฟองอ่อน ๆเหมือนฟองน้ำดูดความทุกข์

ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง มีรายงานว่าในหลายเมืองเซียนผู้เล่นที่ทำภารกิจเสร็จพร้อมกินป๊อปคอร์น พบกับอาการ “เล็ก ๆ แต่ชัด”:พวกเขารู้สึกมีความสุขสงบนุ่มนวลและมีแรงทำงานต่อ บางคนถึงกับร้องไห้เพราะรู้สึกว่าจิตถูกปลดปล่อย

กงซุนอี้ยืนอมยิ้ม“ข้านึกไม่ถึงเลยว่า…ระบบมีผลลัพธ์ทางชีวภาพจริง ๆ!”

■ ด้านมืดของป๊อปคอร์นเซียน — ปัญหาและมุขฮา

แต่ไม่ใช่ทุกอย่างจะราบรื่น —ความเข้าใจผิดและการผสมผสานกับนิสัยมนุษย์/มารทำให้เกิดสถานการณ์ฮา ๆ และก่อปัญหา:

1.       ตลาดมืดป๊อปคอร์นปลอม
บางพ่อค้าขี้โกงขาย “ป๊อปคอร์นปลอม”ที่ทำจากข้าวโพดธรรมดาแล้วแต่งกลิ่นด้วยหมอกมารผลปราณต่ำผู้ซื้อบางคนเสียใจเพราะไม่ได้รับผลล้างปราณ — แต่พ่อค้าปลอมก็ตะโกนว่า“นี่คือเวอร์ชันวินเทจ! ให้ความรู้สึกคลาสสิก!”
สถานการณ์นี้ทำให้ซูอี้และอี้หานต้องตั้ง“หน่วยตรวจสอบคุณภาพป๊อปคอร์น” ขึ้นมาทันที

2.       อินฟลูเอนเซอร์เซียนLive-Stream
มีเซียนไลฟ์สดกินป๊อปคอร์นแล้วประกาศว่า “กินแล้วบรรลุ!”คนดูแย่งกันซื้อป๊อปคอร์นเพื่อเอามาไลฟ์แบบเดียวจนของหมดสื่อโซเชียลเซียนเต็มไปด้วยคลิป “ก่อน-หลังกินป๊อปคอร์น” ที่ทำให้การบรรลุธรรมกลายเป็นเทรนด์ชั่วข้ามคืน

3.       ผลข้างเคียงทางจิตบางส่วน
เนื่องจากป๊อปคอร์นชำระล้างปราณอย่างรวดเร็วผู้ที่มีกรรมหนักมากอาจประสบกับ “อารมณ์หลุด” ชั่วคราวเช่นหัวเราะสะดุดหรือร้องไห้กลางพิธีกรรม ทำให้ผู้เคร่งครัดบางคนวิจารณ์ว่าเป็น“การบรรลุแบบทันตา”—จึงเกิดกลุ่มอนุรักษ์ขึ้นประท้วงว่า“การบรรลุควรเป็นกระบวนการหนักแน่น ไม่ใช่เพราะขนมขบเคี้ยว!”

4.       มารบางตนติดป๊อปคอร์น
มารบางตัวที่ละเลยการฝึก อาศัยป๊อปคอร์นเป็นตัวลัด จนเกิดปัญหาว่า “มีมารครบชุดที่บรรลุแต่อ่อนแอด้านจิตเหตุผล”— ทำให้เกิดมุกตลกว่า “มารบรรลุทั้งกองทัพ แต่วิชาขุดทองยังไม่ขึ้น”

■ ห้องดูหนังเซียน —มู่หานแฮ็กสัญญาณและความไม่พอใจของหลินเฟย

หลังจากป๊อปคอร์นเข้าสู่ระบบหลินเฟยก็พร้อมย้ายไปยังฟีเจอร์ที่เขาสั่งไว้: ห้องดูหนังเซียน
มู่หานใช้ทักษะ “แฮ็กสัญญาณ”(ในคำศัพท์ของโลกเซียนคือใช้ปราณคลื่นดักรับสัญญาณโลกเดิม)เพื่อดึงซีรีส์ที่เหมาะกับบรรยากาศกำลังภายในมาหนึ่งเรื่อง — ‘ตำนานรักนางเซียนเสื้อชมพู’— ซึ่งจริง ๆ คือผสมพล็อตซ้ำ ๆ ของโลกเดิม

หลินเฟยสวมแว่นเสมือนจริง เขย่าหัวด้วยความรำคาญ
“ให้ตายเถอะ! พล็อตน้ำเน่า! นางเอกถูกเข้าใจผิดซ้ำ ๆ อีกแล้ว!ทำไมซีรีส์ต้องวนลูปแบบนี้!”

