เตงงง เตงงง!! เสียงระฆังดัง นี่คือเวลา 7:30น.
วันนี้เรียนวันแรก ผมตื่นเต้นมากที่จะได้เจอเพื่อนคนอื่นๆ
.
.
.
18:00น.
เลิกเรียนแล้ว อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย วันนี้ผม เฮกซ์ เคน และเทเลอร์ พวกเราคุยกันไว้ว่าจะแอบออกไปเดินเล่นหลังโรงเรียน
"กูกับไอ้เคนขอกลับก่อนนะ พวกกูไม่ไหวแล้วว่ะ น่ากลัวชิบหาย"
พอพวกเราเดินมาได้สักพัก ไอ้เฮกซ์และไอ้เคนก็ขอตัวกลับก่อน เพราะพวกมันเดินต่อไม่ไหว
"อะไรวะพวกมึง อ่อนว่ะ" ผมพูดออกไป ก็พวกมันอ่อนกันจริงๆอ่ะ แค่นี้ก็กลัวแล้ว
"กูก็จะกลับแล้วเหมือนกัน" ไอ้เทเลอร์กล่าวอีกคน ไอ้พวกนี้เป็ผู้ชายจริงๆมั้ยวะ แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้ว
"เออ พวกมึงจะไปไหนก็ไปเลย" ผมเอยออกไปด้วยความโมโห
.
.
.
พอผมเดินมาได้สักพักผมก็นั่งพัก และคิดว่าเดี๋ยวก็จะกลับแล้ว เพราะมันมืดมากและผมไม่ชินทาง แบตไฟฉายก็จะหมดแล้วด้วย
แต่ผมเจอผู้หญิงนหนึ่ง เธอสวยมาก ผิวเธอขาว ผมยาวสยาย "นั่นใครอ่ะ ทำไมมาอยู่ตรงนี้ได้" ผมเอยถามด้วยความสงสัย
"ชั้นแค่ออกมาเดินเล่นน่ะ แล้วนายล่ะ" เธอตอบกลับ
"ชั้นก็ออกมาเดินเล่นเหมือนกัน แล้วเธอมาคนเดียวหรอ ไม่กลัวหรือไง เธอเป็ผู้หญิงนะ"
"ใช่ ชั้นชอบออกมาเดินเล่นคนเดียวบ่อยๆ จนไม่กลัวอะไรแล้วล่ะ"
"เธอชื่ออะไรหรอ เราชื่ออคินนะ"
"ชั้นชื่อวินดี้"
"เธอเรียนที่นี่หรอ ทำไมเราไม่คุ้นเลยล่ะ"
"ใช่ แต่เราป่วยน่ะ เลยไปบ้างไม่ไปบ้าง"
"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง"
เราคุยกันได้สักผมก็เดินไปส่งเธอที่หอพักหญิง
"พรุ่งนี้เธอจะไปเดินเล่นอีกมั้ย" ผมเอยถาม ผมอยากจะไปเดินเล่นกับเธอทุกวันแล้วสิ
"อืม ไปสิ แล้วเจอกันนะ"....