วันรุ่น วัยฝัน และวันเติบโต

    ตอนที่ 7 ฤดูร้อนอันน่าเบื่อ

    หนุ่มน้อยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตด้านนอก เหลือให้เห็นแต่เสื้อกล้ามด้านใน 

    นอนเอาหนังสือปิดหน้า ขาไขว่ห้างอยู่บนม้านั่งข้างสนามโรงเรียน

    หลบร้อนให้ต้นไม้ใหญ่ " นี่ นายจะไม่เข้าห้องจริงๆเหรอ " เชอรีน๻ะโ๠๲ถาม

    หนุ่มน้อยฮานผละมือ บอกว่าเค้าจะนอนคลายร้อนโดดเรียนอยู่ตรงนี้

    " งั้นเจอกันที่สนามบาสนะ " เคน๻ะโ๠๲บอก เชอรีน เบนและเจอาร์ ต่างเดินเข้าห้องไป

     

    ทำไม๰่๥๹นี้มันน่าเบื่ออย่างนี้นะ หนุ่มน้อยฮานพรึมพรำอยู่คนเดียวบนม้านั่ง 

    แล้วก็เผลอหลับไป สักพักเลิกเรียนเพื่อนๆลงมา พร้อมโยนลูกบาสใสกระบาลไปหนึ่งที

    " ยังไม่ตื่นอีก ไปได้แล้ว " เคนบอก

    หนุ่มน้อยฮานเจอลูกบาสกระแทกเข้าเต็มๆ ไม่ตื่นยังไงไหว ลุกขึ้นพร้อมเก็บหนังสือใส่กระเป๋า 

    เดินตามเพื่อนไปสนามบาส หนุ่มน้อยกลุ่มนี้นอกจากเต้น เล่นดนตรีร้องเพลง เล่นเกมแล้ว

    ก็ยังชอบเล่นบาสกันด้วย สิ่งอื่นๆนอกจากการเรียนแล้วดูเหมือนว่าพวกเค้าจะทำได้ดีไปซะหมด 

     

    เชอรีนไม่รู้จะไปไหน เพราะหลังจากงานแบทเทิ่ลที่เพิ่งจบลง 

    กว่าจะมีการแข่งขันอีกทีก็ปีหน้า ก็เลยมานั่งดูหนุ่มน้อยพวกนี้เล่นบาส ที่ข้างสนาม  

    เจอาร์ผู้เพิ่งมาถึงก็มานั่งข้างๆ พร้อมกอดคอ ถามเธอว่าไม่ลงไปเล่นบ้างหรือไง 

    เชอรีปฏิเสธ เธอเล่นไม่เป็๲ขอนั่งดูเป็๲พอ 

     

    " วันนี้ไม่ไปหาสาวหรือไง ถึงมาเล่นบาสกับเพื่อนๆได้ " เชอรีนถามกลับ 

    " โดนทิ้งมานะสิ ใครจะไปรู้ว่ารถไฟจะรู้จักกันซะงั้น " เจอาร์พูดแบบขำปนเศร้า

    เชอรีนยักไหล่ อุทานเฮ้อ แบบช่วยไม่ได้ แล้วเจอาร์ก็วิ่งลงสนามไปเปลี่ยนตัวกับเพื่อน

    เชอรีนมองดูเบนเล่นบาสพร้อมนึกในใจ หนุ่มน้อยหน้าตี๋ เนิร์ดอย่างนายก็เล่นกีฬาได้ไม่เบาเลยนิ 

    พลางกำลังดูเพื่อนๆเล่นบาสอย่างเพลิดเพลินอยู่นั้น อยู่ๆก็มีสาวน้อยเดินเข้ามาทักเชอรีนที่นั่งอยู่

    " พี่คะๆ ขอถ่ายรูปด้วยได้มั้ยคะ? " พูดไปเขินไป 

    " เอ่อออ........ถ่ายไปทำไมเหรอ? " เชอรีนถาม 

    " พี่น่ารักจังเลยค่ะ อยากรู้จัก พี่ชื่ออะไรคะ? " สาวน้อยตอบไปหน้าแดงแทบไปไม่กล้าสบสายตา 

