Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

หลังจากเหตุการณ์เมื่อครู่ แม่ทัพโจ ซือเหยียนถอนหายใจลึกอีกครั้ง ก่อนจะลุกจากที่นั่ง เขาทิ้งเหรียญค่าชาไว้บนโต๊ะอย่างสุภาพ แล้วเดินออกจากร้านไปอย่างสงบ แต่ไม่หันกลับมาอีกเลย

เสี่ยวซินยืนเงียบอยู่นาน ดวงหน้าแดงระเรื่อยังไม่จางลงแม้เจ้าของสาเหตุจะจากไปแล้ว มือเธอจับขอบเคาน์เตอร์แน่นกว่าเดิมเล็กน้อย

**เสี่ยวหลาน** เดินเข้ามาด้านหลังแล้วกระซิบถามเบา ๆ “พี่เป็นอะไรรึเปล่า...วันนี้ดูแปลก ๆ นะ ปกติไม่เคยหน้าแดงกับแขกแบบนี้นี่นา~”

เสี่ยวซินสะดุ้งนิด ๆ แล้วแสร้งยิ้มกลบเกลื่อน “เปล่า...อากาศร้อนมั้ง”

“ร้อนเฉพาะหน้าเหรอคะ?” เสี่ยวหลานแซวยาว พร้อมหัวเราะคิกคักก่อนจะเดินไปเสิร์ฟชาอีกโต๊ะ

ยังไม่ทันไร **ซินอี๋** ก็เดินเข้ามาที่เคาน์เตอร์ มองสีหน้าพี่สาวอย่างกังวล

“ซิน...เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า? ดูไม่เหมือนตัวเองเลยวันนี้” เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่จริงจัง

เสี่ยวซินเม้มปากแน่นก่อนจะพูดเบา ๆ “ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่เผลอ...ใจลอยนิดหน่อย”

“แน่ใจนะ?” เขาถามย้ำ และยังยืนมองเธออยู่ตรงนั้นไม่ขยับไปไหน

ลี่อินที่ยืนฟังอยู่ข้างหลังตลอด ยกถ้วยชาขึ้นจิบพลางหรี่ตาลงเบา ๆ พร้อมคิดในใจ

‘โอ้ย...นี่มันซีนพระรองกับนางเอกในซีรีส์ชัด ๆ’

เธอเหลือบตามองทั้งสองคนก่อนจะเอ่ยเบา ๆ แบบแกล้ง ๆ “นี่ข้าควรเดินออกไปให้พวกเจ้าได้คุยกันลำพังไหมเนี่ย?”

ซินอี๋หันมาขมวดคิ้วใส่ลี่อินทันที “เจ้านี่...ชอบพูดแซวคนอื่นตลอดเลยนะ”

ลี่อินยิ้มเจ้าเล่ห์แต่ใจจริงก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า...อะไรบางอย่างระหว่างสามคนนี้ มันช่างคล้ายซีรีส์ที่เธอเคยดูมากมาย แต่มันก็กลับรู้สึก ‘จริง’ มากกว่าอะไรทั้งหมด