หุ่นรบ G•I•R•L Type-ไอดอล โอตะ ป่วนสมรภูมิ

        ผู้คนโดนระเบิดตามทางเดินแม้จะอยู่ส่วนลึกของฐาน  ลำแสงความร้อนมหาศาลลากแผดเผาเจาะเข้ามายังเกราะชั้นนอกและในของฐานทัพบางคนไม่แม้แต่จะมีโอกาสดิ้นรนใดๆ

        เมก้าบีมแคนนอนกระบอกแฝดที่ไหล่ของลักซ์ซาร์คอัดยิงใส่ฐานทัพอวกาศขนาดมหึมาของโคราเชียอย่างเลเยอร์พอยท์หนำซ้ำยังยิงแล้วบินลากพลังเมก้าบีมนี้เป็นทางยาวเกิดความเสียหายใหญ่หลวงแก่ฐานทัพนี้อย่างมาก

        ยานซิกนัสเองก็ยิงไฮเปอร์บีมแคนนอนเข้าซ้ำ

        บึมมม.ม.ม.ม..มมมมมมมมมมมมมมมม

        กองยานของทั้งสองปะทะกันดุเดือด  แต่ฝ่ายที่ดิ้นรนอย่างหนักกลับเป็นฝ่ายโคราเชียที่หุ่นรบของทหารจะดีกว่ามาก

        ทว่าวันนี้กลับโดนชดเชยโดยสมรรถนะของซิกนัสทีม

        หอบบังคับการของยานชั้นซองมิน  และรามาลโดนบีมไสเปอร์ไรเฟิลเจาะเข้าลำแล้วลำเล่า

        ฟิ้ว!

        เมื่อหอบังคับการเสียการควบคุมนายทหารบังคับการและเจ้าหน้าที่ตายหมดหอบังคับการ ยานรบก็ไม่อย่างจากงูที่ไม่มีหัว ไม่จำเป็นต้องสังหารด้วยการระเบิดทั้งลำอีก

        จิมมี่จงใจหักใจอำมหิตยิงคนในหอบังคับการล้มตาย  แต่ยังดีกว่าโดนถล่มตายทั้งยาน

        และยานไหนจิมมี่สอยไปแล้ว หากมีวาสเชอร์เครื่องไหนจะเข้าไปทำลายยานนั้นต่อ  เขาจะยิงขู่ จนทหารฝั่งสหพันธมิตรเข้าใจสิ่งที่จิมมี่จะทำ  จากจะซ้ำยานรบก็เปลี่ยนเป็นกำลังเข้ายึดยานนั้นๆแทน

        มิสไซล์จำนวนมากระดมมาที่อุกกาบาตที่เขาซ่อนตัวซุ่มยิง

        “ชิ.. ตรงนี้ใช้ไม่ได้แล้ว” ...จิมมี่บ่น พร้อมกับดีดตัวออกจากหินอุกกาบาตแล้วใช้บูสเตอร์ของบาฮามุทแพคพาตัวเองย้ายจุดยิงอย่างรวดเร็ว

        เขาไม่ชอบแพคความเร็วสูงแบบนี้  แต่ต้องยอมรับว่าสิ่งที่แมกซ์ว่ามามันถูกต้อง

        หุ่นสไนเปอร์ไม่ต้องมีสมรรถนะขับเคลื่อนสูงก็ได้  เพราะต้องเน้นซุ่มยิง ..............นั่นไม่จริงเพราะหากศัตรูพบเข้า จะถอนตัวไม่ทัน ทั้งยังไม่มีโอกาสหาจุดยิงอื่นๆ ใหม่ได้อีกด้วย

        เขาเปลี่ยนที่ยิง  ขับจี•วาสเชอร์ พาฮามุทแพค สีน้ำตาล ไปซ่อนในซากยานแทน

        ลำแสงพุ่งจากอุกกาบาต  ดูยังไงก็ผิดปกติ

        แต่ถ้ามันยิงผ่านออกมาจากซากยาน บางมุมมันอาจหลอกจาว่ายิงจากแนวอื่นได้ในการบินรบในอวกาศ

