“ฉัวะ!”
ใน่เวลาที่หมาป่าตัวที่เก้าถูกฆ่า ผมที่ถูกหมาป่าโจมตีก็เืเหลือเพียงแค่ 25% เท่านั้น จากนั้นเมื่อใช้ดาบฟันหัวหมาป่าตัวต่อไป แสงสีทองก็โปรยปรายลงมาพร้อมกับอัพเป็เลเวล 3 อีกทั้งหลอดเืยังฟื้นฟูจนกลับมาเต็มโดยอัตโนมัติ ทำให้ผมรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าเหมือนอย่างเคย แน่นอนว่าค่าสถานะทั้งหมดล้วนถูกเพิ่มเข้าไปที่พลังโจมตี ในตอนนี้พลังโจมตีของผมเพิ่มสูงขึ้นมากทีเดียว
“โอ๊ะ! ดรอปอุปกรณ์สวมใส่ด้วย”
หลินเฉอก้าวไปข้างหน้า จากนั้นก็พลิกซากศพของหมาป่าออก ก็พบกับรองเท้าบูทสีขาวอยู่บนพื้นหญ้าด้านล่าง เมื่อยื่นมือแตะ คุณสมบัติของรองเท้าก็ถูกส่งเข้าไปในช่องแชทของทีมในทันที——
【รองเท้าบูทหมาป่า】 (อุปกรณ์ระดับขาว)
ประเภท: เกราะหนัง
พลังป้องกัน: 5
เลเวลที่สามารถใช้งานได้: 3
……
“รองเท้าบูท 1 คู่!”
ดวงตาของหลินเฉอเปล่งประกาย พลางยกแขนเช็ดสิ่งสกปรกและปัดฝุ่นออกจากรองเท้าบูท ก่อนจะกล่าวว่า “ยังคงเป็กฎเดิม พี่เฉินเป็กำลังหลักอันดับหนึ่งของทีม ดังนั้นเราต้องให้ความสำคัญกับเขาก่อน ตอนนี้เขาเองก็ยังไม่มีรองเท้าบูท งั้นฉันให้รองเท้าบูทสีขาวคู่นี้กับพี่เฉินนะ ไม่มีปัญหากันใช่มั้ย?”
“อื้ม” ต้าไห่และพี่เหว่ยต่างพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง
ด้วยเพราะเหตุนี้ผมจึงได้รับรองเท้าบูทหมาป่ามา จากนั้นมันก็หายไปจากมือ ชั่วพริบตามันก็ปรากฎขึ้นที่เท้าของผม ในที่สุดผมก็ไม่ต้องวิ่งไปมาด้วยเท้าเปล่าอีกแล้ว ด้วยอุปกรณ์ของรองเท้าบูทหมาป่าคู่นี้ พลังป้องกันจึงเพิ่มขึ้นมาก และค่าสเตตัสต่างๆ ก็เริ่มพัฒนาแบบก้าวะโเช่นกัน——
【จินซีเหอซี】 (อัศวินมือใหม่)
เลเวล: 3
พลังโจมตี: 17-28
พลังป้องกัน: 21
ค่า HP: 300
พลังปราณ: 100/100
ค่าความโชคดี: 0
ค่าความสำเร็จพิเศษ: 0
กำลังสู้รบ: 62
……
พลังป้องกันมี 21 แต้มแล้ว ถึงแม้หมาป่าจะโจมตีก็จะไม่เสียเืเยอะอีกต่อไป การฝึกฝนเก็บเลเวลที่นี่จึงค่อนข้างปลอดภัยขึ้น ดังนั้นผมจึงพาเหล่าสหายทั้งสามเดินเข้าไปในป่าลึก พร้อมทั้งไล่ฆ่าฝูงหมาป่า ทำให้ได้รับอุปกรณ์หมาป่ามาอีกสองชิ้นคือ เสื้อเกราะหนึ่งชิ้นและหมวกเกราะหนึ่งใบ โดยได้มอบให้กับจางเหว่ยและต้าไห่ตามลำดับ
เมื่อมองไปที่แถบค่าประสบการณ์ ผมก็พูดขึ้น “ตอนนี้ค่าประสบการณ์ 75% แล้ว กลับไปส่งภารกิจกันเถอะ หลังจากส่งแล้วคงจะอัพเป็เลเวล 4 ทันที แล้วเตรียมตัวเปลี่ยนแผนที่ได้เลย มอนสเตอร์เลเวล 5 ไม่อาจตอบสนองความ้าของพวกเราได้อีก”
“โอเค!”
