ตอนที่ 53 มิติมหาเทพเทวะ
" หยางโจวได้สร้างมิติอีกหนึ่งมิติเรียกว่า มิติมหาเทพเทวะ แยกออกมาจากเอกภพเดิม โดยได้ใช้พลังแห่งฟ้าดินสร้างดินแดนลับภายในมิติแห่งนี้ หยางโจวรู้ว่าถ้าเข้าต่อสู้กับมหาเทพเทวะปีศาจมาร ที่เอกภพที่เขาปกป้องดูแลอยู่ต้องเกิดการสูญเสียอย่างมหาศาลแน่นอน เขาจึงใช้เล่ห์เหลี่ยมสร้างมิติลับนี้ขึ้นมาเพื่อรองรับพลังของมหาเทพเทวะปีศาจมารและพลังของตัวเขาเอง และหยางโจวเองก็รู้ดีว่าตัวเขาเองไม่สามารถปะทะกับมหาเทพปีศาจมารนี้ได้โดยตรง เพราะหยางโจวเพิ่งจะบรรลุมหาเทพเทวะได้เมื่อไม่นานเอง และเป็ครั้งแรกของหยางโจวที่ต้องต่อสู้กับผู้ที่มีขั้นยุทธถึงขั้นมหาเทพเทวะที่มีอายุอยู่มาหลายล้านปี ซึ่งแตกต่างจากตัวเขาเองเป็อย่างมากที่อยู่มาแค่ไม่กี่สิบปีเท่านั้น แต่ที่หยางโจวได้เปรียบในเื่ที่เขานั้นสามารถดึงพลังของเอกภพ ั้ััั้ั้ััั้ััั้ั้ั้ััั้ั้ััั้ััั้ั้ั้ััั้ั้ััั้ัทั้งสองเอกภพที่เข้าปกป้องดูแลอยู่สามารถดึงพลังทั้งสองเอกภพมาเป็พลังของตนเองตนเองได้อย่างไม่มีขีดจำกัด และเขายังเชื่อว่าเอกภพในดวงใจมหาเทพเทวะของเขาที่มีต้นราชินีแห่งมวลพฤกษาที่ปลดปล่อยพลังลมปราณบริสุทธิอันเข้มข้นและยังสร้างสรรพสิ่งมีชีวิต และอาจจะมีเหลือเพียงต้นเดียวที่ดวงใจมหาเทพของเขาเท่านั้นแม้แต่เอกภพบรรพการก็อาจจะไม่มีต้นราชินีแห่งมวลพฤกษาอยู่ก็เป็ได้ เพราะเอกภพแต่ละเอกภพนั้นอยู่จุดสูงสุดของการเติบโตแล้วถ้ามหาเทพจากเอกภพบรรพการและมหาเทพเทวะจากเอกภพอื่นรับรู้ว่าหยางโจวต้นราชินีแห่งมวลพฤษาอยู่แล้วละก็หยางโจวคงจะอยู่อย่างไม่สงบสุขเป็แน่ "
" เ้ามหาเทพเทวะปีศาจมาร เจัานั้นอยู่ที่เอกภพปีศาจมารของเ้าก็ดีอยู่แล้ว ถ้าเ้าไม่มารุกราน มาสังหารคนและมาจับตัวคนของข้าไป ข้าก็ไม่จำเป็ที่ต้องเปิดเผยตัวตนของข้าและเอกภพนี้ก็จะอยู่อย่างสงบสุขถึงแม้จะมีการกระทบกระทั่งกันบ้างในแต่สุริยะดวงดาว แต่มันก็เป็เื่ปกติของผู้ที่มีขั้นยุทธที่ต้องแสดงฝีมือออกมา แต่เ้าแหกกฏมิติของแต่ละเอกภพในการมารุกรานเอกภพของข้า ข้าจะตอบแทนเ้าอย่างสาสมที่บังอาจมารุกรานเอกภพของข้าในครั้งนี้ "
"เฮ๊อะ ! ถือว่าเ้าซ่อนตัวตนของเ้าได้มิดชิดเป็อย่างดีมาก ถ้าข้ารู้ว่ายังมีเ้าเป็ผู้ปกป้องเอกภพแห่งนี้อยู่ ข้าคงไม่นำคนของข้ามาเพียงเท่านี้เป็แน่ ถือว่าพวกเ้ายังโชคดี แต่เอาเถิดหลังจากข้าสังหารเ้าแล้วข้าจะเป็คนดูแลและปกปกป้องเอกภพแห่งนี้แทนเ้าเอง "