        ยานซิกนัสเริ่มโดนระดมยิง  เพราะมันคือยานเป้าหมายที่ทัพโคราเชียหมายหัวมากที่สุด

        เจ้าหน้าที่ไม่ที่มีส่วนในการรบให้เข้าด้านในสุดของยาน

        ปืนของยานพังไปหลายกระบอก

        “โดนล้อมแล้วค่ะผู้การ! พวกมันวนยิงเราสลับกันเข้ามาเรื่อยแล้วค่ะ” ... พ.จ.ท.โซอี้รายงาน

        “เกตปล่อยหุ่นทางขวาโดนบาซูก้า  ปิดประตูปรับแรงดันเอาทหารช่างเข้าด้านในแล้วครับ” ... พ.จ.ต.เดล รายงาน

        “มันไม่แบ่งยิงเรารอบด้านแล้วครับมันไปทางกราบขวาของยาน กะถล่มเราทางเดียว” ... พ.จ.ต.โลคัสรายงาน

        “มันกะจะให้เราต้านรับด้วยยุทโธปกรณ์ทางขวาอย่างเดียว  ไม่ต้องหันหัวสู้  บินฝ่าออกไปจากตรงนี้แทยงหัวลงต่ำ” ...พ.อ.จูลี่สั่ง

        “แต่ถ้าเราบินตรงออกไปด้วยความเร็วสูงสุดก็จะสลัดมันหลุดมากกว่านะคะ”... พ.จ.ท.โซอี้ค้าน

        “ไม่! มันบีบเราขนาดนี้ต้องการให้เราหันหัวไปสู้แล้วตายทั้งแบบนี้ แต่มันก็ต้องเผื่อไว้แล้วว่าเราจะบินฝ่าออกไปข้างหน้าเพราะยานรบนั้นมีแค่ทางเดียวที่จะสลัดหลุดจากการรุมยิงจากหุ่นได้  เรายิงเงยหน้าสอยพวกมัน” ... พ.อ.จูลลี่เริ่มมีการคุมสติแล้วอ่านเกม

        “ทราบ”

        ทุกคนรับคำสั่ง  ขับยานบินพุ่งแต่แหงนหน้าลง

        ความเร็วของยานซินัสมีมากพอจะสลัดหุ่นหลุดได้ชั่วคราวต่างจากยานรบอื่น  จากนั้นตั้งปืนขึ้นแล้วสาดยิง

        ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

        ฟิ้วววว ฟิ้วววว   ฟิ้วววว ฟิ้วววว  ฟิ้วววว ฟิ้วววว  ฟิ้วววว ฟิ้วววว  ฟิ้วววว ฟิ้วววว 

        หุ่นของโคราเชียรีบหลบกันจ้าละหวั่น  บางเครื่องหลบไม่ทันก็โดนสอยระเบิด

        ฟิ้วๆๆๆๆๆๆๆ

        บึมๆๆๆๆๆๆๆๆ

        ลำแสงเล็กหลายสายยิงเข้าใส่หุ่นรบที่รุมกลุ้มยานซิกนัส

        จากนั้น จี•วาสเชอร์ บาฮามุทแพคเครื่องสีน้ำตาลปกติของเอคิจิบินข้ามาฟันบีมซอร์ดส่ตัวที่เหรอรอด

        บึมๆๆๆๆ

        “ทุกคนไม่เป็นไรนะครับ?” ... เอคิจิถาม

        “ช่วยได้มากเลยเอคิจิ” ...พ.อ.จูลลี่ชม

        “ครับผู้การ  ผมจะคุ้มกันยานเอง  ตอนนี้ยัยหนูฟ้าบินเข้าไปในเลเยอร์พอยท์แล้ว  กองยานศัตรูโดนคุณบนชูขับเจ้าลักซ์ซาร์คถล่มจนแทบจะราบ  ข้าศึกจะแพ้ก็ขึ้นกับเวลาแค่นั้นเอง” ...เอคิจิพูดกับกัปตัน

        “ได้ ฝากด้วย.. เอมี่ แจ้ง พล.อ.ริเอะแมกอาเธอร์ ว่าซินัสจะเข้าเทียบในเลเยอร์พอยท์ เราต้องไปควบคุมตัว รัฐมนตรีกลาโหม มาร์คัส  อินทราทัพ ...” ... พ.อ.จูลลี่สั่งการ

