บทที่ 75 ปืนล่าสัตว์ (ฟรี)
เมื่อฉีซวี่มาถึงบ้านเหลียน ทันทีที่เขาก้าวเข้าประตู ลมเย็นจากเครื่องปรับอุณหภูมิก็พัดมาปะทะใบหน้า ขับไล่ความร้อนทั่วร่างในพริบตา เขารีบมอบกล่องกระสุนให้แม่เหลียน แล้วถอดเสื้อคลุมออกเพื่อดื่มด่ำกับความเย็นสบาย
ในกองทหารรับจ้างถึงจะมีเครื่องปรับอุณหภูมิพลังงานแสงอาทิตย์ แต่ก็มีติดตั้งเฉพาะในโรงอาหารและพื้นที่ฝึกซ้อมขนาดใหญ่เท่านั้น ในหอพักไม่มีให้ใช้ อีกทั้งในช่วงเที่ยงวัน พวกเขาส่วนใหญ่ออกปฏิบัติภารกิจนอกสถานที่ ทำให้ฉีซวี่แทบไม่เคยได้สัมผัสความเย็นสบายแบบนี้ในที่ร่ม
หลังจากเหงื่อแห้งหมดแล้ว ฉีซวี่ก้มลงดูผิงผิงกับอันอันที่นอนอยู่ในเปลเด็ก
ตอนนี้ครอบครัวไม่ขัดสนเงินทองแล้ว เด็กทั้งสองจึงไม่ถูกจำกัดอาหารอีกต่อไป พวกเขากินนมผงคุณภาพดีวันละเจ็ดแปดมื้อ กินได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น ทำให้เติบโตอย่างรวดเร็วเป็นเด็กตัวอวบขาวอย่างที่ทุกคนใฝ่ฝัน ทั้งตัวกลมป้อม กำมือเล็กๆ และเท้าน้อยๆ ของพวกเขาส่งเสียงอ้อแอ้ราวกับกำลังทักทายฉีซวี่
ฉีซวี่รู้สึกเพลิดเพลิน จับเท้าเล็กๆ ของเหลียนอันเล่นอย่างมีความสุข
ในขณะเดียวกัน แม่เหลียนตกตะลึงกับกล่องกระสุนจนพูดไม่ออก เมื่อได้สัมผัสปืนล่าสัตว์ที่ฉีซวี่วางไว้ข้างๆ เธอยิ่งแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
สิ่งเหล่านี้เป็นของครอบครัวเธอจริงๆ หรือนี่!
ตั้งแต่นี้ไป ครอบครัวเธอก็นับเป็นครอบครัวที่มีปืนล่าสัตว์แล้ว!
ในเขตชุมชน ครอบครัวที่มีปืนล่าสัตว์ถือเป็นชนชั้นสูงอย่างแท้จริง เพราะการมีปืนไม่ใช่แค่ต้องมีเงินเท่านั้น แต่ยังต้องมีเส้นสายในกองทหารรับจ้างถึงจะได้รับการอนุมัติ
สมัยก่อน ก่อนที่เธอกับพ่อเหลียนจะประสบอุบัติเหตุ พวกเขาก็เคยเก็บเงินก้อนหนึ่งไว้หวังจะซื้อปืนล่าสัตว์สักกระบอก แต่ยื่นใบสมัครไปกว่าสิบครั้ง ก็ไม่เคยได้รับการตอบกลับเลยสักครั้ง
ไม่คาดคิดว่าหลายปีผ่านไป ลูกสาวของเธอกลับบรรลุเป้าหมายนี้อย่างง่ายดาย ตอนนี้แม่เหลียนอยากมีขาดีๆ สักคู่ เพื่อจะได้ตามลูกสาวเข้าไปในป่าเก็บของบ้าง
แต่เมื่อมองเด็กอวบๆ สองคนในเปล เธอก็รู้สึกว่าชีวิตในตอนนี้ช่างน่าพอใจแล้ว
ที่ไหนมีคน ที่นั่นย่อมมีความหวัง และบ้านของเธอกำลังเจริญรุ่งเรืองอย่างไม่ต้องสงสัย
ฉีซวี่มีเวลาจำกัด หลังจากพักผ่อนในห้องแอร์สักครู่ เขาก็หยิบกระสุนมาบรรจุเต็มซองทั้งหมด แล้วขี่รถสามล้อไฟฟ้ามุ่งหน้าสู่ภูเขาลึก
ตอนนี้ พ่อเหลียนเชื่อมประตูเหล็กเสร็จแล้ว ติดทั้งบานพับและกุญแจเหล็กขนาดใหญ่ เหลียนเซวียนย้ายลูกหมูตัวเล็กเข้าคอก วางฟางแห้งหลายมัดไว้ข้างใน รวมถึงถังปลากลายพันธุ์อีกหนึ่งถัง
