จอมมารแค่อยากเป็นคนดี

    บทที่ 39 ดาร์ก เดม่อนไม่รู้ว่าคู่รักคืออะไร

    บทที่ 39 ดาร์ก เดม่อนไม่รู้ว่าคู่รักคืออะไร

     

            ดาร์กถือการ์ดดอกไม้ไว้ในมือพร้อมกับมองเข้าไปใกล้ ๆ

     

            หากสิ่งนี้สามารถเป็นที่นิยมได้ มันคงไม่ใช่ของระดับต่ำอย่างแน่นอน

     

            วัสดุของการ์ดดอกไม้นั้นคล้ายกับของการ์ดเวทมนตร์ อีกทั้งเจ้าดอกไม้ที่แสดงให้เห็นก็ดูสมจริง ให้ความรู้สึกราวกับจะบานได้ทุกเมื่อ

     

            การ์ดดอกไม้ของไดแอนนาเป็นลายดอกซากุระ ในขณะที่การ์ดที่อยู่ในมือของดาร์กเป็นดอกกุหลาบสีดำ

     

            นอกจากนี้ การ์ดดอกไม้ของศาสตราจารย์ลิลลี่ยังเป็นแม่มดสีคราม

     

            ดาร์กเห็นว่าการ์ดดอกไม้ของเอ็มม่าคือ ดอกลิลลี่

     

            ดอกซากุระ เป็นสัญลักษณ์ของความรักและความหวัง แสดงถึงความรักที่สง่างาม เรียบง่าย และบริสุทธิ์

     

            กุหลาบดำ เป็นสัญลักษณ์ของความรักที่สิ้นหวัง เต็มไปด้วยความเกลียดชังและการสาปแช่ง ทั้งยังแสดงถึงความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะควบคุมบงการชีวิตของคนรัก

     

            แม่มดสีคราม เป็นตัวแทนของความรักที่บริสุทธิ์ คำอธิษฐานซึ่งวอนขอให้ปาฏิหาริย์ที่เป็นไปไม่ได้เกิดขึ้น หรืออีกนัยหนึ่งหมายความได้ว่า การได้พบคุณคือเรื่องปาฏิหาริย์

     

            ส่วนดอกลิลลี่นั้น หมายถึงความสุขเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี หรือเป็นความสุขที่ยิ่งยืนและยาวนาน ซึ่งนับเป็นพรอันล้ำค่าสำหรับคนรักและครอบครัว

     

     การ์ดดอกไม้นี้ใช้ดอกไม้มากมายหลากหลายชนิด ซึ่งไม่เพียงแต่ทำให้การ์ดดอกไม้แต่ละใบมีความหมายที่ต่างกันเท่านั้น ทว่ามันยังเพิ่มองค์ประกอบการสะสมพลังเวทอีกด้วย

     

            นอกจากรูปลักษณ์ที่สวยงามแล้ว การทำงานของการ์ดดอกไม้ยังดีมากเช่นกัน

     

            การใส่พลังเวทมนตร์เข้าไปทำให้ดอกไม้ ‘มีชีวิต’ และปล่อยกลิ่นหอมของมันออกมาได้

     

            โดยเฉพาะเวทมนตร์ที่ทำให้คุณเห็น ‘คนในดวงใจ’ หรือแม้แต่คนที่ ‘เขาคนนั้นชอบ’ ก็ยังได้!

     

            นี่เป็นสิ่งที่น่าดึงดูดใจสำหรับนักเรียนสถาบันเซนต์แมเรียนซึ่งกำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น!

     

            หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดาร์กก็ผสานพลังเวทมนตร์ จากนั้นสะบัดเบา ๆ ทำให้กุหลาบสีดำบนการ์ดกระเด็นออกไปในทันที และกลีบดอกไม้ก็ปลิวละล่องไปตามสายลม

     

            เมื่อเอื้อมมือออกไปจับดอกกุหลาบสีดำ เขาก็รู้สึกเย็นมือเล็กน้อยขณะถือมันไว้ ก่อนที่มันจะสลายหายไปราวกับน้ำ

     

            ตอนนั้นเอง ดาร์กก็เงยหน้าขึ้น!

     

            ภาพตรงหน้ากลับเป็นไดแอนนาที่ขยับเข้ามาใกล้มากจนจมูกของเธอแทบจะแตะกับจมูกของเขา

     

            กลิ่นนมหอม ๆ ฟุ้งเข้าไปในโพรงจมูกของดาร์ก


            'อืม เด็กคนนี้แอบกินทอฟฟี่ในห้องสมุด!'

     

            ดาร์กซึ่งจับได้ว่าไดแอนนาก่ออาชญากรรมก็จิ้มหน้าผากของเธอแล้วดันให้ห่างออกไปทันที

     

            "~~~~(>_<)~~~~"

     

            แม้ไดแอนนาจะผละออกไปอย่างไม่มีความสุข แต่ดวงตาของเธอยังคงจับจ้องไปที่ [การ์ดดูดวงความรัก] ในมือของดาร์ก

     

            ดาร์กไม่สนใจ แต่เขาอยากจะดูว่า ‘คนที่ชอบ' ของตัวเองเป็นใคร

     

            ปรากฏว่าคนคนนั้นคือ อีบุย! o( =•ω•= )m

     

            “เอ๊ะ?”

     

            ดวงตาของไดแอนนาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

     

            ดาร์กส่ายหัวและยิ้ม “ดูเหมือนว่า [การ์ดดูดวงความรัก] ใบนี้จะไม่น่าเชื่อถือนัก”

     

            ทว่าเมื่อเขาใส่พลังเวทมนตร์เข้าไป สายตาก็สังเกตเห็นบางอย่างแปลก ๆ!

     

     “อันนี้ให้ฉันได้ไหม?”

     

            ดาร์กเงยหน้าขึ้นแล้วถาม

     

            ไดแอนนาพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ดาร์ก นายชอบสปิริตของตัวเองจริง ๆ!”

     

            เด็กชายพยักหน้าเห็นด้วย “ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นการ์ดวิญญาณใบแรกของฉัน แต่ดูเหมือนว่าเจ้าการ์ดดอกไม้ทำนายดวงชะตาใบนี้จะไม่ได้บอกถึงคนที่ชอบจริง ๆ หรอก กลับกันแล้วฉันคิดว่ามันเป็นเพียงกลอุบายหลอกลวงเสียมากกว่า”

     

            “อย่างนั้นเหรอ?”

     

            ไดแอนนาเอียงศีรษะและกลับมามีความสุขอีกครั้ง

     

            ...

     

            อีกด้านของห้องอ่านหนังสือ

     

            เวอร์เธอร์กำลังหัวคิ้วขมวด พลางกัดปากกาขณะทำการบ้าน

     

            เป็นโรเบิร์ตเสียอีกที่ย่ำแย่กว่าเขา

     

            ผลที่ตามมาของการไม่ตั้งใจฟังในชั้นเรียนนั้นค่อย ๆ สั่งสมมากขึ้น เมื่อการบ้านยากขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดก็มีปัญหาที่เขาไม่สามารถหาคำตอบได้ ไม่ว่าจะคิดไปมากเพียงใดก็ตาม

     

            เวอร์เธอร์วางปากกาลง แล้วหยิบการ์ดดอกไม้ออกมาจากช่องว่างในหนังสือเรียน

     

            การ์ดดอกไม้ใบนี้แถมมากับตอนที่พวกเขาซื้อหมากรุกเวทมนตร์

     

            ตัวการ์ดดอกไม้ประดับด้วยไลแลคสีแดง อันสื่อถึงความรู้สึกของรักแรกพบ

     

            เมื่อใส่พลังเวทมนตร์เข้าไปอย่างเงียบ ๆ ดวงหน้าแสนงดงามและยุติธรรมก็พลันปรากฏขึ้นบนการ์ด

     

            เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ของวัยเยาว์นั้นไร้เดียงสา

     

            ตั้งแต่แรก เวอร์เธอร์แค่สนใจเพราะเธอมีความคล้ายคลึงกับแม่ของเขาเท่านั้น

     

            แต่ต่อมามันก็ค่อย ๆ กลายเป็นความรัก


            ...

     

            โรเบิร์ตเหลือบมองและพึมพำ "ถ้านายชอบเธอมากขนาดนั้น ทำไมไม่ไปขอเธอคบล่ะ?"

     

            เวอร์เธอร์หน้าแดง กำลังจะบอกว่าแค่ขอมองดูเธอจากระยะไกลตัวเองก็พอใจแล้ว ทว่าใบหน้าสาวสวยบนการ์ดกลับแลบลิ้นออกมาและเลียที่มุมปากของเธอ

     

            "เหวอ!" เวอร์เธอร์กรีดร้องขึ้นมา

     

            ภายในห้องสมุดที่ต้องการความเงียบ สุ้มเสียงของเขาพลันดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายได้ในทันที

     

            โรเบิร์ตถามเสียงต่ำ “เป็นอะไรไป?”

     

            "ไม่…ไม่มีอะไร"

     

            เวอร์เธอร์หน้าขึ้นสีและนั่งลง มือของเขากำการ์ดดอกไม้ไว้เงียบ ๆ 

     

            “เลิกทำการบ้านแล้วไปซ้อมประลองกันเถอะ พรุ่งนี้คือความหวังสุดท้ายของเราแล้ว!”

     

            โรเบิร์ตรอคอยช่วงเวลานี้ เขารีบปิดตำรากับการบ้านแล้วยัดใส่กระเป๋านักเรียนในทันที

     

            จากนั้นทั้งสองก็ออกจากห้องสมุดอย่างรวดเร็ว

     

            ตอนเห็นเวลาที่เคาน์เตอร์ หัวใจของเวอร์เธอร์แทบพุ่งออกมา

     

            ...

     

            คืนนั้น

     

            ดาร์กออกจากห้องสมุดก่อนเวลาอันควร

     

            เขาค่อนข้างกังวลกับความแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นในตอนที่ใส่พลังเวทมนตร์ลงการ์ดดอกไม้

     

            แต่ไม่สะดวกจะทดลองในห้องสมุดจริง ๆ

     

            ดาร์กจึงทำได้แค่กลับไปที่หอพักก่อนเท่านั้น

     

            เมื่อเขาเดินออกจากห้องสมุด ท้องฟ้าก็มืดแล้ว

     

            เมื่อเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามราตรี จึงพบว่าคืนนี้ก็ยังเป็นคืนจันทร์เต็มดวง

     

            พอกลับมาถึงหอพัก เขาก็ล็อกประตูแล้ววางกระเป๋านักเรียนลง จากนั้นจึงหยิบการ์ดดอกกุหลาบสีดำออกมาอีกครั้ง

     

            'มีบางอย่างไม่ถูกต้อง'

     

            ดาร์กวางการ์ดดอกไม้ลงบนโต๊ะ หัวคิ้วขมวดอย่างครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะหยิบปากกาพลังเวทออกมาจากลิ้นชัก

     

            การใช้ปากกาพลังเวทเป็นสื่อกลางในการถ่ายโอนพลังเวทมนตร์ จะทำให้สามารถหลีกเลี่ยงอันตรายบางอย่างได้อย่างมีประสิทธิภาพและสังเกตสิ่งต่าง ๆ ได้สะดวกยิ่งขึ้น

     

            ดาร์กถอยออกไปเล็กน้อย เขายื่นมือออกมา จากนั้นก็วางปากกาพลังเวทบนการ์ดดอกไม้ แล้วส่งพลังเวทมนตร์ของตัวเองลงไป

     

            ปริมาณที่ใช้ไม่เหมือนกับที่เขาทำในห้องสมุด แต่เป็นการใส่พลังลงไปอย่างต่อเนื่อง!

     

            ในไม่ช้า ดอกกุหลาบสีดำบนการ์ดก็หายไป ภายใต้การถ่ายพลังเวทมนตร์อย่างต่อเนื่องและ ‘คนในดวงใจ’ ก็ปรากฏขึ้นบนการ์ด

     

            ครั้งนี้ภาพที่ออกมายังคงเป็นอีบุย

     

            แต่เมื่อดาร์กเปลี่ยนความคิดในใจ อีบุยก็หายไป

     

            คราวนี้คนที่ปรากฏตัวบนการ์ดกลายเป็น ‘วัลคีรี อัลเวตต์’ ซึ่งอยู่ที่คฤหาสน์ดยุกอันแสนห่างไกล

     

            น่าแปลกที่อัลเวตต์เป็นหญิงสาวผมบลอนด์ผู้อ่อนโยน

     

            หากไม่มีรูปปั้นสลักไว้ทั่วอาณาจักร ผู้คนคงคิดว่าเธอคืออัญมณีล้ำค่าของตระกูลขุนนางชั้นสูง

     

            เมื่อดาร์กเปลี่ยนความคิดอีกครั้ง ภาพเหมือนของมารดาก็ค่อย ๆ หายไป

     

            คราวนี้ ไดแอนนาปรากฏตัวบนการ์ด

     

            จากนั้นจึงเป็นโรส แพนดอร่า ศาสตราจารย์ลิลลี่...

     

            ใบหน้าจำนวนมากส่องประกายไปทั่วการ์ด และพลังเวทมนตร์ก็ถูกใส่เข้าไปในการ์ดดอกไม้มากขึ้นเรื่อย ๆ

     

            ตอนนั้นเอง กลีบของดอกกุหลาบสีดำพลันร่วงหล่นก่อนจะแตกออกเป็นเส้นด้ายเรียวยาวสีดำ

     

            เส้นด้ายสีดำเหล่านั้นกลายเป็นเถาวัลย์หนามขึ้นมา มันพันกันจนเป็นเกลียวเหมือนกับงูตัวเล็ก

     

            เมื่อดาร์กยกปากกาพลังเวทขึ้นมาก็เป็นจังหวะเดียวกับที่เถาวัลย์หนามสีดำแหวกออกมาจากการ์ด ปลายเถาวัลย์กลายเป็นหัวงูและพุ่งเข้าใส่เขาทันที!

     

            “เดมิ ดาร์ท!”

     

            กระบอกฉีดยาหัวฉลามสามกระบอกพุ่งออกไปทันที มันทะลุผ่านหัวงูในพริบตา และตอกการ์ดดอกไม้ที่กำลังจะขยับบนโต๊ะ!

     

            [ราคะ -1]

     


    คล้ายกับเรื่องจอมมารแค่อยากเป็นคนดี ที่คุณอ่าน