จากนั้นคนทั้งสี่จึงเดินย้อนกลับไปยังเส้นทางเดิม หลังจากจัดการหมาป่าสองสามตัวที่เพิ่งเกิดใหม่ไประหว่างทางก็มาถึงทหารคนนั้นในที่สุด เวลานี้เขากำลังเกาหัว พร้อมทั้งพึมพำกับตัวเอง “หากปัญหาเื่หมาป่าไม่ได้รับการแก้ไข คาดว่าหัวหน้าคงจะด่าว่าข้าี้เีเป็แน่ แต่หมาป่าเ่าั้โเี้มาก อีกทั้งฝีมือดาบของข้าก็ยังไม่เชี่ยวชาญพอ หากฆ่าหมาป่าไม่สำเร็จ ไม่ต้องกลายเป็อาหารของมันหรอกหรือ ไม่ได้ ไม่ได้ ต่อให้โดนด่าข้าก็ต้องอดทน”
การมาถึงของพวกเราได้ทำลายสมาธิของเขา ผมก้าวไปข้างหน้า จากนั้นพูดขึ้นว่า “พี่ชาย พวกเราสังหารหมาป่าครบ 20 ตัวแล้ว มาที่นี่เพื่อส่งภารกิจ”
ทหารผู้นี้ดูแปลกใจเล็กน้อย “พวกเ้า…นี่พวกเ้าสังหารหมาป่าจำนวนมากขนาดนั้น โดยไม่มีใครโดนหมาป่าฆ่าตายเลยหรือ?”
หลินเฉอยิ้มยิงฟัน “ไม่ใช่ทุกคนที่จะอ่อนแอเหมือนนายหรอกนะ”
ทหารโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ดีมาก พวกเ้าได้ทำภารกิจของข้าเสร็จสมบูรณ์แล้ว สมแล้วที่เป็นักรบจากต่างโลกจริงๆ มาเถิด นี่คือรางวัลของพวกเ้า ข้าหวังว่าพวกเ้าจะภักดีต่อราชวงศ์เซี่ยที่ยิ่งใหญ่ของข้าตลอดไป!”
“ดิ้ง ~!"
แจ้งเตือนจากระบบ: ขอแสดงความยินดี คุณได้ทำภารกิจ 【สังหารหมาป่า】 (ภารกิจระดับ F) สำเร็จ ดังนั้นจะได้รับค่าประสบการณ์ 1200 แต้ม และเหรียญเงิน 1 เหรียญ!
……
ฝนแสงสีทองอีกระลอกก็โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าอาบไปทั่วทั้งตัว รู้สึกสบายเป็อย่างมาก พร้อมทั้งเลเวลอัพขึ้นเป็เลเวล 4 อีกด้วย และเพราะการอัพเลเวล จึงได้รับแต้มค่าสถานะ 10 แต้ม รวมทั้ง HP อีก 100 แต้ม จึงทำให้กำลังสู้รบเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกของการค่อยๆแข็งแกร่งขึ้นอย่างช้าๆนี้ เป็เื่ที่น่าสนุกจริงๆ ผมเชื่อว่ากำลังสู้รบของผมจะทะลุเกิน 100 ภายในหนึ่งชั่วโมงแน่นอน นั่นถือได้ว่าเป็สัญลักษณ์ของความแข็งแกร่ง!