หมูป่าตัวเล็กไม่เคยได้รับการปฏิบัติแบบนี้มาก่อน ไม่ต้องกังวลเรื่องการออกไปหาอาหารทั่วทุกที่ อาหารส่งถึงประตูโดยอัตโนมัติ และอาหารที่ผู้หญิงคนนั้นให้ยังรสชาติดีเป็นพิเศษและมีไม่หมด กินชุดหนึ่งเสร็จก็มีชุดต่อไปมาเติม
ลูกหมูป่ากินดังจ๊อบๆ ส่งเสียงคำรามด้วยความพอใจ
ตำแหน่งคอกหมูอยู่ริมป่า ใต้ต้นไม้ใหญ่และหนาทึบที่บังแสงอาทิตย์ร้อนแรงได้พอดี หมูน้อยกินอิ่ม ดื่มจนพอ แล้วนอนลงบนกองฟางใต้ร่มเงาไม้ หลับสบายในยามบ่าย
พ่อลูกทั้งสองทำงานกลางแดดร้อนจนถึงบ่ายสามโมง
พ่อเหลียนเชื่อมตัวเรือหลักเสร็จแล้ว เมื่อกลับบ้านตอนเย็นเขาจะทำไม้พายสักคู่ หากซื้อเสื้อชูชีพสองตัว ก็จะสามารถพายเรือเล็กออกไปจับปลากลางทะเลสาบได้
ที่กลางทะเลสาบสามารถใช้อุปกรณ์จับปลาได้หลากหลาย ทั้งแห อวนกวาด อวนจม อวนกั้น และเครื่องมืออื่นๆ อีกมากมาย
ในฐานทัพหมิงเยวี่ย ซึ่งเป็นเมืองในแผ่นดิน การซื้ออวนจำนวนมากขนาดนี้ย่อมจะดึงดูดความสนใจแน่นอน ดังนั้นเมื่อวาน เหลียนเซวียนจึงฝากพี่ใหญ่ซู่เฟิงให้ช่วยหาคนรู้จักซื้ออวนชุดหนึ่ง และอวนตัดเมตรม้วนใหญ่ที่ฐานทัพไห่หนิง
อวนเหล่านี้จะมาพร้อมกับรถโดยสารในวันนี้ เย็นนี้เหลียนเซวียนเพียงแค่ไปรับที่บ้านซู่ก็พอ
คืนนี้พวกเขาต้องกลับบ้านเร็ว เพราะอวนบางส่วนต้องดัดแปลง อีกทั้งกับดักปลาก็เหลือน้อยแล้ว ต้องทำเพิ่มอีก นอกจากนี้ยังต้องทำไม้พาย และไปคืนเครื่องมือที่ร้านของเฒ่าเหลียนโถวด้วย
ก่อนกลับบ้าน เหลียนเซวียนวิ่งไปที่แปลงผักเล็กของเธอ ผักใบเขียวรุ่นแรกที่ปลูกไว้ ทั้งผักกาด ผักสลัด ผักชี และผักโขม ตอนนี้สูง 50-60 เซนติเมตรแล้ว
ทุกวันเหลียนเซวียนจะยุ่งอยู่ในแปลงผักครึ่งวัน คอยถอนผักที่มีรังสีสูงทิ้งทั้งหมด ประกอบกับการรดน้ำขับพิษ ทำให้ผักที่เก็บวันนี้มีอัตราการบริโภคได้สูงถึง 90% อย่างน่าทึ่ง แม้แต่ผักที่มีรังสีต่ำก็ยังได้ถึง 30%
เหลียนเซวียนมองดูที่ดินแปลงใหญ่ริมทะเลสาบ ถ้าปลูกพืชทั้งหมด จะไม่เพียงพอเลี้ยงคนในครอบครัวเท่านั้น แต่ยังเหลือขายได้อีกด้วย เธออาจเลี้ยงทั้งครอบครัวด้วยที่ดินเหล่านี้ได้
เธอวางแผนจะไปซื้อมันฝรั่งและมันเทศเมื่อมีเวลา มันฝรั่งมีวงจรการเติบโตสั้น ให้ความอิ่ม และที่สำคัญคือเก็บได้นาน อีกทั้งยังนำไปประกอบอาหารได้หลากหลายวิธี
ทั้งทอด ตุ๋น ผัด หรือยำ นับเป็นวัตถุดิบที่ดีที่สุดในดินแดนรกร้าง
ส่วนมันเทศยิ่งเป็นที่นิยม ไม่เพียงแต่หวานอร่อย แต่ใบมันเทศยังเป็นผักใบเขียวที่นำไปผัดหรือยำก็อร่อย
เพียงแต่เธอไม่แน่ใจว่าโลกนี้แบ่งฤดูกาลหรือไม่ และไม่รู้ว่าหากปลูกมันฝรั่งและมันเทศตอนนี้จะเก็บเกี่ยวได้หรือเปล่า คราวนี้เหลียนเซวียนไม่ได้ถามฉีซวี่
เธอคิดว่าเรื่องการเพาะปลูก ควรถามแม่จะดีกว่า จึงส่งข้อความถึงแม่ทันที
แม่เหลียนตอบกลับทันที
"สำหรับมันฝรั่ง ต้องปลูกทันที จึงจะทันได้เก็บเกี่ยวหนึ่งรุ่น อีกสองเดือนจะเป็นช่วงร้อนจัด พืชผลจะเหี่ยวเฉาในช่วงนั้น ส่วนมันเทศมีรอบการเจริญเติบโตยาวกว่า ตอนนี้ปลูกไม่ทันแล้ว"
หลังจากได้รับคำตอบจากแม่ เหลียนเซวียนก็เข้าใจแล้ว
เธอรีบเก็บผักใบเขียวมัดใหญ่ เหลียนเซวียนเพียงแค่แยกผักที่มีรังสีสูงทิ้งไป ส่วนที่เหลือนำมาผสมกันหมด เพราะเป็นผักสำหรับคนในครอบครัวกิน ไม่ว่าจะเป็นรังสีต่ำหรือรังสีปานกลาง ก็ไม่มีความแตกต่างกัน
พอดีกับที่ฉีซวี่มาถึงริมทะเลสาบ เขาตรวจสอบเรือเหล็กเล็กที่พ่อเหลียนเชื่อมอย่างละเอียด แล้วชื่นชมฝีมือของพ่อเหลียนอย่างเต็มที่ เขาพลิกกระเป๋าหยิบสเปรย์พ่นสีสองกระป๋อง
พ่นทั่วเรือทั้งด้านในและด้านนอก ตอนนี้อุณหภูมิยังไม่ลดต่ำกว่าศูนย์ พ่นสีแล้วทิ้งไว้สักครู่ก็แห้ง ทำให้พรุ่งนี้เรือเล็กสามารถลงน้ำได้เลย
ตอนเช้าพวกเขาใช้บ่วงดักได้หมูป่ากลายพันธุ์สามตัว ตอนนั้นยังไม่มีเวลาถลกหนัง ตอนนี้ทั้งสามคนจึงแบ่งกันคนละตัว ลอกหนังอย่างรวดเร็ว
หลังจากผ่านการต่อสู้ดิ้นรนมาหลายวัน ความเรื่องมากของเหลียนเซวียนหายสนิทแล้ว เธอสวมหน้ากาก กลายเป็นเครื่องลอกหนังไร้ความรู้สึก ทำงานด้วยความเร็วที่ไม่แพ้พ่อเหลียนและฉีซวี่เลย
เหลียนเซวียนพูดว่า
"ชุดป้องกันที่บ้านเพียงพอแล้ว ช่วงนี้ทั้งหนังปลาและหนังหมู เราจัดให้ทุกคนมีชุดป้องกันคนละสองชุดแล้ว หนังหมูพวกนี้เอาไปขายเลยดีกว่า"
ฉีซวี่ไม่มีความเห็นขัดแย้ง
"ได้ คืนนี้เอาหนังหมูไปส่ง ผมจะบอกเจ้าของร้านคิดเงินเลย"
เมื่อกลับถึงเขตเมืองชั้นใน ฉีซวี่รีบกลับกองทหาร เพราะคืนนี้มีพี่น้องหลายคนจัดงานเลี้ยงให้เขาโดยเฉพาะ แม้จะเป็นเพียงการดื่มน้ำชาในโรงอาหารของกองทหาร พร้อมกับผัดผักธรรมดาสองสามจาน แต่พิธีการเช่นนี้ก็ยังต้องมี
เหลียนเซวียนหยิบปลาดุกตัวใหญ่หนักหกชั่งจากปลาที่จับได้วันนี้ และแบ่งผักใบเขียวครึ่งหนึ่งให้เขานำไปเลี้ยงพวกพ้อง ฉีซวี่ก็ไม่ได้เกรงใจ มือซ้ายถือถุงหนังหมูป่ากลายพันธุ์ มือขวาถือถุงผักเล็กๆ เดินจากไปด้วยรอยยิ้ม
เหลียนเซวียนขายปลาที่จับได้ วันนี้รายรับ 323,000 หยวน ฉีซวี่โอนเงินค่าหนังหมู 28,000 หยวนมาให้ ส่วนอวนที่ส่งมาจากไห่หนิงวันนี้มีมูลค่า 280,000 หยวน ทำให้รายได้สุทธิวันนี้เหลือเพียง 71,000 หยวน
เหลียนเซวียนรู้สึกเหมือนวันนี้ทำงานฟรีๆ อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง ในเขตชุมชนแออัด คนที่หาเงินได้ 71,000 หยวนในหนึ่งวัน คงหาไม่ได้อีกแล้ว