(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 134 หญิงเล็กและแชมป์

พีทไม่ได้อยากสบประมาทตำรวจไทย แต่ส่วนใหญ่แล้วตำรวจไทยมักเป็นแบบนี้จริงๆ พวกเขาจะทำงานก็ต่อเมื่อ เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องราวใหญ่โตของสังคม หรือเรื่องที่มีเงินใต้โต๊ะเข้ามาช่วยเร่งให้ทำงาน

หากแต่เรื่องทั่วไปอย่างชาวบ้านทะเลาะกัน ชาวบ้านถูกโกง ถูกขโมยของ พวกเขาจะทำงานกันแบบขอไปทีแทบทั้งสิ้น ดั่งเช่นคดีนี้ของพีทก็เช่นกัน

“ประกันของทั้งสองฝ่ายก็ไปจัดการกันเองก็แล้วกัน” ตำรวจอ้วนลงพุงคนที่นั่งประจำอยู่ในสถานีตำรวจ สั่งให้ประกันของทั้งสองฝ่ายไปเคลียร์กันเอาเองและที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะพีทและมิค ไม่มีใครต่างให้ค่าน้ำชากับตำรวจคนนี้นั่นเอง

อันที่จริงมิคก็อยากจะให้ค่าน้ำชาไปเหมือนกัน เพื่อหวังให้ตัวเองเป็นฝ่ายชนะคดีนี้และเอาผิดกับพีทได้ แต่อนิจจาก่อนหน้านี้มิคได้ใช้เงินของตัวเอง ปาใส่หน้าพีทไปหมดแล้ว แม้พีทจะไม่ได้เก็บเงินพวกนี้มา แต่มีหรือที่ไทยมุงจะไม่เก็บเงินที่ปลิวมาหาพวกเขา…ลาภลอยแบบนี้มีหรือที่ใครจะไม่สนใจ!

มิคพยายามจะติดสินบนตำรวจ แอบกระซิบว่าจะนำเงินมาให้ทีหลัง หากจบเรื่องนี้ได้ แต่กระนั้นพอถูกเรียกค่าน้ำชาใต้โต๊ะไปหลายหมื่น มิคก็ต้องถอยหนีเหมือนกัน เพราะจ่าเวรผู้นี้ เมื่อเห็นว่ามิคไม่มีหลักฐานว่าพีทลงมือทำลายทรัพย์สิน ทุบรถของตนเอง

ประกอบกับฝ่ายของพีทมีหลักฐานแน่นจากกล้องวงจรปิดและวิดีโอ จ่าเวรลงพุงผู้นี้เลยฉวยโอกาสนี้เรียกเงินค่าน้ำชาจากมิค เพื่อหวังเรียกเงินเข้ากระเป๋าให้ได้เยอะๆ

และพอมิคไม่มีให้ ฉะนั้นจึงจบลงที่การไกล่เกลี่ยกันของทั้งสองฝ่ายในที่สุด

มิคหรือหนุ่มคนขับ BMW ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาเสียเวลาเช่นนี้เหมือนกัน เพราะหลังจากนี้ ตัวมันเองก็มีธุระสำคัญที่ต้องไปทำเช่นเดียวกัน ซึ่งวันนี้คือวันที่มันต้องไปสัมภาษณ์กับบริษัทแห่งหนึ่ง ที่แม้จะยังไม่ได้เป็นบริษัทใหญ่ แต่จากชื่อเสียงและความโด่งดังในตอนนี้ บริษัทแห่งนี้คงจะก้าวขึ้นเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่แน่ๆ

มันเองก็ดีใจมากที่ได้ถูกเรียกให้ไปสัมภาษณ์ วันนี้มันเลยจัดหนักจัดเต็ม แต่งกายด้วยชุดแบรนด์เนมทั้งตัว และยืมแม้กระทั่งรถ BMW สุดหรูของพ่อแลกกับการต้องมาส่งน้องสาวก่อน เพื่อที่จะสร้างภาพลักษณ์ที่ดูดีให้กับตัวเอง หวังสร้างความประทับใจให้กับบริษัทแห่งนี้นั่นเอง