        “คุณโซอี้...” ...เอคิจิพูดทั้งที่ภาพตนยังขึ้นจอหราบนมอนิเตอร์หอบังคับการ

        “อ..อะไร? ...” ... พ.จ.ท.โซอี้ตะกุกตะกัก

        “เป็นห่วงน่ะ ไหวมั้ย?....เมื่อกี้กลัวมั้ย ขอโทษที่มาช้านะ ผมจะปกป้องคุณเอง” ... เอคิจิทำหน้าจริงจัง

        “บ..บ้าอะไรของนาย...ไอ้แว่น..น..นี่เวลารบนะ...ต่อหน้าทุกคนและผู้การด้วย” ... พ.จ.ท.โซอี้โวยวายแบบตะกุกตะกัก

        “ไม่เป็นไรหรอก นิดๆ หน่อยๆ เองอีกอย่างเราเพิ่งรอดตายมาได้เพราะเค้านะ ให้รางวัลเขาหน่อยจะเป็นไรไป” ...พ.อ.จูลลี่ยิ้ม

        “โซอี้ ไว้รบเสร็จพวกเรามา.........”... เอคิจิกำลังจะพูดต่อ

        “ไม่ได้!” ... พ.จ.ท.โซอี้ โผล่งห้ามขึ้นทันที

        “อ...เอ่อ...ทำไม....เอ่อ..ยังไม่ได้.....”

        “ในการรบ  ใคร...ใครเขาพูด สัญญาหรือชวนทำอะไรเกี่ยวกับพวกนี้กันล่ะ มันลางไม่ได้นะ เค้าถือ......ไว้กลับมาจะพูดไรค่อยมาพูด” ... พ.จ.ท.โซอี้ ก้มหน้าก้มตาบอก

        .............

        ในฐานทัพ  มีเมืองอยู่ เจมินี ดราก้อนอาร์ค ลงมา มีหน่วยย่อยวาสเชอร์อื่น ตามลงมาด้วย

        “ทุกคนอย่ายิงในนี้นะคะ  ถ้าเจอหุ่นรบข้าศึงในเมือง  หนูจะจัดการเอง” ... อิงฟ้าย้ำ

        “เธอไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาเรานะ  ทำไมเราต้องฟังด้วย เข้ามาแล้วต้องจัดการถล่มสถานที่ที่เป็นจุดยิทธศาสตร์สิ”

        “ไม่ได้  เราต้องฟังเธอนะ ผลงานการรบของเธอมีความสำเร็จมากกว่าพวกเราเยอะเลย”

        “เชอะ ก็แค่หุ่นดีกว่าเท่านั้นแหล่ะ”

        อิงฟ้าได้ยินถึงตรงนี้แล้วก็พูดขึ้นมา

        “หนูเคยได้รับข้อมูลจากฐานทัพดวงจันทร์แล้วการขับทดสอบของแต่ละคนปฏิกิริยาช้ามา จะให้มาขับหุ่นระดับเจมินี ดราก้อนอาร์ค มีแต่จะตามหุ่นไม่ทันมากกว่า ที่ผ่านมาไม่พูดเพราะเกรงใจเห็นว่าเป็นผู้ใหญ่กันหรอกนะคะ”

        “ว..ว่าไงนะ”

        นายทหารหลายนายทั้งสัญญาบัตรและประทวนต่างไม่พอใจ

        “ฮะฮ่า วิ้ว”

        แต่อีกพวกกลับชอบใจที่อิงฟ้าโต้กลับได้สวยบ้างก็ถึงกับผิวปากรับ

        “เอาเป็นว่า  ถ้าหนูพบว่าใครลงมือกับพลเมือง  หนูจะเล่นงานคนนั้น  จะรายงานยังไงก็เชิญ หนูคิดว่าหนูทำผลงานได้มากพอที่เบื้องบนจะมองข้ามการที่หนูจะขยี้เครื่องพวกคุณ”... อิงฟ้าย้ำอีก

        แม้จะไม่ชอบใจ แต่ผลงานของอิงฟ้าที่ขับเจมินีดราก้อนอาร์คนั้นประจักษ์แก่สายตาทหารสหพันธมิตรและทั้งโคราเชีย

