“เหนือสวรรค์ ยังมีข้า”

ฟ้าเหนือหุบเขาโบราณมืดครึ้ม ปราณสวรรค์สั่นไหวราวกับกำลังหลั่งน้ำตา
เฉินหยวนยืนนิ่งกลางวงล้อม แผ่นหลังยังตรง แม้ใบหน้าจะซีดจากการสูญเสียพลังไปมาก แต่แววตากลับแข็งกร้าวกว่าเดิม

เบื้องหน้า—
ห้าร่างแห่งยุคสวรรค์โบราณยืนเรียงราย แผ่พลังจนพื้นดินแตกร้าวเป็นเส้นยาว

ชายผมขาว ดวงตาสีฟ้าเข้ม – ผู้ใช้ วิชาหยุดเวลา

หญิงคลุมดำ ดวงตาดำสนิท – ผู้ควบคุม เงาไร้สิ้นสุด

ชายผิวซีด ดวงตาสีทองอ่อน – ผู้มี พลังลบความทรงจำ

นักรบสายเลือดทอง – ผู้สามารถ ปลุกสายเลือดโบราณ เปลี่ยนร่างเป็นเทพนักรบเพลิงทอง

ชายสูงโปร่ง เครายาวสีน้ำเงินเข้ม – ผู้ใช้ ค่ายกลเวทย์โบราณ ที่สลักมาจากเส้นทางแห่งฟ้าเก่า

แรงกดดันมหาศาลถาโถมลงมา เฉินหยวนเหมือนถูกฟ้าทั้งเก้ากดทับ แต่ในหัวใจกลับเงียบสงัด มีเพียงดาบในมือที่ยังเย็นชา

“เจ้าผู้แบกสายเลือดไร้เส้น วันนี้เจ้าไม่มีทางออก” ชายเคราสีน้ำเงินกล่าวพร้อมวาดมือ เส้นค่ายกลโบราณผุดขึ้นรอบหุบเขา พลังทั้งห้าหลอมรวมเป็นหนึ่ง

ทันใดนั้น—
หญิงเงาดำพุ่งเข้ามาก่อน เงานับพันพุ่งทะลวงประหนึ่งคลื่นมืดสาดซัด เฉินหยวนฟันดาบออกไป “หนึ่งดาบฟ้าร่วง!” แสงดาบฉีกฟ้า เงามืดนับร้อยถูกทำลาย แต่เงาที่แท้จริงกลับปรากฏอยู่ด้านหลัง

“เร็วเกินไป…” เฉินหยวนกระซิบก่อนจะบิดกาย หันกลับแทงดาบสวน!
เสียงโลหะกระแทกดัง เคร้ง! หญิงเงาดำถอยออกด้วยรอยแผลเล็กบนแขน

ยังไม่ทันหยุด ห้วงเวลาเบื้องรอบพลันหยุดนิ่ง—
ใบไม้ค้างกลางอากาศ เสียงลมหายใจหายไป เฉินหยวนถูกตรึงอีกครั้งโดยชายตาฟ้า

“ครั้งนี้ เจ้าจะไม่มีวันฉีกมันได้!”

แต่ภายในความเงียบ ดวงตาของเฉินหยวนกลับสว่างวาบ เสียงสายเลือดโบราณก้อง—
“ฟ้าไม่อาจกำหนดเวลาแก่เจ้า”

รอยแตกสีดำปรากฏกลางห้วงเวลา ดาบในมือเขาแทงผ่านความนิ่ง—
เสียงแตกดัง เปรี๊ยะ! เวลาที่ถูกหยุดแตกสลายกลับคืน

ชายตาฟ้าถอยไปหลายก้าว เลือดไหลจากริมฝีปาก “เจ้า… กล้าทำลายกฎเวลาได้อย่างไร!”

ทว่าไม่ทันให้ใครตั้งหลัก นักรบสายเลือดทองก้าวออก ลวดลายทองเปล่งแสงทั้งร่าง เขาคำราม ดวงตาเรืองไฟ “ข้าจะบดขยี้เจ้าด้วยกำลังสายเลือดแท้จริง!”

กำปั้นทองพุ่งลงมาราวภูเขา เฉินหยวนยกดาบขึ้นรับ—
เสียง ตึง! ดังสะเทือน หุบเขาแตกแยกเป็นรอยลึกหลายสิบจ้าง

เฉินหยวนถูกผลักถอยไปสามก้าว เลือดกระอักออกมุมปาก แต่ดวงตายังเย็นเฉียบ
“สายเลือดของเจ้ามิใช่สิ่งเดียวที่ถูกปลุกได้”

ทันใดนั้น สายเลือดโบราณในตัวเฉินหยวน ปะทุ เปลวแสงไร้รูปร่างแตกกระจายออกเป็นเส้นสาย ร่างเขาก้าวข้ามพลังเดิม ปราณฟ้าเก่าเริ่มสั่นสะท้าน

ศัตรูทั้งห้าสบตากัน ต่างรู้ว่าหากปล่อยไว้นาน พลังนี้จะยิ่งเติบโตจนเกินควบคุม
พวกเขาตะโกนพร้อมกัน “ฆ่า!”

การปะทะเต็มรูปแบบเริ่มขึ้น—

เงาดำรุมซ้อน

เวลาเริ่มชะลอ

ความทรงจำถูกโจมตี

กำปั้นทองถล่มลง

ค่ายกลโบราณปิดกั้นทางหนี

เฉินหยวนฟันดาบเป็นพันครั้งภายในลมหายใจเดียว ดาบแต่ละครั้งก่อเกิดรอยแตกแห่งสัจธรรมพุ่งสวน แสงดาบและพลังโบราณปะทะกันกึกก้องจนหุบเขากลายเป็นทะเลเพลิง

ท้องฟ้าเหนือศีรษะบิดเบี้ยว ราวกับฟ้าดินทั้งปวงกำลังถูกฉีกโดยศึกครั้งนี้