แต่ทว่าดันมาเกิดเรื่องนี้เสียก่อน…จากเรื่องนี้มันทำให้มิคหัวเสียมาก แม้รถของมันจะยังคงขับได้อยู่ เพราะพีททุบแค่ด้านหลังรถเท่านั้น แต่การจะให้ขับรถแบบนี้ไปสัมภาษณ์งานมันคงดูไม่ดีแน่ๆ สุดท้ายมิคเลยต้องยอมนั่งรถแท็กซี่ไปสัมภาษณ์งานแทน

ส่วนตัวของพีทหลังจากไกล่เกลี่ยเสร็จ พีทก็ขับรถกระบะของเขากลับไป เพราะตัวของเขาเองก็มีเรื่องที่ต้องทำเช่นเดียวกัน

วันนี้เป็นวันที่พี่หญิงเล็กจะเข้ามาทำงานให้กับร้าน Chicky CPF เป็นวันแรก ส่วนจินหลินที่เดินทางมาจากประเทศจีนเพื่ออยากจะร่วมทุนไปเปิดร้านที่ประเทศจีนของเธอ ก็จะถือโอกาสนี้มาสำรวจร้านไก่ทอดของพีทไปด้วยเลย

พีทขับรถกลับไปที่ร้านไม่ได้ตรงกลับเข้าบ้าน เพราะปกติแล้วพีทก็พักอยู่ที่ร้านเป็นประจำอยู่แล้ว จึงมีชุดของเขาเตรียมพร้อมอยู่แล้ว

“นี้มันรอยอะไรพีท?!” ทันทีที่ขับรถเข้ามาจอดที่ร้านไก่ทอดสาขาแรกและกำลังจะเดินเข้าหลังร้าน ก็พลันมีเสียงของฝ้ายและแชมป์ดังมาจากด้านหลังของเขา จนทำให้พีทถึงกับสะดุ้งเฮือก

ฉิบหายแล้ว~! รถคันนี้เป็นรถของร้าน จึงถือว่าทั้งสามคนเป็นเจ้าของรถนี้เช่นเดียวกัน แม้ทุกคนจะอนุญาตให้พีทนำรถไปใช้ส่วนตัวก่อน แต่ก็ไม่มีใครคิดว่ารถของพวกเขาจะมีรอยเท้ารองเท้าเด่นเป็นสง่าอยู่หน้ารถแบบนี้

แชมป์และฝ้ายเห็นรอยเท้าที่อยู่หน้ารถ เด่นมาแต่ไกล…ด้วยความสงสัยจึงเข้ามาถามพีทให้รู้เรื่อง “ตอนเช้าไปส่งพลอยที่โรงเรียนแล้วโดนไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้ขับรถตัดหน้า” พีทบอกเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับแฟนสาวและเพื่อนสนิทได้ฟังอย่างครบถ้วน

แถมยังเอาคลิปที่เกิดขึ้นให้กับทั้งสองได้ยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองด้วย

แชมป์ได้เห็นแบบนั้นก็กำหมัด “อย่าให้เจอหน้านะ พ่อจะอัดให้ยับ…กล้าดียังไงมาถีบลูกคนแรกของพวกเราแบบนี้” แชมป์รีบไปหาผ้าและน้ำยาทำความสะอาดรถของเขาทันที

ส่วนฝ้ายจ้องมองแฟนหนุ่มของเธอและได้เอ่ยถามกับเขาว่า “ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม ข้อมือเป็นอะไรหรือเปล่า?” ฝ้ายเองก็โกรธที่พีทถูกหยามแบบนั้น แต่พอได้ยินว่าพีทเองก็ใช้กระทะตีรถอีกฝ่ายกลับไปเหมือนกัน เธอเลยเป็นห่วงข้อมือของพีทมากกว่า