" อย่างนั้นรึ ถ้าเ้าทำได้จริงอย่างที่เ้าพูด เ้าก็เข้ามา ข้าจะดูซิว่าใครจะเอกภพของใครกันแน่ "
" ปากดีนักจงรับความตายจากข้าซะ พลังปีศาจพิษมารทมิฬจงมอบพลังนี้แก่ข้าจงหลอมรวมเป็ร่างเดียวกับตัวของข้า "
" คลื่นน ! คลื่นนน !! "
" จงตายซะ รับหมัดปีศาจพิษมารทมิฬ ตาย ! "
" บึ๊มม ! บึ๊มม !! "
" ค่ายกลกำแพงวายุ จงออกมา "
" คลื่นนน ! "
" ป้องกันและรับการโจมตีจากพลังหมัดปีศาจพิษมารทมิฬนี้ ไป "
" คลื่นนน ! "
" บึ๊มมม ! บึ๊มมมม ! "
" อ๊ะ ! แย่แล้วค่ายกลกำแพงวายุชั้นเดียว รับพลังจากการโจมตีของหมัดปีศาจพิษมารทมิฬนี้ไม่ได้ "
" เพิ่มค่ายกลกำแพงวายุเป็สองชั้น ไป "
"คลื่นน ! คลื่นนน !! "
" ตู๊มมม ! อ๊ากกก ! แย่แล้วพลังหมัดของมันช่างรุนแรงยิ่งนัก เพียงหมัดเดียวของมันก็ทำให้กระดูกข้าหักและร้าวไปทั่วร่างกาย ไม่ได้การโอสถทิพย์ออกมาจงฝื้นฝูร่างกายของข้า ยังดีที่เรามีโอสถทิพย์เป็จำนวนมากจึงสามารถช่วยรักษาอาการาเ็กลับคืนสภาพได้โดยเร็ว แต่เราจะให้เ้ามหาเทพเทวะปีศาจมารรู้ไม่ได้ว่าเรานั้นรับพลังโจมตีจากมันไม่ได้ ถ้ามันรู้เข้ามันคงโจมตีเราอย่างต่อเนื่องเป็แน่ ต่อให้เรามีโอสถทิพย์มากมายเพียงใดร่างกายของข้าคงจะฟื้นคืนไม่ทันเป็แน่ ไม่ได้การแล้วเราต้องสร้างม่านเกราะคุ้มกันร่างกายของเราเองก่อนเป็อันดับแรก "
" พลังฟ้าดินทั้งสองเอกภพข้าขอยืมพลังสร้างค่ายกลป้องกันร่างกายของข้าและจงมาเป็อาวุธสังหารเ้ามหาเทพเทวะปีศาจมารนี้ ออกมา "
" คลื่นน ! คลื่นนน !! "
" พลังฟ้าดินจงเป็เกราะคุ้มกันกายและเป็ดาบคู่ให้แก่ข้า ออกมา วู๊บบ วู๊บบ ดาบคู่ฟ้าดินสองเอกภพ เ้าปีศาจมารร้ายจงมารับความตายจากข้าไปซะ ตาย !! "
" เปรี้ยงง ! เปรี้ยงงง "
" เฮ๊อะ ! พลังเพียงเท่านี้คิดจะสังหารข้าอย่างนั้นรึ มันไม่ดูถูกข้าไปหน่อยรึที่ใช้พลังเพียงเท่านี้มาสังหารข้า ข้าจะให้เ้าดูว่าพลังมหาเทพเทวะที่แท้จริงเป็อย่างไร จงรับหมัดคู่ปีศาจพิษมารทมิฬของข้า ย๊ากก ! จงตายซะ "
" บึ๊มม ! บึ๊มม !! "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า สะใจข้ายิ่งนัก ข้าไม่ได้ใช้พลังแบบนี้มาหลายล้านปีแล้ว ดีมากในเมื่อเ้าอยากตายนักข้าก็จะสงเคราะห์ให้ พลังปีศาจพิษมารทมิฬจงมอบพลังให้ข้าเต็มสิบส่วนและเข้ามารวมกับร่างกายของข้า "