        การสนทนานี้เป็นแบบกระจายเสียงได้ยินไปทั่วเขตเมือง

        “เอาล่ะขอเคลียร์พื้นที่ให้ยานซินัสก่อนที่จะมาถึงละกัน” ... อิงฟ้าพูดจบ

        อูล์ฟาฮ์ 4เครื่องบินมาด้วยความเร็วสูง น่าจะเป็นลำที่ส่งมาเพิ่มเพื่อประจำการป้องกันฐานทัพ

        “ทุกคนตั้งโล่ไว้ เร็ว!!” ... อิงฟ้าสั่งเตือน

        ทุกคนตกในรีบตั้งโล่

        อูล์ฟาฮ์ 4เครื่องสาดทั้งปืนวัลคัลและบีมกันใส่ ในที่แบบนี้อิงฟ้าไม่สะดวกใช้เยเกอร์เกอเวียร์ แบบยิง จึงกดฟังชั่นเปิดเกราะแขนวี๊ด...แกร๊ก...แล้วเลื่อนด้ามดาบบีมซอร์ดออกมา กึ่ง

        ขับเจมินี ดราก้อนอาร์คบินขึ้นไปฟัน

        วูบๆ

        ฟวิ้ง  ฟวิ้ง

        อูล์ฟาฮ์ 2เครื่องโดนฟันขาดจนร่วงออกไปนอกเขตเมือง

        “สมกับเป็นฐานทัพสำคัญ  มีตัวอันตรายแบบนี้ตั้ง 4 เครื่อง” ...อิงฟ้าพูดไปขับเจมินีบินตามด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามากแล้วฟันผ่าอีก 2เครื่องจนร่วง

        พวกวาสเชอร์ยังบังคับหุ่นหันเอี้ยวตัวไปไม่ทัน  ทั้งหมดก็จบแล้วด้วยการบินขึ้นไล่กวดไปฟัน อูล์ฟาฮ์ทั้ง 4 เครื่อง

        ไม่มีใครกล้าปากดีใส่อิงฟ้าอีก

        เกิดแรงสั่นสะเทือนเพิ่มขึ้น  บางสิ่งเริ่มถล่มลงมา

        เพราะด้านนอกนั้นโดนลาร์จมิสไซล์ลันเชอร์ของลักซ์ซาร์คถล่ม

        “คุณบนชูกะเอาให้พวกโคราเชียสูญพันธ์เลยเหรอไงนะ”... อิงฟ้า ถอนหายใจ

        “ไปว่าเธอไม่ได้หรอกนะ แม่หนู  เมื่อก่อนนะนาคีสีขาวคนนี้น่ะนำชุดรบมาหลายหน่วยแล้ว ตัวเธอเก่งที่สอยศัตรูและเอาตัวรอดมาได้ แต่พรรคพวกชุดแล้วชุดเล่าโดนหุ่นของโคราเชียไล่ยิงไล่ฆ่าเก็บแต้มหัวเราะกันสนุกสนานประจำ  เธอคงถือโอกาสระบายแค้นน่ะ” ...นายทหารคนหนึ่งกล่าว

        “มิน่าล่ะ....พอรบโดยไม่ต้องพะวงในความอยู่รอดของลูกทีมแล้ว  ก็ใส่หนักกับศัตรูไม่ยั้งเลย” ...อิงฟ้าเข้าใจในที่สุด

        บนชู คิดแมน  ที่ผ่านมาบนยานซิกนัส  ตัวเธอต้องประคองลูกเจี๊ยบอย่างกัปตันเด็กเส้นที่อายุเท่ากันและ ไพลอตมี่ไม่ใช่ทหาร มาโดยตลอดไม่ให้พวกเขาตาย มาบัดนี้ไพลอตพวกนั้นไม่ใช่ลูกเจี๊ยบอีกแล้วแต่เป็นเอสไพลอตที่หาตัวจับได้ยาก และขับหุ่นที่ทรงประสิทธิภาพมากขึ้นด้วยความเร็วของแพคใหม่ หุ่นตัวใหม่ที่เทียบเท่าหุ่นก่อนหน้าของตัวเธอแถมเหนือกว่าด้วยเกราะแบบเกียวกับเกิร์ลไทป์แม้จะบางและคุณภาพด้อยกว่าก็ตาม  แต่นั่นก็เพียงพอที่จะไม่ตายด้วยกระสุนและดาบความร้อนปกติแล้ว  ทั้งยังกัปตันและสมาชิกยานที่เติบโตกันขึ้นมาก  บัดนี้เธอขับหุ่นรบมหาภัยที่ทรงพลังทำลายล้าง  เธอไล่ทำลายศัตรูที่เป็นทหารให้ได้มากที่สุดโดยเฉพาะพวกไพลอตหุ่นรบ

        ........