อย่าลืมว่ารถ BMW นั้นมีโครงสร้างที่แข็งแรงมากและกระทะเหล็กของพวกเขาก็แข็งแรงมากเช่นกัน แข็งกับแข็งปะทะกัน มันยอมสะท้านมาถึงข้อมือของพีทที่เป็นฝ่ายกระทำอย่างแน่นอน

ฉะนั้นฝ้ายจึงอดเป็นห่วงข้อมือพีทไม่ได้ “เจ็บแปลบๆ นิดหน่อย แต่ตอนนี้หายแล้ว” พีทโบกไม้โบกมือให้ฝ้ายไม่ต้องเป็นห่วง ถึงอย่างนั้นพอเขาขึ้นไปอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จ ฝ้ายก็รอที่จะทายาแก้ปวดให้กับเขาแล้ว

“พันผ้าประคองไว้สักหน่อย” ฝ้ายพันผ้าก๊อซให้กับพีท เพื่อพยุงข้อมือที่อาจจะเจ็บได้ “หลังจากนี้ฝ้ายอยู่ไกล พีทต้องดูแลตัวเองด้วยนะ”

เวลาที่ฝ้ายใกล้จะไปเรียนต่อเริ่มกระชั้นมากขึ้นทุกที ดังนั้นเธอเลยอยากที่จะใช้เวลาร่วมกันกับพีทให้ได้มากที่สุด พีทเองก็รู้ถึงเรื่องนี้จึงทำตัวว่านอนสอนง่าย ไม่ให้ฝ้ายต้องกังวลใจ พีทพยักหน้าเล็กน้อยพลางส่งยิ้มให้กับเธอ ก่อนที่จะพากันมาที่ห้องประชุม

โดยมีหญิงเล็กและจินหลินรั้งรออยู่ที่ห้องประชุมก่อนแล้ว แชมป์เป็นคนที่เข้ามาที่หลัง ทันทีที่ชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาในห้อง ใบหน้าที่เคยบูดบึ้ง จู่ๆ ก็พลันกลับมายิ้มแย้มเมื่อได้เจอเข้ากับหญิงเล็ก

ส่วนทางด้านของหญิงเล็กก็มองแชมป์ด้วยความฉงนและรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอีกฝ่ายดี ทั้งนี้ทั้งสองฝ่ายต่างไม่รู้จักกัน เพียงแต่เคยเห็นหน้าคาตากันมาบ้าง

แน่นอนแชมป์นั้นถูกชะตาหญิงเล็กตั้งแต่แรกเห็นในทันที กลับกันเป็นหญิงเล็กที่ไม่ชอบขี้หน้าของแชมป์สักเท่าไร เมื่อทั้งสองฝ่ายได้แนะนำตัวเองให้รู้จักชื่อของกันและกัน

พอได้ยินชื่อจริงของแชมป์ หญิงเล็กก็เบือนหน้าหนีด้วยความไม่ชอบใจ อันเกิดจากความรู้สึกภายในที่ค่อนข้างมองแชมป์ไปในทางที่ไม่ดี เนื่องจากตระกูลของแชมป์นั่นเอง

อย่างที่รู้กันดี แชมป์มาจากครอบครัวที่เป็นนักการเมืองและตัวของหญิงเล็กเองถึงจะมาจากครอบครัวนักธุรกิจ แต่พี่ชายของเธอก็ลงเล่นการเมืองด้วยเช่นกันและพี่ชายของเธอก็อยู่พรรคขั้วตรงข้ามกับครอบครัวของแชมป์นั่นเอง

ครอบครัวของแชมป์คือนักการเมืองพรรคอนุรักษนิยมที่ชื่อ ‘พรรคไทยภักดี’ และเป็นพรรครัฐบาลในปัจจุบัน ที่มีนายกหญิงเป็นนายกคนแรกของประเทศ

