เทพขลุ่ยเหนือฟ้า

    คนไม่ใช่คน

      กระบี่สองโผล่ฟมาจากฟ้า  เท้าคู่เขา ยันเข้าที่หน้าจน งูดำกระเด็นไป 

     

    “ นี้มันอะไรกันอีกเนี่ย  ” กระบี่สอง หั่นไปถาม เจ้าสำนักเสือขาวที่นั้งโครจรพลังอยู่ เขาก็ไม่ได้ตอบกลับ 

     

    “ แสดงว่า สองคนนี้กำลังสู้กันอยู่  ” กระบี่สองคิดในใจ 

     

       เสียงพิณยังคงบรรเลงต่อเนื่อง มาตามลมอีกครั้ง 

     

    “ ปิดชีพจรที่หูไว้ เสียงพิณนั้น ไม่ธรรมดา ” เจ้าสำนักเสือขาว ที่โคจรพลังอยู่พูดขึ้น  ขณะที่เขาฟื้นกำลังและตื่นเต้นมากเกินจากการระวังตัวที่งูดำจะเข้ามาทำร้าย จนตัวเองสำลักออกมาเป็นกองเลือด คำโต 

     

    “ ขอบใจมาก ท่านรักษาตัวเถอะ  ” กระบี่สองพูดกลับ ขนาดชักกระบี่คู่ออกมา ถือไว้ในในมืออีกครั้ง

     

       งูดำลุกขึ้นมา และพุ่งมาอย่างรวดเร็ว จักรสนับมือ ลอยเข้ามาที่มืออย่างว่องไว กระโดดใส่จู่โจมไปหากระบี่สองทันที 

     

       กระบี่สองควงกระบี่ตั้งรับและฉาดหลบหมัดถูกส่วนด้วยแทงกระบี่ใส่ช่องท้อง แต่งูดำพริ้มหลบได้อย่างชิวเชียดแต่ก็โดนกระบี่ ปาดเป็นแผลที่ที่ท้องแต่ไม่ลึกมาก   สนับจักรนั้นต๋อยออกมาเป็นหมัดที่หลบได้ กระบี่สองโยกหัวถอยไปด้านหลัง แต่หมัดนั้นกลับ พุ่งต่อออกมาได้อีก เป็นใบมีดติดโซ่หมายจะปาดคอ 

     

    กระบี่สองตกใจหนักมาก โยกหลบแทบไม่ทันเจอรอยมีดบาดเข้าที่ใบหน้า

    และกระโดดถอยออกมา

      

    “ แสบที่บาดแผล แสดงว่ามีดอาบพิษ ”กระบี่สองคิด ในมือก็คว้ายาที่อกเสื้อมากินไปหนึ่งเม็ด 

     

       เสียงพิณยังคงบรรเลงต่อเนื่อง มาอีกคำรบ  งูดำที่นิ่งอยู่ก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง แต่หากไม่ได้เข้าจู่โจมกระบี่สอง เขาวิ่งตรงไป ปล่อย จักรสนับมือ พุ่งไปใส่เจ้าสำนักเสือขาว และตัวเขาเองก็พุ่งจู่โจมกระบี่สอง อีกทางหนึ่ง รอบโจมตีและจู่โจมพร้อมกัน

     

       กระบี่สองแยกเขี้ยว กระบี่ในมือ ถูกต่อดามกันเป็นเสมือนใบพัดอีกครั้ง มันถูกควงบนฝ่ามือเข้ารับมือ งูดำที่จู่โจม 

     

    “ สายลมไรพิษภัย 

    อันตภัยที่แท้มาจากมนุษย์  ความจริงมิได้ถูกบรรจุในสามัญ  ข้าเท่านั้นคือสิ่งยุติ ” กระบี่สองร่ายบทกลอน กังหันกระบี่คู่ถูกควงหมุนเหมือนเครื่องตัด 

     

    งูดำที่เคลื่อนที่เข้าจู่โจม พุ่งเข้ามาอย่างว่องไว  กระบี่สองยืนสงบควงกระบี่ 

     

    “ อสุรีเคลื่อนวายุ ” กระบวนท่านั้นถูกใช่ ลมปราณและกระแสลมถูกดูดหมุนวน พุ่งเข้าไปที่กระบี่หมุนที่ควงอย่างรวดเร็ว พูดเสร็จ  กระบี่นั้นก็พุ่งตัดผ่านร่าง งูดำ  และหมุนต่อไป ทางเจ้าสำนักเสือขาว  ปะทะกับกงจักรที่ งูดำ ส่งมาหมายชีวิต  จนจักรนั้น กระเด็นไป 

     

    “ ทั้งสงหารและช่วยใน ดาบเดียว ยอดฝืมือจริงๆ ฮิ สมที่เขาเคยเป็นอดีตองค์รักษ์เสื้อแพร ” ชายหน้ากาก สีดำ ที่เล่นพิณอยู่บนเขา ในความมืด เฝ้ามองเหตุการณ์นั้น อย่างสนใจ  

     

       กระบี่คู่ที่ควงนั้นควงกลับมาหากระบี่สองที่ยืนอยู่ที่เดิมอีกครั้ง 

     

       งูดำที่โดนกระบี่ไปเต็มๆ ร่างเขาฟรุบลงไปทันที ที่กระบี่ผ่าน เลือดไหลทะลักออกมาจากท้อง  จนร่างเขาล้มลง  กระบี่สอง มองดูไปรอบด้านและมองไปที่เสียงพิณ   

     

       เนื่องจาก สุสารบรรพชนนั้นแต่เดิมตั้งอยู่ในช่องเขา  ลมพัดผ่านมาแรงมากทำให้ยากระบุที่มา ว่าเสียงนั้นมาจากตรงไหน 