        ยานซิกนัสมาถึงแล้ว

        ส่วนที่จะเข้าฐานบัญชาการโดยปืนของเจมินีดราก้อนอาร์ค และปืนใหญ่ของยานซิกนัสจ่อ ขอสั่งให้ผู้บัญชาการทหารและรัฐมนตรีที่รับผิดชอบออกมาเพื่อเจรจาพูดคุย

        ทีมดัช ตามพ.อ.จูลลี่ลงมาจากยานเพื่อออกมารอรับ บุคคลสำคัญ หน่วยทหารติดอาวุธบุกเข้าทำการพาตัวออกมา การยิงปะทะมีขึ้นได้สักพัก

        “หนูลงไปช่วยด้วยดีมั้ยคะ” ...อิงฟ้าถามเสนอตัว

        “ไม่ เธออยู่บนนั้นแหล่ะอิงฟ้า ..ไพลอตเจมินีที่เป็นไม้ตายของเราจะเป็นอะไรไปไม่ได้  อย่าลงจากหุ่นนะ” ...พ.อ.จูลลี่พูดผ่านอุปกรณ์สื่อสารที่ตัว

        “บู่...ที่กัปตันยานระดับผู้การกองยานยังลงไปได้เลย”... อิงฟ้าเริ่มงอแง

        “พันเอกตาย  ยังมีพันเอกคนอื่นๆ ที่พร้อมสั่งการแทน  แต่ไพลอตเจมินีถ้าตายมาหุ่นมันไม่ให้คนอื่นขับต่อนี่สิ” ... พ.อ.จูลลี่ย้อน

        “ค่า ค่า....เจ้าใจแล้วค่ะ”

        “ไม่ต้องห่องยัยหนูฟ้า  พวกเราไปด้วยซะอย่าง” ... ร.ท.สเลน บอก

        “ทั้งชนะแล้วแน่ๆ ยังจะขอเจรจาอีกผู้การจูลลี่  ...ผู้บังคับการกองยานที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์  ได้พบตัวซะที”

        ผู้พูดคือ มาร์คัส  อินทราทัพ รัฐมนตรีกลาโหมและผู้บัญชาการฐานทัพอวกาศ เลเยอร์พอยท์

        “เราสั่งหยุดการต่อสู้แล้วประกาศยอมแพ้แล้ว”

        ผู้พูดคือ พล.อ.เดรค  แมกซิมิเลียน รองผู้บัญชาการกองทัพโคราเชีย และผู้บัญชาการฐานทัพอวกาศเลเยอร์พอยท์

        “ดิฉันทราบว่าพวกท่านทั้งสองเป็นใคร  และพวกท่านเองก็ทราบที่มาของดิฉันแล้ว  เราข้ามการแนะนำตัวกันเลยแล้วกันนะคะ ...การรบนองเลือดยืดเยื้อมานาน ฝั่งเราเองก็โดนพวกท่านถล่มย่อยยับที่ดวงจันทร์เช่นกันตอนนี้  เห็นทีว่าควรยุติการรบที่ไร้ประโยชน์ที่เสียที”... พ.อ.จูลลี่ พูดพร้อมจับมือทั้งสองคนเป็นการทักทาย

        “ชิ ... เรายังมีโลแกนอยู่  เกิร์ลไทป์อีกตัวก็อยู่กับเรา”

        ผู้พูดคือ พล.ท.ราเชส  ซานโตส นายพลของโคราเชีย  ผู้ที่สั่งการรับผิดชอบหน่วยของโลแกน