ส่วนทางด้านของหญิงเล็ก พี่ชายของเธอสังกัดพรรคใหม่ที่ชื่อว่า ‘พรรคอนาคตไทย’ เป็นพรรคการเมืองพลังหนุ่มและพลังหญิงอย่างแท้จริง เพราะพรรคนี้ร้อยละ 50% ของนักการเมืองในพรรคล้วนแล้วแต่เป็นคนรุ่นใหม่แทบทั้งสิ้น

แน่นอนว่า พรรคอนาคตไทยที่พี่ชายของหญิงเล็กสังกัดอยู่ ถือเป็นพรรคที่ยังไม่ได้รับความนิยมเท่าไรนัก ถ้าเทียบกับพรรคใหญ่อื่นๆ อย่างพรรคไทยภักดีและพรรคชาติประชาชนที่จัดตั้งรัฐบาลร่วมกัน

พรรคใหญ่สองพรรคผนึกกำลังกันจัดตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ แม้พรรคอนาคตไทยจะได้รับเลือกให้เป็นอันดับสาม แต่สุดท้ายด้วยอุดมการณ์และประสบการณ์ที่สั่งสมได้ยังไม่มากพอ ทำให้พรรคนี้เป็นได้แค่พรรคฝ่ายค้านอยู่เสมอๆ

หญิงเล็กที่มีอุดมการณ์เดียวกันกับพี่ชาย จึงไม่แปลกที่จะมองแชมป์อย่างมีอคติ เพราะเรื่องการเมืองถือเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน หากพูดไม่ถูกใจหรือไม่ถูกคอ อาจทำให้ทะเลาะกันได้

ขนาดแชมป์ที่ยังไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่หญิงเล็กรู้ว่าแชมป์มาจากครอบครัวนักการเมืองนี้ เธอก็มีอคติกับแชมป์แล้วนั่นเอง

อย่างไรก็ตามแชมป์นั้นไม่ถือสาหญิงเล็กเลยและเขาก็ไม่โกรธด้วยที่หญิงเล็กจะไม่ชอบขี้หน้าตนเองเพราะตระกูลของเขาที่ลงเล่นการเมืองและอยู่ขั้วตรงข้าม

“หญิงเล็กจะมาทำงานให้กับร้านของเราในฐานะ ผู้บริหารฝ่ายการตลาด ทุกคนคงรู้จักกับเธอแล้วจากช่องหญิงเล็กรีวิว ขอให้ต่อจากนี้ทุกคนมาทำงานด้วยกันนะครับ” พีทพูดขึ้นในที่ประชุม โดยมีฝ้าย แชมป์และพี่แตง รวมถึงน้องลาเต้และน้องโอม ที่เป็นพนักงานรุ่นแรก ปรบมือต้อนรับอย่างอบอุ่น

“ขอฝากตัวด้วยนะคะ” หญิงเล็กลุกขึ้น เธอยิ้มให้กับทุกคนอย่างสุภาพ ยกเว้นแชมป์ที่เธอได้ยิ้มให้ตามมารยาท

หญิงเล็กแนะนำตัวเสร็จ เธอก็เข้าเนื้อหาในทันที เธอได้จัดเตรียมแผนการตลาดเอาไว้ให้กับร้าน Chicky CPF แล้ว ว่าจะสู้กับเจ้าตลาดอย่าง QFC ยังไง รวมไปถึงเตรียมที่จะปล่อยไก่สูตรใหม่ให้กับร้านยังไง

แผนของหญิงเล็กฟังดูเข้าท่ามากๆ มีการเล่นกับสื่อโซเชียลที่คล้ายกันกับที่พีทเคยทำ “จากที่ฉันได้ยินมา ตอนนี้เหมือนกับว่าร้าน QFC และ Mcburger กำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่ ดังนั้นฉันไม่อยากให้ทุกคนประมาท รีบชิ่งตีพื้นที่หน้าสื่อให้ได้ก่อน ดูจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด” หญิงเล็กเริ่มศึกษาหาข้อมูลมาตั้งแต่ตอนที่อยู่ที่ประเทศจีนแล้ว ตอนที่เธอได้ชิมไก่ทอดของพีท