" ขณะนั้นร่างกายของมหาเทพเทวะปีศาจมารได้กลายร่างเป็มหาเทพเทวะปีศาจพิษมารทมิฬ พลังพิษมารทมิฬอันมืดมิดได้ปกคลุมร่างกายของมหาเทพเทวะปีศาจมาร มีเพียงดวงตาที่เป็สีแดงเพลิงเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้ จากเดิมแค่เพียงหมัดพิษมารทมิฬก็ว่าน่ากลัวอยู่แล้ว นี้ทั้งร่างกายได้แปรเปลี่ยนไปเป็พลังปีศาจพิษมารทมิฬก็ยิ่งน่ากลัวมากกว่าเก่านับร้อยเท่า เมื่อพิษมารทมิฬแทรกซึมเข้าไปร่างกายของหยางโจวส่วนไหนเข้า ร่างกายส่วนนั้นก็แทบแหลกสลายไปทันที "
" ตาย ! ข้าจะใช้พลังพิษมารทมิฬปล่อยพิษเข้าไปแทรกซึมร่างกายเ้าทีละส่วน เริ่มจากหัวใจเ้าก่อนแล้วกันมันจะสูบฉีดเืพิษมารทมิฬไปทุกส่วนของร่างกาย พลังจากพิษมารทมิฬนี้จะทำร้ายทุกสัดส่วนร่างกายของเ้าทีละนิด จงตายซะ "
" กรึ๊มม ! กรึ๊มมม !! "
" กรึ๊มมม ! อ๊ากกก !! ร่างกายข้า เ้าใช้พิษอะไรกับร่างกายของข้า อ๊ากกก !! "
" ทุกส่วนร่างกายของหยางโจวได้ถูกพิษร้ายซึมผ่านเข้าร่างกายและพิษได้ถูกสูบฉีดเข้าไปร่างกายของหยางโจวทุกสัดส่วนของร่างกาย ร่างกายของหยางโจวได้เปลี่ยนเป็สีดำสนิททันที แม้กระทั่งกระดูกและฟันและดวงตาก็ยังเป็สีดำจ นทำให้สติของหยางโจวเลื่อนลอยทุกส่วนของร่างกายไม่มีการตอบสนอง มีเพียงดวงใจมหาเทพเทวะเท่านั้นที่ยังเต้นสูบฉีดพิษมารทมิฬเข้าไปทั่วร่างกาย แต่อยู่ ๆ ร่างกายที่หยุดนิ่งหยุดตอบสนองก็เริ่มกลับมาขยับเขยื้อนขึ้นอีกครั้ง จากพิษมารทมิฬที่ทำร้ายร่างกายหยางโจว ได้ถูกดวงใจมหาเทพเทวะกลั่นเป็พิษที่บริสุทธิ์จนสายเืทุกเส้นสายกลายเป็สายธารเือมฤตพิษกระจายไปทั่วร่างกายและปล่ดปล่อยพลังแห่งสายธารเือมฤตพิษออกมาไปปะทะกับร่างปีศาจพิษมารทมิฬของมหาเทพเทวะปีศาจมารจนได้รับาเ็สาหัสและดวงจิติญญาของมันก็ได้รับาเ็ยิ่งกว่าร่างกายภายนอกของมันเสียอีก เพราะพลังสายธารเือมฤตพิษมีพลังพิษที่บริสุทธและเข้มข้นกว่าพิษมารทมิฬและยังเข้าไปแทรกซึมดวงจิตของมหาเทพเทวะปีศาจมารจนดวงจิตได้รับาเ็อย่างแสนสาหัส "
" บึ๊มม ! บึ๊มมม !! "
" บึ๊มม ! อ๊ากกก !! เ้าทำได้อย่างไรกันเ้าต้องตายด้วยพิษมารทมิฬของข้า ทำไมพิษที่บริสุทธและเข้มข้นนั้นจึงย้อนกลับมาทำร้ายร่างกายและดวงจิตของข้าได้ อ๊ากกก !! ประตูมิติเชื่อมเอกภพปีศาจมารจงออกมา พาข้ากลับเอกภพปีศาจมารเดี๋ยวนี้ อ๊ากกก !! ไม่ไหวแล้วข้าเ็ปดวงจิตเหลือเกิน อ๊ากกก !!"
" ทางด้านหยางโจวยังคงสลบไสลอยู่ ไม่รู้เลยว่าภายนอกร่างกายของตนเองนั้นมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้าง ในห่วงความฝันที่สลบไสลอยู่ ดวงจิตของหยางโจวได้ล่องลอยไปตามสายธารเืสีดำอันมืดมิด สายธารเืสีดำนี้ดำสนิดและมีกลิ่นหอมตลบอบอวนและยังบริสุทธิและเข้มข้นเหมือนกับน้ำอมฤตที่อยู่ดวงดาวสีน้ำเงินของเขาเอง เพียงแต่สายธารเืนี้เป็สีดำเท่านั้น หยางโจวไม่รู้เลยว่าดวงใจมหาเทพเทวะของเขาได้กลั่นพิษมารทมิฬเปลี่ยนเป็พิษที่บริสุทธิ์และเข้มข้น และสายธารเืของหยางโจวก็ได้แปรเป็สายธารเือมฤติอันบริสุทธิและเข้มข้นไปแล้ว ถ้าใครได้ดื่มกินเืของหยางโจวเพียงหยดเดียวก็จะสามารถเพิ่มพลังและขั้นยุทธได้แบบก้าวะโและยังมีชีวิตที่เป็ะ และถ้าหญิงใดก็ตามได้บ่มเพาะคู่กับหยางโจวก็ยิ่งจะได้รับพลังจากน้ำวิสุทธิอมฤตจนเกิดเป็ร่างะมากกว่าได้รับเืจากหยางโจวเสียอีก และถ้าหญิงไดให้กำเหนิดบุตรกับหยางโจว จะทำให้เด็กที่กำเหนิดมามีสายเืมหาเทพเทวะั้แ่แรกเกิด ตอนนี้ร่างกายของหยางโจวได้กลายเป็ร่างกายมหาเทพเทวะบรรพการที่แท้จริงขั้นต้นแล้ว แต่ตัวแต่หยางโจวเองยังไม่รู้ว่าตัวเองได้รับร่างกายเป็มหาเทพเทวะบรรพการขั้นต้นแล้ว "
" อ้า ! มันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของข้ากันแน่ ทำไมข้าจึงได้กลิ่นหอมของน้ำอมฤตที่แผ่ออกมาจากร่างกายของข้าหรือว่าตัวข้านั้นตายไปแล้ว แต่บริเวณนี้ก้ยังเป็มิติมหาเทพเทวะที่ข้าสร้างขึ้นมาไว้สำหรับต่อสู้กับเ้ามหาเทพเทวะปีศาจมารนี้ แล้วมันหายไปไหนกันทำไมข้าจึงจับพลังมันไม่ได้เลยหรือมันเกิดอะไรขึ้นกับมัน่ที่ข้าโดนพิษมารทมิฬจนตัวข้าสลบไสลไปเพียงเพราะมันใช้พิษกับดวงใจมหาเทพเทวะของข้า หรือเกิดจากพลังของดวงใจมหาเทพเทวะของข้าทำร้ายมันใน่ข้าสลบไปต้องใช้แน่ ๆ เพราะพลังดวงใจมหาเทพเทวะที่อยู่ในร่างกายของข้านั้นมีพลังมากกว่าเ้าปีศาจมารร้ายนั้นไม่รู้กี่เท่า เสียดายยิ่งนักที่ข้าไม่สามารถสังหารมันได้ไว้ข้ามีโอกาสข้าจะไปถล่มเอกภพของเ้า แต่ตอนนี้ข้าต้องออกไปภายนอกมิติมหาเทพเทวะนี้ก่อน พาข้าออกไปจากมิติมหาเทพเทวะนี้ "
" กรึ๊มมม ! "
.............................................
