Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

“ผะ...ผู้ก่อการร้าย!’’

“กรี๊ดดดด!’’

“อย่าทําอะไรผมเลย!’’

“...’’

เมื่อเห็นผู้ก่อการร้ายนับสิบคนที่สวมหน้ากากตัวตลกปรากฏตัวออกมาเหล่าผู้โดยสารก็ส่งเสียงร้องอย่างตื่นตะหนก

“เงียบซะ!’’ครู่ต่อมา เพียงชายร่างใหญ่ก้าวเดินออกมา พวกเขาก็หุบปากเงียบสนิทตัวสั่นระริกไม่กล้าพูดอะไร

มองไปยังผู้โดยสารที่กลัวจนหัวหดใบหน้าที่ซึ่งอยู่ภายใต้หน้ากากของหัวหน้าผู้ก่อการร้ายก็แสยะยิ้มก่อนนําปืนสั้นกระบอกหนึ่งออกมาแล้วข่มขู่ “เร็วๆ ถ้าพวกแกยังไม่อยากตายก็นําของมีค่าและเงินออกมาให้หมดถ้าใครคิดเล่นตุกติกล่ะก็...จะเป็นเหมือนไอ้หมอนี่!’’

ปัง!

พริบตากระสุนก็ถูกเหนี่ยวไกออกไป มันพุ่งเข้าทะลุหัวของผู้โดยสารคนหนึ่งจนเลือดสาดกระเซ็นวินาทีนั้นคนอื่นๆที่เห็นต่างหน้าตาซีดเผือดด้วยความกลัวอย่างเห็นได้ชัดถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่กล้าส่งเสียงร้องใดๆ เพราะนี่มันหมายความแล้วว่ากลุ่มผู้ก่อการร้ายพวกนี้เป็นของจริง!

ใครขัดขืนตาย!

โดยไม่รอช้าภายใต้การให้ความร่วมมืออย่างไม่เต็มใจผู้ก่อการร้ายก็ได้กอบโกยทรัพย์สินได้เป็นจํานวนมาก

“เฮ้…’’มุมๆหนึ่ง ข้างชายหนุ่มผู้หล่อเหลาซึ่งกําลังนอนอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวเสี่ยวเย่ผู้ซึ่งมีร่างกายกํายําพยายามกระซิบให้เขาตื่นโดยมองอย่างแปลกๆ

เสียงดังขนาดนี้ทําไมเขายังไม่ตื่นอีก?

ทว่าวินาทีนั้นเองผู้ก่อการร้ายคนหนึ่งที่พลันสังเกตเห็นก็ได้เอ่ยตวาดขึ้น“เฮ้ย! พวกแกคิดจะทําอะไร?’’

“เปล่าครับพอดีผมเห็นว่าชายคนนี้ยังไม่ตื่นก็เลยกะจะปลุกเขาน่ะ’’เสี่ยวเย่รีบแสดงสีหน้าหวาดกลัวพูดด้วยนํ้าเสียงสั่นเครือออกไปแล้วพยายามสังเกตการเคลื่อนไหวของพวกมันอย่างใจเย็น

“ไอ้หมอนี่น่ะนะ?’’ผู้ก่อการร้ายคนนั้นเดินเข้าไป พอเห็นว่าชายหนุ่มคนนั้นมาตัวเปล่ามันก็รู้สึกแปลกๆ อย่างไรก็ตามด้วยความที่ต้องการใช้กําลังขู่มันจึงแสยะยิ้มพลางหวดฝ่ามือลงไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้น “ตื่นซะไอ้เวร!’’

อย่างไรก็ตามวินาทีนั้นสิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น!

ควับ!

ฝ่ามือที่กําลังจะกระแทกเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาพลันถูกคว้าไว้ได้อย่างง่ายดาย

“แก…’’มองไปยังมือของชายหนุ่มที่คว้าแขนของมันเอาไว้โดยที่ยังคงหลับตาอยู่ผู้ก่อการร้ายคนนั้นก็รู้สึกเสียหน้าและพยายามที่จะดึงแขนออกอย่างไรก็มันกลับไม่สามารถที่จะขยับเขยื้อนได้สักนิด

“อะไรกัน!’’รู้สึกว่ายิ่งออกแรงมากเท่าไหร่ก็ราวกับเผชิญหน้ากับคีมเหล็กที่ยึดแน่นมากกว่าเดิมใบหน้าของผู้ก่อการร้ายพลันเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อมันไม่อยากเชื่อจริงๆว่าจะมีคนที่มีแรงมหาศาลขนาดนี้อยู่