เธอก็แทบจะถวายหัวให้กับร้านไก่ทอด Chicky CPF แล้ว ดังนั้นเธอจึงตั้งใจว่าจะสร้างบริษัทนี้ให้เติบโตเป็นอันดับต้นของประเทศไทยให้ได้

การประชุมจบลงด้วยความราบรื่นและมีเวลาพอให้ทุกคนได้ทำความรู้จักกัน โดยหญิงเล็กได้รู้จักกับฝ้ายที่เป็นหุ้นส่วนตั้งแต่อยู่ที่จีนแล้ว ฉะนั้นไม่จำเป็นต้องพูดถึงอีก

ส่วนพี่แตงที่เป็นผู้จัดการพื้นที่ในเขตธาราบุรีและกรุงเทพฯ ตัวของหญิงเล็กได้ใช้เวลาพูดคุยอยู่นาน ก่อนที่พี่แตงจะแยกย้ายกลับไปทำงานในส่วนของตนเอง

เหลือก็แต่เพียงแชมป์ ที่เป็นหุ้นส่วนคนสุดท้ายที่ตัวของหญิงเล็กแทบไม่รู้จักอีกฝ่ายเลย นอกจากความอคติที่มีในเรื่องของการเมือง

พีทและฝ้ายก็รู้สึกว่าหญิงเล็กดูจะไม่ค่อยชอบแชมป์เท่าไรนัก แต่ไม่รู้ว่าไม่ชอบในเรื่องอะไร ดังนั้นทั้งสองจึงพาจินหลินออกไปเดินดูร้านสาขาแรกของพวกเขาที่อยู่ด้านล่าง พลางปล่อยให้แชมป์กับหญิงเล็กได้ปรับความเข้าใจกัน

“คุณเป็นเพื่อนสนิทและเป็นผู้ก่อตั้งร้านนี้กับพีท ร้านเองก็กำลังไปได้สวย…แล้วทำไมคุณถึงยอมยกหุ้นคืนให้กับพีทล่ะ?” นี้คือสิ่งที่หญิงเล็กอยากรู้ หลังจากรับรู้ถึงข้อมูลผู้ถือหุ้นของร้านที่ตอนแรกเดิมที่ ร้านมีการแบ่งหุ้นเท่าๆ กัน ส่วนตอนนี้กลายเป็นพีทที่ถือหุ้นเอาไว้มากที่สุด

“เดือนหน้าผมจะไปเป็นทหารครับ” แชมป์ตอบด้วยท่าทางเงอะงะเล็กน้อย หน้าของแชมป์แดงด้วยความเอียงอายต่อหญิงเล็ก หรือจะให้พูดอีกอย่างก็คือแอบชอบหญิงเล็กอยู่ฝ่ายเดียวนั่นเอง

สมัยก่อนแชมป์ถือเป็นคนเจ้าชู้มากๆ ไม่เคยคิดกับผู้หญิงคนไหนจริงจังๆ คบไม่กี่เดือนก็เลิกตามประสา ผู้ชายลั้ลลา (คำนี้ฮิตมากเมื่อปี 2556) แต่ทว่ากับหญิงเล็กแชมป์กลับไม่คิดเล่นๆ กับเธอเลย นี้เป็นครั้งแรกที่แชมป์ตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งจริงๆ

“ไปเป็นทหาร?” หญิงเล็กรู้สึกงุนงงเล็กน้อย กับการตัดสินใจของแชมป์ เพราะเท่าที่เธอรู้จักกับเหล่าลูกหลานตระกูลนักการเมืองต่างๆ ยิ่งเป็นพรรคไทยภักดีด้วยแล้ว เธอรู้ว่าครอบครัวเหล่านี้มักจะใช้เส้นสายของตัวเองเพื่อลูกหลาน ไม่ต้องเข้ารับการเกณฑ์ทหารได้อย่างสบายๆ