เมื่อพูดคุยกับ NPC ทหารคนนี้อีกครั้ง เขาก็เริ่มมองบน พลางมองซ้ายขวาแล้วว่าเื่อื่น คาดว่าคงไม่มีความอุดมสมบูรณ์อะไรให้เก็บเกี่ยวได้แล้วล่ะ ดังนั้นผมจึงหมุนตัวหันหลังกลับ พร้อมทั้งพูดว่า “ไปเถอะ ข้ามป่าหมาป่านี้ไป พวกเราลองไปดูถิ่นทุรกันดารทางตะวันออกกัน มอนสเตอร์แถวนั้นเลเวลคงจะสูงน่าดู”
“โอเค ออกเดินทางกันเลย!”
ในเกม่เวลานี้ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีจากแสงสีส้มค่อยๆมืดลงในที่สุด หลังจากที่สกายโร้ดได้เปิดอย่างเป็ทางการ นี้คือค่ำคืนแรกที่มาเยือน บริเวณรอบๆก็เริ่มสลัวและมืดสนิท จนทำให้จางเหว่ยถึงกับขมวดคิ้วยุ่ง “ฟ้ามืดแล้ว พวกเราต้องจุดคบเพลิงมั้ย?”
“เอาสิ จุดคบเพลิง แต่ผมยังมีค่าสเตตัสไม่พอที่จะใช้คบเพลิงได้”
หลินเฉอกล่าวอย่างหงุดหงิดใจ
“ถ้าอย่างนั้นตอนเดินก็มองดูเท้ากันด้วยล่ะ ระวังอย่าตกลงไปในคูน้ำละกัน”
ผมเดินนำหน้า หลังจากเดินผ่านป่าภูมิประเทศทางข้างหน้าก็เริ่มกลายเป็พื้นที่เปิดโล่ง ในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหมอกนี้ ความทุรกันดารก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าผม จากนั้นก็มีข้อความเด้งขึ้นมาบนแผนที่ : ติ๊ง! โปรดระวัง คุณได้เข้าสู่แผนที่ 【ดินแดนรกร้างแห่งความกลัว】!
“ดินแดนรกร้างแห่งความกลัวงั้นเหรอ……”
ผมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะชักดาบสั้นออกมา พร้อมทั้งกล่าวเตือน “ทุกคนระวังตัวด้วย ตามฉันมา อย่าได้เดินมั่วซั่วจนไปดึงดูดความเกลียดชังของมอนสเตอร์เข้า เลเวลของมอนสเตอร์ที่นี่ไม่ใช่น้อยๆ นอกจากฉันแล้ว พวกนายที่เหลืออาจถูกฆ่าตายได้อย่างง่ายดาย”
“อื้ม!”
หลินเฉอพยักหน้าอย่างขึงขัง ในตอนนี้ค่า HP ของทุกคนเพิ่มสูงขึ้นตามเลเวล และในฐานะที่เป็อัศวิน ความได้เปรียบของผมคือ แต่ละเลเวลจะเพิ่มค่า HP 100 แต้ม ทว่าหลินเฉอนั้นไม่เหมือนผม แต่ละเลเวลของเขาจะเพิ่มค่า HP แค่เพียง 40 แต้มเท่านั้น เป็อาชีพที่มีเืน้อยมาก ส่วนต้าไห่ก็ไม่ได้ดีไปกว่าหลินเฉอเท่าไหร่ แต่จางเหว่ยนั้นที่เล่นอาชีพนักพรตซึ่งเป็อาชีพสายโล่เนื้ออยู่แล้ว เมื่อบวกเพิ่มความได้เปรียบจากการได้รับเผ่าครึ่งเทพอีก ปริมาณค่า HP จึงสูงกว่าของผมมาก
เมื่อรัตติกาลมาเยือนดินแดนรกร้างแห่งนี้ ในขณะนั้นเองท่ามสายหมอก ก็มีจุดสว่างปรากฏขึ้นลางๆ ในระยะไกล
“นั่นมันอะไรน่ะ?” ต้าไห่เบิกตากว้าง
“มอนสเตอร์ มันเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว”