“...’’ มองไปยังภาพที่เกิดขึ้นข้างๆเสี่ยวเย่ก็ตกตะลึงไป เดิมทีเขาตั้งใจจะหาโอกาสแย่งอาวุธของพวกมันมาเพื่อพลิกสถานการณ์อันเลวร้ายนี้แน่นอนว่าหากเป็นคนอื่นคงไม่สามารถทําได้แต่เขาที่เป็ทหารแกร่งและมีประสบการณ์ในสนามรบมาอย่างโชกโชนย่อมไม่ใช่เรื่องยากเมื่อรวมเข้ากับการที่ว่าเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสืออันมีกระดูกดั่งเหล็กกล้าแล้ว

ไม่มีทางที่เขาจะพลาด!

อย่างไรก็ตามสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้มันดูน่าตกตะลึงเกินไปนอกจากเสี่ยวเย่แล้วผู้ก่อการร้ายคนอื่นๆก็ผงะไปเหมือนกันเห็นได้ชัดว่าไอ้หมอนี่มันหลับอยู่ แล้วมันไปป้องกันฝ่ามือทั้งยังรับได้ยังไง?

บ้าชัดๆ!

“เฮ้ย!ปล่อยนะเว้ย!’’ เห็นว่าผู้โดยสารที่กลัวหัวหดเริ่มมองมาผู้ก่อการร้ายก็ยิ่งรู้เสียหน้ามากขึ้นจนต้องใช้อีกมือหนึ่งช่วยดึงแต่ไม่ว่าจะทํายังไงมันก็ไม่สามารถทําได้ หน้าของมันจึงแดงกํ่าด้วยความโกรธและปรากฏเส้นเลือดให้เห็น

บัดซบ!นี่มันเชี่ยอะไรกันวะ!

ทําไมไอ้หมอนี่แรงเยอะขนาดนี้?

“มีอะไร?รีบๆจัดการมันซะ!’’ ด้านหัวหน้าผู้ก่อการร้ายที่เห็นก็เริ่มไม่สบอารมณ์มันอยากปล้นให้เสร็จๆจะได้รีบหนีแต่ใครจะไปคิดล่ะว่าลูกน้องโง่ๆของมันจะมาเสียเวลาเล่นตลกกับไอ้บ้าคนหนึ่ง

“ดี! ในเมื่อแกไม่ปล่อยฉันก็จะยิงแกเอง!’’เห็นว่าอีกฝ่ายยังคงไม่ปล่อยแขน ผู้ก่อการร้ายคนนั้นก็ทนไม่ไหวจนต้องหยิบปืนขึ้นมาแล้วเล็งยิงไปที่ศรีษะของชายหนุ่มอย่างไม่แยแส“ตาย!’’

แม้จะเป็นเช่นนั้นก่อนที่มันจะได้ยิงเสี่ยวเย่ที่อยู่ข้างๆพลันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

กร็อบ!

พริบตาร่างของผู้ก่อการร้ายตรงหน้าพลันถูกหักคอแล้วตกตายไปในทันที

ตุบ!

เมื่อร่างของมันกระแทกเข้ากับพื้นผู้ก่อการร้ายอีกแปดคนที่เหลือก็หันมา หัวหน้าผู้ก่อการร้ายเองก็เช่นกันแต่ก่อนที่พวกมันจะได้ทําอะไร เสียงปืนก็ดังขึ้น

ปัง!ปัง! ปัง!

ทันใดนั้นกระสุนก็พุ่งไปตามศรีษะของผู้ก่อการร้ายอย่างแม่นยําไม่ช้า ร่างของพวกมันก็ล้มลงจนหมด

“บัดซบ!’’เห็นว่าลูกน้องทั้งหมดของตัวเองตกตายไปแล้ว หัวหน้าผู้ก่อการร้ายแม้จะตกใจแต่มันก็สบถแล้วยิงสวนออกไป ด้วยความที่ว่ามันเคยเป็นทหารรบแนวหน้ามาก่อนเหมือนกันมันจึงมีประสบการณ์และสามารถตอบโต้อีกฝ่ายได้โดยไม่เป็นอะไร

ปัง!ปัง! ปัง!

