เมือลืมตาขึ้นมาแสงจากแสงฉ่ายส่องมาที่ตาของผม มันทำให้ผมรู้สึกแสบตาและสายตาพลามั่วไปหมด จากนั่นไฟก็ดับลง
ผมเอามือของตัวเองขยี้ไปที่ตาเพื่อให้หายแสบตายิ่งขึ้น เมื่อผมค่อยๆลืมตาและเห็นชายข้างหน้า ชายส่วมแว่นตา มีหนวดมีเขรา
ผมส่วนใหญ่ถึงแม้จะเป็สีดำ แต่บ่างส่วนก็ มีแสมขาวหน่อยๆ บ่งบอกถึงอายุได้อย่างดี น่าจะประมาณ 50 น้อยๆกระมั่ง
ชายวัยกลางคน มองทาที่ผมด้วยสายตาธรรมบดาทั่วไปไม่รู้สึกกดดั่นอะไรมากมายนั่ก ชายวัยกลางคนเอ่ยถามผมอย่างธรรมชาติ
"รู้สึกอย่างไงมั้งครับ เมื่อกี่ต้องขอโทษด้วยครับผมกำลังเช็คร่างกายคุณอยู่น่ะครับ"
"ไม่รู้สึกอะไรแล้วครับ รู้สึกสบายมากเลยครับไม่มีปัญหาอะไรด้วยครับ"
"งั่นเหรอครับค่อยสบายใจหน่อย ก็คุณหลับไปตั่งสามวันนี้ครับ"
"สามวัน ? หลับไปนานขนาดนั่นเลย"
"ครับแล้วคุณนึกอะไรออกบ้างไหมครับ อย่างชื่อไม่ก็ที่อยู่จะได้แจ้งครอบครัวได้ครับ"
"ครับผมชื่อ ฟุจุมารุ อาสึกะ ครับส่วนที่อยู่......เอ๋" ผมอะไรจำไม่ได้เลยเอ๋
จู้ๆถาพทิวทัศนต่างๆก็หายไปจากห้องสีขาวถูกเปลี่ยนเป็ถาพ ที่ไม่เคยเห็น ถาพเมืองตึกสูงล้อมรอบด้วยถูเขาพร้อมต้นไม้
นานาชนิดอยู่ทั่วเมืองเต็มไปหมด รวามทั่งเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่ทันสมัยมากมาย เป็เมืองที่ดูแล้วน่าอยู่มากเลยแหะ หลังจากนั่น
ถาพพวกนั่นก็หายไปชั่วพริบตา จากเมืองที่เต็มไปด้วยความน่าอยู่ กลับมีกลุ่มหมอกควัน อยู่ทั่วเต็มไปหมด รวมทั่งอากาศ ที่น่าอึดอัด
ต้นไม้ต่างๆรอบเมืองตายอย่างรวดเร็ว ตึกสูงพังทรายเหลือแต่ซากที่เคยเป็ตึกสูงมาก่อนทั่วทั่งเมืองเป็เช่นนั่น อากศ
ถูกบิดเบื่อนไป และ ปีศาจร้ายก็ออกมาจาก การบิดเบื่อนนั่นตอนี่ความสินหวังมาเยื่อนแล้ว ถาพทุกอย่างกลายเป็สีดำจนมองไม่เห็น
สิ่งที่ปรากฎต่อจากนั่นคือ รา่งของเด็กสาวที่ปราฏตัวจากไหนไม่ทราบยืนอยู่หน้าผม ผมรู้จักเธอ ผมรู้ดีว่าเธอคือใครผมรู้
จักเธอดี รูปร่างสมส่วน สวมชุดสีฟ้าอ่อนๆ เป็ชุดนักเรียน จากที่ไหนไม่ทราบ เส่นผมสีท้อง เป็ผมสั่นๆอยู่แค่ระดับไหลเท่านั่น
มีดวงตาสีฟ้าที่เ็า แต่กับสวยงามจนไม่อาจละสายตาได้ และใบ้หน้าอั่นงดงามจนดูแล้วไม่น่าใช้ เด็กม.มัธยมหริอปลายแน่ๆ
ผมตัดสินใจหลับตาและพูดออกไป "เธอมาทำอะไรที่นี้ กันแน่ชั่นน่ะ"นิ้วเธอแนบมาที่ปากของผมไม่ให้พูดต่อ
"ชันรู้ดี ว่าเธอจะพูดอะไร อาสึกะ แต่เธอหนี้ชันไม่พ้นหรอกเธอน่าจะรูนี่น่า"
"อึก!!"