ผมที่อยู่ในระยะสามสิบหลา จึงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน มันเป็มอนสเตอร์ที่มีความสูงเพียงครึ่งหนึ่งของมนุษย์ ร่างกายของมันถูกปกคลุมเต็มไปด้วยเสี้ยนหนาม และหลังค่อม ทั้งยังถือโคมไฟไว้ในมือ ดวงไฟจากโคมไฟนั้นเด่นชัดมากในเวลายามค่ำคืนเช่นนี้ ทว่าก็ยังเผยให้เห็นบรรยากาศที่วังเวง นอกจากนี้มอนสเตอร์ตัวนี้ถูกล้อมรอบด้วยคลื่นอากาศสีแดงเื ขนาดชื่อก็ยังเป็สีแดงราวกับเื อีกทั้งเลเวลของมันก็สูงกว่าพวกเราอยู่มาก ——
【ปีศาจโคมไฟ】 (มอนสเตอร์ทั่วไป)
เลเวล: 7
พลังโจมตี: 10-24
พลังป้องกัน: 14
ค่า HP: 700
สกิล: [โคมไฟซัดโฉบ]
แนะนำ : ปีศาจโคมไฟเป็ิญญาปีศาจที่บิดเบี้ยว กำเนิดขึ้นมาจากซากศพที่ไม่เต็มใจ ด้วยความลังเลในการรุกรานที่ไม่มีแบบแผนของปีศาจโคมไฟเหล่านี้ จึงทำให้ปีศาจโคมไฟเป็หนึ่งในิญญาปีศาจที่ทำให้การป้องกันของหมู่บ้านทั้งที่อยู่ห่างไกลและใกล้เคียงนั้นเป็เื่ที่น่าปวดกบาลเป็ที่สุด
“ค่าสเตตัสของมันค่อนข้างแข็งแกร่งทีเดียว”
ผมกำดาบเหล็กในมือแน่น พร้อมตั้งท่าเตรียมต่อสู้ จากนั้นพูดขึ้นว่า “ค่าพลังโจมตีของมันสูงกว่าพลังป้องกันของฉัน แถมยังมีเลเวลสูงกว่าพวกเราไปสามระดับ ดังนั้นโบนัสพิเศษสำหรับค่าประสบการณ์จะต้องมากแน่นอน นี่แหละนะคือการแสวงโชคท่ามกลางความเสี่ยง ทุกคนเตรียมพร้อม ถ้าฉันต้านการโจมตีไม่ไหว ให้พี่เหว่ยช่วยรับการโจมตีแทนสักหนึ่งหรือสองครั้งด้วย”
จางเหว่ยพยักหน้า “เข้าใจแล้ว”
สิ้นเสียงรับคำ ผมไม่รอช้ารีบยกดาบขึ้นพุ่งไปข้างหน้า กวัดแกว่งดาบสั้นฟันใส่หัวของปีศาจโคมไฟอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเลือดสาดกระเซ็นออกมา พร้อมกับมีตัวเลข "124" ขนาดใหญ่เด้งขึ้นมา ในด้านของพลังโจมตีแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
“ฮู ฮู~~~”
รูปลักษณ์ของปีศาจโคมไฟก็กลายเป็นบิดเบี้ยวขึ้นมา พร้อมกับคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ขณะที่โบกโคมไฟในมือนั้น สกิลก็ถูกเปิดใช้ โคมไฟกลายเป็นเปลวไฟพาดผ่านไหล่ของผมอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งจุดประกายไฟขึ้น รู้สึกปวดแสบปวดร้อนไปหมด แถมยังทำให้ผมเสียเลือด 112 แต้มในทันที มันเป็นการโจมตีที่รุนแรงจริงๆ ส่วนความเร็วในการโจมตีของปีศาจโคมไฟนั้นถือว่ารวดเร็วมากเช่นกัน ช่วงเวลาต่อมาโคมไฟก็ถูกโบกอีกครั้ง ควบคู่กับการโจมตีปกติที่จู่โจมเข้ามา ทำให้ผมเสียเลือดอีก 82 แต้มในพริบตา
สมกับเป็นมอนสเตอร์เลเวล 7 แข็งแกร่งเลยจริงๆ!
