โลกหมื่นมิติ

   “ผมจะใช้โอกาสนี้ทะลวงระดับห้ามให้ใครเข้ามายุ่งกับการต่อสู้ของผมเด็ดขาด แล้วก็ห้ามเข้ามาช่วยไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม”ไผ่หันไปมองผู้ติดตามระดับเพชรแล้วพูดขึ้น

   “แต่ว่านายน้อยมันจะอันตรายเกินไปหรือเปล่าครับ”หนึ่งในผู้ติดตามระดับเพชรพูดขึ้นอย่างลังเล

   “ไม่ต้องกังวลทำตามที่บอกก็พอ”ไผ่ตอบกลับด้วยรอยยิ้มด้วยค่อย ๆ เดินเข้าไปหาสัตว์อสูรรูปร่างแปลกประหลาด เพราะมันมีรูปร่างเหมือนกุ้ง สูงใหญ่กว่าสามเมตร มีก้ามขนาดใหญ่ดูแข็งแรงทั้งสองข้างและแขนที่เหลือของมันทั้งแหลมและคมเหมือนกับดาบ หนวดทั้งสองของมันแหลมคมเดินสองขาเหมือนมนุษย์

   ซึ่งสัตว์อสูรชนิดนี้ก็คือกุ้งมังกรก่อนที่โลกจะเกิดการเปลี่ยนแปลงแต่หลังจากที่โลกเปลี่ยนแปลงแล้วมีกุ้งมังกรจำนวนไม่น้อยเลยที่วิวัฒนาการขึ้นมาจนถูกเรียกว่ากุ้งมังกรแขนดาบ

   “หัวหน้านายน้อยจะเข้าไปสู้กับระดับเพชรเพียงลำพังจะทำยังไงดีครับ”ผู้ติดตามของไผ่รายงานและเอยถึงคำสั่งของไผ่ที่สั่งพวกเขาไปยังมงคลที่ยืนอยู่บนกำแพงอย่างเร่งรีบเมื่อเห็นไผ่กำลังเดินเข้าไปหาสัตว์อสูรทะเลตัวนั้น

   เมื่อมงคลได้ยินจึงรับหันไปมองหน้าทางเพชรและพลอยเพื่อรอคำสั่งของทั้งสองคนว่าจะทำยังไง เพราะในที่นี่เพชรและพลอยมีอำนาจรองลงมาจากไผ่

   “นายน้อยไม่เคยทำอะไรโดยประมาท ในเมื่อเป็นคำสั่งของนายน้อยก็ทำตามนั้น ค่อยดูแลเฝ้าระวังอย่าให้ใครหรือสัตว์อสูรทะเลตัวไหนเข้าไปยุ่งกับการต่อสู้ของนายน้อยก็พอ”พลอยมองไปที่ไผ่แล้วพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

   “เพื่อไม่ประมาทพวกนายก็ลงไปเฝ้าระวังรอบ ๆ ตัวของนายน้อยอีกแรงก็แล้วกันถึงยังไงก็ใกล้ถึงเวลาลงมือของพวกนายแล้วลงไปอุ่นเครื่องรอสักหน่อยก็คงไม่เป็นไร”เพชรเอยกำชับมงคลและคนอื่น ๆ อีกทีเพื่อไม่เปนการประมาทเพราะอุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้เสมอ

   “เข้าใจแล้วครับเดียวพวกเราจัดการเอง”มงคลตอบกลับแล้วบินขึ้นไปบนฟ้ามุ่งไปยังจุดที่ไผ่อยู่ในทันทีระดับจันทราคนอื่น ๆ เองก็บินตามมงคลไปทันที

   ต้องเข้าใจก่อนว่าเมื่อผู้ปลุกพลังสามารถมาถึงระดับจันทราได้แล้วทุกคนจะมีความสามารถในการบินอย่างอิสระบนท้องฟ้าและความเร็วในการบินจะขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งและทักษะเสริที่คนผู้นั้นเชี่ยวชาญ

   เมื่อไปถึงพวกของมงคลก็ลงมือสังหารสัตว์อสูรทะเลที่อยู่รอบ ๆ ทั้งหมดออกไปและค่อยสังเกตเพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้าไปวุ่นวายได้

   ไผ่ที่กำลังเดินไปหากุ้งมังกรแขนดาบเห็นกลุ่มของมงคลก็เผยรอยยิ้มแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรเพราะไผ่เข้าใจถึงสิ่งที่พวกเขาทำ

   “ดูจากการกระทำของเจ้าแล้วคิดจะสู้กับข้าตามลำพังสินะ แต่การกระทำของคนอ่อนแอเช่นเจ้าไม่รู้ควรจะเรียกว่ากล้าหาญหรือโง่เขลาดี”กุ้งมังกรดาบมองไปรอบ ๆ แล้วหันมามองไผ่ที่กำลังเดินมาหาตนแล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

   “เพราะอยู่ระดับเพชรถึงพูดภาษามนุษย์ได้สินะ แต่เจ้าไม่ต้องกังวลไปหรอกนะข้าไม่ทำให้….”ไผ่พูดยังไม่ทันจบก็คงยกมือขึ้นมาไขว้กันทันทีเพราะไผ่สัมผัสได้ถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา

   เสียงของกุ้งมังกรแขนดาบดังขึ้นข้าง ๆ หูของไผ่พร้อมกับเหวี่ยงก้ามอันใหญ่ยักษ์ของมันใส่ลำตัวของไผ่อย่างรุนแรง หลังจากโจมตีไผ่ไปแล้วกุ้งมังกรแขนดาบเอยด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “โง่เขลาและอ่อนแอ”

   “แกร๊ก”เสียงกระดูกแขนทั้งสองข้างของไผ่ที่ยกขึ้นมาป้องกันหักทันที เนื่องจากการลงมืออย่างกะทันหันและความเร็วของอีกฝ่ายนั้นเร็วเกินไปทำให้ไผ่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะเร่งพลังกายมาป้องกันถึงจะยกแขนขึ้นมาทันแต่ก็ไม่สามารถแบกรับได้อยู่ดี

ตู้ม

   ร่างของไผ่กระเด็นไปกระแทกพื้นทรายอย่างรุนแรงเกิดเป็นหลุมกว้างนับสิบเมตร

   “นายน้อย”เสียงตะโกนของพวกมงคลดังขึ้นพร้อมกันและกำลังจะเข้าไปช่วยแต่พวกเขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อนึกถึงคำพูดของไผ่

   “เสียมารยาทจังเลยนะครับคนเขากำลังพูดอยู่แท้ ๆ”เสียงของไผ่ดังขึ้นก่อนที่จะเห็นคนกระโดดขึ้นมาจากหลุม

   ไผ่สะบัดแขนไปมาเล็กน้อยมาเพื่อทดสอบดูแขนที่รักษาตัวเองจนหายดีแล้วหลักจากที่หักไปก่อนหน้านี้

   “ไม่คิดเลยว่ามนุษย์ที่อ่อนแอเช่นเจ้าจะยังสามารถลุกขึ้นมาได้หลังจากรับการโจมตีของข้าไป”กุ้งมังกรแขนดาบพูดอย่างเย่อหยิ่ง

   ไผ่เงยหน้าขึ้นช้า ๆ เมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายจากนั้นไผ่ก็พุ่งตัวเข้าหากุ้งมังกรแขนดาบอย่างรวดเร็วเมื่อมาปรากฎตัวตรงหน้าอีกฝ่ายไผ่ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น “น้ำเสียงของเจ้ามันช่างไม่น่าฟังเลย ช่วยเงียบหน่อยได้ไหม” เอยจบไผ่ยกหมัดขึ้นต่อยใส่กุ้งมังกรแขนดาบอย่างรุนแรง

   ทางด้านกุ้งมังกรแขนดาบเห็นไผ่มาปรากฎตัวตรงหน้าก็ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมาเพียงแค่ยกก้ามขนาดใหญ่ขึ้นมาป้องกันเท่านั้น แม้ว่าไผ่จะต่อยด้วยกำลังทั้งหมดแต่ก็ไม่สามารถทำให้กุ้งมังกรแขนดาบถอยหลังได้แม้แต่ก้าวเดียว

   เมื่อต่อยหมัดแรกแล้วไผ่ยกหมัดอีกข้างต่อยลงไปจากนั้นก็หมุนตัวเตะไปที่ลำตัวของมันแต่กุ้งมังกรแขนดาบก็สามรถรับการโจมตีของไผ่ได้อย่างง่ายได้โดยไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว

   ไผ่ไม่สนใจแม้ว่าการโจมตีของตัวเองจะไม่สามารถทำอันตรายอีกฝ่ายได้แต่ไผ่ก็ยังกระหน่ำโจมตีไม่หยุดและค่อย ๆ เพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ.

   ปล.***(บางครั้งที่ผมแต่และมีการใช้ครับ/ค่ะ นาย/คุณ/เธอ/แกหรือแม้แต่ข้ากับเจ้า เพราะผมอยากจะใช้คำพูดให้เข้ากับแต่ละประเทศอย่างไทยก็ครับ/ค่ะ คุณ/เธอ จีนหรือพวกสัตว์อสูรจะเป็นข้า/เจ้า เพื่อให้เข้ากับประเทศซึ่งผมไม่รู้ว่าผู้อ่านชอบไหมถ้าไม่ดียังไงแนะนำได้ครับ )***