ท่ามกลางการสู้รบระหว่างยอดฝีมือทั้งสองผู้โดยสารจํานวนมากก็ได้รับลูกหลงจนมีบางคนเสียชีวิตส่วนบางคนที่ฉลาดและไหวตัวทันก็หาที่หลบ

“บัดซบ!’’มองไปยังผู้โดยสารที่ถูกลูกหลงโดนยิงตายโดยหัวหน้าผู้ก่อการร้ายเสี่ยวเย่ก็สบถด้วยความโกรธ เขาต้องยอมรับเลยว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นก็มีฝีมือเหมือนกันดังนั้นถ้าเขาหาโอกาสเข้าประชิดตัวมันไม่ได้ การจะจบสถานการณ์นี้คงยากเย็น

สําหรับเสี่ยวเย่แล้วแม้เขาจะมีฝีมือการยิงปืนแม่นยําและทักษะเป็นเลิศ แต่สิ่งที่เขาถนัดที่สุดล้วนเป็นการต่อสู้ระยะประชิดดังนั้นเมื่อต้องเจอกับคนที่มีประสบการณ์เหมือนกันมันก็ไม่แปลกที่เขาจะไม่สามารถจบสถานการณ์อันเลวร้ายนี้ได้อย่างที่คิด

“เฮ้ย!รีบมาช่วยฉันเดี๋ยวนี้! แล้วก็ฆ่าคนขับเครื่องบินซะ!’’ ครู่ต่อมาเห็นว่าสถานการณ์เริ่มยืดเยื้อ หัวหน้าผู้ก่อการร้ายก็หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาแล้วส่งเสียงออกไปอย่างน้อยแม้วันนี้แผนการปล้นจะไม่สําเร็จ แต่เขาก็ไม่ต้องการที่จะตายอย่างไรก็ตามเขาจะทําให้ไอ้ชั่วนี้ได้รับรู้ว่าการมาขัดขวางเขาเอาไว้มันเป็นยังไง

“ตกลง!’’ปลายทางของเสียงตอบมาโดยทันที ก่อนจะมีเสียงดัง ‘ปัง’ ตามมาเป็นสองครั้ง

“แก!’’คิดไม่ถึงว่าหัวหน้าผู้ก่อการร้ายจะชั่วขนาดนี้ เสี่ยวเย่ก็ถึงกับตื่นตะหนกถึงเขาจะเป็นทหารแกร่งแต่เขาเป็นทหารบกดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะขับเครื่องบินเป็น

“ฮึ่ม!เป็นแกเองที่รนหาที่ เพราะงั้นตายๆไปกับพวกมันเสียเถอะ!’’ได้ยิน หัวหน้าผู้ก่อการร้ายก็แสยะยิ้มอย่างเย็นชา มันไม่สนใจชีวิตของคนอื่นๆนอกจากตัวเองอยู่แล้วเพราะงั้นถ้าฝั่งมันไม่สําเร็จ อีกฝั่งก็ต้องฉิบหาย!

ฉิบหายวายวอด!

“ส่วนไอ้หมอนั่นก็อีกคนมันเป็นต้นเหตุเพราะงั้นมันต้องตายไปด้วย!’’ วินาทีต่อมาเมื่อหัวหน้าผู้ก่อการร้ายสังเกตเห็นว่าไอ้ตัวการที่ทําให้ลูกน้องของมันถูกชิงปืนไปได้ยังคงหลับไม่รู้ร้อนรู้หนาวมันก็พลันโกรธเกรี้ยวมากกว่าเดิม

บัดซบ! แกเป็นตัวการแท้ๆดันหลับสายใจเชียวนะ!

ถ้างั้นก็ตายเสีย ตายทั้งๆที่หลับอยู่นั่นแหละ!

โดยไม่รอช้า หัวหน้าผู้ก่อการร้ายเหนี่ยวไกอย่างแม่นยําไปทางศรีษะของอีกฝ่ายในทันที

“อันตราย!’’เห็นอย่างนั้น เสี่ยวเย่ก็อดไม่ได้ที่จะร้องเตือนเขาไม่เข้าใจจริงๆว่าทําไมจนป่านนี้แล้วหมอนี่ยังไม่ตื่นขึ้นมา

ท่ามกลางเสียงดังลั่นกระสุนปืนก็ค่อยๆพุ่งผ่านสายลม พริบตา มันก็ไปหยุดอยู่ที่เบื้องหน้าของชายหนุ่ม

อย่างไรก็ตามในเวลานั้นเองมือขวาที่พลันยึดแน่นแขนของผู้ก่อการร้ายที่ตายเอาไว้ก็ได้เริ่มขยับ

ขยับอย่างเชื่องช้า!