หากสู้ตัวต่อตัว ผมคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันแน่นอน
หลังจากฟาดดาบลงไปสองครั้งต่อเนื่อง ผมก็รีบถอยออกมาอย่างรวดเร็ว “พี่เหว่ย ซัดมันซักสองที!”
สิ้นเสียง ร่างหนึ่งก็บินผ่านไป "ฟิ้วว!" หมัดเหยียดตรงหมายพุ่งกระแทกเข้ากับปีศาจโคมไฟ ทว่าหมัดของนักพรตนั้นไม่ได้โดนหัวของปีศาจโคมไฟแต่อย่างใด ทว่ากลับถลาตกลงไปในโคลนตม จนฝุ่นคลุ้งกระจายแทน ในเมื่อเขาชกไม่โดน ดังนั้นก็ไม่ได้ดึงดูดความเกลียดชังไป เป็นการลงมือที่ไร้ความหมายจริงๆ！
โชคดีที่หลินเฉอฉลาดพอ เขาจึงส่งลมพัดมาที่ใต้เท้าของผม ช่วยให้สามารถเคลื่อนไหวหลบหลีกการโจมตีของปีศาจโคมไฟได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงโดนอยู่เล็กน้อย ผมจึงรีบถอยออกมาสองสามก้าว พร้อมทั้งกระดกยาฟื้นฟูเลือดระดับต่ำ จากนั้นก็ยกดาบขึ้นอีกครั้ง ประสานการโจมตีไปกับต้าไห่ ทั้งสามต่างกระหน่ำรัวหมัดเข้าใส่ จนเอาชนะปีศาจโคมไฟได้ในที่สุด
“อุแว้ แว้ ~~~”
เสียงร้องราวกับเด็กทารกดังขึ้นก่อนที่ปีศาจโคมไฟจะสิ้นใจตาย เสียงที่ดังออกมานั้นทำเอาผู้คนถึงกับสั่นกลัว ขณะเดียวกันขวดยาสองขวดดรอปออกมาจากร่างปีศาจ เมื่อหยิบขึ้นมาดู ก็พบว่ามันคือยาฟื้นฟูเลือดระดับต่ำ สามารถฟื้นฟูเลือด 150 แต้มภายใน 10 วินาที เป็นหนึ่งในไอเทมที่จำเป็นสำหรับผู้เล่นสายโล่เนื้อ
เมื่อลองมองดูตัวเองอีกครั้ง ฆ่าปีศาจไปแค่ตัวเดียว ทำให้เลือดของผมเหลือเพียง 54 แต้ม เหลืออยู่ต่ำกว่าครึ่งหลอดไปแล้ว หากปีศาจโคมไฟออกมาอีก คาดว่าผมคงตายแน่ๆ
“แบบนี้ไม่ดีแล้วละ อันตรายเกินไป”
หลินเฉอขมวดคิ้วยุ่งพร้อมกล่าวว่า “ความเสียหายจากสกิลของปีศาจโคมไฟรุนแรงมาก ขนาดพี่เฉินยังไม่สามารถรับมือได้เลย ถ้าอย่างงั้นพวกเราควรจะกลับไปฆ่าหมาป่าแทนมั้ย?”
“ไม่จำเป็น”
ผมส่ายหัวก่อนจะพูดว่า “เสี่ยวเฉอนายดูสิ พวกเราได้รับประสบการณ์มากแค่ไหนหลังจากสังหารปีศาจโคมไฟตัวนี้ได้?”