กองทัพไทยเองก็มีเรื่องสกปรกไม่แพ้กับวงการตำรวจ ถึงจะไม่มีคนพูดกันออกมาตรงๆ แต่ทุกคนต่างรู้กันดีแก่ใจว่าขอแค่มีเงินและเข้าหาให้ถูกคน เพียงเท่านี้ก็สามารถนำชื่อของตัวเองออกจากการเข้ารับใช้ชาติได้แล้ว

ทุกอย่างในไทยล้วนมีนอกมีใน ขอแค่มีเงินก็รอดได้ทั้งสิ้น แต่ถึงอย่างนั้นแชมป์กลับเลือกที่จะไปเป็นทหารตามหมายเรียกและยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่ใช่อำนาจหรือเส้นสายของตัวเองในการผ่อนผันอีกด้วย มันเลยทำให้หญิงเล็กไม่เข้าใจกับการตัดสินใจของแชมป์

“ผมแค่ไม่อยากทำตามคำสั่งของพ่อและแม่ก็เท่านั้น ชีวิตนี้เป็นของผม ผมจะเดินตามทางที่ผมเลือกด้วยตัวเองและไม่ต้องการที่จะยุ่งกับครอบครัว” แชมป์พูดมันออกไปตรงๆ เขาไม่ได้พูดเพื่อเอาใจใคร กับพีทและฝ้ายแชมป์ก็พูดแบบนี้

จะมองว่าเขาเป็นลูกอกตัญญู เป็นลูกหัวขบถของบ้านก็ได้…แต่ชีวิตนี้เขาเลือกเอง เขาเลือกไม่เรียนรักษาดินแดน เขาพร้อมกับการเป็นทหารอย่างถูกต้องตามกฎหมายเพราะมันคือทางที่แชมป์เลือก ฉะนั้นครอบครัวก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาห้าม!

“นายคงเป็นลูกที่หัวแข็งของบ้านสินะ?” หญิงเล็กเมื่อรับรู้ได้ถึงอุดมการณ์ของแชมป์ เธอก็รู้สึกว่าแชมป์นั้นเหมือนกับเธอ เป็นลูกที่หัวขบถของบ้าน

อคติที่มีจึงค่อยๆ ลดน้อยลง พลางเปลี่ยนสรรพนามการเรียกแชมป์ให้สนิทสนมขึ้น

“ตัวฉันเองก็เหมือนกัน ฮ่าฮ่า ไปกันเถอะ เจ้าพีทและฝ้ายรอพวกเราอยู่นานแล้ว” หญิงเล็กพูดจบก็ชวนแชมป์ลงไปข้างล่าง

โดยพีท ฝ้ายและจินหลิน ก็กำลังดูภาพถ่ายที่พนักงานของจินหลินส่งมาให้เธอเมื่อเช้า โดยเป็นป้าจากร้านขายพริกได้มาตั้งร้านขายพริกอยู่ที่หน้าร้านของจินหลิน ตามที่จินหลินรับปากเอาไว้ ว่าในช่วงที่ตลาดปิดเพราะถูกตรวจสอบด้านความสะอาด ป้าร้านขายพริกสามารถมาตั้งร้านขายพริกที่หน้าร้านของเธอได้

“ขอบคุณเธอมากนะ ที่ช่วยเหลือป้าคนนั้น” พีทขอบคุณจินหลิน ก่อนที่จะพาจินหลินไปดูโรงงานส่วนกลางที่นำส่งวัตถุดิบทั้งหมดให้กับสาขาต่างๆ

ซึ่งโรงงานส่วนกลางของพีท ก็ล้วนแล้วแต่ใช้เครื่องจักรจากบริษัทจินเว่ยอินดรัสตี้ บริษัทพ่อของเธอนั่นเอง

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy