ตอนที่ 32 ปะทะราชายุทธ์!
เสียงลมคำรามดังก้องไปทั่วพื้นที่ เศษฝุ่นลอยคละคลุ้งตามแรงกดดันของสองยอดฝีมือที่กำลังเผชิญหน้ากัน
หลิงเทียนจ้องมองมู่หรงหลาง ดาบในมือของเขาสั่นสะท้อนกับแรงอาฆาตของอีกฝ่าย ขณะที่มู่หรงหลางยืนยิ้มเย้ย ราวกับว่าการต่อสู้ครั้งนี้เป็นเพียงเรื่องขบขัน
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าสังหารศิษย์ของพวกข้าไปไม่น้อย” มู่หรงหลางกล่าวเสียงเย็น “แต่เจ้าเข้าใจผิดไปแล้ว หากคิดว่าเจ้าจะทำเช่นเดียวกันกับข้า”
“เช่นนั้นก็ลองดู” หลิงเทียนตอบเรียบ ๆ
ฟิ้ววว!
ทันใดนั้น มู่หรงหลางหายวับไปกับสายลม พริบตาต่อมาเงาดำก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหนือจินตนาการ
เคร้งงง!
ประกายดาบสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ ดาบของมู่หรงหลางปะทะเข้ากับดาบของหลิงเทียนเสียงดังกึกก้อง พลังอันมหาศาลระเบิดออกจากจุดปะทะ ส่งผลให้พื้นดินแตกระแหงเป็นเสี่ยง ๆ
แรงกระแทกทำให้ร่างของทั้งคู่ต้องกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว
มู่หรงหลางขมวดคิ้วเล็กน้อย “หืม? เจ้าสามารถต้านรับกระบวนท่าของข้าได้?”
หลิงเทียนสะบัดข้อมือเบา ๆ “ก็ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไหร่”
คำพูดของเขายิ่งทำให้มู่หรงหลางโมโห ใบหน้าของศิษย์เอกสำนักมารทมิฬแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา
“หึ ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าเจ้ากำลังล้อเล่นกับใคร!”
ตูมมม!
พลังยุทธ์ของมู่หรงหลางพุ่งทะยานขึ้นอย่างฉับพลัน ลำแสงสีดำสนิทหมุนวนรอบร่างของเขา พลังแห่งราชายุทธ์แผ่กระจายไปทั่ว ทำให้ทุกสรรพสิ่งรอบข้างสั่นสะเทือน
หลิงเทียนเองก็ไม่ปล่อยให้เสียเปรียบ พลังของเขาปะทุขึ้นเช่นกัน ร่างของเขาถูกปกคลุมด้วยแสงสีทอง ดุจเทพอสูรที่จุติลงมา
ทั้งสองสบตากัน ก่อนที่ร่างของพวกเขาจะพุ่งเข้าหากันอีกครั้ง!
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
ดาบทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด เปลวแสงแห่งยุทธ์แตกกระจายออกเป็นประกาย บางครั้งประกายดาบของหลิงเทียนก็กรีดผ่านร่างของมู่หรงหลาง แต่ชายผู้นั้นก็สามารถหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ไม่มีใครยอมใคร!
---
วิชาลับของมู่หรงหลาง!
หลังจากแลกกระบวนท่ากันไปหลายสิบกระบวนท่า มู่หรงหลางก็ฉีกยิ้มออกมา
“ข้ายอมรับว่าเจ้าแข็งแกร่ง… แต่ถึงเวลาจบเรื่องนี้แล้ว!”
เขาตวัดกระบี่ขึ้นสู่ฟ้า ก่อนที่พลังสีดำจะพวยพุ่งออกมาจากร่างของเขา คลื่นพลังนี้ชั่วร้ายและน่าสะพรึงกลัว มันแผ่ขยายออกไปทั่วทั้งสนามรบ
"ดาราอสูรมาร – ปลดปล่อยพันธนาการ!"
ฟุ่บ!
เงาร่างของมู่หรงหลางเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ร่างของเขาขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อย ผิวหนังแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาคล้ำ ดวงตากลายเป็นสีแดงฉาน
พลังของราชายุทธ์ถูกขยายขึ้นถึงขีดสุด!
หลิงเทียนจ้องมองภาพนั้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ลึกลงไปภายในใจ เขารู้ว่านี่คือศัตรูที่ไม่ควรประมาท
“มาดูกันว่าเจ้าจะรับกระบวนท่านี้ของข้าได้หรือไม่!”
ฟิ้ววว!
มู่หรงหลางพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ กระบี่ของเขาส่องประกายสีดำทมิฬราวกับจะฉีกทุกสรรพสิ่งให้ขาดเป็นชิ้น ๆ
ซ่าาา!
ประกายดาบของมู่หรงหลางกรีดผ่านอากาศ เขาฟันลงมาด้วยพลังที่สามารถผ่าแม้แต่ภูเขาให้ขาดได้!
หลิงเทียนรู้ดีว่ากระบวนท่านี้ไม่อาจรับได้ด้วยดาบเพียงอย่างเดียว
เขาหลับตาลงชั่วขณะ ก่อนที่พลังยุทธ์ของเขาจะพลุ่งพล่านขึ้นมา!
"มรรคาดวงดาว – สะบั้นสวรรค์!"
ตูมมมมมม!
ประกายแสงสีทองปะทะเข้ากับพลังสีดำของมู่หรงหลาง เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว พลังทั้งสองปะทะกันกลางอากาศจนเกิดเป็นแรงระเบิดที่ทำลายพื้นที่รอบข้าง
ศิษย์ของสำนักมารทมิฬที่อยู่รอบ ๆ ถูกแรงกระแทกซัดปลิวไปคนละทิศคนละทาง
ขณะที่ฝุ่นควันจางลง ร่างของหลิงเทียนและมู่หรงหลางยังคงยืนอยู่
มู่หรงหลางหอบหายใจหนักหน่วง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“เจ้า… เจ้าเป็นใครกันแน่?”
หลิงเทียนเช็ดเลือดที่มุมปากของตนเอง ก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย
“ข้า… คือผู้ที่มาทวงคืนความยุติธรรม”
---
ศึกนี้ยังไม่จบ !