นี่มันผิดปกติไปจริงๆ ทำเอาตัวเขาที่กำลังสะลึมสะลือนึกอยากจะเปิดไฟดูให้มันรู้ไปเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แต่มือยังไม่ทันคลำไปโดนสวิตช์โคมไฟตั้งโต๊ะ ร่างสีดำขนาดมหึมาก็ปกคลุมลงมา แสงจันทร์ส่องผ่านม่าน ย้อมร่างที่ดูราวกับมีขนปกปุยให้เป็ประกายแถบสีเงินหม่น ทันใดนั้นมันก็ลืมดวงตาสีเขียวภายในเงาทะมึนขึ้น
“อ๊ะ...อื้อ!” เหยาหย่วนกำลังจะร้องออกมา กลับถูกฝ่ามือขนดกขนาดใหญ่กว่าปกติปิดเกือบมิดหน้าเอาไว้ฉับพลัน และยังมีอุ้งมือขนนุ่มอีกข้างคว้าเอวเอาไว้ วินาทีต่อมาก็เกิดเสียงเนื้อผ้าฉีกขาดดังมาจากกางเกงนอนและกางเกงชั้นในของเขา
นี่มันอะไรกัน! เกิดอะไรขึ้น! จะทำอะไรน่ะ!
เหยาหย่วนร้อง ‘อื้อๆ’ พร้อมกับยื่นมือผลักออก จึงััโดนอกแกร่งเข้า แต่ัันั้นกลับไม่เหมือนััของสัตว์หรือของมนุษย์ เพราะมีเส้นขนยาวๆ คลุมทั่วแผงอก
เขาไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน เขารู้ดีว่าตัวเองควรจะใจเย็นๆ เข้าไว้ แต่ก็อดดิ้นรนขัดขืนไม่ได้ แต่เ้าสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้ว่าเป็คนหรือสัตว์ก็พลิกตัวแล้วทาบทับลงมา พละกำลังอันน่าใทำเอาร่างบางขยับไปไหนไม่ได้ จะหายใจก็ยังลำบาก ดังนั้นเขาจึงสะบัด่คอสุดฤทธิ์เพื่อสลัดฝ่ามือใหญ่ที่ปิดปากของเขาให้หลุด
แต่ฝ่ามือที่เต็มไปด้วยขนยาวๆ กลับเปลี่ยนมาบีบคางของเขาแทน ลิ้นที่ทั้งหนาและยาวแถมยังเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายเลียมุมปากและข้างแก้มของเขา จากนั้นสอดลิ้นเข้ามากวาดควานในปาก
มันช่างเป็ความรู้สึกที่น่าหวาดกลัวเหลือเกิน ลิ้นยาวเปียกชื้นนั้นเต็มโพรงปาก นอกจากนี้ปลายลิ้นยังแทบจะแตะถึงในลำคอของเขาอยู่แล้ว ทำให้เขาที่แม้อยากจะร้องก็ร้องไม่ออก
เขาผลักไสสุดชีวิต ทว่าพละกำลังของอีกฝ่ายมากเกินมนุษย์มนา เพียงแค่แตะเบาๆ ก็พลิกตัวเขาลงเตียงได้แล้ว เขาถูกอุดปากอีกครั้ง จากนั้นลิ้นยาวที่ร้อนเปียกชื้นที่เพิ่งแลบเลียในปากของเขาก็เคลื่อนลงไปตามกระดูกสันหลัง เลียไปถึงร่องก้นที่ไร้สิ่งปกปิด
เหยาหย่วนใช้สองมือแกะมือใหญ่ที่อยู่บนหน้าออก เขาคิด ว่าถ้านี่คือความฝัน ก็ขอให้เขารีบๆ ตื่นสักที! แต่เสียงหอบหายใจถี่กระชั้นและหอบหนักกลับดังทั่วห้อง พร้อมทั้งกลิ่นติดสัดของสัตว์ป่าพุ่งปะทะเข้าจมูก ทำให้เขาเกิดความ้าทางเพศขึ้นมาอย่างประหลาด
ลิ้นยาวกวัดแกว่งแถวร่องก้น น้ำลายที่ยืดและเปียกชื้นเปรอะเต็มประตูหลัง เหยาหย่วนทำได้เพียงเยียดขา ปากทางที่หุบอยู่ถูกแยกออก เนื้อนุ่มอุ่นลื่นดันเข้าไปข้างในปากถ้ำ ส่วนปลายลิ้นปราดเปรียวก็กวาดควานไปทั่วผนังของช่องทางหลัง
“อื้อๆ...ฮือ...” เหยาหย่วนรู้สึกอึดอัดจนต้องสะอื้นไห้ ทั้งขาและเอวก็อ่อนแรงโดยพลัน
เขาอดสงสัยไม่ได้ ว่านี่ตัวเองกำลังฝันร้ายหรือฝันเปียกอยู่กันแน่
603