(ชันรู้แต่)
"แต่อะไรเหรอ อาสึกะ"
(เธออ่าใจชันได้เหรอ)
"ไว้ที่หลังดีกว่า และจำถาพเมื่อให้ขึ้นใจด้วยละ อาสึกะ เดียวมันก็มาถึง"
"เธอว่าอะไรน่ะ อักกกกก !!!" มือของเธอแทงมาที่หัวใจผม ไม่มีเลือไหลแม้แต่หยดเดียวแต่กลับเจ็บมาก เธอดึงมืออกกมา
จากหน้าออกผม อย่างทรมาน ความเ็ปมันผมล้มลงไปมองที่หน้าเธอ เธอก้มหน้าลงมาแล้วดระสิบข้างหูของผม
"ตอนนี้ชันขอรับสิ่งนี่ไปและ ชันให้สิ่งนี้ตอบแทนละกันสำหรับเมื่อก่อน และลาก่อน"
เธอยัดบ้างสิ่งเข้ามาในตัวของผม ถาพของเธฮค่อยๆเรื่อนหายไป อย่างสมบูรณ์ความทรงจำของผมค่อยหายไปจนไม่เหลื่ออะไร
แม้แต่นิดเดียว
"หลั่งจากชายคนนี้ล้มไปเค้าเข้ามาจูโจมพ่อน่ะ พ่อเลยให้พยาบาลไปตาม รปภ มาช่วยยั่นเค้าเอาไว้ ก็ประมาณนีแหละ"
ชายวั่ยกลางคนเล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้ลูกสาวฟังอย่างงัั่น เพราะกลั่งจากลูกสาวของเค้าเข้ามาเธอ เมือ อาสึกะเห็นเธอเค้าก็
สลบลงไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งตอนนี้ อยู่ที่ห้องเดิม แต่ถูกหมัดอย่างแน่นหน่าสุดๆ เพราะพลังกายของ อาสึกะ สูงพอตัว
ถึงขนาดใช้ รปภ กล้ามใหญ่ ช่วยยั่งเกือบหยุดเค้าไม่ได้ แถมยังมีบ้างคนเลือออกจากการถูก เค้า ต่อยด้วยเช่ยกัน
"แล้วคุณพ่อทราบชื่อเค้ารึเปล่าค่ะ"
"ก่อนที่ดค้าจะคลุมคลั่งเค้าก็บอกชื่ออยู่น่ะ รู้สึกจะชือ ฟุจิมุระ อาสึกะ น่ะ"
"ฟุจิมุระ อาสึกะ เค้าเป็ใครกันแน่น่ะ"
หลังจากนั่นเธอก็เริมมีความสงสัยขึ้นมาแล้วว่าชายใช้ชื่อ ว่า ฟุจิมุระ อาสึกะเป็ใครกันแน่
จากคนเขียน
สวัดดีครับวันนี้มาดึกหน่อยน่ะครับ แต่กว่าจะเขียนได้เหนื่อยมากกกกก เพราะ การใช้ถาษา ด้วยละน่ะ แต่เป็ตอนที่มีความสำคัญเช่นกันครับ
งั่นไปก่อน่ะครับจะนอน แล้วง่วง สวัดดีครับบบบบบบบบ
1K