" ณ ดวงดาวเทพแห่งปัญญา "
" พรึ๊บบ ! "
" พวกท่านทุกคนปลอดภัยดีนะ แล้วหงซิงอยู่ที่ไหน หงสาเพลิงหงสาน้ำแข็งภรรยาข้าเ้าทั้งสองช่วยหงซิงได้หรือไม่ "
" สามีข้าข้าต้องขออภัยพวกข้าช่วยเหลือนางไม่ได้ แต่นางคงไม่ได้รับอันตรายได ๆ แน่ เพียงแต่นางถูกประตูมิติเชื่อมเอกภพพาตัวไปไปยังเอกภพปีศาจมารแล้ว แต่ข้าได้ให้ท่านจอมเทพปีศาจมารพ่อตาของท่านกักขังดวงจิตของจอมปีศาจมารไว้ได้หนึ่งตน รอให้ท่านสืบหาความจริงจากดวงจิตนี้ว่ามันได้นำพาหงซิงไปไว้ที่ไหนกันแน่ "
" อย่างนั้นหรือพวกเ้าทั้งสองไม่ต้องโทษตัวเองไปหลอกเพราะพวกเราก็ไม่รู้ว่าพวกมันมีแผนการอะไรซ่อนไว้บ้าง ขอแค่พวกเ้าทั้งสองคนปลอดภัยข้าก็ดีใจแล้ว ท่านพ่อตาท่านส่งดวงจิตเ้าจอมมารนั้นมาให้ข้าข้าจะสืบความจริงจากดวงจิตมันเอง "
" นี้ขอรับนายท่านดวงจิตของจอมปีศาจมารนอกเอกภพ "
" ไหนข้าขอดูสิมันมีความลับอะไรซ่อนไว้บ้าง "
" ฮึ ความทรงจำมันมีแต่สิ่งชั่วร้าย ทักษะที่พวกมันใช้มีแต่ทักษะพิษมารทั้งนั้นเลยคนที่พวกมันนำมาทดลองพิษก็มีมากมายเหลือเกิน ในความทรงจำของมันการที่มันจะกลับไปโดยประตูมิติเชื่อมเอกภพได้ต้องมีพวกมันนำพาไปเท่านั้นจึงจะกลับไปยังเอกภพปีศาจมารของมันได้ แย่แล้วหงซิงไม่ได้ไปที่เอกภพปีศาจมาร ไม่รู้ว่านางจะไปโผล่ที่เอกภพใดกันแน่หรือว่านางจะล่องลอยอยู่ระหว่างมิติเอกภพต่าง ๆ กันแน่ ไม่ได้การแล้วหลังจากข้าจัดการเื่ทางนี้เสร็จข้าจะต้องไปตามช่วยนาง "
" ว่าอย่างไรบ้างสามีของข้าท่านสามารถสืบหาที่อยู่ของนางได้หรือไม่ "
