เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

เสี่ยวเทียนอยู่ในมิติฟ้าคราม นั่งแช่อยู่ในสระเทพเจ้า  แล้วเริ่มทำการซึมซับแก่นเลือดเทพเจ้าไปอีก 100 หยด บวกกับได้พลังจากไข่มุกอนันตกาลเข้ามาในร่างอีก ทำให้พลังงานในร่างบรรจุเข้าไปในจุดตันเถียนจนเต็ม   ทำให้ต้องระเบิดขั้นพลังออกมา ตูม ! พลังเซียนที่มีระดับที่ 20 ขึ้นมาอีก 10 ระดับ เป็นระดับที่ 30 เป็นขั้นเซียนราชันระดับกลางแล้ว

เสี่ยวเทียนนำธนูทองคำออกมาลูบคลำดู แล้วลองใช้พลังดึงสายธนูที่ทำมาจากเอ็นมังกร ปรากฏปราณเทพขึ้นกลายเป็นลูกธนู  แล้วลองปล่อยออกไป เฟี้ยว !

ลูกธนูพุ่งเข้าใส่ภูเขาที่ขวางข้างหน้า ลูกย่อม ๆ กลายเป็นผุยผงไปในทันที

“ โอ้โห อำนาจการทำลายล้างถึงขนาดนี้เลยหรือนี่?”

เสี่ยวเทียนดีใจที่เห็นความร้ายกาจของมัน

“ นี่แค่ของเลียนแบบ หากเป็นของจริง ดวงอาฑิตย์ยังถูกทำลายไม่เหลือซาก”

“ ขนาดนั้นเลยหรือ ?”  ทันใดนั้นประสาทสัมผัสของอาจารย์ลู่เอินจับการเคลื่อนไหวของคนผู้หนึ่งได้

“ มีเซียนฟ้าระดับต้นกำลังเข้ามาที่พักของเจ้า คนผู้นี้ไม่ธรรมดา สามารถใช้วิชาพลังเทพมิติได้”

เสี่ยวเทียนออกจากมิติฟ้าครามไปในทันที

นายท่านเก้า นักฆ่าลำดับที่เก้าของตำหนักเก้ามังกร เป็นชายหนุ่มวัย 29 ปี ที่ผ่านมาการรับงานของเขาไม่เคยพลาดแม้แต่งานเดียว ครั้งนี้เป็นงานที่เขาศึกษามาแล้ว ว่าเป็นงานที่ถือว่าง่ายที่สุดตั้งแต่ รับงานมา แต่เพื่อความไม่ประมาท เขามารอที่เมืองหลวงซีฉี เพื่อสืบข่าวของเฉินเสี่ยวเทียน พบข้อมูลที่ไม่เป็นไปอย่างที่เขาคิด เด็กคนนี้ มีพลังเซียนขั้นมนุษย์ ระดับสูงเท่านั้น แต่ที่น่ากลัว เด็กคนนี้มีอาวุธเซียนสวรรค์ถึงสองชิ้น คือปราสาทเทพเซียน กับ เทพอินทรีบูรพา และยังมีพลังมารภูตทมิฬอีก   หลังจากที่เขาพยายามหาวิธีสังหารเฉินเสี่ยวเทียน

ในที่สุดก็มีเพียงวิธีเดียวที่ดูจะรวบรัดหมดจดที่สุด

นั่นคือ ใช้วิชาเทพมิติ ของเขาลอบสังหารอย่างรวดเร็ว โดยไม่เปิดอากาสให้เฉินเสี่ยวเทียนเรียกของวิเศษทั้งสองกับพลังภูตทมิฬออกมาจัดการกับเขาก่อน

ในขณะที่เขายืนมองบ้านพักของเฉินเสี่ยวเทียนอยู่นั่นเอง เขาเห็นเฉินเสี่ยวเทียนเดินออกมาจากบ้านพักพร้อมธนูทองคำ กำลังยกธนูในทิศทางตรงกันข้ามกับเขาอยู่

“ ไอ้เด็กบ้ามันคิดจะยิงอะไรของมันนะ?”

ทันใดนั้นเอง ลูกธนูปราณเทพก็ถูกยิงออกไปสามดอก พุ่งขึ้นไป หลายทิศทาง แต่แล้วทั้งสามดอกกลับพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว จนเขาต้องฉีกมิติหลบหนีไป 

นายท่านเก้าหลบหนีผ่านมิติเข้าไปอยู่ด้านหลังของเสี่ยวเทียนหวังเผด็จศึกในทันที  กระบี่เทพมิติของเขาปล่อยออกมาหมายปักคอของเสี่ยวเทียน

อย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังช้ากว่าเสี่ยวเทียนที่หมุนตัวแล้วตวัดกระบี่ปัดออกไปได้อย่างอย่างง่ายดาย แล้วจู่โจมเข้าใส่เขาปานสายสายฟ้าแลบ แต่เขาก็หลบเข้าไปในมิติ ทำให้เสี่ยวเทียนมองไม่เห็นแล้วไม่น่าที่จะสัมผัสตัวเขาได้

เสี่ยวเทียนเก็บกระบี่แล้วปล่อยพลังไข่มุกอนันตกาลออกไปเพื่อสร้างแขตแดนของตนทันที คราวนี้นานท่านเก้าเห็นเสี่ยวเทียนไม่มีกระบี่แถมหลับตาอีก  เลยฉีกมิติออกมาแล้วแทงเข้าจุดหัวใจทันที โดยที่ร่างอีกครึ่งหนึ่งยังอยู่ในมิติ หากมีเหตุการณ์พลิกผันจะได้หลบกลับเข้าไปได้ทัน  แต่ว่าทันใดนั้นเองก็เกิดเหตุแปลกประหลาดเกิดขึ้น คือกระบี่ของเขากับแทงไปไม่ถึงเสี่ยวเทียนเพราะมิติทั้งสองถูกปิดเสียก่อนทำให้ ร่างกายนายท่านเก้าที่อยู่ระหว่างสองมิติ ถึงกับขาดออกจากกัน ฉัวะ !!!  อ๊ากกกกก !

“ นี่เจ้า...ทำได้อย่างไรกัน?”

“ นี่คือเขตแดนของข้า จะสั่งปิด-เปิดมิติตอนไหนก็ได้” เสี่ยวเทียนเอ่ย ออกไปในขณะที่ นายท่านเก้านั้นได้หมดลมหายใจไปแล้ว อย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ

ศิษย์พี่รองกับคนอื่นๆ ออกมาหลังจากการต่อสู้ได้จบสิ้นไปแล้ว เสี่ยวเทียนหยิบหินมิติ และตำราเทพมิติออกมาให้ศิษย์พี่รองไว้ใช้ฝึกต่อไป

เจ้าอาวาสกับรองทั้งสี่รีบรุดมาตรวจสอบ โดยเห็นรอยสักที่ลำตัว ทุกคนเอ่ยออกมาด้วยความตกใจ

“ นักฆ่าจากตำหนักมังกร ลำดับที่เก้า” เจ้าอาวาสเอ่ยด้วยความตกใจ

“ พวกมันเป็นใคร?” เสี่ยวเทียนไม่เคยรู้จักพวกมันมาก่อน

“ นักฆ่าตำหนักเก้ามังกร พวกนี้ก่อกรรมทำชั่วมามาก พวกมันรับจ้างฆ่าคนมานานหลายร้อยปีแล้ว องค์กรของมันมีอยู่ทัวสี่ดินแดน คราวนี้เป็นครั้งแรก ที่ตัวตนระดับ 1ใน10 ถูกฆ่าตายน่าอนาถขนาดนี้ อมิตตาพุทธ กรรมใดใครก่อเอาไว้ ย่อมรับผลกรรมของตนเอง” 

“ ศิษยน้องรู้ไหมว่าใคร เป็นคนจ้างพวกมันมา?” ศิษย์พี่รองสงสัย

“ ที่น่าสงสัยมีอยู่สามกลุ่ม คือคนของตระกูลสือ กับ ตระกูลซู และ เทพบุตรเย่วเหอ แห่งวังเทพบิดร” เสี่ยวเทียนคาดเดาถูกต้องจริงๆ คนของตระกูลซูเป็นคนว่าจ้างตำหนักเก้ามังกร

“ อาตมาจะส่งผู้คุ้มกฏมาคุ้มครอง ท่านอรหันต์น้อย จะไม่ให้มีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีก”  เจ้าอาวาส หันไปสั่งการทันที 

“ ขอบคุณท่านเจ้าอาวาส พรุ่งนี้ข้าขออนุญาตไปตลาดการค้า ซื้อสมุนไพรบางอย่าง”  เสี่ยวเทียนเอ่ยจบเจ้าอาวาสก็รีบสั่งหลวงจีนทั้งสี่ ให้ดูแลคุ้มครองเสี่ยวเทียนไป-กลับ อย่าให้มีปัญหาเกิดขึ้นอีก

วังหลวงซีฉี ในห้องขององค์ชายน้อย กำลังถูกหมอหลวงใส่ยา ที่ด้านหลังและก้น

ที่ถูกเสี่ยวเทียนใช้แส้ม้าเฆี่ยนจนเกิดรอยแผลนับสิบรอย

“ ไอ้เด็กบ้านั่นมันต้องตาย  เสด็จแม่ต้องฆ่ามันแก้แค้นที่มันหยาม ลูกต่อหน้าไอ้พวกไพร่ชั้นต่ำอ๊ากกกก !!”  องค์ชายน้อย กัดฟัดพูดอย่างโกรธแค้น พอโดนยาก็เริ่มส่งเสียงร้องลั่น

“ ท่านนักพรตหยินหยาง นี่มันเกิดอะไรขึ้น แล้วใครกันที่บังอาจกล้าทำร้ายโอรสของข้าถึงขนาดนี้” ฮองเฮาหม่า เอ่ยถามเสียงเย็นระเยือก

นักพรตหยิน กับ นักพรตหยาง เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังโดยไม่มีตกหล่น

“ ส่วนเด็กคนนั้น มันชื่อเฉินเสี่ยวเทียน มันมาจากแดนบูรพาเทวะ เป็นศิษย์สำนักปราชญ์เทวะ มันได้รับแต่งตั้งเป็นโอรสเทพ และได้รับแต่งตั้งเป็นรัชทายาท จากแดนมหาเทพเทวาสถิตย์ มันมาสืบหาพ่อของมันที่กรมราชทัณฑ์

เวลานี้พักที่ วัดเทียนหลง เจ้าอาวาสอู่หมิงให้การต้อนรับมันอยู่”  นักพรตหยิน รายงานเรื่องของเสี่ยวเทียนได้ละเอียดยิบ

“ มันเป็นโอรพเทพแล้วไง กล้ามาทำกับองค์ชายน้อยแบบนี้ก็ได้รึ? นี่มันไม่รู้หรือยังไง ว่าองค์ชายน้อย เป็นโอรสของ จักรพรรดิแห่งแดนประจิมเทวะแห่งนี้”

ฮองเฮามองหน้า นักพรตทั้งสองที่ได้แต่ก้มหน้า

“ พวกเราไม่ทันได้บอกว่า องค์ชายน้อยเป็นใคร คาดว่า มันคงไม่รู้จริงๆ?” นักพรตทั้งสองเอ่ยเสียงเบาๆ ออกมา

“ นี่หมายความว่า มันไม่รู้ใช่ไหม ฮึ่ม !   แล้วอย่างนี้เราจะไปทูลเสด็จพี่ เอาผิดมันได้อย่างไร” ฮองเฮาเอ่ยเสียงเครียด

“ เสด็จแม่  ในตอนนั้นลูกกำลังจะบอกแล้ว ว่าลูกเป็นใคร แต่มันตบปากลูกก่อน เลยไม่ทันได้พูด ที่แท้มันต้องรู้แน่ ว่าลูกเป็นใคร มันเจ้าเล่ห์จริงๆ” องค์ชายน้อยเอ่ยออกมาทั้งที่ยังนอนคว่ำ นอนหงายไม่ได้

“ ลูกแม่พักผ่อนให้หายดีก่อน อย่าให้เสด็จพ่อได้รู้เรื่องนี้ ว่าไปแล้วลูกก็ทำเกินไปหน่อย หากเด็กหญิงน้อยคนนั้นต้องตาย เจ้าต้องถูกชาวบ้านร้องเรียน หากว่าเรื่องรู้ถึงรัชทายาท ลูกถูกลงโทษแน่” ฮองเฮาไม่อยากให้เรื่องบานปลาย

“ แต่มันเหยียดหยามลูก และทำร้ายลูกบาดเจ็บขนาดนี้ จะปล่อยมันลอยนวลไปได้อย่างไร”  องค์ชายน้อยไม่ยอม

“ แม่จะส่งเทพผู้พิทักษ์ สองคน มาให้ ลูกก็สั่งงานพวกเขาไป แต่อย่าให้มันถึงตายเรื่องเล็กจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้”

“ ขอบพระทัยเสด็จแม่” พอฮองเฮาคล้อยหลังไปไม่นาน ก็มีเงาสีดำสองสายมาคุกเข่าต่อหน้าองค์ชายน้อย

“ องค์ชายน้อย มีเรื่องใด เชิญสั่งการมาได้เลย” ชายทั้งสองคนมีพลังเซียนฟ้าขั้นกลางทั้งสองคน เอ่ยพร้อมกัน

“ ดีมาก มาเร็วดี ข้าอยากได้มือทั้งสองข้าง ของเฉินเสี่ยวเทียน มาให้ข้า เวลานี้มันมันอยู่ที่วัด เทียนหลง”  ชายชุดดำรีบรับคำสั่ง แล้วหายวับไปในทันที

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เฉินเสี่ยวเทียน ข้าอยากจะรู้นัก ว่างานนี้ เจ้ายังจะกล้าปากดีอีกไหม!”

วันนี้เสี่ยวเทียนมาเดินซื้อของที่ตลาดการค้า มาร้านจักรวาลยุทธ์สาขาเมืองประจิมเทวะ เพราะอาจารย์ลู่เอินบอกว่า ร้านนี้มีของที่เราต้องการ  พอเดินเข้าไปในร้าน เถ้าแก่เห็นเสี่ยวเทียน มาพร้อมกับหลวงจีนวัดเทียนหลง ก็ให้การต้อนรับอย่างดิบดี แต่พอทราบว่า เสี่ยวเทียนต้องการต้นไม้มังกรพฤกษา กับ ต้นปะการังโลหิต ก็ตกใจ

“คุณชายน้อย ต้นไม้อสูรทั้งสองต้นนั้น เป็นต้นไม้หายากมาก ราคาอยู่ที่ต้นละ 100ล้านเหรียญทองทางร้านเรามีแค่ อย่างละต้นเท่านั้น แต่ท่านทราบแล้วใช่ไหมว่า ต้นไม้อสูรสองต้นนี้ ตำนานกล่าวว่า สามารถนำมาทำเป็นเม็ดยาอสูรฟ้า หากสัตว์ตัวใดได้กินยาที่ปรุงนี้ นอกจากเพิ่มพลังเซียนแล้ว จะสามารถพูดภาษามนุษย์ได้ด้วย”

เสี่ยวเทียนฟังราคาแล้วจะเป็นลม  เขามีติดตัวแค่ 104 ล้านเหรียญทองกับ ไข่มุกทองคำเท่านั้น ไข่มุกทองคำก็ไม่อยากแลกไปในตอนนี้

“ เถ้าแก่ ข้ามีเงินเพียงแค่ 100 ล้านเหรียญทองเท่านั้น คงยังไม่สามารถซื้อได้ คงต้องไว้โอกาสหน้าแล้ว” เสี่ยวเทียนกับพวกกำลังจะเดินกลับ แต่ก็ถูกเถ้าแก่ขอร้องให้รอสักครู่ก่อน ไม่นานก็มีหญิงสาว วัยเพียง 15 ปีกับชายชราผู้หนึ่งเดินมาพร้อมกัน

“ คุณชายน้อย นี่คือ นายหญิงน้อย กู้ชิงหลิง ของร้านจักรวาลยุทธ์ของเรา”

“ คุณชายน้อยผู้นี้ ข้าขอถามท่านเรื่องหนึ่ง ท่านต้องการซื้อ สมุนไพรอสูรทั้งสองต้นนี้ ย่อมแสดงว่าท่านรู้จัก ผู้ที่สามารถปรุงยาเม็ดอสูรฟ้านี้ได้ใช่ไหม”

กู้ชิงหลิง เอ่ยถามพร้อมกับยิ้มให้เสี่ยวเทียน

“ ย่อมแน่นอนอยู่แล้ว พี่สาวบอกความประสงค์ของท่านมาเถอะ”

“ ข้าต้องการเพียง 1 เม็ด ถ้าหากปรุงยาเม็ดอสูรฟ้าสำเร็จ โดยที่คุณชายน้อยไม่ต้องจ่ายแม้แต่เหรียญเดียว”

เสี่ยวเทียนได้ยินก็ทำตาโต รีบถามอาจารย์ลู่เอินทันที

“ สองต้นนี้ข้าสามารถปรุงยาได้ถึง 10 เม็ด ให้นังหนูไปแค่เม็ดเดียว ก็ไม่มีปัญหา”

พอได้ยินอาจารย์ลู่เอินพูดเช่นนี้ ก็เลยตอบไปว่า

“ ไม่มีปัญหา ตกลงตามนี้”

“ เดี๋ยวก่อน ข้ามีข้อแม้ ว่า ข้าอยากเห็น เวลาที่ผู้อาวุโสปรุงยาด้วย” 

“ ไม่มีปัญหา พาข้าไปที่ห้องปรุงยาได้เลย” เสี่ยวเทียนเอ่ยตามที่อาจารย์บอก

“ เดี๋ยวก่อน แล้วใครเป็นผู้ปรุงยาเม็ดอสูรฟ้า อย่าบอกนะว่าเป็นท่าน?”