     

    “ ในแผ่นดินนี้ นอกจากสำนักสราญรมย์แล้วก็แทบจะหาไม่ได้ว่าจะมีใคร ใช่วรยุทธ์จากดนตรีได้อีก หรือว่า  ” กระบี่สองที่เหมอ ลอยครุ่นคิดอยู่ ต้องหยุดคิด เมืออยู่ดีดี กงจักร ของงูดำ พุ่ง ตรงมาที่ตน จนเขาต้องตีลังกาหลบ 

     

       สายตาของกระบี่สองจ้องมองไปที่ งูดำ  จักรนั้น หมุนวนไปที่มือของงูดำและกลายเป็นสนับรัดกับมือ   

     

    “ โดนไปขนาดนั้นมันยังลุกได้อีก ” กระบี่สองคิด 

     

      เสียงพิณบรรเลงมาอีกครั้ง งูดำที่ยืนอยู่ ก็คำรามลั่นร้อง  แผลจากเลือดที่ไหลที่ท้อง  เลือดค่อยแห้งหยุดไหลไปอย่างอัศจรรย์  พลังปราณสีดำ ลอยออกจากตัว ของ งูดำ  ปราณ 

     

      “ นั้นมันปราณอะไรกันทั้งน่ารังเกียจและน่ากลัวนัก ” กระบี่สองคิด 

     

       โดยปกติแล้วคนทั่วไปไม่สามารถดูปราณของคนด้วยตาเปล่าได้ แต่คนที่สำเร็จ วรยุทธ์ตั้งแต่ขั้นทองขึ้นไปหรือ เพียงสามารถใช่  “ดวงตาปราณ” ได้ ก็จะสามรถมองเห็นในที่มืดหรือปราณของมนุษย์ที่ปล่อยออกมา   

     

       งูดำ ที่ลุกขึ้นมาแววตาของเขาแทบจะแดงกำเป็นเลือด และพุ่งเข้ามาจู่โจม เจ้าสำนักเสือขาวที่นั้งโคตรอยู่ 

     

    “ เสียงพิณ นี้คงควบคุมเขาอยู่สินะ ” กระบี่สองคิด 

      กระบี่ในมือถูกควงอีกอีกครั้ง 

     

    งูดำเปลี่ยนเป้าหมายพุ่งตรงไปทางเจ้าสำนัก 

     

    คล้ายลมพายุปะทะเงาดำ ลมพายุนั้น คือกระบี่สองที่ใช่ออก กระบี่หมุน รับการโจมตีที่เข้าปะชิดของงูดำที่พยามจะพุ่งตรงไป เจ้าสำนักเสือขาวให้ได้ 

     

       กระบี่ควงหมุนวนปะทะสลับหมัดจักรประหลาด สนั่นลั่นทุ่ง กระบี่ควงซ้ายขวาสลับอย่างว่องไว พุ่งประชิดหมายเอาชัยจากหมัดงูดำพิษ แต่ทว่าต่างฝ่ายแม้ต่างอุดมการณ์แต่ฝืมือนั้นคือยอดยุทธ์  ความเคลื่อนไหวที่ไรสาระนั้นจึงไม่มี กระบวนท่าต่อกระบวนท่าสลับไปมาดังพายุลูกใหญ่พัดใส่กันเป็นทอนาโด   

     

       “ ปัง ” เสียงพลังปราณจากอาวุธปะทะใส่กัน  กระบี่สองตีลังกา ออกมาได้ งูดำก็เช่นกัน  ระยะห่างเกิดขึ้น  เพียงพริบตา

     

    “ จักรอสูร ” จักรที่มีปราณสีดำพุ่งออกมาใส่ กระบี่สอง

     

    “ ปักษาการุณ ” กระบี่คู่ต่อด้าม ถูกควงออกไปเช่นกัน 

     

    กงจักรนั้น พุ่งมากำลังจะชนปะทะกับกระบี่ที่กลางอากาศ ดาบคู่ที่ควงมาเหมือนมีชีวิต ด้ามที่เดิมต่อไว้แยกออกจากกันไม่ปะทะกับจักรได้อย่างอัศจรรย์  เป็นใบมีดควงสองอันเข้าหา งูดำที่ยืนอย่างรวดเร็วในพริบตาเดียวกับที่กระบี่สองก็กระโดดหลบกงจักรนั้นได้อย่างชิวเชียด

     

       กระบี่สองหลบมาคุกเข่าที่พื้น ส่วนงูดำที่ไม่ได้ระวัง  ใบมีดนั้นผ่านตัด จนแขนเขาขาดทั้งสองข้าง 

     

    “ อ๊ากกกกก ” เสียงงูดำร้องโหยหวน ออกมาร่างทรุดลงพร้อมเลือดที่สูบฉีดออกมาจากแขนทั้งสองและฟรุบลงไป

     

    “ ฉึก! ” กระบี่สองที่มั่วมองดู ไม่ได้ทันระวัง จักรที่ย้อนกลับมา ปักเขาที่หลังเขาอย่างจังจนร่างเขากระเด็นไปไกล เจ้าสำนักเสือขาวที่นั้งโคจรอยู่ 

     

    “ บ้าฉิบ  เราพลาดจนได้ ” กระบี่สองคิดขนาดรีบนั้ง โคจรพลังทันที  เพื่อให้ลมปราณดัน จักรออกมาและห้ามเลือดต่อ 

     

    แต่ทว่า  ....  เสียงพิณกลับมาอีกแล้ว

     

     

    ...

     

    กวีสีเทา