" หงสาภรรยาข้าทั้งสองตอนนี้ข้าก้ไม่แน่ใจว่านางอยู่ที่ไหนกันแน่เพราะดูเหมือนว่านางจะหลุดเข้าไปมิติเชื่อมเอกภพต่าง ๆ หรือยังอยู่ในเอกภพใดเอกภพหนึ่งก็เป็ได้ แต่พวกเ้าทั้งสองไม่ต้องห่วงในเมื่อข้ามีขนหงสาของนางอยู่ข้าจะต้องตามตัวนางให้พบได้แน่ ๆ แต่ตอนนี้ข้าจะต้องจัดการเื่ของเอกภพนี้ก่อน เพราะเื่ที่ข้าเป็มหาเทพเทวะของเอกภพนี้คงกระจายไปทั่วเอกภพแล้วก็ดีเหมือนกัน เอกภพนี้จะได้สงบสุขเสียทียิ่มหาเทพเทวะจากเอกภพอื่นรับรู้ว่าเอกภพแห่งนี้มีมหาเทพเทวะปกป้องดูแลอยู่พวกมันจะได้ไม่กล้ามารุกราน ยิ่งพวกมันรู้ว่าข้าสามารถจัดการเ้ามหาเทพเทวะปีศาจมารและคนของมันจนแพ้ราบคาบและยังมีมหาเทพเทวะถึงสองคนครองเอกภพนี้มันก็ยิ่งไม่มีมหาเทพคนใดกล้ามารุกรานเอกภพของเรา และข้าขอขอบใจเ้ามากเ้าร่างแยกของข้าที่ช่วยข้าปกป้องเอกภพนี้ "
" เ้าจะมาขอบใจอะไรข้า ข้าก้คือเ้าเ้าก็คือข้า เพียงแค่ต่างความคิดมีชิวิตจิตใจแตกต่างกันเท่านั้น อ้อ ! ลืมไปข้านั้นรักเดียวใจเดียวเท่านั้นข้ารักภรรยาที่ดวงดาวโลกของข้าคนคนเดียวเท่านั้น ข้าไม่ได้เ้าชู้เหมือนเ้าและข้าได้ฝังจิตเทพไปยังดวงจิตของกึ่งมหาเทพเทวะปีศาจมารนอกภพไว้เ้าสามารถไปหามันได้ตามจิตเทพที่ข้าฝังไว้ตัวข้าต้องขอลาก่อนข้าคิดถึงภรรยาข้ายิ่งนัก "
" พรึ๊บบ ! "
" เชอะ ! เ้าร่างแยกนี้พอด่าข้าเสร็จก็รีบหนีไปทันที่ เ้าช่างเสียชาติเกิดยิ่งนักข้าอุตส่าสละเืข้าตั้งหนึ่งหยดเพื่อสร้างเ้าขึ้นมาสู้ข้าไม่ได้ หญิงงามทุกเอกภพต้องเป็ของข้าเพียงผู้เดียวเท่านั้น "
" ท่านว่าอย่างไรนะสามีข้าท่านได้ข้าและน้องสาวของข้าและยังมีภรรยาอยู่ก่อนหน้าถึงสี่คนแล้วและยังมีหงซิงศิษย์ของข้าอีกท่านยังไม่ได้ไปช่วยเหลือนางเลยนี้ท่านยังคิดจะหาภรรยาใหม่ทุกเอกภพเลยหรืออย่างไรกัน "
" เอ่อ ! หงสาเพลิงหงสาน้ำแข็งภรรยาของข้า ข้าเพียงพูดเปรียบเปรยให้เ้าร่างแยกของข้าได้ฟังเท่านั้นเอง พวกเ้าทั้งสองอย่าได้คิดจริงจังไปเลยนะภรรยาแสนสวยแสนงดงามของข้า "
740