ท่านหญิงน้อยเอ่ยอย่างตกใจ

“ แล้วพี่สาวเห็นใครอื่นอีกนอกจากข้า” เสี่ยวเทียนเดินเข้าห้องปรุงยา แล้วปล่อยให้อาจารย์ลู่เอินควบคุมพลังในร่างกาย แล้วเริ่มจุดไฟ เตาปรุงยาก่อนทันที

นิ้วชี้ปล่อยพลังไฟสีฟ้าอออกมา เตาปรุงยา เริ่มส่องแสงประกาย ต้นไม้อสูรทั้งสองต้น ถูกปล่อยพลังเทพบริสุทธิ์เข้าไป เพื่อเพิ่ม พลังในสมุนไพรให้เต็มร้อย จากนั้นใช้มือทั้งสองข้าง ทำการหลอมรวมกันกลางอากาศ แล้วค่อยๆ ปล่อยลงมาสู่เตาหลอม ที่ละส่วน สมุนไพรอสูรทั้งสองต้นคล้ายมีชีวิต มันหมุนวนไปมา พุ่งขึ้นพุ่งลง

เหมือนพยามจะหนีออกจากเตาปรุงยา แต่ไม่มีส่วนไหนหนีรอดออกไปจากเตายานี้ได้ เสี่ยวเทียนปาดมือ ปิดฝา แล้วเร่งความร้อนอีก บึ้ม ! ฝาเตาหลอมลอยกระเด็นออกไป เม็ดยาสีฟ้า ลอยขึ้นมาจากเตาหลอมทันที สิบเม็ด เสี่ยวเทียน นำกล่องมาเก็บเอาไว้ทันที

“ พี่สาว นี่คือยาเม็ดอสูรฟ้าของท่าน” เสี่ยวเทียนมอบให้เสร็จ ก็เดินออกมาทันทีทิ้งให้ นายหญิงน้อย มองเม็ดยาอสูรฟ้า ที่เด็กน้อยได้หลอมขึ้นมาต่อหน้าต่อตาอย่างตื่นตะลึง

“ ท่านปู่ นี่คือเม็ดยาอสูรฟ้าจริงรึ?”

“ ใช่แล้ว .. นี่มันเม็ดยาอสูรฟ้า ระดับสวรรค์ ขั้นสมบูรณ์แบบ เป็น..ไปได้อย่างไรกัน มหัศจรรย์เกินไปแล้ว!”

เสี่ยวเทียนกำลังจะเดินออกไป อาจารย์ลู่เอินบอกให้ ซื้อเข็มรักษากลับไปด้วย

“เถ้าแก่ข้าต้องการเข็มรักษา สักชุดหนึ่ง”

“ ได้เลยคุณชายน้อย ท่านต้องการเข็มแบบไหน ทางร้านของเรามีหลายรูปแบบ

มีทั้งเข็มดอกเหมย เข็มร้อยแปดมังกร หรือจะเข็มปลายสนธรรมดา”

“ ข้าเอาเข็มในกล่องสีดำกล่องนั้น” เสี่ยวเทียนชี้ไปที่กล่องไม้เก่าๆ สีดำกล่องหนึ่ง

“ นี่เป็นเข็มปลายสนธรรมดา ไม่มีชื่อถ้าคุณชายน้อยสนใจ ทางเราขายให้เพียง หนึ่งพันเหรียญทองเท่านั้น” เถ้าแก่ร้านเอ่ยราคาออกมา

“ ข้าเอากล่องนี้แหละ” เสี่ยวเทียนควักเงินจ่ายไปในทันที

“ หยุดก่อนคุณชายน้อยท่านไม่ต้องจ่าย เข็มรักษากล่องนี้ ข้าขอมอบให้คุนชายน้อยเป็นที่ระลึก แล้วต่อไป หากคุณชายน้อยต้องการสินค้าในร้านจักรวาลยุทธ์ ทางเราจะลดราคาให้20เปอร์เซ็นต์ทุกสาขา ” ท่านหญิงน้อยมอบบัตรส่วนลดพิเศษให้เสี่ยวเทียนเก็บเอาไว้

“ ขอบคุณ พี่สาว “ เสี่ยวเทียนก็รับมาอย่างไม่เกรงใจแล้วรีบเดินกลับไปในทันที

“ ไม่ธรรมดาจริง ข้าอายุปูนนี้แล้ว ยังไม่เคยเห็นใครในโลกนี้ สามารถหลอมยาสวรรค์ได้ระดับสมบูรณ์แบบเช่นนี้” นายหญิงน้อยพยักหน้าแล้วเอ่ยขึ้นมาว่า

“ เถ้าแก่ส่งคนไปสืบประวัติคุณชายน้อยคนนี้ มาให้ข้าด้วย”.....