ลิขิตเทพอสูร

    ตอนที่ 32 ปะทะราชายุทธ์


    ตอนที่ 32 ปะทะราชายุทธ์!




    เสียงลมคำรามดังก้องไปทั่วพื้นที่ เศษฝุ่นลอยคละคลุ้งตามแรงกดดันของสองยอดฝีมือที่กำลังเผชิญหน้ากัน


    หลิงเทียนจ้องมองมู่หรงหลาง ดาบในมือของเขาสั่นสะท้อนกับแรงอาฆาตของอีกฝ่าย ขณะที่มู่หรงหลางยืนยิ้มเย้ย ราวกับว่าการต่อสู้ครั้งนี้เป็นเพียงเรื่องขบขัน


    “ข้าได้ยินมาว่าเจ้าสังหารศิษย์ของพวกข้าไปไม่น้อย” มู่หรงหลางกล่าวเสียงเย็น “แต่เจ้าเข้าใจผิดไปแล้ว หากคิดว่าเจ้าจะทำเช่นเดียวกันกับข้า”


    “เช่นนั้นก็ลองดู” หลิงเทียนตอบเรียบ ๆ


    ฟิ้ววว!


    ทันใดนั้น มู่หรงหลางหายวับไปกับสายลม พริบตาต่อมาเงาดำก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหนือจินตนาการ


    เคร้งงง!


    ประกายดาบสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ ดาบของมู่หรงหลางปะทะเข้ากับดาบของหลิงเทียนเสียงดังกึกก้อง พลังอันมหาศาลระเบิดออกจากจุดปะทะ ส่งผลให้พื้นดินแตกระแหงเป็นเสี่ยง ๆ


    แรงกระแทกทำให้ร่างของทั้งคู่ต้องกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว


    มู่หรงหลางขมวดคิ้วเล็กน้อย “หืม? เจ้าสามารถต้านรับกระบวนท่าของข้าได้?”


    หลิงเทียนสะบัดข้อมือเบา ๆ “ก็ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไหร่”


    คำพูดของเขายิ่งทำให้มู่หรงหลางโมโห ใบหน้าของศิษย์เอกสำนักมารทมิฬแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา


    “หึ ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าเจ้ากำลังล้อเล่นกับใคร!”


    ตูมมม!


    พลังยุทธ์ของมู่หรงหลางพุ่งทะยานขึ้นอย่างฉับพลัน ลำแสงสีดำสนิทหมุนวนรอบร่างของเขา พลังแห่งราชายุทธ์แผ่กระจายไปทั่ว ทำให้ทุกสรรพสิ่งรอบข้างสั่นสะเทือน


    หลิงเทียนเองก็ไม่ปล่อยให้เสียเปรียบ พลังของเขาปะทุขึ้นเช่นกัน ร่างของเขาถูกปกคลุมด้วยแสงสีทอง ดุจเทพอสูรที่จุติลงมา


    ทั้งสองสบตากัน ก่อนที่ร่างของพวกเขาจะพุ่งเข้าหากันอีกครั้ง!


    เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!


    ดาบทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด เปลวแสงแห่งยุทธ์แตกกระจายออกเป็นประกาย บางครั้งประกายดาบของหลิงเทียนก็กรีดผ่านร่างของมู่หรงหลาง แต่ชายผู้นั้นก็สามารถหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว


    การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ไม่มีใครยอมใคร!



    ---


    วิชาลับของมู่หรงหลาง!


    หลังจากแลกกระบวนท่ากันไปหลายสิบกระบวนท่า มู่หรงหลางก็ฉีกยิ้มออกมา


    “ข้ายอมรับว่าเจ้าแข็งแกร่ง… แต่ถึงเวลาจบเรื่องนี้แล้ว!”


    เขาตวัดกระบี่ขึ้นสู่ฟ้า ก่อนที่พลังสีดำจะพวยพุ่งออกมาจากร่างของเขา คลื่นพลังนี้ชั่วร้ายและน่าสะพรึงกลัว มันแผ่ขยายออกไปทั่วทั้งสนามรบ


    "ดาราอสูรมาร – ปลดปล่อยพันธนาการ!"


    ฟุ่บ!


    เงาร่างของมู่หรงหลางเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ร่างของเขาขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อย ผิวหนังแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาคล้ำ ดวงตากลายเป็นสีแดงฉาน


    พลังของราชายุทธ์ถูกขยายขึ้นถึงขีดสุด!


    หลิงเทียนจ้องมองภาพนั้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ลึกลงไปภายในใจ เขารู้ว่านี่คือศัตรูที่ไม่ควรประมาท


    “มาดูกันว่าเจ้าจะรับกระบวนท่านี้ของข้าได้หรือไม่!”


    ฟิ้ววว!


    มู่หรงหลางพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ กระบี่ของเขาส่องประกายสีดำทมิฬราวกับจะฉีกทุกสรรพสิ่งให้ขาดเป็นชิ้น ๆ


    ซ่าาา!


    ประกายดาบของมู่หรงหลางกรีดผ่านอากาศ เขาฟันลงมาด้วยพลังที่สามารถผ่าแม้แต่ภูเขาให้ขาดได้!


    หลิงเทียนรู้ดีว่ากระบวนท่านี้ไม่อาจรับได้ด้วยดาบเพียงอย่างเดียว


    เขาหลับตาลงชั่วขณะ ก่อนที่พลังยุทธ์ของเขาจะพลุ่งพล่านขึ้นมา!


    "มรรคาดวงดาว – สะบั้นสวรรค์!"


    ตูมมมมมม!


    ประกายแสงสีทองปะทะเข้ากับพลังสีดำของมู่หรงหลาง เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว พลังทั้งสองปะทะกันกลางอากาศจนเกิดเป็นแรงระเบิดที่ทำลายพื้นที่รอบข้าง


    ศิษย์ของสำนักมารทมิฬที่อยู่รอบ ๆ ถูกแรงกระแทกซัดปลิวไปคนละทิศคนละทาง


    ขณะที่ฝุ่นควันจางลง ร่างของหลิงเทียนและมู่หรงหลางยังคงยืนอยู่


    มู่หรงหลางหอบหายใจหนักหน่วง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง


    “เจ้า… เจ้าเป็นใครกันแน่?”


    หลิงเทียนเช็ดเลือดที่มุมปากของตนเอง ก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย


    “ข้า… คือผู้ที่มาทวงคืนความยุติธรรม”



    ---


    ศึกนี้ยังไม่จบ !



    คล้ายกับเรื่องลิขิตเทพอสูร ที่คุณอ่าน