มู่หานหน้าแดงแต่ยังคงใจเย็น
“ข้าแฮ็กมาทุกแหล่งแล้ว ท่านเลือกสรรได้เต็มที่แต่ทรัพยากรในโลกเดิมที่สอดคล้องกับกำลังภายในมีน้อยจริง ๆ”

หลินเฟยลุกขึ้นทันที “งั้นทำใหม่! ฉันจะสอนเขียนบทซีรีส์เอง! เอา‘ดราม่าแนวฟาสต์แอ็กชัน’ เข้ามา! ถ้าไม่ดีก็หักเงินเดือนพวกผู้สร้าง!”

กงซุนอี้หน้าเหวอเล็กน้อย แต่ศิษย์ทุกคนกลับตีความผิดสุดขั้ว:คำว่า “หักเงินเดือน” ถูกยกระดับเป็น กฎเหล็กแห่งความมุ่งมั่น —ใครถูกหักเงินเดือนคือผู้โชคดีที่ถูกเตือนให้จริงจังในการสร้างสรรค์ทำให้บรรดาผู้กำกับและนักเขียนสู้กันเพื่อไม่โดนหัก(และแอบคิดว่าจะทำยังไงให้โดนหักบ้างเพื่อได้ข้อคิดชีวิต)

■ การก่อสร้าง “สตูดิโอปราณสามมิติ”และการแคสต์นักแสดง

ด้วยงบประมาณที่หลินเฟยไม่สนใจ อี้หานจัดการเงินทุนกงซุนอี้ออกแบบสตูดิโอปราณสามมิติ:

·        ฉากเขียนบนผ้า “สกรีนปราณ”ที่สามารถเปลี่ยนฉากได้ด้วยการเป่าลมปราณ

·        กล้องจับการเคลื่อนไหวที่ใช้“สัญญาณเส้นลมปราณ” แทนเซ็นเซอร์

·        หุ่นยนต์ปราณที่ทำหน้าที่เป็นสตาฟแสงและถ่วงอารมณ์(รวมถึงถือป๊อปคอร์นให้ผู้กำกับ)

หลงไห่ประกาศตัวนำแสดงหลักทันที และชักชวนญาติ ๆมังกรมาร่วมแคสต์ บางมังกรกลับงงว่า “บทต้องร้องคำสุภาพหรือคำดุ”ทำให้การอ่านบทครั้งแรกกลายเป็นคอนเสิร์ตคำด่ารวมเสียงมังกร

■ ปิดฉากด้วยภาพรวมและปมสำหรับตอนต่อไป

ค่ำคืนนั้น สตูดิโอส่องแสง ป๊อปคอร์นถูกผลิตเป็นล็อต ๆตลาดบันเทิงเซียนคึกคักจนลืมเวลา หลินเฟยนั่งจิบชาพร้อมยิ้มพอใจแต่มุมหนึ่งของสำนักมีเสียงกระซิบ:

“การเปลี่ยนแปลงนี้ดี…แต่จะมีใครได้ประโยชน์จาก ‘ป๊อปคอร์น’มากเกินไปหรือไม่?”
เสียงนั้นมาจากกลุ่มอนุรักษ์ที่ไม่พอใจและจากพ่อค้ามืดที่เห็นโอกาสทำกำไร — ทั้งสองฝ่ายกำลังเริ่มขยับ

โลกเซียนเพิ่งเริ่มเข้าสู่ยุคความบันเทิงระดับเทพ…
และนั่นคือเรื่องที่ทั้งน่าตื่นเต้นและอาจอันตราย

โปรดติดตามตอนต่อไป