        “ทางเรามีเจมินีที่จะตรึงโลแกนของคุณไว้  ส่วนเอสไพลอตของเรามีจี•วาสเชอร์บาฮามุทแพคที่เร็วทัดเทียมอูล์ฟาฮ์ทั้งหมดใช้เกอร์ลาแมนเทียม หน่วยของโลแกนไม่ชนะเราหรอกค่ะ ยังไม่นับนาคีสีขาวที่สู้ชนะพวกคุณทั้งที่ขับหุ่นศักยภาพน้อยกว่ามาโดยตอลดตอนนี้เธอขับลักซ์ซาร์ค ตัวการถล่มกองยานเกอินครึ่งและทำลายฐานทัพนี้จนแทบหมดสภาพในการรบจนเหลือแค่สภาพในการอยู่อาศัย  ....คิดว่าจะชนะมั้ยคะ?” ... พ.อ.จูลลี่ขู่กลับ

        “ฮึ่ย.....”

        ..............................

        “ผู้การคะ  มีคำสั่งให้หยุดต่อสู้จากเลเยอร์พอยท์  ทัพเรายอมแพ้แล้วค่ะ” ... พ.ต.นบีฮะรายงาน

        “มาได้แค่นี้สินะ ฐานทัพนั่น”

        “เอาไงดีคะ  เราจะหยุดด้วยมั้ย?”

        “โจมตีต่อไป  เราได้รับคำสั่งให้ลงมือโดยเป็นเอกเทศ”

        ฝั่งโรดี้ขับโทบิ•โอโรจิสลับใช้ดาบแต่ละประเภทไล่ฟันหุ่นของสหพันธ์พินาศไปนับเครื่องแทบไม่ไหว

        พลุสัญญาณยอมแพ้ และสัญญาณไฟยอมแพ้ปรากฏขึ้นกับฐานทัพดวงจันทร์

        “หืม..? ยอมแพ้แล้ว? .... ยังสู้ได้อีกเยอะแท้ๆ” ...พ.อ.โลแกน กอดอกพูดในคอกพิท อควาเรียส

        “มีรายงานว่าทั้ง 2ฝั่งเปิดการเจรจาค่ะ” ... อควาเรียสรายงาน

        “เห...เอทราบข้อมูลสดได้ด้วย?”

        “อีกสักพัก  ผู้การเองก็คงจะได้รับรายงานเหมือนกันค่ะ ...แต่ตอนนี้ พ.อ.จูลลี่ แมกไกว คุมตัวเชิญบุคคลสำคัญของฐานไปพูดคุยเจรจากับ พล.อ.ริเอะ แมกอาเธอร์ แล้วค่ะ” ... อควาเรียสรายงาน

        “เฮ้อ...นบีฮะไปบอกโรดี้ให้หยุดทำลายพวกมันได้แล้ว”

        “ค่ะ”

        นบีฮะไปห้ามโรดี้

        จากนั้น พวกเขาใช้ที่นี่เติมพลังงานและกระสุน

        “ฉันยังไม่จบกับพวกซิกนัส  ปฏิบัติการต่อจากนี้ไม่เกี่ยวกับโคราเชียแล้ว  ฉันจะไปสู้กับพวกมันเป็นการส่วนตัว จบศึกนี้ถ้าไม่ตายก็คงติดคุกจากศาลทหารพวกนายขึ้นยานแล้วกลับฐานไปช่วยทุกคนกู้ซากซะ” ... พ.อ.โลแกนสั่งทุกคน

        “ถ้าผู้การไม่ได้สั่งในฐานะทหาร  เราก็จะไปสู้ในฐานะส่วนตัวด้วย  ผู้การที่ทิ้งหน้าที่  จะเอาอะไรมาสั่งห้ามเราครับ” ... ร.ต.เดฟยิ้ม

        ทุกคนพยักหน้า

        “ให้มันได้อย่างนี้สิ  เอ้า ตามมา....เราจะขยี้ซิกนัสศัตรูฟ้าประทานของพวกเรา  ยานรบอื่นๆในกองยาน  นอกจากยานซีรุสของผม  ขอให้กลับไปช่วยที่ฐานทัพนะ”

        ทุกคนรีบทำตาม

        แม้การเจรจาหย่าศึกจะเริ่มขึ้น  แต่ไฟที่สุมในอกของนักรบยังครุกรุ่นไม่มอดดับ