    " พี่ชื่อเชอรีน มาสิ ถ่ายก็ถ่าย " เชอรีนตอบพร้อมเขยิบตัวเข้าไปหาและชูสองนิ้ว 

    " รอถ่ายเพื่อนพี่ดีกว่ามั้ย หล่อๆทั้งนั้นเลยน้า......" พูดยังไม่ทันขาดคำ 

    สาวน้อยก็บอก ไม่เป็๲ไรๆค่ะ แค่พี่ก็พอแล้ว พร้อมวิ่งจากไป ปล่อยให้เชอรีนนั่งงงอยู่กับตัวเอง 

     

    นอกจากหนุ่มหล่อทั้ง 4 คนแล้ว ด้วยการแต่งตัวแนวคูลๆ ลุคเทห์ๆของเชอรีน ก็ทำเอาสาวน้อย

    กรี๊ดเธออยู่ไม่เบาเลยทีเดียว ในช่องยูทูปสอนเต้นของฮานที่พอจเป็๞ที่รู้จักอยู่บ้าง 

    การเข้าไปแจมของเพื่อนๆ ไม่ว่าจะเป็๲เคน เบน เจอาร์ หรือเชอรีนเอง ก็ทำให้กลุ่มคนดู

    พูดถึงอยู่ไม่น้อย แน่นอนว่าเม้นที่อยากให้มาแจมมากที่สุดเป็๞ เคนหนุ่มหล่อ หน้าตาดี

    แต่ที่สาวน้อยกรี๊ดกร๊าดไม่น้อยหน้า เห็นจะเป็๲เชอรีน ที่คอมเม้นต่างเรียกร้องให้เธอมาออกช่อง

     

    ฮานวิ่งมากินน้ำ พร้อมแวะมาแซวเชอรีน " แฟนคลับเยอะนะเราอ่ะ " 

    เชอรีนยักคิ้วให้ พร้อมทำหน้าขิงใส่ ทำเอาฮานยิ้มส่ายนิ้วชี้ไปมาออกแนวอิจฉาเล็กน้อย 

    แล้วเพื่อนๆก็เหน็ดเหนื่อยจากการเล่นบาส เข้ามานั่งพักกัน 

    เจอาร์เอามือสองข้างยันพื้้นไปข้างหลังทอดกาย พร้อมบ่น " ทำไม๰่๭๫นี้มันน่าเบื่อจังเลยน้า " 

    " นั่นนะสิ " เคนตอบกลับ " ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นให้ทำเลย " ฮานกล่าว 

    " นี่เธอมีไอเดียอะไรดีๆมั้ย? " เคนหันไปถามเชอรีนที่นั่งดูดน้ำอยู่บนที่นั่งคนดู 

     

    " นอกจากเต้นแล้วที่พวกเราชอบทำกันก็........เล่นเกมไง หรือจะไปแข่งเกมมั้ย? " เชอรีนเสนอ 

    " ฝีมืออย่างพวกเรา คงได้แต่เป็๲ไก่ให้เค้าตบเท่านั้นแหละ " เบนว่า

     

    " งั้นพวกนายมาช่วยทำให้ฝันชั้นเป็๲จริงเป็๲ไง " เชอรีนพูดด้วยความตื่นเต้น 

    เพื่อนต่างสงสัยว่าเชอรีนมีฝันอะไร เชอรีนจึงบอกไปว่าความฝันของเธอ

    คือการเป็๲นักร้องที่ดังที่สุด นอกจากการเต้นแล้ว เธอชอบร้องเพลงเป็๲ที่สุด 

    และเธออยากทำความฝันของพ่อที่เคยฝันไว้ให้เป็๞จริง 

     

    " ในเมื่อมีมือกลอง เบส กีตาร์ คีบอร์ด ครบแล้ว แล้วยังจะรออะไร " เชอรีนเอ่ย 

    ไปกันเลย จากนั้นเธอก็สมัครเข้าร่วมการแข่งกันประกวดวงดนตรีร้องเพลง

    อย่างที่เธอฝันไว้มานาน