หลินเฉอเหลือบมองด้วยความประหลาดใจ “10% เลยเหรอ ……”
“ใช่ ถ้าเราฆ่าปีศาจโคมไฟ 10 ตัวก็จะสามารถอัพเลเวลได้ แถมอัตราการดรอปไอเทมของปีศาจโคมไฟก็ดีอีกด้วย มันสามารถดรอปยาฟื้นเลือดให้กับพวกเราได้ ที่นี่ถือว่าเป็นเหมือนดินแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับเก็บเลเวล และ…”
ในขณะที่ผมนั่งลงฟื้นเลือด ก็เอ่ยออกมาว่า “สกิลของปีศาจโคมไฟใช่ว่าจะหลบเลี่ยงไม่ได้เลย มันมีเวลาในการร่ายอย่างน้อย 0.5 วินาที แต่ฉันก็จะลองดูว่าจะหลบได้มั้ย ถ้าหลบได้ ก็จะทำให้สู้ได้ง่ายขึ้น ยังไงความเร็วในการโจมตีของปีศาจโคมไฟก็ไม่ได้เร็วมากนัก”
“ตกลง งั้นไปต่อกันเลย”
หลังจากกลับเข้าสู่สถานะพร้อม ผมก็ยกดาบขึ้น จากนั้นก็วิ่งเข้าหาปีศาจโคมไฟตัวอื่นอย่างรวดเร็ว
คราวนี้เขาได้เตรียมพร้อมมาอย่างดี เขาก้าวแนวทแยงบุกประชิดตัวมัน และใช้ดาบฟันไปเข้าใส่หนึ่งครั้ง จากนั้นในช่วงเวลาที่มันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แสงจากโคมไฟในมือของมันก็ค่อยๆลอยขึ้น เขาก็รีบถอยห่างออกมาอย่างน้อยสามหลาอย่างกะทันหัน ทว่าสิ่งที่น่าแปลกใจก็ คือ สกิลโคมไฟของมันก็ยังคงพาดผ่านไหล่เช่นเดิม ราวกับมีแรงดึงดูดอย่างไงอย่างนั้น
ไม่ได้การ!
ผมรีบกระดกยาเพิ่มเลือดอีก 1 ขวด แล้วรีบถอยหนีออกมาทันที
เมื่อปีศาจโคมไฟเปิดใช้สกิลโคมไฟซัดโฉบเป็นครั้งที่สอง ผมเปลี่ยนการเคลื่อนไหว จากเคลื่อนถอยหลังไปเป็นด้านข้างอย่างฉับพลัน ทันใดนั้นเปลวไฟได้พัดผ่านไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว ก่อนจะระเบิดอากาศแตกเป็นเสี่ยง ๆ ตามมาด้วย "MISS!" ขนาดใหญ่ปรากฏกลางอากาศ!
“สำเร็จ!” หลินเฉอรู้สึกดีใจมาก
ต้าไห่เองก็ดูตื่นเต้น “ฮ่าๆ บอสสุดยอดจริงๆ!”
สีหน้าจางเหว่ยยังคงตะลึง “ทำได้ยังไงเนี่ย ……”
……
เพราะเหตุนี้ พวกเราจึงสามารถลงไปในดินแดนรกร้างแห่งความกลัวได้อย่างปลอดภัยแล้ว
อัตราการดรอปของปีศาจโคมไฟอยู่ในเกณฑ์ดี หลังจากฆ่าไม่ถึงสิบตัวก็ดรอปเกราะผ้าระดับขาวออกมาสองชิ้น อุปกรณ์ที่ดรอปมาทั้งหมดมอบให้กับหลินเฉอ นั้นเพราะมีพวกเราไม่กี่คนที่สามารถใช้มันได้ หลังจากที่กำจัดปีศาจโคมไฟตัวที่สิบลงได้ ฝนแสงก็โปรยปรายลงมามอบความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั้งร่าง พร้อมทั้งอัพขึ้นอีกหนึ่งเลเวล ส่วนหลอดเลือดก็ได้รับฟื้นฟูจนกลับมาเต็ม ช่างเป็นความรู้สึกที่ดีทีเดียว!
*************************
โปรดติดตามตอนต่อไป....
11K
