ตอนที่ 33 ไป่เฉินถูกคำสาป!? พลังปีศาจยังไม่หมดไป!
ชัยชนะที่ไม่สมบูรณ์... ไป่เฉินยังไม่ปลอดภัย!
ไป่เฉินยืนอยู่ท่ามกลางหมอกควันของสนามรบ แม้ว่าเงามืดของจ้าวหุบเขากระบี่วิญญาณจะถูกทำลายไปแล้ว แต่หัวใจของเขายังคงเต้นแรงอย่างไม่ปกติ!
ซูเยว่รีบเข้ามาหาเขา สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
"ไป่เฉิน เจ้าเป็นอะไรไหม?"
เขาสูดลมหายใจลึก พยายามระงับความรู้สึกแปลกๆ ที่กำลังก่อตัวขึ้นในร่างกาย
แต่แล้ว...
[ติ้ง!]
[พบพลังปีศาจที่เหลืออยู่ในร่างของผู้ใช้งาน!]
[ระบบตรวจพบคำสาปมรณะจากเงามืดของจ้าวหุบเขากระบี่วิญญาณ!]
ดวงตาของไป่เฉินเบิกกว้าง เขาไม่ได้กำจัดพลังของจ้าวหุบเขาได้ทั้งหมด!?
“ไม่นะ…!”
ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่ว เป็นความรู้สึกที่แตกต่างจากเดิม
ราวกับว่า... บางสิ่งกำลังหลับใหลอยู่ในร่างของเขา และมันกำลังจะตื่นขึ้น!?
---
พลังปีศาจในกาย! ไป่เฉินกำลังเปลี่ยนไป!?
"ไป่เฉิน เจ้าเป็นอะไร!?" ซูเยว่รีบคว้าตัวเขาไว้ แต่มือนางต้องสะดุ้งถอยออกมาอย่างรวดเร็ว!
ผิวของไป่เฉินเริ่มเย็นเฉียบ ราวกับน้ำแข็ง!
ไม่ใช่เพราะความหนาว... แต่เป็นเพราะพลังปีศาจที่กำลังแพร่กระจายไปทั่วร่างของเขา!
"อึก... ข้า... ควบคุมร่างกายไม่ได้..."
ไป่เฉินทรุดลงกับพื้น ม่านตาของเขาเริ่มเปลี่ยนสี กลายเป็นสีดำสนิทที่เต็มไปด้วยความมืดมิด!
[ติ้ง!]
[ระบบเตือนภัย! พลังปีศาจกำลังแทรกซึมเข้าสู่จิตวิญญาณของผู้ใช้งาน!]
[ผู้ใช้งานกำลังเข้าสู่สภาวะ "ครึ่งปีศาจ"!]
---
ซูเยว่ตกใจ! ไป่เฉินกำลังกลายเป็นปีศาจ!?
"ไม่! ไป่เฉิน เจ้าต้องอดทนไว้!"
ซูเยว่พยายามเรียกสติของเขา แต่ร่างกายของไป่เฉินกลับเต็มไปด้วยลวดลายสีดำที่ค่อยๆ กระจายไปทั่วตัว!
"ข้า... ไม่อยากถูกควบคุม..."
ไป่เฉินกัดฟันแน่น พยายามขัดขืนพลังปีศาจที่กำลังไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขา
แต่แล้ว...
ตูมมมม!!
คลื่นพลังปีศาจปะทุออกมาจากร่างของเขา กระแทกซูเยว่กระเด็นออกไปไกล!
"อ๊ากก!!"
ซูเยว่กระอักเลือด นางถูกพลังปีศาจกดดันจนแทบขยับตัวไม่ได้!
ไป่เฉินตกใจ "ซูเยว่!!"
เขาพยายามพุ่งเข้าไปหานาง แต่ขาทั้งสองข้างกลับไม่เชื่อฟัง!
ร่างของเขา... กำลังจะถูกพลังปีศาจกลืนกิน!?
---
จิตสำนึกในเงามืด... ใครบางคนกำลังรอเขาอยู่!?
ในขณะที่ไป่เฉินกำลังจะหมดสติ...
เขากลับพบว่าตัวเองมาอยู่ในสถานที่ที่แปลกประหลาด!
มันเป็นโลกแห่งเงามืด รอบตัวเต็มไปด้วยหมอกดำที่ไหลวนราวกับสิ่งมีชีวิต!
และที่กลางหมอกดำ… มีร่างของใครบางคนยืนอยู่!
เป็นชายชุดดำที่มีดวงตาสีแดงโลหิต!
“ในที่สุด… เจ้าก็มาถึง”
ไป่เฉินขมวดคิ้ว "เจ้าเป็นใคร?"
ชายชุดดำยิ้มเย็น "ข้าคือเงาของเจ้า..."
"ข้าคือ… พลังที่แท้จริงของเจ้า!"
---
ไป่เฉินต้องเลือก! จะควบคุมพลังปีศาจ หรือถูกมันควบคุม!?
"หมายความว่าไง?"
ไป่เฉินกำหมัดแน่น เขารู้สึกว่าชายชุดดำตรงหน้าคือบางสิ่งที่ซ่อนอยู่ในตัวเขามานานแล้ว
“เจ้ามีพลังที่แข็งแกร่งกว่าที่เจ้าคิดไป่เฉิน”
“แต่เจ้ากลัวมัน…”
ชายชุดดำเดินเข้ามาใกล้ เงามืดรอบตัวเขาเคลื่อนไหวตามอย่างลึกลับ
“ถ้าเจ้ายอมรับพลังของข้า เจ้าจะเป็นนักรบที่ไร้เทียมทาน”
“แต่ถ้าเจ้าปฏิเสธ… เจ้าจะถูกมันกลืนกิน และเจ้าจะไม่มีวันได้เป็นตัวของตัวเองอีกต่อไป”
ไป่เฉินกำกระบี่แน่น เขาต้องตัดสินใจ… เดี๋ยวนี้!
---
ตอนต่อไป: ‘ไป่เฉินจะเลือกทางไหน!? พลังปีศาจหรือหนทางแห่งเซียน?’