เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

หมอฮัวโต๋ (華佗 : Hua Tuo ) แม้นไม่ใช่ผู้วิเศษ แต่มีวิชาแพทย์ประดุจดังเทวดาลงมารักษาผู้คน โดยไม่หวังผลตอบแทนอันใดทั้งสิ้น ซ้ำท่านไม่ยึดติดชื่อเสียงลาภยศเพื่อใช้ในการตั้งสำนักลงหลักปักฐานที่แห่งใด ..กลับพเนจรรักษาไป ประหนึ่งพระโพธิสัตว์มาโปรดประชาชนผู้ทุกข์ยากทั่วทั้งแผ่นดินก็มิปาน …และในครานี้ท่านหมอฮัวโต๋ เดินทางออกรักษามาถึงเมืองเอียเสีย ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองแห้ฝือไม่ไกลนัก.. ---------------เมืองเอียนเสีย---------------- ..กุบๆๆๆๆ…เสียงเกือกเท้าม้ายักษ์ที่ควบทะยานอย่างดุดัน นั้นดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมือง.. เป็นเสียงย่ำเท้าของม้าสีสาวบริสุทธิ์ประหนึ่งเพชรน้ำงาม ซึ่งฟ้าประทานให้สัตว์วิเศษตัวนี้ได้รับสิทธิ์อันชอบธรรม เพื่อที่จะเข้า-ออก ไม่ว่าสถานที่แห่งหนตำบลใดก็ย่อมไม่มีใครกล้าเข้ามาขัดขวาง ! ฮี่ๆๆๆซ้ำตอนนี้มันช่างดูดุร้ายประหนึ่งเทพม้าปีศาจ !!ดวงตาแดงก่ำประหนึ่งว่ามิได้นอนหลับพักผ่อนมากหลายวัน-หลายคืน ?..….จนในที่สุดมันก็มาสิ้นฤทธิ์ตรงหน้า ‘เขา’ ..หมอฮัวโต๋ผู้มีเมตตาเหนือกว่าที่จะเอ่ยวาจาจนออกมาเป็นคำพูดได้ “อืม..นักรบในชุดเกราะนั่นได้รับบาดเจ็บ”หมอฮัวโต๋ใช้ให้เด็กประคองเขาลงมาโดยเร็วที่สุด ..ซึ่งมันช่างรวดเร็วกว่าที่คาดคิดเป็นอันมาก ? ทั้งนี้ก็เนื่องมากจาก ขนาดร่างกายและน้ำหนักของคนไข้ ..ไม่ต่างกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ? “แปลกประหลาดเสียจริงๆ ..กลับกลายเป็นเด็กสาวผู้หนึ่ง”หมอฮัวโต๋ใช้มีดกรีดลงไป เพื่อผ่าเอาลูกเกาทัณฑ์ออกมาอย่างรวดเร็วประหนึ่งเทวดา.. “แผลติดเชื้อ และเป็นเริ่มหนองแล้ว”ทำความสะอาดแผลด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อ จากนั้นประคบยาเพียงเบาบาง เพื่อช่วยให้อากาศหมุนเวียนที่ปากแผลได้ประคองร่างขึ้นมาให้ดื่มยาและน้ำต้มสุกเป็นระยะแล้วใช้น้ำเย็นคอยเช็ดร่างทุก 15 นาที เพื่อลดอุณหภูมิในร่างกายอันเกิดจากพิษไข้…………….………… ผ่านไปถึง 3 วัน…………..…“ที่นี่ ที่ไหน ?”เด็กหญิงเตียวซิ่น ฟื้นสติแล้ว ด้วยสถานที่อันแปลกตา ? ซึ่งที่พักพิงชั่วคราวของหมอเทวดานั้น มันก็ย่อมทำให้เด็กหญิงมึนงงสงสัยโดยธรรมชาติ.. “ที่นี่ก็คือโรงหมอ(ชั่วคราว) เมืองเอียนเสีย”จากนั้นท่านหมอผู้มีเมตตาค่อยๆ เล่ารายละเอียดต่างๆ นับตั้งแต่ 'ม้าขาว' นั้นพาเด็กน้อยผู้นี้มาส่ง.. “แล้วเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเจ้า ..จะออกเดินทางไปที่แห่งใดกันเล่า ?”เด็กหญิงที่สวมเกราะราคาแพงประดุจขุนทัพแห่งแผ่นดินผู้หนึ่ง ย่อมมีภูมิหลังอันยิ่งใหญ่เป็นมั่นคง.. “ข้า ..ข้า…”เด็ก 8 ขวบเช่นนาง ..เริ่มเล่าเรื่องตั้งแต่ต้น โดยปราศจากสิ่งปรุงแต่ง และปกปิดใดๆ นั่นก็ด้วยความไร้เดียงสาของนางนั่นเอง..….…….“เจ้าช่าง .. ช่างน่าสงสารอย่างที่สุด....”หมอใจดีพูดทั้งน้ำตา ..จุดหมายปลายทางของนางช่างเลื่อนลอยไร้ความหวังอันใด..เมืองฮันต๋งอยู่อีกห่างไกล ..เพื่อเสาะหาตายายผู้ยากจน ที่เธอเองก็ไม่เคยพบเจอหน้า ส่วนมารดา(เตียวเสี้ยน) จากบ้านมาเป็นสิบๆปี ..บัดนี้สองผู้เฒ่าจะเป็นตายร้ายดี หรือย้ายถิ่นฐานไปแห่งหนตำบลใด ย่อมไม่มีใครล่วงรู้เป็นอัดขาด..เฮ้อ และจากข่าวคราวที่เขาล่วงรู้..ยอดคนลิโป้ และเตียวเสี้ยนผู้เป็นภรรยาได้ตกตายตามกันไปหมดสิ้น !!! หมอฮัวโต๋พินิจดูแล้ว ..จึงกล่าวไปด้วยความรักความสงสาร “อันบิดาแลมารดาของเจ้า บัดนี้ไม่อยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว แลตัวข้าผู้นี้มิมีบุตรหลาน จึงต้องการรับอุปการะเลี้ยงดูเจ้าไว้ ..จงอยู่อาศัยที่นี่เสียเถิด ..นับจากนี้ไปเจ้าคือบุตรสาวแท้ๆของเรา" เตียวซิ่น บัดนี้จึงเปลี่ยนจากแซ่เดิมของมารดา ตามบิดาผู้นี้ว่า ฮัวซิ่น (華信) นับตั้งแต่นั้นและด้วยองค์ความรู้ทางการแพทย์ระดับเทวดาของท่านหมอฮัวโต๋ ย่อมหล่อหลอม ‘ฮัวซิ่นน้อย’ ให้เติบโตมาเป็นแพทย์หญิงแห่งแผ่นดิน ในฐานะบุตรสาวคนเดียวของหมอเทวดาผู้เมตตา..ประดุจดังพระโพธิสัตว์ผู้นี้ *************** สองเกี้ยวแห่งกังตั๋ง ไต้เกี้ยว(ต้าเฉียว, Da Qiao, 大喬) และเสียวเกี้ยว(เสี่ยวเฉียว, Xiao Qiao, 小喬) สองเกี้ยวแห่งกังตั๋ง คือสตรีสองพี่น้องผู้งดงาม ซึ่งแต่เดิมอาศัยอยู่เมืองชีจิ๋วมาแต่ก่อน หลังจากที่เมืองชีจิ๋วและเมืองโดยรอบ ถูกมหาอุปราชโจโฉยึดคืนมาจากลิโป้ทั้งหมดแล้ว ‘เกียวกง’ ผู้เป็นบิดา ย่อมเห็นพิษภัยอันเกิดจากความงดงามล่มเมือง ของบุตรสาวทั้งสองเป็นอย่างดี..
error loaded

สองเกี้ยว (wikipedia.org) “อันโจโฉเป็นชายผู้มักมากในกามคุณ ย่อมไม่ปล่อยบุตรสาวทั้งสองของกูเป็นแน่” โจโฉมีทั้งภรรยาและอนุน้อย-ใหญ่ มากมาย แม้ตำแหน่งระดับมหาอุปราชจะยกระดับฐานะความเป็นอยู่ของเขาและครอบครัวได้เป็นอันมาก ..แต่จากพฤติกรรมที่ผ่านมา ‘ชายผู้นี้ย่อมเติบโตเป็นทรราช’ ในซักวัน !!! พวกเขาจะต้องอพยพย้ายถิ่นฐานอย่างยากลำบาก.. ว่ากันว่า ‘เมืองเกียดเซก’ เป็นเมืองที่ต้อนรับผู้อพยพทุกผู้คนก็จริงอยู่ แต่เส้นทางที่ครอบครัวเขาจะเล็ดลอดออกไปได้นั้น ..ย่อมต้องผ่านด่าน และค่ายทหาร อันเป็นหูตาของมหาอุปราชผู้นั้นอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้.. ………..…………… “จงเปิดประตูบ้าน ! ..ท่านมหาอุปราชต้องการพบแม่นางไต้เกี้ยว-เสียวเกี้ยว ทันทีในวันนี้ ! ” กิตติศัพท์ของทั้งคู่ย่อมเข้าหู ของคนๆนั้นอยู่แล้วแต่ภายในเรือนหลังนี้ บัดนี้กลับว่างเปล่าไร้ผู้คน ?.……ทั้งครอบครัวจึงจำเป็นต้องอพยพลงใต้ ..อันเป็นดินแดนที่สงบสุขอีกแห่งหนึ่งของแผ่นดินฮั่น ..แดนกังตั๋ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 169 ชะตากรรมสาวงาม

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 169 ชะตากรรมสาวงาม

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้